APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Είμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος

Google Translate


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ: ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΒΡΑΙΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΒΡΑΑΜ,ΙΣΑΑΚ,ΙΑΚΩΒ,ΜΩΥΣΗ..

agioipropatores
ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ!!
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΑΜΟΓΙΑ ΕΧΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΟΥΝ!!

 

Τον μήνα Δεκέμβριο, δύο Κυριακές πριν από την κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, η Ορθόδοξος Εκκλησία μας εορτάζει τους αγίους Προπάτορες, γι'αυτό και η Κυριακή αυτή ονομάζεται Κυριακή των Αγίων Προπατόρων.

 

Ποιοί είναι οι άγιοι Προπάτορες; Είναι όλοι οι Πατριάρχες, Κριτές, Προφήτες και Δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης. Δηλ. οι πρωτόπλαστοι Αδάμ και Εύα, ο Ενώχ, ο Νώε, ο Μελχισεδέκ, οι δώδεκα Πατριάρχες και κυρίως ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, οι προφήτες Μωϋσής, Ααρών, Ιησούς του Ναυή, Σαμουήλ, Δαυίδ, Ησαΐας, Ιερεμίας, Ιεζεκιήλ, Δανιήλ και οι τρεις Παίδες, Ηλίας, Ελισαίος, Ζαχαρίας και τέλος ο Βαπτιστής Ιωάννης ο Πρόδρομος. (Όσοι ενδιαφέρεστε Δείτε εδώ με την σειρά και χρονολογικά όλα τα ονόματα των Αγίων και Δικαίων Προπατόρων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού).

 

Είναι γνωστό ότι από τον Αβραάμ γεννήθηκε ο Ισαάκ, από τον Ισαάκ γεννήθηκε ο Ιακώβ και από τον Ιακώβ γεννήθηκε ο Ιούδας, από την φυλή του οποίου γεννήθηκε ο Χριστός και οι υπόλοιποι αδελφοί του Πατριάρχες. Γι'αυτό, λοιπόν, οι θεοφόροι πατέρες μας και διδάσκαλοι επιτελούν σήμερα την μνήμη του θείου Αβραάμ, επειδή υπήρξε προπάτωρ του Χριστού. Αυτή τη μνήμη μας παρέδωσαν να επιτελούμε κι εμείς, όχι μακρυά και σε διάστημα πολλών ημερών, αλλά κοντά στην κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αυτό το έκαναν όχι απλώς και ως έτυχε, αλλά κατά θεία έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Επειδή ο Υπεράγαθος και φιλάνθρωπος Υιός του Θεού καταδέχθηκε να κάνει τον Πατριάρχη Αβραάμ και τους απογόνους του προπάτορές Του, κατά το ανθρώπινο, γι'αυτό οι θειότατοι πατέρες έκριναν δίκαιο να εορτάζουμε την μνήμη του Πατριάρχου Αβραάμ και των υπολοίπων, ως προπατόρων, όχι πολύ μακρυά από την κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου. 

ΟΙ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Εορτάζονται την "Κυριακή των Προπατόρων" που είναι κινητή γιορτή. Η αρχή υπολογισμού είναι η 11η Δεκεμβρίου και πάντοτε Κυριακή. Αν η 11η Δεκεμβρίου τύχει καθημερινή τότε η εορτή μετατίθεται την επόμενη Κυριακή. Για κάθε έτος μπορείτε να δείτε τις κινητές γιορτές --> εδώ Σύμφωνα με χρονολογική σειρά oι προπάτορες του Ιησού είναι οι εξής : Οι Πρωτόπλαστοι ΑΔΑΜ & ΕΥΑ (παράγωγο --> Αδαμάντιος, Διαμαντής, Αδαμαντία, Διαμαντούλα, Διαμάντω ο δίκαιος ΑΒΕΛ γιος του Αδάμ ο Δίκαιος ΣΗΘ γιος του Αδάμ ο Δίκαιος ΕΝΩΣ γιος του ΣΗΘ ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Ενώς ο Δίκαιος ΜΑΛΕΛΕΗΛ γιος του Καϊνάν ο Δίκαιος ΙΑΡΕΔ γιος του Μαλελεήλ ο Δίκαιος ΕΝΩΧ γιος του Ιάρεδ ο Δίκαιος ΜΑΘΟΥΣΑΛΑΣ γιος του Ενώχ ο Δίκαιος ΛΑΜΕΧ γιος του Μαθουσάλα ο Δίκαιος ΝΩΕ γιος του Λάμεχ ο Δίκαιος ΣΗΜ γιος του Νώε ο Δίκαιος ΙΑΦΕΘ γιος του Νώε ο Δίκαιος ΑΡΦΑΞΑΔ γιος του Σήμ ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Αρφαξάδ ο Δίκαιος ΣΑΛΑ γιος του Καϊνάν ο Δίκαιος ΕΒΕΡ γιος του Σάλα από τον οποίο οι Ιουδαίοι ονομάστηκαν Εβραίοι ο Δίκαιος ΦΑΛΕΚ γιος του Εβέρ ο Δίκαιος ΡΑΒΑΓ γιος του Φαλέκ ο Δίκαιος ΣΕΡΟΥΧ γιος του Ραγάβ ο Δίκαιος ΝΑΧΩΡ γιος του Σερούχ ο Δίκαιος ΘΑΡΡΑ γιος του Ναχώρ ο Δίκαιος και Πατριάρχης ΑΒΡΑΑΜ γιος του Θάρρα ο Πατριάρχης ΙΣΑΑΚ γιος του Αβραάμ ο Πατριάρχης ΙΑΚΩΒ γιος του Ισαάκ ο Πατριάρχης ΡΟΥΒΙΜ πρώτος γιος του Ιακώβ (παράγωγο --> Ρουμπίνη) ο Πατριάρχης ΣΥΜΕΩΝ δεύτερος γιος του Ιακώβ ο Πατριάρχης ΛΕΥΙ τρίτος γιος του Ιακώβ από τον οποίο και η Λευιτική φυλή ο Πατριάρχης ΙΟΥΔΑΣ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου κατάγεται ο Χριστός ο Πατριάρχης ΖΑΒΟΥΛΩΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή παράλια ο Πατριάρχης ΙΣΑΧΑΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή "γηπόνος" ο Πατριάρχης ΔΑΝ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου ήταν οι Κριτές (παράγωγο --> Δανάη) ο Πατριάρχης ΓΑΔ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή πάντα λήστευε αλλά και ληστευόταν ο Πατριάρχης ΑΣΗΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν σε χώρες πλούσιες και σιτοφόρες ο Πατριάρχης ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν πολυπληθής ο Πατριάρχης ΙΩΣΗΦ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν ένδοξη και περήφανη ο Πατριάρχης ΒΕΝΙΑΜΙΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή στην αρχή ήταν άγρια και στη συνέχεια έγινε ήρεμη και άκακη. Ο ΦΑΡΕΣ και ΖΑΡΑ δίδυμοι γιοι του Ιούδα του Πατριάρχη ο ΕΣΡΩΜ γιος του Φάρες ο ΑΡΑΜ γιος του Εσρώμ ο ΑΜΙΝΑΔΑΒ γιος του Αράμ ο ΝΑΑΣΩΝ γιος του Αμιναδάβ ο ΣΑΛΜΩΝ γιος του Ναασών ο ΒΟΟΖ γιος του Σαλμών ο ΟΒΗΔ γιος του Βοόζ από τη Ρουθ ο ΙΕΣΣΑΙ γιος του Οβήδ ο ΔΑΒΙΔ ο βασιλιάς γιος του Ιεσσαί ο ΣΟΛΟΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Δαβίδ ο ΡΟΒΟΑΜ ο βασιλιάς γιος του Σολομώντα ο ΑΒΙΑ ο βασιλιάς γιος του Ροβοάμ ο ΑΣΑ ο βασιλιάς γιος του Αβια ο ΙΩΣΑΦΑΤ ο βασιλιάς γιος του Ασά ο ΙΩΡΑΜ ο βασιλιάς γιος του Ιωασαφάτ ο ΟΖΙΟΥ ο βασιλιάς γιος του Ιωράμ ο ΙΩΑΘΑΜ ο βασιλιάς γιος του Οζίου ο ΑΧΑΖ ο βασιλιάς γιος του Ιωάθαμ ο ΕΖΕΚΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αχάζ ο ΜΑΝΑΣΗΣ ο βασιλιάς γιος του Εζεκία ο ΑΜΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Μανασή ο ΙΩΣΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αμμων ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Ιωσία ο ΣΑΛΑΘΙΗΛ γιος του Ιεχονία ο ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ γιος του Σαλαθιήλ που ανήγειρε τον ναό των Ιεροσολύμων όταν είχε καεί ο ΑΒΙΟΥΔ γιος του Ζοροβάβελ ο ΕΛΙΑΚΕΙΜ γιος του Αβιούδ ο ΑΖΩΡ γιος του Ελιακείμ ο ΣΑΔΩΚ γιος του Αζώρ ο ΑΧΕΙΜ γιος του Σαδώκ ο ΕΛΙΟΥΔ γιος του Αχείμ ο ΕΛΕΑΖΑΡ γιος του Ελιούδ ο ΜΑΤΘΑΝ γιος του Ελεάζαρ ο ΙΑΚΩΒ γιος του Ματθάν ο ΙΩΣΗΦ ο μνήστωρ γιος του Ιακώβ ο Δίκαιος ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ο Δίκαιος ΙΩΒ ο Προφήτης ΜΩΫΣΗΣ και ΩΡ και ΑΑΡΩΝ οι Ιερείς ο Δίκαιος ΙΗΣΟΥΣ του Ναυή ο Προφήτης ΣΑΜΟΥΗΛ ο Προφήτης ΝΑΘΑΝ ο Προφήτης ΔΑΝΙΗΛ η Δίκαια ΣΑΡΡΑ γυναίκα του Αβραάμ η Δίκαια ΡΕΒΕΚΚΑ γυναίκα του Ισαάκ η Δίκαια ΛΕΙΑ πρώτη γυναίκα του Ιακώβ η Δίκαια ΡΑΧΗΛ δεύτερη γυναίκα του Ιακώβ η Δίκαια ΑΣΙΝΕΘ γυναίκα του Ιωσήφ του Πάγκαλου η Δίκαια ΜΑΡΙΑ αδελφή του Μωϋσέα η Δίκαια ΔΕΒΟΡΑ η Δίκαια ΡΟΥΘ η Δίκαια ΣΑΡΑΦΘΙΑ προς την οποία εστάλη ο Ηλίας η Δίκαια ΣΩΜΑΝΙΤΙΔΑ που φιλοξένησε τον Ελισσαίο η Δίκαια ΙΟΥΔΙΘ η Δίκαια ΕΣΘΗΡ που λύτρωσε τον Ισραήλ από τον θάνατο η Δίκαια ΑΝΝΑ μητέρα του Σαμουήλ η Δίκαια ΣΩΣΑΝΝΑ (source ©: www.eortologio.gr)


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΜΕΓΑΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ!!!!

Image result for ο Ιουλιανός
Σαν σήμερα ο Μέγας  Ιουλιανός  γίνεται άρχοντας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Διοικεί από την Κωνσταντινούπολη και προσπαθεί να επαναφέρει την Ελληνική κοσμοθεωρία και την Ελληνική Θρησκεία!!ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!.

ΚΑΤΑ ΓΑΛΙΛΑΙΩΝ - ΦΛΑΒΙΟΣ ΚΛΑΥ-ΔΙΟΣ  ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ
ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΧΑΘΗΚΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΗ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ!!
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ!!  

Μου φαίνεται σωστό να εκθέσω σε όλους τους ανθρώπους τους λόγους για τους οποίους πείστηκα ότι η μηχανορραφία των Χριστιανών δεν είναι παρά ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που υπαγορεύτηκε από κακή πρόθεση. Μην έχοντας τίποτα θεόπνευστο, και εκμεταλλευόμενη πέρα για πέρα το κομμάτι εκείνο της ψυχής που αρέσκεται στις φανταστικές ιστορίες και που είναι παιδαριώδες και ανόητο, κατάφερε να κάνει τις τερατώδεις αφηγήσεις να φαίνονται αληθινές. 

Καθώς τώρα πρόκειται να μιλήσω για όλα τα λεγόμενα κύρια δόγματα, θέλω πρώτα να πω ότι αν επιθυμούν οι αναγνώστες μου να φέρουν κάποια αντίρρηση, θα πρέπει, όπως ακριβώς και στο δικαστήριο, να μην καταπιαστούν με πολλά και άσχετα με το θέμα, ούτε να αρχίσουν να εκτοξεύουν δικές τους κατηγόριες, μέχρι να 'ρθει η ώρα να υπερασπιστούν τις απόψεις τους. Γιατί θα συντάξουν καλύτερα και σαφέστερα το δικό τους αντίλογο αν θελήσουν να με κατακρίνουν για κάτι συγκεκριμένο από αυτά που ισχυρίζομαι, και αν καθώς θα απολογούνται στις δικές μου αιτιάσεις, δεν αρχίσουν να κατηγορούν τον κατήγορο. 
Αξίζει τώρα να δούμε λίγο από που μας ήρθε και πως ήταν η ιδέα του θεού στην αρχή, μετά να παραθέσουμε αυτά που λένε οι Εβραίοι και οι Έλληνες για το θείο, και μετά από αυτό να ξαναρωτήσουμε αυτούς που ούτε Έλληνες είναι ούτε Ιουδαίοι, αλλά ανήκουν στην αίρεση των Χριστιανών, για ποιο λόγο αντί για τη δική μας διδασκαλία διάλεξαν των Εβραίων, και επιπλέον, γιατί επιτέλους δεν είναι πιστοί μήτε σ' εκείνους, αλλά ξέκοψαν κι από κει και τράβηξαν δικό τους δρόμο -χωρίς να 'χουν ενστερνιστεί τίποτα το καλό και σπουδαίο, είτε από τα δικά μας, των Ελλήνων, είτε από των Εβραίων του Μωυσή. Θαρρείς κι ήταν Κήρες, μάζεψαν ό,τι ελαττώματα κουβαλούν και τα δυο έθνη: από τη μια την αθεΐα της ιουδαϊκής αβελτηρίας, κι από την άλλη τον ανήθικο και νωχελικό βίο της δικής μας ραθυμίας και χυδαιότητας και αυτό θέλησαν να το ονομάσουν υποδειγματική θεοσέβεια. 
Το ότι η συνείδηση της ύπαρξης του θεού δεν είναι κάτι που διδάσκεται, αλλά την έχουν οι άνθρωποι από φυσικού τους, το αποδεικνύει πρώτα πρώτα ο κοινός σε όλους τους ανθρώπους ζήλος για το θείο. και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο βίο, είτε ατομικά είτε σε εθνικό επίπεδο. Γιατί όλοι, χωρίς να το 'χουμε διδαχτεί, πιστέψαμε σε κάποια θεία δύναμη, την ακριβή φύση της οποίας δεν είναι εύκολο να τη γνωρίζουν όλοι, αλλά ούτε και όσοι τη γνωρίζουν είναι δυνατό να μιλήσουν γι' αυτήν σε όλους [...] Σ' αυτήν λοιπόν την κοινή σε όλους τους ανθρώπους ιδέα, προστίθεται και μια άλλη. Με τον ουρανό και τους ορατούς θεούς του, όλοι δεθήκαμε με τέτοια φυσικότητα, που κι αν ακόμα κάποιος θεωρούσε ότι ο θεός είναι κάτι άλλο από αυτούς, θα τον έβαζε να κατοικήσει στον ουρανό, χωρίς να τον απομακρύνει από τη γη, αλλά θεωρώντας ότι εγκαθιστά το βασιλιά στο πιο σπουδαίο μέρος του σύμπαντος απ' όπου επιβλέπει και αντιλαμβάνεται τα όσα γίνονται στη γη. 
Είναι ανάγκη να επικαλεστώ εδώ Έλληνες και Εβραίους για μάρτυρες; Δεν υπάρχει κανείς που να μην υψώνει τα χέρια στον ουρανό όταν προσεύχεται, επιπλέον, όταν ορκίζεται σε θεό ή σε θεούς, αν τελοσπάντων έχει κάποια ιδέα για το θείο, προς τον ουρανό στρέφεται. Δεν είναι αφύσικο να συμβαίνει αυτό στους ανθρώπους. Γιατί καθώς βλέπουν ότι από τα ουράνια σώματα κανένα δε μεγαλώνει ούτε μικραίνει ούτε ανατρέπεται ούτε παθαίνει τίποτα από τα όσα υφίστανται τα σώματα που κινούνται άτακτα, αλλά ότι η κίνηση του είναι αρμονική κι η διάταξή του συμμετρική, και οι φάσεις της σελήνης είναι καθορισμένες, κι επίσης ότι η ανατολή κι η δύση του ήλιου είναι καθορισμένες σε συγκεκριμένες πάντα εποχές, εύλογα πίστεψαν ότι ο ουρανός είναι θεός και θρόνος του θεού. Γιατί ένα ουράνιο σώμα, επειδή δεν μεγαλώνει με καμιά προσθήκη ούτε μικραίνει με αφαίρεση, και επειδή δεν το αγγίζει η μεταβολή από την αλλοίωση και την ανατροπή, είναι απρόσβλητο από κάθε φθορά και δεν δέχεται καμία επίδραση, επειδή εξάλλου είναι από τη φύση του αθάνατο και αναλλοίωτο, είναι καθαρό από κάθε είδους στίγμα, αιώνιο και αεικίνητο, όπως βλέπουμε, γυρίζει γύρω από το μεγάλο δημιουργό είτε διότι ωθείται από κάποια πιο ισχυρή και θεϊκή ψυχή που κατοικεί μέσα του, όπως ακριβώς, νομίζω, τα σώματά μας από την ψυχή μέσα μας, είτε επειδή προσέλαβε την κίνηση από τον ίδιο το θεό, περιστρέφεται σε έναν απέραντο κύκλο με ακατάπαυστη και αιώνια ορμή [...] 
Οι Έλληνες τώρα, είναι αλήθεια, έπλασαν τους μύθους για τους θεούς απίστευτους και τερατώδεις. Είπαν δηλαδή ότι ο Κρόνος κατάπιε τα παιδιά του και αμέσως μετά τα ξέρασε. Μίλησαν ακόμα και για άνομους γάμους: δηλαδή ότι ο Δίας έσμιξε με τη μάνα του και, όταν έκανε παιδιά μαζί της, παντρεύτηκε την κόρη του, και μάλλον ούτε την παντρεύτηκε, αλλά, αφού έσμιξε απλώς μαζί της, την έδωσε σε κάποιον άλλο. Έπειτα έρχονται οι μύθοι για τον κατασπαραγμένο Διόνυσο και τη συγκόλληση των μελών του. Τέτοια πράγματα λένε οι μύθοι των Ελλήνων. Σύγκρινέ τους με τη διδασκαλία των Ιουδαίων, και με τον παράδεισο που φύτεψε ο θεός και με τον Αδάμ που έπλασε, και τη γυναίκα που δημιούργησε για χάρη του, διότι είπε ο θεός, "δεν είναι ωραίο ο άνθρωπος να είναι μόνος του, ας του φτιάξουμε ένα βοηθό που να του μοιάζει". Μόνο που αυτή σε τίποτα απολύτως δεν τον βοήθησε, αλλά τον εξαπάτησε και έγινε συναίτιος για να αποκλειστούν και αυτός και αυτή από τις παραδείσιες απολαύσεις. 
Βέβαια, όλα αυτά είναι εντελώς μυθώδη. Γιατί, πως είναι δυνατό να αγνοεί ο θεός ότι το πλάσμα που δημιούργησε ως βοηθό, θα του 'βγαινε σε κακό και όχι σε καλό εκεινού που το δέχτηκε; Και το φίδι που μίλησε με την Εύα, ποια γλώσσα θα πούμε ότι χρησιμοποίησε; Μήπως την ανθρώπινη; Και σε τι διαφέρουν όλα αυτά από τους μύθους που έπλασαν οι Έλληνες;Αλλά μήπως και το να μην επιτρέψει ο θεός στους ανθρώπους που έπλασε να μάθουν να διακρίνουν το καλό από το κακό, δεν είναι υπερβολικά παράλογο; Γιατί, τι πιο ηλίθιο από τον άνθρωπο που δεν μπορεί να διακρίνει το καλό από το κακό; Αφού είναι προφανές ότι τα μεν κακά δεν θα τα αποφύγει, τα δε καλά δεν θα τα επιδιώξει. Και το πιο σημαντικό: ο θεός δεν επέτρεψε στον άνθρωπο να γευθεί τη φρόνηση, από την οποία δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει γι' αυτόν περισσότερο. Το ότι η διάκριση του καλού και του χειρότερου είναι έργο της φρόνησης, το αντιλαμβάνονται ακόμα και οι ανόητοι. Επομένως το φίδι είναι ευεργέτης μάλλον, και όχι καταστροφέας του ανθρώπινου γένους. Με βάση αυτά, πρέπει να πούμε ότι ο θεός είναι φθονερός. Γιατί όταν είδε τον άνθρωπο να μετέχει στη φρόνηση, προκειμένου να μη γευτεί, λέει, από το δέντρο της ζωής, τον ξαπόστειλε από τον παράδεισο λέγοντας ξεκάθαρα: "Να, ο Αδάμ έφτασε, σαν ένας από εμάς, να γνωρίζει το καλό και το κακό. Τώρα λοιπόν, μη τυχόν και απλώσει το χέρι, και πάρει, και φάει από το δέντρο της ζωής, και ζήσει αιώνια." Αν όλα αυτά δεν είναι μύθοι με κάποιο μυστικό νόημα -πράγμα που πιστεύω εγώ-, τότε οι διηγήσεις αυτές για τι θεό είναι γεμάτες από βλαστημίες. Γιατί το να μην ξέρει ότι αυτή που πλάστηκε για βοηθός, θα γίνει η αιτία της πτώσης, και το να απαγορεύει τη γνώση του καλού και του κακού, που είναι το μόνο πράγμα που φαίνεται να δίνει συνοχή στον ανθρώπινο νου, και επιπλέον το να φθονεί, μήπως ο άνθρωπος πάρει από το δέντρο της ζωής και από θνητός γίνει αθάνατος, αυτά είναι χαρακτηριστικά υπερβολικά φθονερού και μνησίκακου όντος. 
Όσο για το τι πραγματικά πιστεύουν οι Εβραίοι και το τι εξ αρχής μας κληροδότησαν οι δικοί μας πρόγονοι, η δική μας θεωρία για τον άμεσο δημιουργό του κόσμου έχει ως εξής [...] Για τους θεούς που είναι ανώτεροι από αυτόν το δημιουργό ο Μωυσής δε μίλησε καθόλου ούτε και τόλμησε να πει κάτι για τη φύση των αγγέλων. Ποικιλοτρόπως και πολλές φορές, είπε ότι υπηρετούν το θεό, αλλά πουθενά δεν ξεκαθαρίζεται αν οι άγγελοι είναι δημιουργημένοι ή όχι, αν έχουν δημιουργηθεί από άλλον και άλλον είναι ταγμένοι να υπηρετούν, ή αν έγιναν με κάποιον άλλο τρόπο. Ενώ αναλύει διεξοδικά όσα έχουν να κάνουν με τον ουρανό και τη γη, και τον τρόπο που τακτοποιήθηκαν τα όσα υπάρχουν πάνω στη γη. Και για άλλα λέει ότι διέταξε ο θεός να γίνουν μόνα τους, όπως το φως και το στερέωμα, ενώ άλλα τα έκανε ο ίδιος, όπως τον ουρανό και τη γη, τον ήλιο και τη σελήνη και τα υπόλοιπα που υπήρχαν αλλά ήταν κρυμμένα μέχρι τότε, λέει ότι τα διαχώρισε, όπως το νερό, νομίζω, και τη στεριά. Σ' αυτά όμως δε τόλμησε να προσθέσει τίποτε για τη γένεση ή δημιουργία του πνεύματος, παρά μόνον ότι "και πνεύμα θεού περιφερόταν πάνω από τα νερά", το αν αυτό το πνεύμα είναι ή δεν είναι δημιούργημα δεν το ξεκαθαρίζει. 
Εδώ ας κάνουμε μια σύγκριση, αν θέλετε, με τα λόγια του Πλάτωνα. Πρόσεξε τι λέει αυτός για το δημιουργό και τι τον βάζει να λέει στην κοσμογονία, για να αντιπαραβάλουμε την κοσμογονία του Πλάτωνα και του Μωυσή. Γιατί έτσι μπορεί να φανεί ποιος είναι καλύτερος και αντάξιος του θεού. Μήπως ο Πλάτων που λάτρεψε τα είδωλα, ή αυτός για τον οποίο η Γραφή λέει ότι ο θεός του μίλησε στόμα με στόμα. "Στην αρχή δημιούργησε ο θεός τον ουρανό και τη γη. Η γη ήταν αόρατη και ακατασκεύαστη, και σκοτάδι κάλυπτε την άβυσσο, και το πνεύμα του θεού περιφερόταν πάνω από τα νερά. Και είπε ο θεός το φως ημέρα και το σκοτάδι νύχτα. Και την πρώτη μέρα δημιουργήθηκε το βράδυ και δημιουργήθηκε το πρωί. Και είπε ο θεός: να δημιουργηθεί επιστέγασμα μεταξύ των υδάτων. Και ονόμασε ο θεός το θολωτό επιστέγασμα ουρανό. Και είπε ο θεός να συγκεντρωθεί σε ένα μέρος όλο μαζί το νερό που βρίσκεται κάτω από τον ουρανό και να φανερωθεί η στεριά. Έτσι κι έγινε. Και είπε ο θεός να φυτρώσουν στη γη χορτάρια και δένδρα καρποφόρα. Και είπε ο θεός να δημιουργηθούν φωτεινά αστέρια στο στερέωμα του ουρανού, για να φωτίζουν τη γη. Και τα έβαλε ο θεός στο στερέωμα του ουρανού, ώστε να εξουσιάζουν την ημέρα και τη νύχτα. 
Για την άβυσσο ή το σκοτάδι ή το νερό δεν λέει ο Μωυσής ότι τα δημιούργησε ο θεός, παρ' όλο που θα 'πρεπε να πει και γι' αυτά -αφού για το φως κάπου είπε ότι έγινε με διαταγή του θεού. Ο Μωυσής όμως δεν είπε λέξη -θαρρείς και πρόκειται για πράγματα που δεν δημιουργήθηκαν- παρ' ό,τι τα μνημονεύει τόσες φορές. Χώρια που δε λέει τίποτα για τη γέννηση ή τη δημιουργία των αγγέλων ούτε για το πως εμφανίστηκαν, παρά μιλάει μόνο για τα ουράνια και επίγεια σώματα, λες και ο θεός δεν είναι δημιουργός κανενός άυλου, αλλά κάποιος που έβαλε σε τάξη το υλικό υπόστρωμα. Γιατί εκείνο το "η γη ήταν αόρατη και ακατασκεύαστη" δε σημαίνει παρά το ότι θεωρεί το υγρό και στερεό στοιχείο ύλη, και παρουσιάζει το θεό ως κάποιον που απλώς την έβαλε σε τάξη. 
Άκου τώρα τι λέει ο Πλάτων για τον κόσμο: "Ολόκληρος ο ουρανός ή ο κόσμος -κι αν ταιριάζει περισσότερο να τον λέμε με κάποιο άλλο όνομα, ας τον ονομάσουμε έτσι- υπήρχε τάχα ανέκαθεν, χωρίς καμιά αρχική στιγμή γέννησης, ή μήπως δημιουργήθηκε, ξεκινώντας από κάποια αρχή; Δημιουργήθηκε, γιατί είναι ορατός και απτός και έχει σώμα. Όλα όμως τα πράγματα αυτού του είδους είναι αισθητά, και όπως δείξαμε, τα αισθητά με τον ορθό λόγο, πρέπει να πούμε ότι αυτός ο κόσμος είναι έμβιο ον προικισμένο με ψυχή και νου κι αληθινά γεννήθηκε χάρη στην πρόνοια του θεού. 
Ας τα συγκρίνουμε ένα προς ένα τι και πως το λέει ο θεός του Μωυσή και πως ο θεός του Πλάτωνα; "Και είπε ο θεός ας φτιάξουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα και έτσι που να μας μοιάζει. Και ας κυριαρχήσουν στα ψάρια της θάλασσας και στα πετούμενα του ουρανού και στα ζώα και σ' όλη τη γη και σε όλα τα ερπετά που έρπουν πάνω στη γη. Και δημιούργησε ο θεός τον άνθρωπο, και τον έφτιαξε σύμφωνα με την εικόνα του, έκανε τους ανθρώπους αρσενικό και θηλυκό, λέγοντας: να αυξάνεστε και να πληθαίνετε και να γεμίσετε τη γη και να την κατακυριεύσετε. Και κυριαρχήστε στα ψάρια της θάλασσας και στα πετούμενα του ουρανού και σε όλα τα ζώα και σε όλη τη γη. 
Άκου λοιπόν τώρα και τον λόγο που αποδίδει ο Πλάτων στον δημιουργό του σύμπαντος. "Θεοί, παιδιά Θεών, τα έργα που δημιούργησα εγώ και στάθηκα πατέρας τους, μπορεί, αν το θελήσω, να είναι αδιάλυτα. Βέβαια, κάθε τι που έχει δεθεί μπορεί και να λυθεί, το να θέλει όμως κανείς να διαλύσει κάτι που ταίριαξε καλά και λειτουργεί καλά είναι έργο κακής βούλησης. Ακριβώς επειδή γεννηθήκατε, δεν είστε ούτε αθάνατοι ούτε άφθαρτοι. Δε θα διαλυθείτε, βέβαια, ούτε και θα σας βρει ο θάνατος, μια που κληρονομήσατε τη βούλησή μου, που είναι δεσμός μεγαλύτερος και δυνατότερος από εκείνους που σας συνέχουν απ' όταν γεννηθήκατε. Τώρα λοιπόν μάθετε αυτό που θα σας αποκαλύψω. Υπολείπονται ακόμα τρία θνητά γένη που δεν έχουν γεννηθεί, και αν δεν γεννηθούν αυτά, ο ουρανός θα είναι ατελής. Γιατί δεν θα εμπεριέχει όλα τα γένη των έμβιων όντων, αν όμως αυτά τα δημιουργούσα εγώ ο ίδιος και τους έδινα ζωή, θα εξισώνονταν με τους θεούς. Για να είναι λοιπόν θνητά, και αφ' ετέρου για να έχει πληρότητα όλο αυτό το σύμπαν, στραφείτε εσείς, όπως είναι στη φύση σας, στη δημιουργία των ζωντανών όντων, μιμούμενοι τη δύναμη που άσκησα εγώ την ώρα της δημιουργίας σας. Και όσα από τα ζωντανά αξίζουν να είναι συνώνυμα με τους αθάνατους και ονομάζονται θεία και καθοδηγούν αυτά που θέλουν να υπακούν στο δίκαιο και σ' εσάς, θα σας τα παραδώσω εγώ αφού κάνω την αρχή και τα σπείρω. Τα υπόλοιπα είναι δική σας ευθύνη συνυφαίνοντας το θνητό με το αθάνατο, να κατασκευάζετε και να γεννάτε έμβια όντα και δίνοντάς τα τροφή να τα δυναμώνετε και όταν πεθαίνουν, πάλι να τα δέχεστε. 
Για να μη σκεφτείτε όμως ότι αυτό είναι ονειροφαντασίες, μάθετε το εξής: Ο Πλάτων ονομάζει θεούς αυτά που φαίνονται, δηλαδή τον ήλιο, τη σελήνη, τα άστρα και τον ουρανό αυτά όμως δεν είναι παρά το απείκασμα αυτών που δε φαίνονται. Ο ήλιος που βλέπουμε είναι ομοίωμα του νοητού, αυτού που δεν είναι ορατός. Και επίσης η ορατή για τα μάτια μας σελήνη και το καθένα από τα αστέρια, είναι ομοιώματα των νοητών. Ο Πλάτων λοιπόν ξέρει ότι εκείνοι οι νοητοί και αφανείς θεοί ενυπάρχουν και συνυπάρχουν με το δημιουργό και γεννήθηκαν και προήλθαν από τον ίδιο. Εύλογα λοιπόν ο δημιουργός στον Πλάτωνα λέει "θεοί", όταν μιλάει για τους αόρατους, και "παιδιά θεών", όταν φυσικά μιλάει για τους ορατούς. Όμως κοινός δημιουργός και των δύο είναι αυτός που κατασκεύασε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τα αστέρια, και δημιούργησε στη σφαίρα των νοητών τα αρχέτυπά τους. 
Πρόσεξε πόσο καλά τα λέει παρακάτω. "Υπολείπονται τρία θνητά γένη", λέει, εννοώντας προφανώς το γένος των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών, μιας και το καθένα από αυτά ορίζεται με τους δικούς του όρους. "Αν λοιπόν", λέει, "καθένα από αυτά επίσης, το δημιουργούσα εγώ, θα ήταν απολύτως αναγκαίο να γίνει αθάνατο." Γιατί, τόσο για τους νοητούς θεούς, όσο και για τον ορατό κόσμο, καμιά άλλη αιτία δεν υπάρχει για την αθανασία, εκτός από το ότι είναι έργα του δημιουργού. Και λέγοντας ο Πλάτων, "ό,τι από αυτά είναι αθάνατο, αναγκαστικά τους έχει χαριστεί από τον δημιουργό", εννοεί την λογική ψυχή. "Όσο για τα υπόλοιπα", λέει, "εσείς να συνυφαίνετε το θνητό με το αθάνατο". Είναι λοιπόν φανερό ότι οι δημιουργικοί θεοί πήραν από τον πατέρα τους τη δημιουργική δύναμη και παρήγαγαν πάνω στη γη τα θνητά ζώα. Γιατί, αν ήταν να μη διαφέρει σε τίποτα ο ουρανός από τον άνθρωπο και ναι, μα το Δία, από το θηρίο και, τελικά, από αυτά τα ίδια τα ερπετά και από τα μικρά ψάρια που κολυμπούν στη θάλασσα, έπρεπε ο δημιουργός να είναι ένας και ο αυτός για όλα. Αν όμως είναι μεγάλο το χάσμα ανάμεσα στα αθάνατα και τα θνητά, και με καμιά προσθήκη δεν μπορεί να γίνει μεγαλύτερο ούτε με αφαίρεση να μειωθεί, ούτε να υπάρξει ανάμειξη με τα θνητά και τα φθαρτά, ταιριάζει αιτία για τα θνητά αν είναι άλλοι θεοί και για να αθάνατα άλλοι. 
Επειδή λοιπόν, όπως φαίνεται, ο Μωυσής δεν μπόρεσε να πραγματευθεί όλα όσα έχουν να κάνουν με τον άμεσο δημιουργό αυτού του κόσμου, ας συγκρίνουμε μεταξύ τους τις ιδέες που έχουν οι Εβραίοι και οι πρόγονοί μας για τα έθνη. Ο Μωυσής ισχυρίζεται ότι ο δημιουργός του κόσμου διάλεξε το έθνος των Εβραίων, ότι αφοσιώθηκε και φροντίζει εκείνο μόνο, και ότι σ' αυτόν τον ίδιο ανέθεσε την αποκλειστική μέριμνα. Όμως για τα άλλα έθνη, πως ή από ποιους θεούς διοικούνται, δεν λέει κουβέντα εκτός κι αν συμφωνήσει κανείς, ότι σ' αυτά παραχώρησε τον ήλιο και τη σελήνη. Γι' αυτά όμως θα μιλήσω λίγο αργότερα. Περιορίζομαι τώρα να αναφέρω ενδεικτικά ότι ο ίδιος ο Μωυσής κι οι προφήτες μετά απ' αυτόν και ο Ιησούς ο Ναζωραίος, αλλά ακόμα κι ο Παύλος, που ξεπερνά διεθνώς όλους τους αγύρτες και μάγους όλων των εποχών, ισχυρίζονται ότι μόνο του Ισραήλ και της Ιουδαίας είναι ο θεός και ότι οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός του λαός. Ακούστε λοιπόν αυτά τα λόγια, και πρώτα πρώτα του Μωυσή: "Κι εσύ θα πεις στον Φαραώ το Ισραήλ είναι ο πρωτότοκος γιος μου. Και πρόσταξα: άφησε ελεύθερο το λαό μου να με λατρέψει. Εσύ όμως δεν ήθελες να τον αφήσεις ελεύθερο." Και λίγο παρακάτω: "Και του λένε: ο θεός των Εβραίων μας έχει καλέσει. Θα βαδίσουμε λοιπόν μέσα στην έρημο τρεις ημέρες για να θυσιάσουμε στον κύριο το θεό μας." Και μετά από λίγο πάλι τα ίδια: "Ο κύριος και θεός των Εβραίων μ' έστειλε να σου πω: ελευθέρωσε το λαό μου για να σε λατρέψει στην έρημο. 
Όμως το ότι ο θεός ενδιαφέρθηκε απ' την αρχή μόνο για τους Ιουδαίους, και ότι αυτοί ήταν ο εκλεκτός του κλήρος, δε φαίνεται να το 'παν μόνο ο Μωυσής και ο Ιησούς, αλλά και ο Παύλος, μάλιστα εδώ είναι να απορείς να τον Παύλο. Γιατί, όπως τα χταπόδια αλλάζουν χρώματα ανάλογα με τα βράχια, αυτός αλλάζει τα δόγματα για το θεό ανάλογα με τις περιστάσεις. Και άλλοτε διατείνεται ότι οι Ιουδαίοι μόνο είναι η κληρονομιά του θεού, άλλοτε πάλι, όταν θέλει να πείσει τους Έλληνες να πάνε με το μέρος του, λέει: "Ο θεός δεν είναι μόνο των Ιουδαίων αλλά και των εθνών ναι και των εθνών." Δίκιο θα έχουμε λοιπόν να ρωτήσουμε τον Παύλο: αν ο θεός δεν ήταν μόνο των Ιουδαίων αλλά και των εθνών, γιατί να χαρίσει μόνο στους Ιουδαίους τόσο μεγάλες προφητικές ικανότητες και τον ίδιο το Μωυσή και το χρίσμα και τους προφήτες και το νόμο και τα απίστευτα και τερατώδη που διαβάζουμε στους μύθους; Και τους ακούς να κραυγάζουν, "Ο άνθρωπος έφαγε ψωμί αγγέλων". Και τελικά τους έστειλε και τον Ιησού, ενώ σ' εμάς ούτε προφήτη ούτε χρίσμα ούτε δάσκαλο ούτε έναν κήρυκα να μας αναγγείλει ότι κάποτε, στο μέλλον, έστω και καθυστερημένα, θα φτάσει και σ' εμάς η φιλανθρωπία του. Και επιπλέον, για μυριάδες ή, αν θέλετε, για χιλιάδες χρόνια, έβλεπε αδιάφορος τους ανθρώπους από κει που ανατέλλει μέχρι εκεί που δύει ο ήλιος και από το νότο μέχρι το βορρά, βυθισμένους στην άγνοια και να λατρεύουν, όπως λέτε, τα είδωλα, -όλοι εκτός από ένα μικρό γένος που, για λιγότερο από δύο χιλιάδες χρόνια, είχε εγκατασταθεί σε ένα μέρος της Παλαιστίνης. Αν πράγματι είναι θεός όλων μας, και εξίσου δημιουργός όλων, γιατί αδιαφόρησε για εμάς; Επόμενο λοιπόν είναι να θεωρούμε ότι ο θεός των Εβραίων δεν είναι δημιουργός όλου του κόσμου και δεν εξουσιάζει τα πάντα, αλλά ότι, όπως είπα, είναι περιορισμένος και, καθώς η εξουσία του είναι πεπερασμένη, φανταζόμαστε ότι είναι ένας ανάμεσα στους άλλους θεούς. Πρέπει μήπως να σας δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή, επειδή εσείς ή κάποιος από τη φάρα σας έφτασε σε μιαν ασαφή ιδέα περί υψίστου θεού; Δεν είναι μερικότητες όλα αυτά; Ένας θεός που ζηλεύει γιατί δηλαδή να ζηλεύει και να εκδικείται τα παιδιά για αμαρτίες των γονιών τους; 
Πλάι σ' αυτά, εξέτασε τώρα τα δικά μας. : 
Οι δικοί μας φιλόσοφοι λένε ότι ο δημιουργός είναι πατέρας όλων και κοινός βασιλιάς, και ότι ανέθεσε όλα τα υπόλοιπα σε θεούς εθνάρχες και πολιούχους, καθένας από τους οποίους κηδεμονεύει το δικό του κλήρο με το δικό του τρόπο. Έτσι λοιπόν, επειδή για τον πατέρα τα πάντα είναι τέλεια και τα πάντα είναι ένα, ενώ στον κάθε θεό χωριστά υπερτερεί μια διαφορετική ικανότητα, ο Άρης κηδεμονεύει τα πολεμικά έθνη, η Αθηνά τα πολεμικά που διαθέτουν και φρόνηση, ο Ερμής τα συνετότερα κυρίως παρά τα τολμηρότερα, και την εκάστοτε ιδιοσυγκρασία των αρμοδίων θεών ακολουθούν τα έθνη που κηδεμονεύονται απ' αυτούς. Αν τώρα η εμπειρία δεν επιβεβαιώνει τα λόγια μας, τότε θα δεχτούμε ότι οι παραδόσεις μας είναι φαντασιοπληξίες και η προσπάθειά μας να πείσουμε μάταιη, και θα πρέπει να επαινέσουμε τις δικές σας ιδέες, αν όμως συμβαίνει εντελώς το αντίθετο, και η εμπειρία αιώνων επιβεβαιώνει αυτά που λέμε εμείς, ενώ με τις δικές σας θεωρίες δε φαίνεται να συμφωνεί σε τίποτα και πουθενά, γιατί εξακολουθείτε να ερίζετε σε τέτοιο βαθμό; 
Ας μου πει λοιπόν κάποιος: ποια η αιτία που οι Κέλτες και οι Γερμανοί είναι ριψοκίνδυνοι, ενώ οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι καταγίνονται κυρίως με την πολιτική και με τη φροντίδα για τα ανθρώπινα, δίχως να παύουν να είναι σταθεροί και ικανοί στον πόλεμο, ενώ οι Αιγύπτιοι είναι πιο συνετοί και επιδίδονται περισσότερο στις τέχνες, και οι Σύριοι είναι φιλήσυχοι, καλοπερασάκηδες και συνάμα συνετοί, θερμοί, ματαιόδοξοι και καπάτσοι. Αν κάποιος δε διαβλέπει καμιά αιτία γι' αυτά, ας μου πει ποιες είναι, στο όνομα του ίδιου του δημιουργού, και ας με διδάξει. Όσο τώρα για τους νόμους, είναι προφανές ότι η ανθρώπινη φύση τους θέσπισε έτσι που να της ταιριάζουν, πολιτικούς και φιλάνθρωπους σε όσους ενυπήρχε ο αντίθετος χαρακτήρας των ηθών. Η νομοθετική αγωγή, δηλαδή, ελάχιστα πρόσθεσε στη φύση και στην κλίση των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν οι Σκύθες δεν αποδέχθηκαν τον Ανάχαρση που λάτρευε το Διόνυσο και στα δυτικά έθνη δύσκολα θα βρεις κάποιους, ελάχιστους, που να 'χουν κλίση στη φιλοσοφία ή τη γεωμετρία ή σε κάτι παρεμφερές παρ' όλο που η ηγεμονία των Ρωμαίων εκεί βαστάει ήδη τόσον καιρό. Μόνο οι πολύ ευφυείς απ' αυτούς απολαμβάνουν τις διαλέξεις και τη ρητορεία, ενώ δεν συμμετέχουν σε κανένα άλλο μάθημα. Τόσο ισχυρό πράγμα φαίνεται πως είναι η φύση. Τι πράγμα είναι λοιπόν η μεταξύ των εθνών διαφορά στα ήθη και τους νόμους; 
Για την ανομοιότητα των γλωσσών ο Μωυσής έδωσε μιαν ολωσδιόλου μυθική εξήγηση. Είπε δηλαδή ότι οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν θέλοντας να οικοδομήσουν μια πόλη κι ένα μεγάλο πύργο μέσα σ' αυτή, και ότι ο θεός είπε ότι έπρεπε να κατεβεί και να μπερδέψει τις γλώσσες τους. Και για να μη θεωρηθεί ότι λέω συκοφαντίες, ας διαβάσουμε τα παρακάτω λόγια του Μωυσή: "Και είπαν: ελάτε, να χτίσουμε για μας μια πόλη κι ένα πύργο, που η κορυφή του θα φτάνει μέχρι τον ουρανό, να αφήσουμε πίσω μας ένα όνομα προτού διασκορπιστούμε πάνω στο πρόσωπο της γης. Και κατέβηκε ο κύριος για να δει την πόλη και τον πύργο που οικοδόμησαν οι άνθρωποι. Και είπε ο κύριος: "Ιδού, ένα γένος και μια κοινή γλώσσα για όλους, και άρχισαν να φτιάχνουν αυτό το πράγμα, και τώρα δε θα τους λείπει τίποτα απ' όσα σκοπεύουν να κάνουν. Εμπρός, ελάτε, να κατεβούμε εκεί κάτω να τους μπερδέψουμε τη γλώσσα, να μην καταλαβαίνουν ο ένας τη γλώσσα του άλλου." Και τους σκόρπισε ο κύριος ο θεός σ' όλη τη γη, και έπαψαν να χτίζουν την πόλη και τον πύργο." Κι έχετε την αξίωση να πιστέψουμε αυτή την ιστορία σας, τη στιγμή που εσείς δεν πιστεύετε την ιστορία του Ομήρου για τους Αλωάδες, ότι δηλαδή σκέφτονταν να βάλουν τρία βουνά το ένα πάνω στο άλλο, "για να έχουν πρόσβαση στον ουρανό". Εγώ λέω πως και οι δυο ιστορίες είναι εξίσου παραμύθια. Εσείς όμως, μιας και αποδέχεστε τον πρώτο μύθο, για ποιο λόγο απορρίπτετε το μύθο του Ομήρου; Βέβαια, σε αμαθείς ανθρώπους δεν ωφελεί να λες ότι ακόμα κι αν σε όλη την οικουμένη οι άνθρωποι χρησιμοποιήσουν μια γλώσσα, δεν θα καταφέρουν να χτίσουν πύργο που να φθάνει στον ουρανό, κι ας μετατρέψουν σε τούβλα ολόκληρη τη γη. Γιατί για να μπορέσουν να φτάσουν μέχρι τους κύκλους της σελήνης, θα χρειαστούν άπειρα τούβλα, όμοια σε μέγεθος με ολάκερη τη γη. Αν υποθέσουμε δηλαδή ότι όλοι οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν και χρησιμοποιούσαν μια γλώσσα, και ότι λιθοτομούσαν ολάκαιρη τη γη, ακόμα κι αν έφτιαχναν τον πύργο λεπτότερο από χορδή τόξου, πότε θα κατάφερναν να φτάσουν ως τον ουρανό; Εσείς λοιπόν που αυτόν τον ολοφάνερο μύθο τον πήρατε για αληθινό και που νομίσατε πως ο θεός φοβήθηκε τους μιασμένους από τα φονικά ανθρώπους, και πως για τον ίδιο λόγο κατέβηκε στη γη να μπερδέψει τις λαλιές τους, τολμάτε ακόμα να καυχιέστε ότι έχετε γνώση του θεού; 
Επανέρχομαι όμως αμέσως στο πως ο θεός μπέρδεψε τις γλώσσες. Ο Μωυσής είπε την αιτία ότι φοβήθηκε μήπως οι άνθρωποι, αποκτώντας πρόσβαση στον ουρανό, κάνουν τίποτα εναντίον του, έτσι όπως είχαν την ίδια γλώσσα και σύμπνοια αναμεταξύ τους, για το πως όμως το κατάφερε αυτό, το μόνο που λέει είναι ότι το 'κανε αφού πρώτα κατέβηκε από τον ουρανό -προφανώς επειδή δεν μπορούσε να το κάνει αν δεν κατέβαινε στη γη. Για τις διαφορές στα ήθη και στα έθιμα, ούτε ο Μωυσής ούτε κανείς άλλος έχει να μας διαφωτίσει. Πόσο μάλλον που οι διαφορές στα έθιμα και τα πολιτικά ήθη των εθνών, είναι οπωσδήποτε μεγαλύτερες από τη διαφορά στις γλώσσες. Γιατί, ποιος Έλληνας λέει ότι πρέπει κανείς να ζευγαρώνει με την αδελφή, την κόρη, τη μητέρα του; Αυτό όμως στους Πέρσες θεωρείται καλό. Είναι ανάγκη τώρα να καταπιαστώ με το καθένα ξεχωριστά, να εξετάσω λεπτομερώς τον φιλελεύθερο και ανυπότακτο χαρακτήρα των Γερμανών, την υποτακτικότητα και την ευπείθεια των Σύρων και των Περσών και των Παρθών, κοντολογίς όλων των βαρβάρων της ανατολής και του νότου, και όσων άλλων επιθυμούν και έχουν αποκτήσει ακόμα πιο αυταρχικά πολιτεύματα; Αν λοιπόν όλα αυτά τα μεγαλύτερα και τα σημαντικότερα συνέβησαν χωρίς την παρέμβαση κάποιας ακόμα πιο μεγάλης και θείας πρόνοιας, γιατί ασχολούμαστε μάταια και λατρεύουμε κάποιον που δεν προνοεί για τίποτα; Αξίζει να τιμούμε κάποιον που δε νοιάστηκε ούτε για τις ζωές μας ούτε για τα ήθη μας ούτε για τον τρόπο ούτε για την ευνομία ούτε για την πολιτική κατάσταση; Καθόλου. Κοιτάξτε, πόσο άτοπη καταλήγει να είναι η θεωρία σας. Από τα αγαθά που βλέπουμε να υπάρχουν στην ανθρώπινη ζωή, προηγούνται τα αγαθά της ψυχής και ακολουθούν αυτά του σώματος. Αν, λοιπόν, αδιαφόρησε για τα ψυχικά μας αγαθά, και δεν προνόησε ούτε για τη φυσική μας κατάσταση, ούτε μας έστειλε δασκάλους ή νομοθέτες όπως έστειλε στους Εβραίους σύμφωνα με το Μωυσή και τους προφήτες μετά απ' αυτόν, για ποιο πράγμα πρέπει να τον ευγνωμονούμε; 
Εξετάστε όμως μήπως ο θεός χάρισε και σ' εμάς θεούς και καλούς προστάτες που εσείς δεν γνωρίζετε, και που δεν είναι κατώτεροι από το θεό που ανέκαθεν λατρεύουν οι Εβραίοι της Ιουδαίας -μιας χώρας που της έλαχε η αποκλειστικότητα των φροντίδων του, όπως είπε ο Μωυσής κι όπως λένε οι επίγονοί του ακόμα και σήμερα. Αλλά ακόμα κι αν ο άμεσος δημιουργός του κόσμου ήταν αυτός που τιμούν οι Εβραίοι, οι σκέψεις μας γι' αυτόν είναι κατά πολύ ανώτερες από τις δικές τους και τα αγαθά που μας χάρισε σπουδαιότερα από τα δικά τους - και της ψυχής και τα άλλα για τα οποία θα μιλήσω παρακάτω. Και μας έστειλε νομοθέτες καθόλου χειρότερους από το Μωυσή, για να μην πω ότι οι περισσότεροι τους είναι και καλύτεροι απ' αυτόν. 
Όπως έλεγα λοιπόν, αν την ιδιαιτερότητα κάθε έθνους ως προς τους νόμους και τα ήθη, δεν την έχει καθορίσει κάποιος εθνάρχης θεός που επιτηρεί και κάποιος άγγελος που δέχεται τις διαταγές του ή κάποιος δαίμονας ή ήρωας ή κάποιο ξεχωριστό γένος ψυχών που υπηρετεί τις ανώτερες δυνάμεις, θα πρέπει να μας αποδείξουν από ποια άλλη δύναμη και με ποιο τρόπο δημιουργήθηκαν αυτές οι διαφορές. Δε φτάνει δηλαδή να λέμε: "Είπε ο θεός και έγινε". Γιατί πρέπει η φύση των δημιουργημάτων να συμφωνεί με τα προστάγματα του θεού. Και για να γίνω πιο σαφής, μήπως πρόσταξε ο θεός η φωτιά να κατευθύνεται προς τα πάνω κι η γη να βαραίνει προς τα κάτω έτσι στην τύχη; Για να πραγματοποιηθεί η προσταγή του θεού, δεν έπρεπε το πρώτο να είναι ελαφρύ και το δεύτερο να έχει βάρος; Έτσι συμβαίνει και με τα άλλα πράγματα [...] το ίδιο και με τα θεία. Και ο λόγος είναι ότι το γένος των ανθρώπων υπόκειται στο θάνατο και τη φθορά. Είναι φυσικό λοιπόν τα έργα του να είναι φθαρτά και ασταθή και να αλλάζουν με κάθε τρόπο, καθώς όμως ο θεός είναι αιώνιος, αρμόζει και τα προστάγματά του να είναι τέτοια. Και ως τέτοια, είτε ονομάζονται φύσεις των όντων είτε συμφωνούν με τη φύση των όντων. Γιατί πως θα ήταν δυνατό η φύση να αντιμάχεται το πρόσταγμα του θεού; Πως θα μπορούσε να μην εναρμονίζεται μ' αυτό; Επομένως, ακόμα και αν όρισε να μην είναι όμοιες οι πολιτικές συγκροτήσεις των εθνών -ακριβώς όπως όρισε να μην είναι όμοιες και οι γλώσσες-, αυτό δεν το 'κανε με μιαν απλή προσταγή ούτε και μας έφτιαξε έτσι ώστε να τείνουμε προς τη διαφοροποίηση μεταξύ μας. Θα 'πρεπε εξ αρχής να υπάρχουν διαφορές στη φύση των εθνών που έμελλε να διαφοροποιηθούν. Αυτό τουλάχιστον είναι κάτι που φαίνεται αρκεί να προσέξει κανείς πόσο διαφέρουν σωματικά οι Γερμανοί και οι Σκύθες από τους Λίβυους και τους Αιθίοπες. Άραγε είναι κι αυτό αποτέλεσμα ενός απλού προστάγματος, και για το χρώμα των ανθρώπων, εκτός από τους θεούς δεν παίζει κανένα ρόλο ούτε το κλίμα ούτε η περιοχή; 
Ο Μωυσής κοντά στ' άλλα αποσιωπούσε συνειδητά τέτοιου είδους απορίες, χώρια που δεν απέδωσε τη σύγχυση των γλωσσών μόνο στο θεό. Γιατί λέει ότι ο θεός δεν κατέβηκε μόνος, και ούτε κατέβηκε ένας μόνο μαζί του, αλλά περισσότεροι, χωρίς να πει ποιοι ήταν αυτοί, είναι φανερό όμως ότι θεωρούσε αυτούς που κατέβηκαν μαζί όμοιους με το θεό. Αν λοιπόν για τη σύγχυση των γλωσσών δεν κατεβαίνει μόνος ο κύριος αλλά κι άλλοι μαζί του, δε χωρά αμφιβολία πως υπεύθυνοι και για τη σύγχυση των ηθών μπορούν εύλογα να θεωρηθούν κι αυτοί που μπέρδεψαν τις διαλέκτους, συντροφιά με τον κύριο. 
Γιατί όμως, ενώ δεν είχα πρόθεση να μακρηγορήσω, είπα τόσα πράγματα; Ο λόγος είναι ότι, ακόμα κι αν ο άμεσος δημιουργός του κόσμου είναι αυτός που κηρύττει ο Μωυσής, εμείς έχουμε ανώτερη γνώμη γι' αυτόν, καθώς θεωρούμε ότι είναι κοινός αφέντης όλων, και ότι υπάρχουν άλλοι, εθνικοί θεοί που 'ναι κατώτεροί του κι ο καθένας τους καταγίνεται με τις δικές του φροντίδες, ακριβώς όπως οι ύπαρχοι του βασιλιά, εμείς το θεό δεν τον καθιστούμε τοπικό ανταγωνιστή των κατώτερών του θεών. Αν όμως ο Μωυσής τιμά κάποιον τοπικό θεό και κατόπιν τον αντιτάσσει στην ηγεμονία του σύμπαντος, τότε το καλύτερο για μας είναι να πειστούμε και να αναγνωρίσουμε το θεό των πάντων, χωρίς βέβαια να αγνοήσουμε το θεό του Μωυσή. Καλύτερα να τιμάμε τον δημιουργό των πάντων, παρά κάποιον που ανέλαβε την ηγεμονία ενός ελάχιστου τμήματος. 
Ο νόμος του Μωυσή, εκείνος ο δεκάλογος, είναι αξιοθαύμαστος: "Να μη κλέψεις, να μη φονεύσεις, να μην ψευδομαρτυρήσεις." Ας γράψω όμως επί λέξει κάθε μια από τις εντολές, που ο Μωυσής ισχυρίζεται ότι γράφτηκαν από τον ίδιο τον θεό."Εγώ είμαι ο κύριος ο θεός σου, που σε οδήγησε έξω από την Αίγυπτο." Και ακολουθεί η δεύτερη: "Δε θα έχεις άλλους θεούς εκτός από εμένα. Να μη φτιάξεις είδωλα που να σου μοιάζουν." Και προσθέτει την αιτία: "Γιατί εγώ είμαι ο κύριος ο θεός σου, θεός ζηλότυπος, που φορτώνει τις αμαρτίες των γονιών στα παιδιά μέχρι και της τρίτης γενιάς." "Μην αναφέρεις χωρίς λόγο το όνομα του κυρίου του θεού σου." "Να θυμάσαι την ημέρα των σαββάτων." "Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα." "Μη κάνεις μοιχεία." "Μη σκοτώσεις." "Μη κλέψεις." "Μη ψευδομαρτυρήσεις." "Να μην επιθυμήσεις αυτά που ανήκουν στον διπλανό σου." Μα για όνομα των θεών, ποιο έθνος δεν πιστεύει ότι πρέπει να τηρεί όλες αυτές τις εντολές, εκτός από το "να μην λατρεύσεις άλλους θεούς" και το "να θυμάσαι τις μέρες των σαββάτων"; Δεν έχουν θεσπιστεί ακόμα και τιμωρίες γι' αυτούς που τις παραβαίνουν, κάποτε μάλιστα αυστηρότερες και άλλοτε παρόμοιες με αυτές που θεσμοθέτησε ο Μωυσής, και μερικές φορές μάλιστα πιο φιλάνθρωπες; 
Με κείνο το "να μην λατρεύσεις άλλους θεούς" όμως, συκοφαντεί σοβαρά το θεό. "Γιατί ο θεός είναι ζηλότυπος", λέει, και σε άλλο σημείο πάλι: "Ο θεός μας είναι φωτιά που τρώει τα πάντα." Δηλαδή, όταν ένας άνθρωπος είναι ζηλότυπος και φθονερός, σου φαίνεται αξιόμεμπτος, ενώ όταν ο θεός ονομάζεται ζηλότυπος τον εκθειάζεις; Κι όμως, με ποια λογική ψεύδεται, όταν πρόκειται για μια ιδιότητα του θεού τόσο φανερή; Γιατί αν είναι ζηλότυπος, τότε όλοι οι θεοί λατρεύονται και όλα τα υπόλοιπα έθνη προσκυνούν τους θεούς παρά τη θελησή του. Πως λοιπόν δεν τους εμπόδισε, αφού ζηλεύει τόσο πολύ και δε θέλει να προσκυνούν οι άνθρωποι άλλους εκτός από τον ίδιο; Άραγε δεν μπορούσε ή δεν ήθελε από την αρχή να εμποδίσει να λατρεύονται και οι άλλοι θεοί; Το πρώτο όμως, το να πούμε ότι δεν μπορούσε, είναι ασέβεια ενώ το δεύτερο συμφωνεί με αυτό που κάνουμε εμείς. Αφήστε λοιπόν αυτές τις ανοησίες και μην παίρνετε πάνω σας τέτοια βλαστημία. Κι αν είναι θέλημά του να μη λατρεύεται κανένας άλλος θεός, για ποιο λόγο εσείς λατρεύετε το νόθο γιο του, τον οποίο ποτέ δεν παραδέχτηκε ούτε θεώρησε δικό του; Και θα σας το αποδείξω αυτό, εύκολα. Εσείς όμως, δεν ξέρω γιατί, του αποδίδετε τη γέννηση ενός νόθου γιου [...] (*σημείωση: Ο Κύριλλος περικόπτει το χωρίο που ακολουθεί) 
Πουθενά (*σημείωση: εννοεί την ελληνική φιλοσοφία) ο θεός δε φαίνεται ούτε να δυσανασχετεί ούτε να αγανακτεί ούτε να οργίζεται ούτε να ορκίζεται ούτε να αμφιταλαντεύεται ούτε να αλλάζει γνώμη, όπως κάνει στην περίπτωση του Φινεές, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μωυσή. Αν κάποιος από εσάς διάβασε τους "Αριθμούς", ξέρει για ποιο πράγμα μιλώ. Όταν ο Φινεές έπιασε και σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια τον άνθρωπο που είχε αφιερωθεί στη λατρεία του Βεελφεγώρ, καθώς σκότωσε και τη γυναίκα που τον είχε πείσει, καταφέροντάς της με τρόπο αισχρό ένα οδυνηρότατο τραύμα στη μήτρα, παρουσιάζεται τότε ο θεός να λέει: "Ο Φινεές, γιος του Ελεάζαρ, γιου του Ααρών του αρχιερέα, καταλάγιασε το θυμό μου για τους Ισραηλίτες επειδή οργίστηκε με τους ενόχους και τους τιμώρησε αυτός στη θέση μου. Και δεν κατέστρεψα τους Ισραηλίτες επάνω στην οργή μου." Υπάρχει πιο τιποτένια αιτία απ' αυτήν για την οποία -σύμφωνα με τα ψευδολογήματα του συγγραφέα- εξοργίστηκε ο θεός; Τι πιο παράλογο: αν δέκα ή δεκαπέντε ή έστω εκατό- γιατί δεν θα πουν, βέβαια, ότι ήσαν χίλιοι, αλλά ας υποθέσουμε και τόσους- τόλμησαν να παραβούν κάποιον νόμο που έθεσε ο θεός, θα πρέπει για τους χίλιους να εξολοθρευτούν εξακόσιες χιλιάδες άνθρωποι; Εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι είναι καλύτερο μαζί με χίλιους ενάρετους άντρες να σώσεις κι έναν κακό, από το να καταστρέψεις τους χίλιους μαζί με τον ένα [...] 
Γιατί αν, ακόμα και ενός από τους ήρωες, ακόμα και ενός κατώτερου θεού η οργή είναι δυσβάσταχτη για χώρες και πόλεις ολόκληρες, ποιος θα άντεχε αν η οργή ενός τόσο μεγάλου και ισχυρού θεού έπεφτε πάνω σε μικρούς θεούς ή αγγέλους ή και ανθρώπους; Αξίζει βέβαια να συγκρίνουμε αυτό το θεό με την πραότητα του Λυκούργου και την ανεκτικότητα του Σόλωνα, ή και με την επιείκεια και την καλοσύνη που δείχνουν οι Ρωμαίοι στους παραβάτες των νόμων; 
Κατά πόσο μάλιστα η δική μας διδασκαλία είναι ανώτερη από τη δική τους, μπορείτε να το διαπιστώσετε από το εξής: Οι φιλόσοφοι μας προτρέπουν να μιμηθούμε όσο μπορούμε τους θεούς, και μας λένε ότι αυτή η μίμηση έγκειται στη θέαση του υπαρκτού κόσμου. Το ότι εδώ δεν παρεμβαίνει το πάθος και το ότι η μίμηση προϋποθέτει την απάθεια, είναι προφανές και χωρίς να το πω, συνεπώς, όσο απαλλασσόμαστε από τα πάθη μας, καθώς είμαστε αφιερωμένοι στη θέαση των όντων, τόσο εξομοιωνόμαστε με το θεό. Τι είδους μίμηση του θεού επαινούν οι Εβραίοι; Την οργή, το θυμό και τον άγριο φθόνο. Γιατί ο θεός λέει, "ο Φινεές καταλάγιασε το θυμό μου για τους Ισραηλίτες, επειδή οργίστηκε και τους αντιμετώπισε ο ίδιος στη θέση μου". Όταν δηλαδή ο θεός βρήκε κάποιον να μοιραστεί την αγανάκτηση και τη θλίψη του, φαίνεται πως άφησε κατά μέρος την αγανάκτηση. Αυτά και άλλα παρόμοια επινόησε για το θεό ο Μωυσής, σε αρκετά σημεία μέσα στη Γραφή. 
Το ότι ο θεός δεν ενδιαφέρθηκε μόνο για τους Εβραίους, αλλά, φροντίζοντας για όλα τα έθνη, σ' εκείνους μεν δεν έδωσε τίποτα σπουδαίο ή μεγάλο, ενώ σε εμάς έδωσε χαρίσματα πολύ καλύτερα και ανώτερα από τα δικά τους, εξακριβώστε το από αυτά που ακολουθούν. Έχουν βέβαια και οι Αιγύπτιοι να λένε, καθώς ανάμεσά τους απαριθμούν ονόματα όχι λίγων σοφών, ότι από αυτούς κατάγονται πολλοί διάδοχοι του Ερμή -του Ερμή, λέω, που στην τρίτη του εμφάνιση επισκέφτηκε την Αίγυπτο. Κι οι Χαλδαίοι όμως και οι Ασσύριοι μπορούν να υπερηφανεύονται για τους απόγονους του Ωάννου και του Βήλου, αλλά και οι Έλληνες για τους αναρίθμητους απογόνους του Χείρωνα. Γιατί, από αυτόν και μετά, όλοι τους είχαν έμφυτη κλίση προς τα μυστήρια και τη θεολογία, πράγματα με τα οποία μεγαλοπιάνονται οι Εβραίοι και εγκωμιάζουν μόνο τα δικά τους [...] 
Μήπως σας έδωσε ο θεός τις βάσεις της επιστήμης ή κάποιο φιλοσοφικό μάθημα; Και ποιο; Γιατί τη μελέτη των ουράνιων φαινομένων οι Έλληνες την τελειοποίησαν, ενώ οι πρώτες παρατηρήσεις είχαν γίνει από τους βάρβαρους στη Βαβυλώνα, κι η μελέτη της γεωμετρίας, αφού ξεκίνησε με την καταμέτρηση της γης που γινόταν στην Αίγυπτο, έφτασε να έχει τέτοια ανάπτυξη. Κι η αριθμητική, ενώ άρχισε παλιά με τους Φοίνικες εμπόρους, για τους Έλληνες έγινε αφορμή για επιστημονική γνώση. Οι Έλληνες λοιπόν, αυτά τα τρία μαζί με τη μουσική, τα συνδύασαν σε ένα, αφού συνύφαναν την αστρονομία με τη γεωμετρία, προσάρμοσαν και στις δυο την αριθμητική και κατανόησαν την εσωτερική τους αρμονία. Από κει και πέρα έθεσαν κανόνες και μέτρα στη μουσική τους, έχοντας ανακαλύψει μιαν αψεγάδιαστη συμφωνία ανάμεσα στις αρμονικές αναλογίες και στην αίσθηση της ακοής - ή κάτι που πλησίαζε πολύ σ' αυτό. 
Τώρα τι πρέπει να κάνω από τα δυο, να αναφέρω το όνομα κάθε άνδρα χωριστά ή να τους αναφέρω κατά επάγγελμα; Να αναφερθώ σε συγκεκριμένους ανθρώπους, όπως τον Πλάτωνα, το Σωκράτη, τον Αριστείδη, τον Κίμωνα, το Θαλή, το Λυκούργο, τον Αγησίλαο, τον Αρχίδαμο - ή στο γένος των φιλοσόφων, των στρατηγών, των δημιουργών, των νομοθετών; Γιατί θα αποδειχτεί ότι ακόμα κι οι πιο μοχθηροί και βδελυροί στρατηγοί στάθηκαν πιο δίκαιοι απέναντι σε ανθρώπους που διέπραξαν τα μεγαλύτερα αδικήματα, απ' ό,τι ο Μωυσής απέναντι σ' αυτούς που δεν έσφαλαν σε τίποτα. Για ποια λοιπόν βασιλεία να σας μιλήσω; Για τη βασιλεία του Περσέα ή του Αιακού ή του Μίνωα της Κρήτης, ο οποίος καθάρισε τη θάλασσα από τους πειρατές και, αφού εκδίωξε τους βαρβάρους μέχρι τη Συρία και τη Σικελία, προελαύνοντας σταδιακά από το ένα μέχρι το άλλο άκρο της επικράτειας, κυριαρχούσε όχι μόνο στα νησιά αλλά και στα παράλια των ηπειρωτικών χωρών; Και αφού μοίρασε με τον αδελφό του Ραδάμανθυ, όχι τη γη, αλλά τη φροντίδα για τους ανθρώπους, ο ίδιος αφ' ενός έθεσε τους νόμους παραλαμβάνοντάς τους από το Δία, και σε εκείνον άφησε τη δικαστική δικαιοδοσία [...] 
Αλλά μόλις ιδρύθηκε εκείνη (*σημείωση: Ο Ιουλιανός μιλά τώρα για τη Ρώμη), την περικύκλωσαν πολλοί πόλεμοι, που σε όλους επικρατούσε και νικούσε. Και όταν χρειάστηκε μεγαλύτερη ασφάλεια, επειδή παρ' όλα τα δεινά αυξανόταν σε μέγεθος, τότε ο Δίας έβαλε να βασιλεύσει ο μεγάλος φιλόσοφος Νουμάς. Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο καλός και αγαθός Νουμάς, που σύχναζε στα έρημα άλση και μέσα από τους ακέραιους συλλογισμούς του επικοινωνούσε πάντα με τους θεούς... Αυτός έθεσε τους περισσότερους ιερατικούς νόμους. Αυτούς λοιπόν τους νόμους, που προήλθαν από θεία έμπνευση τόσο της Σίβυλλας όσο και των άλλων, που εκείνον τον καιρό αναδείχτηκαν σε μάντεις και έδιναν χρησμούς στην πατρογονική τους γλώσσα, είναι φανερό ότι τους έδωσε στην πόλη ο Δίας. Όσο για την ασπίδα που έπεσε από τον ουρανό, καθώς και την κεφαλή που ανακαλύφθηκε στο λόφο, από το οποίο, νομίζω, πήρε και το όνομά της η κατοικία του μεγάλου Δία: θα τα κατατάξουμε στα πρωτεύοντα ή στα δευτερεύοντα δώρα; Και σεις, ω δύστυχοι, παρ' όλο που σώζεται μέχρι σήμερα το όπλο που έπεσε από τον ουρανό, και που το έστειλε ο μεγάλος Δίας ή ο πατέρας Άρης, δίνοντας έτσι εγγύηση, έμπρακτα κι όχι με λόγια, ότι θα προασπίζει την πόλη μας για πάντα, σταματήσατε να το λατρεύετε και να το τιμάτε, κι αντί γι' αυτό λατρεύετε το ξύλο του σταυρού, ιχνογραφώντας το ομοίωμά του πάνω στο μέτωπο και χαράζοντάς τον στην πρόσοψη των σπιτιών σας. 
Συνεπώς, δίκιο δε θα είχε κάποιος να μισήσει τους πιο συνετούς ανάμεσά σας ή να λυπηθεί τους περισσότερο άμυαλους, που, ακολουθώντας σας κατά βήμα, έφτασαν σε τέτοιο σημείο εκφυλισμού, ώστε να ξεχάσουν τους αιώνιους θεούς και να στραφούν στον πεθαμένο Ιουδαίο; [...] Γιατί αφήνω κατά μέρος τα μυστήρια της μητέρας των θεών και μακαρίζω το Μάριο [...] Γιατί το πνεύμα που φθάνει από τους θεούς στους ανθρώπους εμφανίζεται σπάνια και σε λίγους, και δεν είναι εύκολο στον καθένα να μετέχει σε αυτό ανά πάσα στιγμή. Έτσι περίπου χάθηκε και από τους Εβραίους το προφητικό πνεύμα, και ούτε στους Αιγυπτίους διασώζεται. Βλέπουμε όμως ότι σίγησαν και τα αυθύπαρκτα μαντεία, υποκύπτοντας στο πέρασμα του χρόνου. Και διαπιστώνοντάς το αυτό ο Δίας, ο φιλάνθρωπος πατέρας και αφέντης μας, προκειμένου να μη στερηθούμε τελείως την επικοινωνία με τους θεούς, μας έδωσε τη δυνατότητα να ερευνούμε με τη βοήθεια των ιερών τεχνών, και με την έρευνα να εξασφαλίσουμε την απαραίτητη βοήθεια σύμφωνα με τις ανάγκες μας. 
Παραλίγο να παραλείψω το σπουδαιότερο από τα δώρα του Ήλιου και του Διός. Ήταν λογικό όμως να το φυλάξω για το τέλος. Γιατί επιπλέον δε χαρακτηρίζει εμάς μόνο, αλλά, νομίζω, το μοιραζόμαστε από κοινού με τους συγγενείς μας τους Έλληνες. Δηλαδή το ότι ο Δίας, ενώ γέννησε ο ίδιος τον Ασκληπιό μεταξύ των νοητών θεών, στη γη τον φανέρωσε με τη ζωογόνο δύναμη του Ήλιου. Κατεβαίνοντας ο Ασκληπιός από τον ουρανό στη γη, εμφανίστηκε με ανθρώπινη μορφή στην Επίδαυρο, κατά τρόπο μοναδικό. Και πληθαίνοντας από τότε τις επισκέψεις του, άπλωσε πάνω σ' ολόκληρη τη γη το σωτήριο δεξί του χέρι. Ήρθε στην Πέργαμο, στην Ιωνία, μετά στον Τάραντα, και κατόπιν έφτασε στη Ρώμη. Ταξίδεψε και στην Κω και από κει στις Αιγές. Και τώρα βρίσκεται παντού, σε στεριά και θάλασσα. Δεν επισκέπτεται τον καθένα μας ξεχωριστά, κι όμως θεραπεύει ψυχές που έχουν ελαττώματα και τα σώματα που είναι άρρωστα. 
Έχουν να καυχηθούν οι Εβραίοι, που τους υπακούτε αφότου λιποτακτήσατε από μας, ότι τους έδωσε ο θεός κάτι τόσο σημαντικό; Αν τουλάχιστον προσέχατε τη διδασκαλία τους δεν θα δυστυχούσατε εντελώς (πάλι βέβαια θα περνούσατε χειρότερα απ' ό,τι πριν, που 'σασταν μαζί μας) και θα ήταν η κατάστασή σας υποφερτή και ανεκτή. Γιατί αντί για πολλούς θα λατρεύατε ένα θεό κι όχι έναν άνθρωπο, ή μάλλον πολλούς ανθρώπους συφοριασμένους. Και παρ' όλο που θα χρησιμοποιούσατε νόμο σκληρό και τραχύ και πολύ άγριο και βάρβαρο, αντί για τους δικούς μας δίκαιους και φιλάνθρωπους, ως προς τα άλλα μπορεί μεν να ήσαστε κατώτεροι από εμάς, όμως οι τελετές σας θα ήσαν αγνότερες και καθαρότερες. Εσείς όμως, όπως οι βδέλλες, ρουφάτε από εκεί το πιο βρώμικο αίμα και αφήνετε το καθαρότερο. 
Κι ο Ιησούς που πήρε με το μέρος του τους πιο άχρηστους από τους Εβραίους, είναι ονομαστός πάνω από τριακόσια χρόνια τώρα, χωρίς να έχει κάνει τίποτα το αξιόλογο στην εποχή του εκτός και αν θεωρήσουμε σπουδαιότατο έργο το ότι γιάτρεψε τους χωλούς και τυφλούς, και το ότι έκανε ξόρκια σε δαιμονισμένους στα χωριά Βησθαιδά και Βηθανία. Γιατί δεν ξέρετε καν αν μνημονεύει την αγνότητα, κι ωστόσο μιμείστε την οργή και την δριμύτητα των Ιουδαίων καταστρέφοντας ιερά και βωμούς και κατασφάξατε όχι μόνο τους δικούς μας που δεν εγκατέλειψαν την πατρογονική λατρεία, αλλά και κείνους από εσάς που είναι παραπλανημένοι όπως εσείς, τους αιρετικούς που δεν θρηνούν τον πεθαμένο με τον ίδιο τρόπο που το κάνετε εσείς. Αυτά όμως είναι μάλλον δικά σας γνωρίσματα γιατί πουθενά, ούτε ο Ιησούς σας παρέδωσε τέτοιες εντολές ούτε ο Παύλος, γιατί ποτέ δεν πίστεψαν πως θα φθάσετε να έχετε τόσο μεγάλη δύναμη, τους αρκούσε να εξαπατούν υπηρέτριες και δούλους και, μέσω αυτών, γυναίκες και άνδρες όπως ο Κορνήλιος και ο Σέργιος. Αν δείτε πουθενά να μνημονεύονται ο Ιησούς και ο Παύλος από τους ιστορικούς της εποχής εκείνης -αφού αυτά συνέβαιναν επί Τιβέριου και βέβαια επί Κλαύδιου- τότε πιστέψτε ότι ψεύδομαι για όλα. 
Δεν ξέρω τι με παρακίνησε και το είπα αυτό. Το ερώτημά μου όμως αρχικά ήταν το εξής: "Γιατί φερθήκατε αχάριστα στους δικούς μας θεούς και φύγατε με το μέρος των Ιουδαίων;" Μήπως επειδή οι θεοί έδωσαν την ηγεμονία στη Ρώμη, ενώ στους Ιουδαίους επέτρεψαν για λίγο καιρό να είναι ελεύθεροι, όντας επί αιώνες δούλοι και πάροικοι; Δες τον Αβραάμ, δεν ήταν πάροικος σε ξένη χώρα; Τον Ιακώβ, δεν ήταν δούλος, πρώτα στους Σύριους και στη συνέχεια στους ίδιους τους Παλαιστίνιους, ενώ στα γεράματά του στους Αιγυπτίους; Δεν ισχυρίζεται ο Μωυσής ότι τους έβγαλε από έναν οίκο δουλείας, από την Αίγυπτο, με τεντωμένο το χέρι ψηλά; Και αφού κατοίκησαν την Παλαιστίνη, δεν άλλαζαν συχνότερα τις τύχες τους απ' ό,τι ο χαμαιλέοντας αλλάζει χρώμα, όπως λένε οι παρατηρητές, άλλοτε υπακούοντας τους Κριτές και άλλοτε υπόδουλοι στα ξένα φύλα; Όταν τους κυβέρνησε κάποιος βασιλιάς (ας αφήσουμε τώρα το πως, γιατί, όπως λέει η Γραφή, ο θεός δεν τους επέτρεψε με τη θέλησή του να έχουν βασιλιάδες, παρά αφού τον πίεσαν και αφού τους προειδοποίησε ότι θα κυβερνηθούν άσχημα), τότε μόνο κατοίκησαν τη δική τους χώρα και την καλλιέργησαν για κάτι παραπάνω από τριακόσια χρόνια. Μετά από αυτό υποδουλώθηκαν πρώτα στους Ασσυρίους, έπειτα στους Μήδους, ύστερα στους Πέρσες και μετά σε εμάς τους ίδιους. Και ο Ιησούς που τον επικαλείσθε δεν ήταν παρά ένας υπήκοος του Καίσαρα. Και αν δεν το πιστεύετε, θα σα το αποδείξω σε λίγο, όμως ας το πω από τώρα. Και μάλιστα, από ό,τι λέτε, απογράφηκε μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα του την εποχή της διακυβέρνησης του Κυρηνίου [...] 
Όταν όμως μεγάλωσε, ποια αγαθά απόκτησαν χάρη σ' αυτόν οι ομογενείς του; Γιατί δεν θέλησαν, καταπώς λένε, να συμμορφωθούν σ' αυτά που τους έλεγε ο Ιησούς. Πως έγινε και υποτάχτηκε στο Μωυσή ο σκληρόκαρδος εκείνος και σκληροτράχηλος λαός; Και ολόκληρος Ιησούς, που πρόσταζε τους ανέμους και βάδιζε πάνω στη θάλασσα και έδιωχνε τα δαιμόνια και δημιούργησε τον ουρανό και τη γη, όπως λέτε εσείς (γιατί κανείς από τους μαθητές του δεν τόλμησε να τα πει αυτά για τον Ιησού, παρά μόνο ο Ιωάννης αλλά κι αυτός χωρίς καμιά σαφήνεια, ας παραδεχτούμε όμως ότι τα είπε), δε μπόρεσε να μεταβάλει τις διαθέσεις των φίλων και των ομογενών του για τη σωτηρία τους; 
Αυτά βέβαια θα τα πούμε και λίγο αργότερα, όταν αρχίσουμε να εξετάζουμε ιδιαίτερα τις παραδοξολογίες και την πανουργία των ευαγγελίων. Για την ώρα όμως, απαντήστε μου στο εξής: ποιο από τα δύο είναι καλύτερο, να είναι κανείς διαρκώς ελεύθερος, και για δύο χιλιάδες χρόνια να εξουσιάζει το μεγαλύτερο μέρος της γης και της θάλασσας, ή να είναι δούλος και να ζει κάτω από ξένες διαταγές; Κανείς δεν είναι τόσο αδιάντροπος ώστε να προτιμήσει το δεύτερο. Είναι δυνατό να πιστέψει κανείς ότι το να επικρατείς στον πόλεμο, είναι χειρότερο απ' το να χάνεις; Ποιος είναι τόσο αναίσθητος; Αν όμως αυτό που λέω είναι σωστό, είξτε μου μεταξύ των Εβραίων ένα στρατηγό σαν τον Αλέξανδρο ή σαν τον Καίσαρα. Γιατί ανάμεσά μας τέτοιος δεν υπάρχει. Και μολονότι, μα τους θεούς, το καταλαβαίνω ότι είναι προσβλητικό αυτό για τους δυο άνδρες, τους ανέφερα μιας και τους ξέρουν όλοι. Γιατί οι κατώτεροί τους είναι άγνωστοι στον τον κόσμο, όμως κι απ' αυτούς ο καθένας ξεχωριστά είναι πιο αξιοθαύμαστος απ' όλους μαζί τους στρατηγούς των Εβραίων. 
Όμως και οι πολιτειακοί θεσμοί και ο τύπος των δικαστηρίων και η διοίκηση των πόλεων και η αρτιότητα των νόμων και η επίδοση στη μόρφωση και η καλλιέργεια των ελεύθερων τεχνών δεν ήταν στους Εβραίους άθλια και βαρβαρικά; Και όμως, ο άθλιος Ευσέβιος υποστηρίζει ότι έχουν και αυτοί κάποια ποιήματα με εξάμετρους στίχους, και περηφανεύεται ότι και οι Εβραίοι ασχολούνται φιλοσοφικά με τη λογική, που τ' όνομά της από τους Έλληνες το πρωτάκουσε. Ποιο είδος ιατρικής εμφανίστηκε στους Εβραίους, όπως στους Έλληνες η ιατρική του Ιπποκράτη και η ιατρική κάποιων άλλων σχολών που δημιουργήθηκαν μετά από κείνον; Θα θεωρήσουμε τον "σοφότατο" Σολομώντα ίσο και όμοιο με τον Φωκυλίδη ή τον Θέογνη ή τον Ισοκράτη των Ελλήνων; Από που και ως που; Είμαι σίγουρος ότι αν συγκρίνετε τις παραινέσεις του Ισοκράτη με τις παροιμίες του Σολομώντα, θα διαπιστώσετε ότι ο γιος του Θεόδωρου είναι ανώτερος από τον "πάνσοφο" βασιλιά. Μα ο Σολομών, λένε, ασχολούνταν και με τα θεϊκά μυστήρια. Και τι μ' αυτό; Μήπως και ο ίδιος δεν λάτρεψε τους δικούς μας θεούς, αφού εξαπατήθηκε, όπως λένε, από τη γυναίκα του; Τι μεγάλη αρετή! Τι πλούτος σοφίας! Εδώ δεν μπόρεσε να υπερνικήσει την ηδονή και παραπλανήθηκε από τα λόγια μιας γυναίκας. Αν πράγματι, λοιπόν, εξαπατήθηκε από μια γυναίκα, μη τον λέτε σοφό. Αν όμως είστε πεπεισμένοι ότι είναι σοφός, τότε να μην πιστεύετε ότι εξαπατήθηκε από γυναίκα, αλλ' ότι εμπιστεύτηκε τη δική του κρίση, τη φρόνηση και τη διδασκαλία που του φανέρωσε ο θεός, και λάτρεψε και τους άλλους θεούς. Γιατί ο φθόνος και η ζήλια δεν αγγίζουν τους ενάρετους ανθρώπους κι άλλο τόσο απέχουν από αγγέλους και θεούς. Εσείς στρέφεστε γύρω από κάποιες επιμέρους δυνάμεις, που αν τις ονομάσει κανείς δαιμόνια, δεν θα πέσει έξω. Γιατί σ' αυτές υπάρχουν η φιλοδοξία και η κενοδοξία, ενώ οι θεοί δεν έχουν σχέση με τέτοια πράγματα. 
Αν σας είναι αρκετή η ανάγνωση των δικών σας γραφών, για ποιο λόγο τρώτε κι από τη διδασκαλία των Ελλήνων; Ενώ θα ήταν καλύτερο να απαγορέψετε στους ανθρώπους αυτή τη διδασκαλία παρά το να τρώνε από τα σφαχτάρια των θυσιών. Διότι, όπως λέει και ο Παύλος, δε βλάπτεται σε τίποτα αυτός που τρώει αλλά θα μπορούσε να σκανδαλισθεί η συνείδηση του αδελφού που βλέπει, όπως λέτε εσείς, ω πάνσοφοι και υπερήφανοι. Κι όμως, αυτή η διδασκαλία είναι που συνέβαλε ώστε ό,τι ευγενικό σας έδωσε η φύση να σταθεί μακριά από την ασέβεια προς το θεό. Όποιος είχε έστω και λίγη ευφυία, μπόρεσε γρήγορα να απομακρυνθεί από την ασέβεια που σας διακρίνει. Καλύτερα λοιπόν να αποκλείετε τους ανθρώπους από τη διδασκαλία μας, παρά από τα σφαχτάρια των θυσιών. Αλλά το ξέρετε και σεις, μου φαίνεται, πόση περισσότερη φρόνηση έχουν οι δικές μας γραφές από τις δικές σας και ότι οι δικές σας διδασκαλίες δεν θα μπορούσαν να διαπλάσουν ανθρώπους εξαίρετους, ούτε καν δίκαιους, ενώ με τις δικές μας ο καθένας θα μπορούσε να γίνει καλύτερος, ακόμα κι αν δεν είναι τέτοιος από τη φύση του. Αν όμως είναι ήδη προικισμένος από τη φύση και δεχτεί τη δική μας παιδεία, τότε γίνεται πραγματικά δώρο των θεών στους ανθρώπους, είτε ανάβοντας το φως της γνώσης, είτε δείχνοντας το δρόμο για ένα είδος πολιτικής συγκρότησης, είτε τρέποντας σε φυγή πολλούς εχθρούς, είτε ταξιδεύοντας σε γη και θάλασσα, δείχνοντας και έτσι τον ηρωικό του χαρακτήρα [...] 
Η απόδειξη είναι εύκολη: διαλέξτε κάποια από τα παιδιά σας και βάλτε τα να μορφωθούν μόνο με τις Γραφές. Και αν, όταν γίνουν άνδρες, δείξουν ότι μπορούν να κάνουν σπουδαιότερα πράγματα από τους δούλους, τότε πιστέψτε ότι εγώ λέω μπούρδες και ότι πάσχω από μελαγχολία. Έπειτα, τόσο είσαστε δυστυχείς και ανόητοι, που θεωρείτε θεόπνευστα τα κείμενα εκείνα με τα οποία δε θα μπορούσε κανένας να γίνει ούτε πιο ανδρείος ούτε πιο σοφός ούτε καλύτερος από πριν ενώ εκείνα που βοηθούν να γίνει κανείς ανδρείος, δίκαιος και σοφός, τα αποδίδετε στο σατανά και σ' αυτούς που λατρεύουν το σατανά... 
Ο Ασκληπιός θεραπεύει το σώμα μας, και οι Μούσες μαζί με τον Ασκληπιό, τον Απόλλωνα και το λόγιο Ερμή εκπαιδεύουν τις ψυχές μας, ο Άρης και η Ενυώ συμμετέχουν μαζί μας στους πολέμους, ενώ ο Ήφαιστος μοιράζει με κλήρο τις τέχνες, και όλων αυτών, με τη βοήθεια του Διός, προϊσταται η Αθηνά, η δίχως μητέρα παρθένος. Εξετάστε, λοιπόν, αν δεν είμαστε ανώτεροι από εσάς στο καθένα από αυτά: στις τέχνες και στη σοφία και στη φρόνηση. Είτε εξετάσετε τις χρήσιμες τέχνες είτε τις μιμητικές που έχουν σκοπό την ομορφιά, όπως η αγαλματοποιία, η ζωγραφική είτε την οικιακή οικονομία και την ιατρική που καθιέρωσε ο Ασκληπιός, που τα μαντεία του βρίσκονται σ' ολόκληρη τη γη και ο θεός μας επιτρέπει πάντα να προστρέχουμε σ' αυτά. Εμένα τουλάχιστον, όταν ήμουν άρρωστος, ο Ασκληπιός με γιάτρεψε πολλές φορές υποδεικνύοντας μου φάρμακα και μάρτυράς μου γι' αυτά είναι ο Ζευς. Αν λοιπόν εμείς, που δεν παραδοθήκαμε στο πνεύμα της αποστασίας, έχουμε την ψυχή και το σώμα και όσα βρίσκονται γύρω μας σε καλύτερη κατάσταση, για ποιο λόγο τα εγκαταλείψατε αυτά και πηγαίνετε με το μέρος των άλλων; 
Για ποιο λόγο ούτε στις εβραϊκές παραδόσεις μένετε πιστοί, ούτε αρκείστε στο νόμο που έδωσε ο θεός σ' εκείνους, κι έχοντας εγκαταλείψει τα πάτρια και παραδοθεί στα κηρύγματα των προφητών, απομακρυνθήκατε περισσότερο από εκείνους απ' ό,τι από εμάς; Γιατί, αν κάποιος θελήσει να δει τι αληθινά συμβαίνει με σας, θα βρει ότι η ασέβεια σας είναι το άθροισμα της ιουδαϊκής απερισκεψίας και της αδιαφορίας και χυδαιότητας που υπάρχει στους εθνικούς. Κι από τους δύο δηλαδή, δεν πήρατε το καλύτερο αλλά το χειρότερο, και δημιουργήσατε μια παρυφή κακών. Στους Εβραίους, οι διατάξεις που αφορούν στη θρησκευτική λατρεία είναι ακριβείς, και τα αντικείμενα της λατρείας και οι εντολές είναι αναρίθμητα, και απαιτούν βίο και κλίση ιερατική. Όμως ο νομοθέτης τους απαγόρευσε να υπηρετούν όλους τους θεούς εκτός από έναν (του οποίου "κομμάτι είναι ο Ιακώβ και μερίδιο κληρονομιάς ο λαός του Ισραήλ", και δεν είπε μόνο αυτό, αλλά νομίζω πρόσθεσε κιόλας, "Μην κακολογήσεις θεούς"). Εντούτοις, η διαφθορά και το θράσος των μεταγενέστερων, που ήθελε να αφαιρέσει κάθε ευλάβεια από το λαό, πίστεψε ότι την απουσία της λατρείας ακολουθεί η βλαστημία. Αυτό είναι και το μόνο που αντλήσατε από κει γιατί κατά τα άλλα τίποτα κοινό δεν έχετε εσείς και οι Εβραίοι. Από την καινοτομία λοιπόν των Εβραίων, αρπάξατε τη βλαστημία των θεών που λατρεύουμε εμείς. Ενώ, από τη δική μας θρησκεία, το μόνο που πήρατε ήταν το να καταβροχθίζετε τι κάθε τι θαρρείς κι είναι λαχανικό, και εγκαταλείψατε την ευσέβεια προς κάθε ανώτερη φύση, και την αγάπη για τις παραδόσεις των πατεράδων μας. Και για να πω την αλήθεια, προσπαθήσατε τη δική μας χυδαιότητα να την επαυξήσετε τούτο όμως νομίζω πως συμβαίνει σε όλα τα έθνη κι είναι πολύ φυσικό, έτσι κι εσείς πιστέψατε ότι πρέπει να προσαρμοστείτε σε τρόπους ζωής ανθρώπων ευτελών, απατεώνων, φοροεισπρακτόρων, χορευτών και νταβατζήδων. 
Τ' ότι ακόμα κι οι πρώτοι Χριστιανοί που δέχτηκαν το κήρυγμα του Παύλου, κι όχι μόνο οι σημερινοί, υπήρξαν τέτοιοι άνθρωποι, φανερώνεται από τη μαρτυρία του ίδιου του Παύλου, σε μια επιστολή που τους γράφει. Και δε νομίζω να ήταν τόσο αδιάντροπος ώστε χωρίς να το ξέρει ότι κάνουν πράγματα αισχρά, να τους γράφει τόσα και τόσα για τα αίσχη τους. Και μόνο γι' αυτά θα 'πρεπε να κοκκινίζει, παρ' όλους τους επαίνους που έγραψε γι' αυτούς, ακόμα κι αν οι έπαινοι ήσαν ειλικρινείς. Ενώ αν ήταν ψεύτικοι και πλαστοί, θα έπρεπε ν' ανοίξει η γη να μπει μέσα ο Παύλος, για να μη φανεί πως τους χαϊδεύει με ηδυπάθεια και τους κολακεύει με δουλοπρέπεια. Να τι γράφει ο Παύλος για κείνους που είχαν ακούσει το κήρυγμά του, απευθυνόμενος στους ίδιους: "μην πλανάσθε, ούτε ειδωλολάτρες, ούτε μοιχοί, ούτε θηλυπρεπείς, ούτε κίναιδοι, ούτε κλέφτες, ούτε πλεονέκτες, ούτε μέθυσοι, ούτε υβριστές, ούτε άρπαγες θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του θεού. Και δεν αγνοείτε, αδελφοί, ότι κι εσείς τέτοιοι ήσασταν. Όμως ξεπλυθήκατε από αυτά, αγιαστήκατε στο όνομα του Ιησού Χριστού." Βλέπεις που λέει ότι και αυτοί ήταν τέτοιοι, και αγιάστηκαν και ξεπλύθηκαν, επειδή το νερό που βρίσκει τρόπο και φτάνει ως την ψυχή μπορεί να πλένει και να καθαρίζει; Και ενώ το βάπτισμα δεν αφαιρεί τη λέπρα από τον λεπρό, ούτε τις λειχήνες, τα λευκά στίγματα, τις κρεατοελιές, την ποδάγρα, τη δυσεντερία, την υδρωπικία, την παρανυχίδα, ούτε τα μικρά ούτε τα μεγάλα ελαττώματα του σώματος, μπορεί να αφαιρέσει τις μοιχείες και τις αρπαγές και όλες γενικά τις παρανομίες της ψυχής; [...]  
Αφού ισχυρίζονται ότι διαφέρουν από τους σημερινούς Ιουδαίους και ότι σύμφωνα με τους προφήτες τους είναι γνήσιοι Ισραηλίτες, και ότι υπακούν απόλυτα στο Μωυσή και στους προφήτες που τον διαδέχτηκαν στην Ιουδαία, ας δούμε σε τι κυρίως συμφωνούν μ' αυτούς. Ας αρχίσουμε από αυτά που είπε ο Μωυσής που, όπως ισχυρίζονται, προανήγγειλε τη γέννηση του Ιησού. Ο Μωυσής, λοιπόν, όχι μια, ούτε δυο και τρεις, αλλά πολλές φορές, απαιτεί απ' τους ανθρώπους να τιμούν ένα μόνο θεό, τον οποίο ως γνωστό αποκαλεί ύψιστο, και πουθενά δε λέει ότι πρέπει να τιμούν άλλο θεό. Κάνει λόγο και για αγγέλους και κυρίους και, βέβαια, για περισσότερους θεούς, ξεχωρίζει όμως τον πρώτο, και δε θεωρεί ότι υπάρχει άλλος δεύτερος, ούτε όμοιος ούτε ανόμοιος, όπως σοφιστήκατε εσείς. Κι αν κάπου έχετε υπ' όψη σας μια ρήση του Μωυσή γι' αυτούς, θα ήταν δίκαιο να την αναφέρετε. Γιατί το: "Ο κύριος ο θεός μας θα αναστήσει για σας προφήτη από τους αδελφούς σας όμοιο με μένα, αυτόν να υπακούσετε", δεν ειπώθηκε βέβαια για το γιο της Μαρίας. Και αν κάποιος, για να σας κάνει το χατήρι, συμφωνήσει ότι πρόκειται για τον Ιησού, ο Μωυσής λέει ότι ο προφήτης θα είναι όμοιος μ' αυτόν τον ίδιο και όχι με το θεό, ότι θα είναι προφήτης όπως αυτός και θα γεννηθεί από ανθρώπους, αλλά όχι από το θεό. Και το "Δεν θα λείψει άρχοντας από τη φυλή του Ιούδα ούτε αρχηγός από τους απογόνους του", δεν ειπώθηκε γι' αυτόν αλλά για τη βασιλεία του Δαβίδ, η οποία ως γνωστό κατέληξε στο βασιλιά Σεδεκία. Πράγματι, όμως, η γραφή ερμηνεύεται με δύο τρόπους: το μέχρι να έλθουν αυτά που προορίζονται γι' αυτόν", εσείς το παραποιήσατε και το κάνατε "μέχρι να έλθει σε αυτό για το οποίο προορίζεται". Και δε χωρά αμφιβολία ότι τίποτα από αυτά δεν ταιριάζει στον Ιησού, δεν κατάγεται εξάλλου ούτε από τη φυλή του Ιούδα. Πως, λοιπόν, αυτός ο δικός σας δε γεννήθηκε από τον Ιωσήφ αλλά από το άγιο πνεύμα; Αν και στη γενεαλογία σας για τον Ιωσήφ ανατρέχετε στον Ιούδα, ούτε και δω τα καταφέρατε στην πλαστογραφία. Γιατί ο Ματθαίος και ο Λουκάς συλλαμβάνονται να διαφωνούν μεταξύ τους για τη γενεαλογία του. Όμως, επειδή την αλήθεια γι' αυτό το ζήτημα θα την εξετάσουμε με ακρίβεια στο δεύτερο σύγγραμμα, το αναβάλουμε για τότε. Ας δεχτούμε, όμως, ότι στ'αλήθεια είναι άρχοντας από τη φυλή του Ιούδα, και όχι"θεός εκ θεού" όπως λέτε, και ότι δεν αληθεύει ότι "Τα πάντα έγιναν με αυτόν και χωρίς αυτόν δεν έγινε τίποτα". Και στο Βιβλίο των Αριθμών, όμως, αναφέρεται το εξής: "Θα ανατείλει άστρο από τον Ιακώβ και άνθρωπος από τον Ισραήλ". Δε χωρά αμφιβολία ότι αυτό ταιριάζει στον Δαβίδ και στους απογόνους του, γιατί ο Δαβίδ ήταν παιδί του Ιεσσαί. Αν λοιπόν προσπαθείτε να αποδείξετε κάτι από τα προηγούμενα, αντλήστε και παρουσιάστε μία τουλάχιστον ρήση από τη Γραφή, από την οποία πήρα εγώ και παρουσίασα τόσα παραθέματα. Το ότι ο Μωυσής πίστεψε σ' ένα θεό, το θεό του Ισραήλ, το λέει στο Δευτερονόμιο: "Όλα έγιναν για να καταλάβεις ότι ο κύριος ο θεός σου είναι ο ένας και μοναδικός θεός, και δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από αυτόν". Και προσθέτει: "Και βάλε καλά στο μυαλό σου, ότι ο κύριος ο θεός σου είναι θεός πάνω στον ουρανό και κάτω στη γη , και δεν υπάρχει άλλος εκτός από αυτόν". Και πάλι: "Άκουσε, λαέ του Ισραήλ, ο κύριος ο θεός μας είναι ο ένας και μοναδικός κύριος". Και πάλι: "Ιδέτε ότι εγώ είμαι ο θεός και εκτός από μένα κανείς". Αυτά λοιπόν λέει ο Μωυσής, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει ένας μόνο θεός. Οι Χριστιανοί ίσως απαντήσουν: ούτε εμείς λέμε ότι υπάρχουν δύο ή τρεις. Εγώ όμως θα αποδείξω ότι αυτό ακριβώς υποστηρίζουν, επικαλούμενος τη μαρτυρία του Ιωάννη που λέει: "Στην αρχή υπήρχε ο λόγος, και ο λόγος είχε σχέση με το θεό και ο λόγος ήταν θεός". Βλέπεις λοιπόν που αναφέρεται ότι ο λόγος έχει σχέση με το θεό; Είτε αυτός είναι ο γιος της Μαρίας είτε κάποιος άλλος -για να απαντήσω συνάμα και στο Φωτεινό- δεν έχει καμιά σημασία, αφήνω τη διαμάχη σ' εσάς. Αρκεί πάντως να καταθέσω ως μαρτυρία το "σε σχέση με το θεό" και το "στην αρχή". Πως λοιπόν συμφωνούν αυτά μ' εκείνα που λέει ο Μωυσής; 
Συμφωνούν όμως, λένε, με αυτά που λέει ο Ησαϊας. Γιατί ο Ησαϊας λέει: quot;Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο". Έστω ότι και αυτό λέγεται για κάποιο θεό, παρ' όλο που με κανέναν τρόπο δε δηλώνεται κάτι τέτοιο, άλλωστε μια παντρεμένη που έχει ήδη κοιμηθεί με τον άντρα της προτού γεννήσει, δεν είναι παρθένος. Ας δεχτούμε όμως όσα λέγονται γι' αυτήν. Μήπως λέει πουθενά ο Ησαϊας ότι ο θεός θα γεννηθεί από την παρθένο; Και γιατί τη Μαρία την αποκαλείτε διαρκώς θεοτόκο, αφού ο Ησαϊας δεν λέει πουθενά ότι αυτός που θα γεννηθεί από την παρθένο είναι ο "υιός του θεού ο μονογενής" και ο "πρωτότοκος όλης της κτίσης"; Αλλά κι αυτό που λέει ο Ιωάννης, ότι δηλαδή "Όλα έγιναν από αυτόν, και χωρίς αυτόν δεν έγινε τίποτα", μπορεί κάποιος να μας δείξει που το λένε οι προφήτες; Αυτά όμως που αποδεικνύω εγώ, ακούστε τα από τους ίδιους: "Κύριε, θεέ μας, κάνε μας δικούς σου, γιατί άλλον από εσένα δεν γνωρίζουμε". Και το βασιλιά Εζεκία τον βάζουν οι Εβραίοι να προσεύχεται και να λέει: "Κύριε, ο θεός του Ισραήλ, που κάθεσαι πάνω στα Χερουβίμ, εσύ είσαι ο μοναδικός θεός". Μήπως αφήνει πουθενά χώρο για δεύτερο θεό; Αν όμως, για εσάς, ο λόγος είναι θεός που προέρχεται από το θεό και γεννήθηκε από την ουσία του πατέρα, γιατί λέτε ότι η παρθένος είναι θεοτόκος; Πως θα μπορούσε να γεννήσει θεό, τη στιγμή που, όπως λέτε, ήταν άνθρωπος; Και επιπλέον, παρ' όλο που ο θεός λέει καθαρά: "Εγώ υπάρχω μόνο, και δεν υπάρχει κανείς άλλος σωτήρας θεός εκτός από εμένα",εσείς τολμήσατε να ονομάσετε σωτήρα το γιο της; 
Ακούστε από τα ίδια του τα λόγια, ότι ο Μωυσής ονομάζει τους αγγέλους θεούς: "Και βλέποντας οι γιοι του θεού ότι οι θυγατέρες των ανθρώπων είναι όμορφες, κάποιες τις διάλεξαν για γυναίκες τους." Και προχωρώντας λίγο: "Και στη συνέχεια, πλησίαζαν οι γιοι του θεού τις θυγατέρες των ανθρώπων και τους έκαναν παιδιά, εκείνα τα παιδιά ήσαν οι γίγαντες, οι ονομαστοί από πολύ καιρό." Το ότι εννοεί τους αγγέλους είναι ολοφάνερο και δεν προκύπτει από παράλληλη ερμηνεία, το καταλαβαίνει κανείς κι από το ότι λέει πως γίγαντες γέννησαν οι άγγελοι και όχι ανθρώπους. Γιατί αν πίστευε ότι οι πατέρες τους είναι άνθρωποι και όχι όντα κάποιας ανώτερης και ισχυρότερης φύσης, δεν θα έλεγε ότι οι γίγαντες γεννήθηκαν από αυτούς. Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, αποφάνθηκε ότι το γένος των γιγάντων προέκυψε από τη συνεύρεση θνητών και αθανάτων. Ο Μωυσής λοιπόν που μιλάει για πολλούς υιούς θεού, όχι ανθρώπους αλλά αγγέλους, αν γνώριζε τον μονογενή λόγο θεό ή τον γιο του θεού, ή όπως τέλος πάντων τον αποκαλείτε, δεν θα τον αποκάλυπτε στους ανθρώπους; Δεν το είχε και σε πολύ, άλλωστε για το λαό του Ισραήλ λέει: "ο πρωτότοκος γιος μου ο Ισραήλ". Γιατί ο Μωυσής δεν είπε τα ίδια και για τον Ιησού; Δίδασκε ότι υπάρχει ένας και μόνο θεός, και ότι οι γιοι του είναι πολλοί και μοιρασμένη στα έθνη. Από την αρχή, όμως, ούτε ήξερε ούτε δίδασκε τίποτα, τουλάχιστον φανερά, για πρωτότοκο γιο του θεού ή για θεό λόγο ή κάτι απ' όσα εσείς αργότερα πλάσατε με τη φαντασία σας. Ακούστε λοιπόν προσεκτικά και τον ίδιο το Μωυσή και τους άλλους προφήτες. Ο Μωυσής λέει πολλά παρόμοια και σε πολλά σημεία: "Να φοβάσαι τον κύριο το θεό σου και να λατρεύεις μόνο αυτόν." Πως λοιπόν ο Ιησούς φέρεται μέσα στα ευαγγέλια να προστάζει: "ταξιδέψτε και διδάξτε όλα τα έθνη, βαπτίζοντας τους ανθρώπους στο όνομα του πατρός και του υιού και του αγίου πνεύματος", αν δεν επρόκειτο οι Εβραίοι να λατρέψουν και αυτόν; Και ενώ αυτά που πιστεύετε έρχονται σε συμφωνία με τις εντολές, μαζί με τον πατέρα αποδίδετε θεϊκές τιμές και στο γιο [...] 
Άκουσε τώρα πάλι, όσα λέει ο Μωυσής για τις θεότητες που αποσοβούν τις συμφορές: "Και θα πάρει δύο τράγους μέσα από τα γίδια να τους θυσιάσει για την αμαρτία, για τον εαυτό του, και θα εξιλεωθεί ο ίδιος και το σπίτι του. Και θα πάρει τους δύο τράγους, θα τους τοποθετήσει ενώπιον του κυρίου, δίπλα στην πόρτα της σκηνής του μαρτυρίου. Και θα βάλει ο Ααρών στους δύο τράγους κλήρο, έναν γι' αυτόν που θα θυσιαστεί στον κύριο, και έναν κλήρο για τον αποδιοπομπαίο", ώστε να τον ξαποστείλει, λέει, και να τον αφήσει στην έρημο. Αυτός λοιπόν που πάει μαζί με τον αποδιοπομπαίο, μ' αυτόν τον τρόπο διώχνεται. Και για τον άλλο τράγο λέει ο Μωυσής: "Και θα σφάξει τον τράγο που θυσιάζεται για την αμαρτία του λαού ενώπιον του κυρίου, θα φέρει από το αίμα του μέσα στο καταπέτασμα της σκηνής, θα ραντίσει το αίμα στη βάση του θυσιαστηρίου, και θα εξαγνίσει τα άγια από τις ακαθαρσίες των Ισραηλιτών και από τα αδικήματα τους και απ' όλες γενικά τις αμαρτίες τους." Γίνεται λοιπόν φανερό, με όσα είπαμε, ότι ο Μωυσής γνώριζε τους τρόπους των θυσιών. Ότι όμως δεν πίστεψε, όπως εσείς, ότι οι θυσίες είναι ακάθαρτες, ακούστε το πάλι με προσοχή από τα λόγια του: "Αν κάποιος, που δεν είναι καθαρός, φάει από το κρέας της ευχαριστήριας θυσίας που προσφέρεται στον κύριο, και η ακαθαρσία του το μολύνει, τον άνθρωπο εκείνο ο λαός του θα τον χάσει." Τόσο προσεκτικός είναι ο Μωυσής με την τροφή των ιερών σφαγίων. 
Τώρα, όμως, είναι ώρα να θυμηθούμε αυτό που είπα στην αρχή, εξαιτίας των οποίων γράφτηκαν και τα παραπάνω. Για ποιο λόγο, αφού απομακρυνθήκατε από εμάς, δεν αρκείστε στο νόμο των Ιουδαίων, και δε μένετε πιστοί σε αυτά που λέει ο Μωυσής; Κάποιος παρατηρητικός σίγουρα θα απαντήσει: "αφού ούτε οι Ιουδαίοι κάνουν θυσίες". Εγώ όμως θα του δείξω ότι η όρασή του δεν είναι καθόλου καλή. Κατ' αρχήν, γιατί κανένα από τα άλλα έθιμα που έχουν οι Ιουδαίοι δεν το τηρείτε και εσείς και, κατά δεύτερο, επειδή οι Ιουδαίοι θυσιάζουν κατ' οίκον και, ακόμα και σήμερα, τρώνε όλα τα ιερά σφάγια των θυσιών, και προσεύχονται πριν τη θυσία, και προσφέρουν πρώτα τη δεξιά ωμοπλάτη στους ιερείς επειδή, όμως, έχουν στερηθεί το ναό ή, όπως συνηθίζουν να λένε, το αγίασμα, εμποδίζονται να προσφέρουν στο θεό το πρώτο και καλύτερο κομμάτι από τα ιερά σφάγια. Εσείς, όμως που επινοήσατε την καινούργια θυσία, και δεν έχετε καθόλου ανάγκη από την Ιερουσαλήμ, για ποιο λόγο δε θυσιάζετε; Αν και το ερώτημα είναι περιττό, μιας και το είπα και στην αρχή, όταν ήθελα να δείξω ότι οι Ιουδαίοι, πέραν του ότι πιστεύουν ότι υπάρχει μόνο ένας θεός, κατά τα άλλα συμφωνούν με τα έθνη. Αυτό είναι το ιδιαίτερο τους γνώρισμα που εμάς μας είναι ξένο, τα υπόλοιπα τα έχουμε κοινά: τους ναούς, τα τεμένη, τα θυσιαστήρια, τους εξαγνισμούς, κάποιους ιερούς κανόνες, στα οποία ή δε διαφέρουμε καθόλου ή έχουμε μικρές διαφορές μεταξύ μας [...] 
Για ποιο λόγο, σε ό,τι έχει να κάνει με τη διατροφή δεν είστε το ίδιο αγνοί με τους Ιουδαίους, και λέτε ότι πρέπει να τρώμε τα πάντα, μέχρι και λάχανα, πιστεύοντας στον Πέτρο επειδή, όπως λένε, είπε: "Αυτά που ο θεός καθάρισε, εσύ δεν τα τρως"; Τι αποδεικνύει ότι τώρα ο θεός εξάγνισε κάποια πράγματα που παλιότερα πίστευε ότι είναι μιαρά; Ο Μωυσής, όταν διακρίνει τα τετράποδα με βάση τα χαρακτηριστικά τους, ισχυρίζεται ότι όλα τα ζώα που έχουν σχιστή οπλή και μηρυκάζουν, είναι καθαρά, ενώ όσα δεν είναι έτσι, είναι ακαθάρτα Αν τώρα λοιπόν, χάρη στη φαντασία του Πέτρου, ο χοίρος απέκτησε την ιδιότητα να ρυκάζει, ας τον υπακούσουμε στ' αλήθεια, θα ήταν θαύμα αν, μετά από τη φαντασίωση του Πέτρου, ο χοίρος αποκτούσε αυτή την ιδιότητα. Αν όμως εκείνος είπε ψέματα, ότι δηλαδή είδε, για να μιλήσω με τους δικούς σας όρους;, την αποκάλυψη στο βυρσοδεψείο, γιατί για τόσο σημαντικά θέματα να τον πιστέψουμε αμέσως; Τι λοιπόν τόσο φοβερό σας επέβαλε ο Μωυσής απαγορεύοντας, εκτός από τα χοιρινά, να τρώτε και τα πουλιά και τα θαλασσινά, και δηλώνοντας ότι μαζί με τα χοιρινά, τα έχει απορρίψει κι αυτά ο θεός, και ότι είναι από τη φύση τους ακάθαρτα; 
Όμως, γιατί να μακρηγορώ πάνω σ' αυτά που υποστηρίζουν οι Χριστιανοί, όταν εύκολα μπορούμε να δούμε αν έχουν κάποια ισχύ; Ισχυρίζονται, λοιπόν, πως ο θεός, μετά τον πρώτο νόμο, έθεσε και δεύτερο. Γιατί, λένε, ο πρώτος δημιουργήθηκε για κάποια ορισμένη συγκυρία και για περιορισμένο χρόνο, και, κατόπιν, αποκαλύφθηκε ο δεύτερος, γιατί ο νόμος του Μωυσή ήταν περιορισμένος σε χρόνο και σε τόπο. Θα αποδείξω καθαρά ότι λένε ψέματα, παραθέτοντας όχι μόνο δέκα αλλά αναρίθμητες μαρτυρίες από τα βιβλία του Μωυσή, τα οποία ισχυρίζεται ότι ο νόμος είναι αιώνιος. Ακούστε τώρα ένα απόσπασμα από την Έξοδο: "Να θυμάστε την ημέρα αυτή, και όλες οι γενιές σας να τη γιορτάζουν ως τη μεγαλύτερη γιορτή. Να τη γιορτάζετε ως αιώνιο νόμο. Και από την πρώτη ημέρα της γιορτής, να εξαφανίζετε από τα σπίτια σας το προζύμι." ..Μας έχουν παραδοθεί κι άλλα πολλά τέτοια χωρία με τα οποία θα μπορούσα να αποδείξω ότι ο νόμος του Μωυσή έχει αιώνια ισχύ. Είναι όμως τόσα πολλά που παραιτήθηκα από την προσπάθεια. Δείξτε μου όμως εσείς, που έχει λεχθεί αυτό που αργότερα τόλμησε να πει ο Παύλος, ότι δηλαδή "συμπλήρωμα του νόμου είναι ο Χριστός". Πού υποσχέθηκε ο θεός στους Εβραίους άλλο νόμο; εκτός από τον ισχύοντα; Πουθενά, και ούτε διόρθωση υπάρχει του ισχύοντος. Άκουσε λοιπόν πάλι το Μωυσή: "Δεν θα προσθέσετε τίποτα στις εντολές που σας δίνω, και δε θα αφαιρέσετε τίποτα από αυτές. Τηρήστε τις εντολές του κυρίου του θεού σας, όσες εγώ σας δίνω σήμερα" και "Καταραμένος να είναι όποιος δεν παραμένει σταθερός σε όλες." Εσείς όμως πιστέψατε ότι είναι ασήμαντο να αφαιρέσετε και να προσθέσετε κάτι σε αυτά που λέει ο νόμος, ενώ, το να τον παραβείτε τελείως, το θεωρήσατε από κάθε άποψη ανδροπρεπέστερο και γενναιότερο, επειδή δε σκοπεύετε στην αλήθεια, αλλά σε αυτό που μπορεί να πείσει όλο τον κόσμο [...]  
Όμως είστε τόσο δύστυχοι, που δε μείνατε πιστοί ούτε στις διδαχές που σας παρέδωσαν οι απόστολοι, οι μεταγενέστεροι τις συμπλήρωσαν προς το χειρότερο και τις αντιμετώπισαν με μεγαλύτερη ασέβεια. Τον Ιησού, τουλάχιστον, ούτε ο Παύλος τόλμησε να τον πει θεό, ούτε ο Ματθαίος ούτε ο Λουκάς ούτε ο Μάρκος. Όμως ο τίμιος Ιωάννης, παίρνοντας χαμπάρι ότι πολύς κόσμος είχε ήδη προσβληθεί από αυτήν την αρρώστια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και της Ιταλίας, και όταν άκουσε, νομίζω, ότι οι άνθρωποι προσκυνούσαν -κρυφά είναι αλήθεια, αλλά πάντως άκουσε ότι προσκυνούσαν- τους τάφους του Πέτρου και του Παύλου, πρώτος τόλμησε να αποκαλέσει θεό τον Ιησού. Αφού είπε δυο τρία πράγματα για τον Ιωάννη το Βαπτιστή, ξαναγύρισε στο Λόγο, για τον οποίο κήρυξε: "Και ο λόγος", είπε, "έγινε άνθρωπος και εγκαταστάθηκε ανάμεσά μας" αλλά επειδή ντράπηκε, δεν είπε τον τρόπο.Πουθενά όμως δεν τον αποκαλεί ούτε Ιησού ούτε Χριστό, μέχρι τη στιγμή που τον ονομάζει θεό και λόγο. Εξαπατώντας έτσι σιγά σιγά και απαρατήρητα την ακοή μας, ισχυρίζεται ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής διέδωσε αυτήν την μαρτυρία για το Χριστό Ιησού, ότι δηλαδή αυτός πρέπει να πιστέψουμε ότι είναι ο θεός λόγος. Εγώ δεν αρνούμαι ότι ο Ιωάννης λέγοντας αυτό το πράγμα εννοεί τον Ιησού Χριστό. Παρ' όλο που μερικοί από τους ασεβείς πιστεύουν ότι άλλος είναι ο Ιησούς Χριστός, και άλλος ο Λόγος τον οποίο κηρύττει ο Ιωάννης. Δεν είναι όμως έτσι. Γιατί, εκείνον που αποκαλεί ο Ιωάννης θεό λόγο, αυτόν λέει ότι ο Ιωάννης ο βαπτιστής τον αναγνώρισε ως Χριστό Ιησού. Δείτε λοιπόν πόσο προσεκτικά, ανεπαίσθητα και λαθραία εισάγει μέσα στο έργο την ύψιστη ασέβεια κι είναι τόσο πανούργος και απατεώνας, ώστε αμέσως κάνει πίσω και προσθέτει: "Κανείς ποτέ δεν είδε το θεό, ο μονογενής γιος, που βρίσκεται στους κόλπους του πατέρα, εκείνος φανερώθηκε και έγινε το παράδειγμα." Τι από τα δύο συμβαίνει λοιπόν; Αυτός είναι ο θεός λόγος που έγινε άνθρωπος, ή ο μονογενής γιος, που βρίσκεται στους κόλπους του πατέρα; Και αν πραγματικά, όπως νομίζω, πρόκειται για εκείνον, οπωσδήποτε έχετε δει κι εσείς το θεό. Διότι "εγκαταστάθηκε ανάμεσά σας και είδατε τη δόξα του." Τότε γιατί προσθέτεις από πάνω ότι κανένας μέχρι τώρα δεν είδε το θεό; Αφού εσείς είδατε, αν όχι τον πατέρα θεό, τουλάχιστον το θεό λόγο. Αν, τώρα, άλλος είναι ο μονογενής γιος, και άλλος ο θεός λόγος, όπως άκουσα να λένε κάποιοι από την αίρεσή σας, αυτό φαίνεται πως ούτε ο Ιωάννης είχε την τόλμη να το πει. 
Όλο το κακό άρχισε με τον Ιωάννη, ποιος όμως δεν θα αποδοκίμαζε με σιχασιά, όπως αξίζει, αυτά που εσείς επινοήσατε στη συνέχεια, που σ' εκείνον τον πρώτο νεκρό, προσθέσατε πολλούς καινούργιους νεκρούς; Γεμίσατε τον κόσμο με τάφους και μνήματα, αν και πουθενά τα ιερά σας κείμενα δεν αναφέρουν ότι πρέπει να σέρνεστε μπροστά στους τάφους και να τους περιποιείστε. Φθάσατε, όμως, σε τέτοιο σημείο φαυλότητας, που πιστεύετε ότι γι' αυτό το θέμα, δεν πρέπει να ακούτε ούτε τα λόγια του Ιησού του Ναζωραίου. Ακούστε λοιπόν τι λέει εκείνος για τα μνήματα: "Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, απ' έξω ο τάφος φαίνεται ωραίος, ενώ μέσα είναι γεμάτος οστά νεκρών και κάθε είδους ακαθαρσία." Αν λοιπόν ο Ιησούς είπε ότι οι τάφοι είναι γεμάτοι από ακαθαρσίες, πως γίνεται, πάνω σ' αυτούς να επικαλείσθε το θεό; [...] 
Αν έτσι λοιπόν έχουν τα πράγματα, για ποιο λόγο σέρνεστε μπροστά στα μνήματα; Θέλετε να ακούσετε την αιτία; Δε θα σας την πω εγώ, αλλά ο προφήτης Ησαϊας: "Κοιμούνται στα μνήματα και στις σπηλιές για να δουν όνειρα." Σκεφτείτε λοιπόν πόσο παλιό ήταν για τους Ιουδαίους αυτό το έργο της μαγείας, να κοιμούνται δηλαδή στα μνήματα για να βλέπουν όνειρα. Και είναι πράγματι πιθανό, οι απόστολοί σας, μετά το θάνατο του δάσκαλου, να εξασκήθηκαν σ' αυτό και να το παρέδωσαν στους πρώτους πιστούς, αυτοί έκαναν μαγγανείες πιο επιδέξια από σας, και υπέδειξαν στους επιγόνους τους χώρους για την εξάσκηση αυτής της μαγείας και βδελυρότητας. 
Εσείς όμως, από τη μια καταγίνεστε με αυτά που ο θεός αποδοκίμασε από την αρχή, μέσω του Μωυσή και των προφητών, κι από την άλλη παραιτηθήκατε από τις θυσίες κι από την προσφορά ιερών σφαγίων στο βωμό. Γιατί, λέει, δε θα κατέβει το πυρ για να αναλώσει τις θυσίες, όπως έγινε στην περίπτωση του Μωυσή. Αυτό συνέβη μια φορά στο Μωυσή και, άλλη μια, μετά από πολλά χρόνια, στον Ηλία το Θεσβίτη. Θα αποδείξω όμως με λίγα λόγια ότι ο Μωυσής, όπως και ο πατριάρχης Αβραάμ πριν απ' αυτόν, πιστεύει πως πρέπει για τη θυσία να χρησιμοποιήσει φωτιά που θα φέρει απ' έξω [...] 
Κι όχι μόνο αυτό, η Γραφή μιλάει και για τους γιους του Αδάμ που πρόσφεραν στο θεό το καλύτερο κομμάτι της θυσίας. "Ο θεός πρόσεξε", λέει, "τον Άβελ και τα δώρα του. Ενώ για τον Κάιν και τις θυσίες του αδιαφόρησε. Και τον Κάιν τον στενοχώρησε πολύ, και συνοφρυώθηκε το πρόσωπό του. Και είπε ο κύριος ο θεός στον Κάιν: γιατί έγινες περίλυπος, και γιατί κατέβασες τα μούτρα σου; Δεν ξέρεις ότι, αν προσφέρεις θυσία χωρίς να διαλέξεις τα σωστά δώρα, έχεις αμαρτήσει ενώπιον του θεού;" Θέλετε λοιπόν να μάθετε ποιες ήταν οι προσφορές τους; "Και μετά από μέρες ο Κάιν πρόσφερε θυσία στο θεό καρπούς από τη γη. Και ο Άβελ πρόσφερε και αυτός από τα πρωτότοκα πρόβατα και από τα λίπη τους." Ναι, λένε οι Χριστιανοί, δεν κατηγόρησε τη θυσία αλλά την επιλογή των δώρων, όταν είπε στον Κάιν: "Δεν ξέρεις ότι αν προσφέρεις θυσία, αλλά δε διαλέξεις τα σωστά δώρα, έχεις αμαρτήσει ενώπιον του θεού;" Αυτό μου είπε κάποιος από τους πολύ σοφούς επισκόπους, όμως εξαπατούσε πρώτα τον εαυτό του και μετά τους άλλους. Γιατί όταν ζήτησα να μου πει, για ποιο λόγο η επιλογή των δώρων ήταν αξιόμεμπτη, δεν μπορούσε να μου εξηγήσει, ούτε να μου δώσει μια ψυχρή απάντηση. Βλέποντάς τον σε αδιέξοδο, του είπα: "Αυτό που λες, σωστά ο θεός το κατηγόρησε. Γιατί και οι δύο ήταν εξίσου πρόθυμοι, αφού θεώρησαν και οι δύο ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν δώρα και να προσφέρουν θυσίες στο θεό. Στην επιλογή των δώρων, όμως, ο ένας πέτυχε ενώ ο άλλος απέτυχε στο σκοπό. Πως και με ποιον τρόπο; Επειδή, από αυτά που υπάρχουν στη γη, άλλα είναι έμψυχα ενώ άλλα άψυχα για το θεό που ζει και είναι αίτιος της ζωής, αφού και στη ζωή έχουν μερίδιο και η ψυχή τους είναι πιο κοντά στο θεό - γι' αυτό ο θεός ευχαριστήθηκε με αυτόν που πρόσφερε τέλεια θυσία." 
Και τώρα πρέπει να επανέλθω και να τους ρωτήσω: γιατί δεν κάνετε περιτομή; "Ο Παύλος", λένε, "είπε ότι, στον Αβραάμ που πίστεψε, δόθηκε η περιτομή της καρδιάς και όχι της σάρκας. Δε μίλησε για τα σχετικά με τη σάρκα, και πρέπει να πιστέψουμε τα ευσεβή λόγια που κήρυξαν ο Πέτρος και ο Παύλος." Άκου όμως πάλι, που λένε ότι ο θεός έδωσε ως συμβόλαιο και σημάδι στον Αβραάμ την περιτομή της σάρκας. "Αυτό είναι το συμβόλαιο που θα τηρήσεις ανάμεσα σε μένα, σε σένα και στους απογόνους σου στις επόμενες γενιές. Να κάνετε περιτομή στο δέρμα της ακροβυστίας σας, και αυτό ας γίνει σημάδι του συμβολαίου ανάμεσα σε μένα και σένα και ανάμεσα σε σένα και τους απογόνους σου." Όταν λοιπόν ο Ιησούς αναμφισβήτητα δίδαξε ότι πρέπει να τηρείτε το νόμο και, αυτούς που παραβαίνουν μία εντολή τους απείλησε με τιμωρίες, εσείς, που τις παραβήκατε όλες μαζί, τι τρόπο θα βρείτε να απολογηθείτε; Γιατί, ή ο Ιησούς λέει ψέματα, ή εσείς δεν τηρείτε με κανέναν τρόπο το νόμο. "Η περιτομή θα είναι στη σάρκα σου", λέει ο Μωυσής. Δεν του έδωσαν όμως σημασία και λένε: "Στις καρδιές μας θα κάνουμε περιτομή εμείς." Μα και βέβαια, γιατί κανείς ανάμεσά σας δεν είναι κακούργος, κανένας δεν είναι μοχθηρός, τόσο πολύ περιτέμνετε τις καρδιές σας. "Δεν μπορούμε να τηρήσουμε το έθιμο των αζύμων και να γιορτάσουμε το Πάσχα", λένε "γιατί μια φορά θυσιάστηκε για μας ο Χριστός." Καλά, μήπως σας απαγόρευσε να τρώτε άζυμο ψωμί; Αν και, μα τους θεούς, είμαι ένας από αυτούς που αποφεύγουν να γιορτάζουν μαζί με τους Ιουδαίους, σέβομαι πάντα το θεό του Αβραάμ και του Ισαάκ και του Ιακώβ, οι οποίοι, όντας οι ίδιοι Χαλδαίοι, από γένος ιερό και με κλίση στη θεουργία, έμαθαν να κάνουν την περιτομή επειδή ξενιτεύτηκαν στην Αίγυπτο, και σεβάστηκαν ένα θεό, που στάθηκε ευμενής τόσο σε μένα όσο και σ' αυτούς που τον λάτρευσαν όπως τον λάτρεψε ο Αβραάμ, επειδή είναι μέγας και δυνατός και δεν ταιριάζει καθόλου με εσάς. Γιατί δε μιμείσθε τον Αβράαμ, ανεγείροντας προς τιμή του βωμούς, κτίζοντας θυσιαστήρια και λατρεύοντάς τον, όπως εκείνος, με ιερές τελετές. Γιατί ο Αβραάμ έκανε θυσίες, όπως ακριβώς κι εμείς, πάντα και διαρκώς. Χρησιμοποιούσε μάλιστα και τη μαντική μέθοδο με τους διάττοντες αστέρες και αυτό ίσως είναι ελληνική συνήθεια. Χώρια που καταγινόταν πάρα πολύ με την οιωνοσκοπία. Είχε όμως και τον οικονόμο του για σύμβολο, αν τώρα κάποιος από εσάς δεν το πιστεύει, θα το δείξουν καθαρά αυτά που λέει ο Μωυσής: "Μετά όμως από τα λόγια αυτά, ακούστηκε ο λόγος του κυρίου να λέει στον Αβραάμ, μέσα σ' ένα νυχτερινό όραμα: μη φοβάσαι, Αβραάμ, εγώ πάντα θα σε προστατεύω. Η αμοιβή σου θα είναι πολύ μεγάλη. Και λέει ο Αβραάμ: Δέσποτα τι θα μου δώσεις; εγώ σε λίγο θα πεθάνω άτεκνος, και θα με κληρονομήσει ο γιος της Μασέκ της υπηρέτριας που γεννήθηκε στο σπίτι μου. Και αμέσως ακούστηκε η φωνή του θεού να του λέει: δεν θα σε κληρονομήσει αυτός, αλλά το παιδί που θα γεννηθεί από σένα, αυτό θα σε κληρονομήσει." Τον έβγαλε μάλιστα έξω και του είπε: "Κοίτα ψηλά στον ουρανό και μέτρησε τα αστέρια, αν μπορέσεις να τα μετρήσεις όλα. Και είπε: τόσοι θα είναι οι απόγονοί σου. Και ο Αβραάμ πίστεψε στο θεό, και η πίστη του θεωρήθηκε μεγάλη αρετή". 
Πείτε μου, τώρα, εκείνος που ήρθε σ' επαφή μαζί του, ο άγγελος ή ο θεός, για ποιο λόγο τον έβγαλε και του έδειχνε τα αστέρια; Δεν ήξερε, όταν ήταν μέσα, πόσο μεγάλος είναι ο αριθμός των άστρων, που είναι διαρκώς ορατά και λάμπουν στη διάρκεια της νύχτας; Νομίζω όμως ότι ήθελε να του δείξει τους διάττοντες αστέρες, για να παρουσιάσει ως σαφή απόδειξη των λόγων του την απόφαση του ουρανού, που εκπληρώνει και επικυρώνει τα πάντα. Για να μη θεωρήσει όμως κανείς ότι αυτή η ερμηνεία είναι βεβιασμένη, θα τον πείσω αφού παραθέσω όσα ακολουθούν στο κείμενο. Γιατί έχει γραφεί στη συνέχεια: "Και είπε ο θεός προς τον Αβραάμ: εγώ είμαι ο θεός, που σε έβγαλε από τη χώρα των Χαλδαίων, για να σου δώσω τη γη αυτή ως κληρονομιά. Τότε ο Αβραάμ είπε: Δέσποτα Κύριε, πως θα ξέρω ότι θα κληρονομήσω αυτή τη γη; Και ο θεός απάντησε: πάρε για μένα ένα δαμάλι τριών ετών, μια κατσίκα τριών ετών, ένα κριάρι τριών ετών και μια τρυγόνα και μια περιστέρα. Πράγματι, τα πήρε όλα αυτά, και τα τεμάχισε μέσα στο σπίτι του και τα έβαλε το ένα απέναντι στο άλλο, τα πτηνά όμως δεν τα τεμάχισε. Και κατέβηκαν τα αρπακτικά πουλιά πάνω στα τεμαχισμένα ζώα και ο Αβραάμ κάθισε κοντά τους για να τα διώχνει. 
Βλέπετε πως, η προηγούμενη οδηγία του αγγέλου ή του θεού που εμφανίστηκε, ενίσχύθηκε από την οιωνοσκοπία, και πως ολοκληρώθηκε η προφητεία όχι τυχαία, όπως συμβαίνει σ' εσάς, αλλά με τη βοήθεια θυσιών; Ισχυρίζεται, επιπλέον ότι, με τα πουλιά που πετούσαν από πάνω του, έδειξε πως η υπόσχεση ήταν αληθινή. Ο Αβραάμ δέχτηκε τη διαβεβαίωση, και μάλιστα πρόσθεσε ότι η πίστη χωρίς αλήθεια, μοιάζει να είναι ηλιθιότητα και παραφροσύνη. Την αλήθεια, όμως, δεν μπορούμε να τη δούμε από ένα και μόνο λόγο, τους λόγους πρέπει να τους ακολουθεί και κάποιο καθαρό σημάδι, που με την εμφάνισή του θα εγγυάται την προφητεία που έχει γίνει για το μέλλον [...] 
Η δικαιολογία που έχετε για την αδράνειά σας ως προς αυτό είναι μία, ότι δηλαδή δεν επιτρέπεται να θυσιάζετε αν βρίσκετε έξω από τα Ιεροσόλυμα, αν και ο Ηλίας θυσίασε στο όρος Καρμήλιο και όχι μέσα στην ιερή πόλη. [...] 
Όμως ο Ιησούς προσεύχεται μ' ένα τρόπο, θαρρείς κι είναι κανένας κακομοίρης άνθρωπος που δεν μπορεί εύκολα να αντέξει τη συμφορά και παρ' όλο που είναι θεός, τον ενισχύει ένας άγγελος. Εσένα, Λουκά, ποιος σου μίλησε για άγγελο, ακόμα κι αν έγινε τέτοιο πράγμα; Όσοι βρίσκονταν μαζί του την ώρα που προσευχόταν, δε γινόταν να δουν τον άγγελο, διότι κοιμόνταν. Γιαυτό και επιστρέφοντας από την προσευχή ο Ιησούς τους βρήκε να έχουν αποκοιμηθεί από τη στεναχώρια τους, και είπε: "Τι κοιμάστε; Σηκωθείτε και προσευχηθείτε", και τα λοιπά. Και παρακάτω: "Και ενώ ακόμα μιλούσε, φάνηκε όχλος πολύς, μαζί και ο Ιούδας." Να γιατί δε μίλησε για άγγελο ο Ιωάννης, γιατί δεν τον είχε δει... 

Ο ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥ:ΟΤΑΝ ΣΕ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΟΨΕ ΧΕΡΙ ΒΓΑΛΕ ΜΑΤΙ!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ ΦΩΤΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ!!

Η Claudia Romani «τρέλανε» τους λουόμενους με τα ανοίγματα της
Jesusweb.jpg

ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΕΙΣ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΤΙ ΛΕΣ??
                 
28 Εγώ όμως σας λέγω ότι πας ο βλέπων γυναίκα διά να επιθυμήση αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού. Ιωβ 31:1, Ψλ 119:37
29 Εάν ο οφθαλμός σου ο δεξιός σε σκανδαλίζη, έκβαλε αυτόν και ρίψον από σού· διότι σε συμφέρει να χαθή εν των μελών σου και να μη ριφθή όλον το σώμα σου εις την γέενναν. Μτ 18:8, Μκ 9:43
30 Και εάν η δεξιά σου χειρ σε σκανδαλίζη, έκκοψον αυτήν και ρίψον από σού· διότι σε συμφέρει να χαθή εν των μελών σου, και να μη ριφθή όλον το σώμα σου εις την γέενναν.
31 Ερρέθη προς τούτοις ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού, ας δώση εις αυτήν διαζύγιον. Δτ 24:1
32 Εγώ όμως σας λέγω ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, κάμνει αυτήν να μοιχεύηται, και όστις λάβη γυναίκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΒΑΖΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ!!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ
Στην παραδοχή πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να συνεχίσει τη νομική διεκδίκηση της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα, προχώρησε ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς.

Μιλώντας στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής, ο υπουργός εξήγησε πως υπάρχει κίνδυνος η χώρα να χάσει τη δίκη και να μην μπορεί περεταίρω να διεκδικήσει τα μάρμαρα. Όπως είπε, η τάση είναι να μην προχωρήσουμε σε νομική διεκδίκηση λόγω του κινδύνου να χάσουμε το δικαστήριο.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ
Πάντως οι αναφορές αυτές του υπουργού προκάλεσαν την αντίδραση της ΝΔ (που ακολουθούσε άλλα στρατηγική επί κυβέρνησης Σαμαρά στο συγκεκριμένο ζήτημα) με τον Κώστα Τασούλα, ο οποίος μιλώντας σε δημοσιογράφους χαρακτήρισε απαράδεκτη την άποψη που εξέφρασε ο υπουργός, υπογραμμίζοντας πως η μη νομική διεκδίκηση της υπόθεσης αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή για ένα θέμα στο οποίο η Ελλάδα έχει πολλά επιχειρήματα. « Η γνωμάτευση που πήραμε από το δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου που εργάζεται η κ. Κλούνει και οι άλλοι δύο σπουδαίοι δικηγόροι Πάλεμπ  Στιβεν, όχι μόνο μας προσέφερε μια πολύτιμη νομική συμβουλή, αλλά και μια παγκόσμια ανεκτίμητη δημοσιότητα υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Τότε είχαμε τρεις ερωτήσεις στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, με τις οποίες ζητούσαν την επιστροφή των Μαρμάρων στην Ελλάδα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Κατηγόρησε δε τη κυβέρνηση ότι έδειξε μικρότητα, καθώς όπως είπε, αρνήθηκε να παραλάβει την γνωμάτευση, που παραδόθηκε  μέσω της πρεσβείας μας στο Λονδίνο, τον περασμένο Αύγουστο.


"ΘΕΪΚΟ" ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!!Ο ΓΙΑΧΒΕ ΠΗΓΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΗΣ!!

ΤΟ ΑΓΙΟ ΣΠΕΡΜΑ!!!ΑΜΗΝ!!ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ!!

alt

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 9 Δεκεμβρίου, ημέρα ανάμνησης του γεγονότος  της Σύλληψης της Αγίας Άννης, ας πούμε λίγα λόγια:  

Η Αγία Άννα ήταν στείρα και τόσο αυτή, όσο και ο σύζυγός της ήταν μεγάλης ηλικίας. Για τον λόγο αυτό ένιωθαν ντροπή κα μεγάληι λύπη και ποτέ δεν έπαψαν να προσεύχονται στο Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί με την υπόσχεση ότι, αν γίνει αυτό, το παιδί που θα γεννηθεί θα το προσφέρουν δώρο στο Θεό. Ο Θεός άκουσε την προσευχή τους και μήνυσε με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Σύμφωνα με το Πρωτευαγγέλιο ενώ κάποτε προσευχόταν και παρακαλούσε το Θεό η συνετή Άννα, άκουσε τη φωνή του Αρχαγγέλου, που τη διαβεβαίωνε πως το αίτημά της ικανοποιήθηκε από το Θεό.

Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ

Της έλεγε δηλαδή καθαρά ο Αρχάγγελος Γαβριήλ: "Η παράκλησή σου έφτασε στον Κύριο, γι'αυτό να μην είσαι σκυθρωπή μήτε να χύνεις δάκρυα. Θα γίνεις γόνιμη και καρπερή σαν την ελιά και θα βλαστήσεις ένα ωραίο κλαδί, την Παρθένο, κι Αυτή θα ανθήσει ένα πανέμορφο Άνθος, το σαρκωμένο Χριστό, που δωρίζει στον κόσμο το άπειρο του έλεος".  
Την άλλη μέρα ο Ιωακείμ και η Άννα πρόσφεραν ευχαριστήρια δώρα στο Θεό. Έτσι με τους νόμους της φύσεως και με μήνυμα και υπόσχεση του Θεού, αξιώθηκε η Άννα να συλλάβει και να γεννήσει ύστερα από εννέα μήνες την Θεοτόκο Μαρία.ΤΕΛΙΚΑ Ο ΓΙΑΧΒΕ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥ 'Η ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ??ΠΑΝΤΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ!!!  
ΔΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ "ΠΑΝΑΓΙΑΣ"  

Tο μήνυμα του αγγέλου στην Παρθένο Mαρία για τη γέννηση του Xριστού

   26Tον έκτο μήνα, λοιπόν, ο Θεός έστειλε τον άγγελο Γαβριήλ να πάει σε μια πόλη της Γαλιλαίας που ονομάζεται Nαζαρέτ, 27σε μια παρθένο αρραβωνιασμένη μ' έναν άντρα από τη γενιά του Δαβίδ, που ονομαζόταν Iωσήφ. Kαι το όνομα της παρθένου ήταν Mαριάμ. 28Παρουσιάστηκε, λοιπόν, ο άγγελος σ' αυτήν και της είπε: "Xαίρε εσύ, η πλημμυρισμένη με θεία χάρη. O Kύριος είναι μαζί σου. Eυλογημένη είσαι εσύ ανάμεσα στις γυναίκες"! 29Mα εκείνη, σαν τον είδε, ταράχτηκε με τα λόγια του, και συλλογιζόταν τι τάχα να σήμαινε ο χαιρετισμός αυτός. 30Tης είπε τότε ο άγγελος: "Mη φοβάσαι Mαριάμ, γιατί βρήκες χάρη από το Θεό. 31Kαι τώρα άκου! Θα μείνεις έγκυος και θα γεννήσεις γιο, και θα τον ονομάσεις Iησού. 32Aυτός θα είναι μεγάλος, και Γιος του Yψίστου θα ονομαστεί. Kαι θα του δώσει ο Kύριος ο Θεός το θρόνο του Δαβίδ του προπάτορά του. 33Kαι θα βασιλέψει στον οίκο του Iακώβ στους αιώνες και η βασιλεία του δε θα έχει τέλος". 34Eίπε τότε η Mαριάμ στον άγγελο: "Πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό, αφού δεν έχω σαρκική σχέση με άντρα;" 35Kαι της αποκρίθηκε ο άγγελος: "Tο Όγιο Πνεύμα θα έρθει επάνω σου και η δύναμη του Yψίστου θα σε καλύψει. Γι' αυτό και το άγιο παιδί που θα γεννηθεί, Γιος Θεού θα ονομαστεί. 36Kαι, άκου! H Eλισάβετ η συγγενής σου έχει κι αυτή συλλάβει γιο, τώρα στα γερατειά της, κι αυτός είναι ο έκτος μήνας εγκυμοσύνης αυτής που την έλεγαν στείρα! 37Γιατί τίποτε απ' όσα ειπώθηκαν δεν είναι ακατόρθωτο για το Θεό". 38Tότε η Mαριάμ είπε:
 "Nάμαι, η δούλη του Kυρίου. Aς γίνει σε μένα σύμφωνα με το λόγο σου". Kι έφυγε απ' αυτήν ο άγγελος.


ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΑΛΛΑ ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕ!!

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΙΗΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ!!! ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΘΕΟΣ ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ!!!ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΔΩ ΣΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ "ΘΕΟ"ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑ!!!!!!

god.jpg
O πλούτος εμπόδιο για την είσοδο στη Bασιλεία του Θεού

(Mτ 19:16-30, Mκ 10:17-31)

   18Tον ρώτησε τότε ένας άρχοντας: "Δάσκαλε αγαθέ, τι θα πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω ζωή αιώνια;" 19Kι ο Iησούς του απάντησε: "Γιατί με λες αγαθό; Kανένας δεν είναι αγαθός παρά μονάχα ένας, ο Θεός.ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ ΕΔΩ ΛΕΕΙ ΚΑΘΑΡΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ!!!ΜΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΘΕΟ ΟΜΙΛΕΙ? ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΓΙΑΧΒΕ!!!ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΤΕ ΛΑΘΟΣ ΨΕΥΤΟΘΕΟ ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ!!ΠΗΓΗ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΛΟΥΚΑΣ ΚΕΦ.18 ΣΤΙΧ.18 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ!!
Image result for ΙΗΣΟΥΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ
Αγία Γραφή στίχους που Αναφέρατε Ο Ιησούς είναι όχι ο Θεός Ο Δημιουργός 

1. Κατά Ματθαίον 24:36 
Κανείς δεν ξέρει για εκείνη την ημέρα ή την ώρα , δεν είναι καν ο Υιός , αλλά ο Πατέρας μόνο . 
Εδώ ο Ιησούς κάνει διάκριση ανάμεσα στο τι ξέρει και τι ο Πατέρας γνωρίζει. 

2. Κατά Ματθαίον 26:39 
Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, μπορεί να ληφθεί αυτό το κύπελλο από μένα, αλλά όχι όπως εγώ θέλω, αλλά όπως εσύ θα. 
Θέληση του Ιησού είναι επίσης αυτόνομα από το θέλημα του Θεού. Ο Ιησούς επιδιώκει συναίνεση με το θέλημα του Θεού. 

3. John 5:26 
Διότι καθώς ο Πατέρας έχει ζωή στον εαυτό του, έτσι ώστε ο ίδιος έχει χορηγήσει ο Υιός να έχει τη ζωή στον εαυτό του. 
Ο Ιησούς έλαβε τη ζωή του από το Θεό. Ο Θεός έλαβε τη ζωή του από κανέναν. Είναι αιώνια αυθύπαρκτο. 

4. Ιωάννης 5:30 
Με τον εαυτό μου, μπορώ να κάνω τίποτα: κρίνω μόνο ως ακούω, και την κρίση μου είναι ακριβώς, γιατί ζητούν να μην ευχαριστήσει τον εαυτό μου, αλλά σ 'αυτόν που με απέστειλε. 
Ο Ιησούς λέει, "από τον εαυτό μου, μπορώ να κάνω τίποτα." Αυτό δείχνει ότι ο Ιησούς είναι επικαλεστεί τη δική του σχέση με τον Θεό. Δεν προσπαθεί να "ευχαριστήσει τον εαυτό μου", αλλά μάλλον επιδιώκει να «ευχαριστήσουν το ένα που μου έστειλε.» 

5. Ιωάννη 5:19 
Ο Υιός μπορεί να κάνει τίποτα από τον εαυτό του ? μπορεί να κάνει μόνο ό, τι βλέπει τον Πατέρα να κάνει, γιατί ό, τι ο Πατέρας κάνει, ο Υιός κάνει επίσης. 
Ο Ιησούς δηλώνει ότι ακολουθεί ένα μοτίβο που καθορίζονται από τον Θεό. Ο ίδιος εκφράζει την υπακοή στο Θεό. 

6. Mark 10:18 
Γιατί μου τηλεφωνήσει καλό ; Κανείς δεν είναι καλό, εκτός από τον Θεό και μόνο . 
Εδώ ο Ιησούς κάνει εμφατικά μια διάκριση ανάμεσα στον εαυτό του και τον Θεό. 

7. Ιωάννης 14:28 
Ο Πατέρας είναι μεγαλύτερος από εμένα 
Αυτό είναι μια άλλη ισχυρή δήλωση που κάνει διάκριση μεταξύ Ιησού και τον Θεό. 

8. Ματθαίος 6: 9 
Πατέρα μας, που είσαι στους ουρανούς. 
Δεν προσευχόμαστε, Πατέρας μας, η οποία τέχνης στέκεται εδώ! " 

9. Κατά Ματθαίον 27:46 
Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί έχεις εσύ με εγκατέλειψες; 
Αδιανόητη αν αυτός είναι ο Θεός ο Δημιουργός. 

10. Ιωάννης 17: 21-23 
. . .αυτό όλα αυτά μπορεί να είναι ένα, Πατέρα, ακριβώς όπως είστε σε μένα και είμαι σε σας . Μπορεί επίσης να είναι μέσα μας, έτσι ώστε ο κόσμος να πιστέψει ότι μου έχετε στείλει. ...Να μπορεί να είναι ένα, όπως είμαστε μία : Εγώ σε αυτά και σε μένα. 
Σε αυτή την προσευχή του Ιησού ορίζει τον όρο "να είναι ένα." Είναι σαφές ότι επιτυγχάνεται μέσα από τη σχέση των δύο αυτόνομα όντα. Χριστιανοί πιστοί είναι να διαμορφώσει τη σχέση τους (για να γίνει ένα) μετά από τη σχέση του Θεού και του Χριστού (όπως ο Θεός και ο Χριστός είναι ένα). Παρατηρήστε ότι «για να είναι ένα" δεν σημαίνει να είναι «ένα και το ίδιο." 

11. 1 Κορινθίους 15: 27-28 
Διότι αυτός "έχει θέσει τα πάντα κάτω από τα πόδια του». Τώρα, όταν λέει ότι «τα πάντα» έχει τεθεί κάτω από αυτόν, είναι σαφές ότι αυτό δεν περιλαμβάνει τον ίδιο τον Θεό , που βάζουν τα πάντα κάτω από τον Χριστό. Όταν έχει γίνει αυτό, τότε ο ίδιος ο Υιός θα πρέπει να υπόκειται σε αυτόν που βάζουν τα πάντα κάτω από αυτόν, έτσι ώστε ο Θεός μπορεί να είναι όλα σε όλους . 
Ο Παύλος δηλώνει ότι ο Θεός τα πάντα κάτω από τον Χριστό, εκτός από τον ίδιο τον Θεό. Αντ 'αυτού ο Θεός κυβερνά όλα τα πράγματα μέσω του Χριστού. (θυμηθείτε: «μέσα από αυτόν όλα τα πράγματα έγιναν.") 

12. Εβραίους 1: 3 
Ο Υιός είναι η λάμψη της δόξας του Θεού και η ακριβής αναπαράσταση της ύπαρξής του. 
Ο Ιησούς είναι ο ακριβής αναπαράσταση της ύπαρξής του. Έχω στείλει αντιπρόσωπο μου στο Κογκρέσο. Δεν είμαι εγώ, τον εαυτό μου. Αυτός είναι αντιπροσωπευτική μου. 

13. Εβραίους 4:15 (σε σύγκριση με τον James 1:13) 
Για δεν έχουμε αρχιερέα, που δεν μπορεί να συμπαθήσει στις ασθένειές μας, αλλά δεν έχουμε κάποιον που έχει μπει στον πειρασμό με κάθε τρόπο, όπως ακριβώς είμαστε -μα χωρίς αμαρτία. 
Ο Ιησούς έχει μπει στον πειρασμό με κάθε τρόπο, ακριβώς όπως είμαστε, αλλά ποτέ δεν αμάρτησε. Δείτε 

James 1:13: Όταν μπείτε στον πειρασμό, δεν πρέπει κανείς να πει, ο Θεός μου δελεαστικό. Για τον Θεό δεν μπορεί να μπει στον πειρασμό από το κακό, ούτε ο ίδιος δελεάσει. 
Ο Ιησούς στον πειρασμό με κάθε τρόπο, αλλά ο Θεός δεν μπορεί να μπει στον πειρασμό. Γι 'αυτό ο Ιησούς είπε, «δεν μου τηλεφωνήσει καλό, κανένα δεν είναι καλή, μόνο ο Θεός." 

14. Εβραίους 5: 7-9 
Κατά τη διάρκεια των ημερών της ζωής του Ιησού στη γη, πρόσφερε μέχρι τις προσευχές και οι αναφορές με δυνατές κραυγές και δάκρυα σ 'αυτόν που θα μπορούσε να τον σώσει από το θάνατο , και είχε ακούσει λόγω της ευλαβική υποβολή του. Αν και ήταν γιος του, έμαθε υπακοή από ό, τι υπέστη και, κάποτε έκανε τέλεια , ο ίδιος έγινε η πηγή της αιώνιας σωτηρίας για όλους όσους τον υπακούν 
ο Ιησούς έπρεπε να περπατήσει μια πορεία πίστης και υπακοής, προκειμένου να επιτύχει την τελειότητα. Με την επίτευξη της τελειότητας, ο Ιησούς "έγινε" η πηγή της αιώνιας σωτηρίας
 

Mark 24: 32-36:

 

 

32 Τώρα μαθαίνουν μια παραβολή της συκιάς? Όταν υποκατάστημα του είναι ακόμα προσφορά, και putteth εμπρός φύλλα, υμείς γνωρίζουμε ότι το καλοκαίρι πλησιάζει: 33 Έτσι ομοίως υμείς, όταν ίδητε όλα αυτά τα πράγματα, ξέρουν ότι είναι κοντά, ακόμα και στις πόρτες. 34 Αληθώς σας λέγω, Αυτή η γενιά δεν πρέπει να περάσει, μέχρι να εκπληρωθούν όλα αυτά τα πράγματα. 35 Ο ουρανός και η γη θα περάσει μακριά, αλλά τα λόγια μου δεν πρέπει να διέρχονται μακριά. 36 Όμως, από εκείνη την ημέρα και την ώρα ξέρει κανένα άνθρωπο, όχι, όχι οι άγγελοι των ουρανών, αλλά μόνο ο Πατέρας μου

 

Ο Θεός είναι Παντογνώστης, ο Ιησούς δεν αυτό το κύριο προσόν. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να αποδείξει ότι ο Ιησούς δεν είναι Θεός. Επίσης, σημειώστε το στίχο λέει μόνο ο Πατέρας που σημαίνει ότι κανείς άλλος, συμπεριλαμβανομένης και της θείας του Ιησού.

 

2 Ο Ιησούς ποτέ δεν είπα ότι είμαι ο Θεός.

 

Είναι αυτό σύμπτωση; Νομίζω πως όχι. Αν κάνετε μια αξίωση για κάποιον, τότε θα περίμενε κανείς ότι κάποιος για να υποστηρίξει την αίτησή σας επάνω. Αν έχω διεκδικήσει κάποιος είναι ένας βασιλιάς, θα περίμενε κανείς ότι ο βασιλιάς να πει ότι είναι ένας βασιλιάς, τουλάχιστον μία φορά. Στην Π.Δ. ο Θεός λέει ότι είναι Θεός αρκετές φορές, γιατί όχι μία φορά με τον Ιησού στον NT; Μήπως ο Θεός να αλλάξει τους τρόπους του; Νομίζω πως όχι, αφού το Π.Δ. λέει ο Θεός δεν αλλάζει. Εδώ είναι τα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης όπου ο Θεός λέει ότι είναι Θεός:

 

Gen 35:11 Και ο Θεός είπε προς αυτόν , εγώ [ είμαι ] ο Θεός Παντοδύναμος : να είναι γόνιμη και να πολλαπλασιάζονται? ένα έθνος και μια εταιρεία των εθνών πρέπει να είναι από σένα, και βασιλιάδες θα βγουν από τα φιλέτα σου

 

Gen 46: 3 Και είπε, εγώ [ είμαι ] ο Θεός , ο Θεός του πατέρα σου: ο φόβος να μην πάει κάτω σεΑίγυπτος? για εγώ θα κάνω εκεί από σένα ένα μεγάλο έθνος:

 

Exd 16:12 Έχω έχω ακούσει τα χαμηλόφωνα των παιδιών τηςΙσραήλ: Μιλήσω σ 'αυτούς, λέγοντας: Σε ακόμη θελετε να τρώνε τη σάρκα, και το πρωί θελετε να γεμίσει με ψωμί? και θέλετε γνωρίσει ότι εγώ [ είμαι ] ο Κύριος σας Θεό .

 

Exd 20: 2 εγώ [ είμαι ] ο Κύριος σου ο Θεός , που σε έφεραν έξω από τογη του Αίγυπτος, Έξω από το σπίτι της δουλείας.

 

Psa 46:10 Να ακόμα, και να ξέρετε ότι εγώ [ είμαι ] ο Θεός : Θα υψωθή μεταξύ των εθνών, που θα υψωθεί στη γη.

 

Psa 50: 7 Ακούστε, O λαός μου, και εγώ θα μιλήσω? O Ισραήλ, και εγώ θα καταθέσουν εναντίον σου: εγώ [ είμαι ] ο Θεός , [ακόμη], σου το Θεό .

 

Psa 81:10 εγώ [ είμαι ] ο Κύριος σου Go d , που σε έφερε έξω από τογη του Αίγυπτος: Ανοίξτε το στόμα σου ευρεία, και εγώ θα το γεμίσει.

 

Isa 41:10 εσύ φόβος δεν? για εγώ [ είμαι ] μαζί σου: να μην είναι απογοητευμένοι? για εγώ [ είμαι ] σου Θεός : εγώ θα ενισχύσει σου? ναι, εγώ θα σε βοηθήσει? ναι, εγώ θα σε υπερασπίστηκα με το δεξί χέρι της δικαιοσύνης μου.

 

Ησ 45: 3 Και εγώ θα σου δώσω τους θησαυρούς του σκότους, και τα κρυμμένα πλούτη των μυστικών τόπων, ότι εσύ mayest ξέρουν ότι εγώ , ο Κύριος, που απαιτούν [σου] με το όνομά σου, [ είμαι ] ο Θεός τουΙσραήλ.

 

Isa 45: 5 Ι [ είμαι ] ο Κύριος, και [υπάρχει] κανένα άλλο, [υπάρχει] κανένα Θεού δίπλα μου: εγώ σου ζωσμένος, αν εσύ δεν hast μου είναι γνωστή:

 

Isa 46: 9 Θυμηθείτε τα προηγούμενα πράγματα από παλιά : για εγώ [ είμαι ] ο Θεός , και [υπάρχει] κανένα άλλο ? [ Εγώ είμαι ] ο Θεός , και [υπάρχει] κανένα σαν κι εμένα,

 

Ιερ 32:27 Ιδού, εγώ [ είμαι ] ο Κύριος, ο Θεός κάθε σάρκας: υπάρχει κάτι πάρα πολύ δύσκολο για μένα;

 

Eze 13: 9 Και το χέρι μου θα είναι επάνω τους προφήτες που βλέπουν ματαιοδοξία, και ότι η θεία έγκειται: δεν πρέπει να είναι στη συνέλευση του λαού μου, ούτε θα πρέπει να γραφτεί στο γράψιμο του οίκου του Ισραήλ, ούτε θα εισέρχονται στη γη του Ισραήλ?και θέλετε γνωρίσει ότι εγώ [ είμαι ] ο Κύριος ο Θεός .

 

Eze 20:19 έχω [ είμαι ] ο Κύριος σας ο Θεός ? περπατούν στα διατάγματά μου, και να τηρείτε τις κρίσεις μου, και να κάνουμε τους?

 

Eze 20:20 Και γειά μου σάββατα ? και πρέπει να είναι ένα σημάδι ανάμεσα σε μένα και εσείς, ότι το YE μπορεί να ξέρει ότι εγώ [ είμαι ] ο Κύριος σας ο Θεός .

 

Eze 23:49 Και θα πρέπει να ανταποδώσει ασέλγεια σας επάνω σε σας, και εσείς θα πρέπει να φέρουν τις αμαρτίες των ειδώλων σας · και θα γνωρίσετε ότι εγώ [ είμαι ] ο Κύριος ο Θεός .

 

Έτσι, όπως μπορούμε να δούμε, ο Θεός δεν είναι ντροπαλός για να πω ότι είμαι Θεός. SO αν ο Ιησούς είναι Θεός, τότε πώς έρχονται ποτέ δεν το είπε κάποτε σαν τον Θεό της Π.Δ.; Αυτό δεν είναι τυχαίο.

 

 

Ο Ιησούς είναι ο Υιός του ανθρώπου, το OT μας λέει να μην εμπιστεύονται το γιο του ανθρώπου :

 

 

Η Καινή Διαθήκη καθιστά πολύ σαφές ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του ανθρώπου:

 

Mat 8:20 Και ο Ιησούς λέει σ 'αυτόν: Οι αλεπούδες έχουν τρύπες, και τα πουλιά του αέρα [έχουν] φωλιές? αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει ούτε πού να βάλω το κεφάλι [του].

 

Mat 9: 6 , όμως, ότι το YE μπορεί να γνωρίζει ότι ο Υιός του ανθρώπου έχων εξουσία πάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες, (τότε λέγει ο ίδιος στους αρρώστους της παράλυσης,) Σήκω, καταλαμβάνουν κρεβάτι σου, και να πάει σ ' σου σπίτι

 

Mat 12: 8 Για την Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου ημέρας.

 

Luk 9:44 Ας αυτά τα λόγια βυθίζονται κάτω στα αυτιά σας: για το Υιός του ανθρώπου πρέπει να παραδοθεί στα χέρια των ανδρών.

 

Luk 9:22 Λέγοντας, Ο Υιός του ανθρώπου πρέπει να υποστεί πολλά πράγματα, και να απορριφθεί από τους πρεσβύτερους και αρχιερείς και γραμματείς, και να σκοτωθεί, και να αυξηθεί η τρίτη μέρα.

 

Jhn 5:27 Και έχων του έδωσε εξουσία να εκτελέσει την απόφαση, επίσης, επειδή είναι ο Υιός του ανθρώπου.

 

 

Η Παλαιά Διαθήκη μας λέει να μην θέσει την εμπιστοσύνη μας στον Υιό του ανθρώπου:

 

 Ψαλμοί 146:

 

1 Αινείτε τον Κύριον. Αινείτε τον Κύριον, ω ψυχή μου. 
2 Αν ζω θα Δοξάζω τον Κύριο: θέλω ψάλλει εις τον Θεόν μου, ενώ έχω κανένα ον. 
δεν Βάλτε την εμπιστοσύνη σας σε πρίγκιπες, ούτε στο γιο του ανθρώπου, στον οποίο δεν υπάρχει καμία βοήθεια .

 

 

Έτσι, σημειώστε ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Ανθρώπου, το OT μας λέει να μην θέσει την εμπιστοσύνη μας στον Υιό του ανθρώπου? Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να τοποθετήσει την εμπιστοσύνη μας στον Ιησού, έτσι δεν μπορεί να είναι ο Θεός. Το OT είναι βασικά λέγοντας ότι δεν πρέπει να θέσει την εμπιστοσύνη σας στους άνδρες όπως κάνετε με το Θεό, τόσο ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να βάλουμε την εμπιστοσύνη μας στον Ιησού με τον ίδιο τρόπο που κάνουμε με τον Θεό αφού ο Ιησούς είναι απλά ένας άνθρωπος, και δεν μπορεί πραγματικά να σώσει μας. Έτσι, ως εκ τούτου, ο Ιησούς δεν μπορεί να είναι ο Θεός.

 

1     Ο Ιησούς είναι ο Υιός του ανθρώπου

2-     Το OT μας λέει να μην θέσει την εμπιστοσύνη μας στον γιο του ανθρώπου

3     Δεν μπορεί να βάλει την εμπιστοσύνη μας στον Ιησού, όπως κάνουμε με τον Θεό

4     Ο Ιησούς δεν είναι Θεός

 

Το OT μας λέει επίσης ότι δεν υπάρχει καμία βοήθεια στο γιο του ανθρώπου, ως εκ τούτου, αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν, επομένως,   αυτός δεν είναι ο Θεός αφού ο Θεός μπορεί να βοηθήσει όλους. Γι 'αυτό και δεν μπορεί να τοποθετήσει την εμπιστοσύνη μας στον Ιησού, ούτε μπορεί να μας βοηθήσει, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να είναι ο Θεός, σύμφωνα με το Π.Δ..

 

 

4 Ο Ιησούς δόθηκε η δύναμη και η εξουσία, δεν το κατέχουν. 

 

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Θεός είναι παντοδύναμος και είναι ανεξάρτητη, χρειάζεται καμία βοήθεια από κανέναν. Ωστόσο, έτσι αυτό δεν είναι η περίπτωση με τον Ιησού, σε αντίθεση με το Θεό, ο Ιησούς χρειάζεται βοήθεια από τον Θεό, σε αντίθεση με το Θεό, ο Ιησούς δεν κατέχει καμία εξουσία ή κάθε αρχή, αλλά δίνεται σ 'αυτόν από τον Θεό.

 

Jhn 13: 3  Ο Ιησούς, γνωρίζοντας ότι ο Πατέρας είχε δώσει όλα τα πράγματα στα χέρια του, και ότι είχε έρθει από το Θεό, και πήγε στο Θεό?

 

Ιωάννης 17: 6-8: 6 έχω εκδηλώθηκε το όνομά σου εις τους άνδρες που εσύ gavest μου από τον κόσμο: σου ήταν, και εσύ gavest τους μου ? και έχουν φυλάσσονται σου λέξη. Τώρα έχουν γνωστό ότι όλα τα πράγματα απολύτως μου έδωσες είναι από σένα . Για έδωσα σ 'αυτούς οι λέξεις που εσύ gavest μου ? και έχουν τα παρέλαβε, και να γνωρίζει σίγουρα ότι βγήκα από σένα, και έχουν πίστευαν ότι εσύ ήσουν μου στείλετε

 

 

Έτσι, όπως μπορούμε να δούμε, ο Ιησούς έδωσε τα πάντα που είχε! Όλα αυτά περιλαμβάνονται το θαύμα, το δόγμα κ.λπ. Βασικά ο Ιησούς δεν έκανε τίποτα από τα δικά του, ποτέ δεν έκανε ένα θαύμα από τη δική του δύναμη, που δόθηκε το θαύμα.Ποτέ δεν έμαθε τίποτα από του δική του, αλλά διδάχτηκε από τον Θεό και μίλησε τι ο Θεός του είπε να μιλήσει.

 

Jhn 7:16 Ιησούς τους απάντησε, και είπε, μου δόγμα δεν είναι δικό μου, αλλά του που μου έστειλε

Jhn 12:49  Για Δεν έχω μιλήσει από τον εαυτό μου ? αλλά ο Πατέρας που έστειλε εμένα, μου έδωσε μια εντολή , τι θα έπρεπε να πω , και τι θα πρέπει να μιλήσετε .

 

Jhn 8:26  Έχω πολλά πράγματα να πει και να κρίνουμε από εσάς: αλλά αυτός που έστειλε μένα είναι αλήθεια? και μιλάω για τον κόσμο αυτά τα πράγματα που έχω ακούσει γι 'αυτόν.

 

Jhn 14:24  Εκείνος που αγαπάει εμένα δεν φυλάττει όχι τα λόγια μου : και η λέξη που ακούετε, δεν είναι δικό μου, αλλά του Πατέρα που με απέστειλε.

 

Έτσι, ό, τι ο Ιησούς είχε ήταν από τον Θεό, από το Ευαγγέλιο για τα θαύματά του. Ο Θεός δεν χρειάζεται κάποιον να του δώσει δύναμη, ο Θεός δεν χρειάζεται κάποιον να του πει τι να κάνει, ως εκ τούτου, ο Ιησούς δεν είναι Θεός.

 

Προκαλώ κάθε Χριστιανός να μου φέρει ένα μόνο θαύμα ο Ιησούς εκτέλεσε μόνος του, μόνο ένα. Ο Χριστιανός δεν θα είναι ποτέ σε θέση να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση.

 

 

5 Ο Ιησούς στάλθηκε σε ένα συγκεκριμένο έθνος μόνο, όχι για την ανθρωπότητα

 

Είναι πολύ περίεργο το γεγονός ότι όταν διαβάζουμε τη Βίβλο, διαπιστώνουμε ότι ο Ιησούς στάλθηκε να κηρύξει σε ένα συγκεκριμένο έθνος μόνο, όχι την ανθρωπότητα. Θα περίμενε κανείς να βρει τον Ιησού που αποστέλλονται σε όλη την ανθρωπότητα, αν ήταν ο Θεός, και όχι αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι ο Ιησούς ακριβώς όπως όλοι οι άλλοι προφήτες, εστάλη μόνο σε ένα συγκεκριμένο έθνος:

 

 

Χαλάκι 15:24  Αλλά εκείνος απάντησε και είπε, δεν είμαι σταλεί , αλλά εις τα χαμένα πρόβατα του οίκου τουΙσραήλ.

 

Έτσι, όπως βλέπουμε, ο Ιησούς στάλθηκε μόνο για τα χαμένα πρόβατα του Ισραήλ. κύριο καθήκον του ήταν γι 'αυτούς, δεν τα έθνη ή ο κόσμος. Οι Χριστιανοί συχνά ήθελα να πω Ιησούς είπε στους μαθητές του να πάει κηρύττουν στους Εθνικούς, ωστόσο, έτσι αυτό δεν αλλάζει τίποτα. πραγματική αποστολή του Ιησού, όπως βλέπουμε ήταν για τα παιδιά τηςΙσραήλ, Όχι τα έθνη, ο στίχος που δημοσιεύτηκε δεν μπορεί να καταρριφθεί. Ο στίχος είναι πολύ σαφής, ο Ιησούς αποστέλλεται για τα χαμένα πρόβατα τουΙσραήλΚαι όχι οι Εθνικοί, ο Ιησούς λέει να πάει να κηρύξουμε σε έθνη δεν σημαίνει ότι στάλθηκε για τους Εθνικούς.

 

5   Ο Ιησούς αρνήθηκε να είσαι καλός με την έννοια ότι ο Θεός είναι καλός.

 

Αν ο Ιησούς είναι ο Θεός που θα περίμενε κανείς τον να παραδεχτεί ότι είναι καλό, με την έννοια ότι ο Θεός είναι καλός, που σημαίνει τέλεια. Ωστόσο, όταν διαβάζουμε την Αγία Γραφή βλέπουμε ότι ο Ιησούς αρνείται να είσαι καλός με την έννοια ότι ο Θεός είναι καλό που είναι τέλεια. Εδώ είναι τα χωρία:

 

Χαλάκι 19:16 Και, ιδού, ήρθε και είπε προς αυτόν ένα καλό Δάσκαλε, τι καλό πράγμα θα κάνω ότι μπορώ να έχω ζωήν αιώνιον;

 

Χαλάκι 19:17  Και είπε προς αυτόν, γιατί callest μου εσύ καλά ; [ Εκεί είναι] κανένα καλό , αλλά ένα, [δηλαδή], ο Θεός: αλλά αν θέλεις εισέλθει στη ζωή, τηρούν τις εντολές.

 

Έτσι, σημειώστε ότι ο άνθρωπος αποκαλεί τον Ιησού καλή, ο Ιησούς λέει ο άνθρωπος δεν υπάρχει μη καλή, αλλά ο Θεός. Προφανώς ο Ιησούς αναφέρεται στον Θεό ως κάποιος άλλος, το οποίο αποδεικνύει επίσης ο Ιησούς δεν είναι Θεός. Ωστόσο, η κύρια σημασία των περασμάτων είναι ότι ο Ιησούς αρνείται να είσαι καλός με τον τρόπο που ο Θεός είναι καλός, το οποίο είναι να είναι τέλεια.

 

6 Ο Ιησούς δεν θα μπορούσε να σώσει κανέναν

 

Η Αγία Γραφή ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ιησούς δεν μπορεί να σώσει κανέναν! Εδώ είναι το απόσπασμα:

 

Εβραίους 5: 1-8: 1 Για κάθε αρχιερέας που λαμβάνονται από τους ανθρώπους που χειροτονήθηκε για τους άνδρες σε αυτά που αφορούν τον Θεό, ότι μπορεί να προσφέρει και τα δύο δώρα και θυσίες για τις αμαρτίες: 2 Ποιος μπορεί να έχει συμπόνια για την άγνοια, και σε αυτούς που είναι έξω από το δρόμο? για ότι ο ίδιος είναι επίσης compassed με αναπηρία. 3 Και από τον λόγο του παρόντος θα έπρεπε, όπως και για τους ανθρώπους, έτσι και για τον εαυτό του, να προσφέρει για τις αμαρτίες. 4 Και ο άνθρωπος δεν αφαιρεί αυτή την τιμή προς τον εαυτό του, αλλά αυτός που καλείται από τον Θεό, όπως ήταν ο Ααρών. 5 Έτσι και ο Χριστός δεν δόξασε τον εαυτό του να γίνει ένας αρχιερέας? αλλά αυτός που είπε προς αυτόν, Συ είσαι ο Υιός μου, τη μέρα έχω εσένα γέννησα. 6 Όπως ο ίδιος λέει , επίσης, σε άλλο τόπο, Εσύ είσαι ιερέας για πάντα την τάξη Μελχισεδέκ. 7 Ποιος κατά τις ημέρες της σάρκας του, όταν είχε πρόσφερε προσευχές και δεήσεις με ισχυρό κλάμα και τα δάκρυα σ 'αυτόν που ήταν σε θέση να τον σώσει από το θάνατο , και ακούστηκε ότι φοβόταν? 8 Αν και ήταν Υιός, έμαθε ο υπακοή από τα πράγματα που υπέστη

 

 

Έτσι ο Ιησούς φώναξε με εκείνο που θα μπορούσε να τον σώσει από το θάνατο, αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς δεν μπορούσε να σώσει από το θάνατο, ως εκ τούτου, αυτό σημαίνει, επίσης, ο Ιησούς δεν μπορεί να σώσει κανέναν άλλο από το θάνατο. Πώς μπορεί ο Ιησούς είναι Θεός, όταν αυτός δεν μπορεί να σώσει κανέναν; Αυτό δείχνει επίσης ότι ο Ιησούς δεν είναι στον έλεγχο της ζωής και του θανάτου, ο Θεός όμως έχει τον έλεγχο των πάντων, συμπεριλαμβανομένης της ζωής και του θανάτου:

 

Και έχουν λάβει εκτός από τον θεοί, οι οποίοι δεν δημιουργούν τίποτα, ενώ είναι οι ίδιοι δημιούργησαν, και δεν ελέγχει για τον εαυτό τους οποιαδήποτε ζημιά ή κέρδος, και δεν ελέγχουν θάνατος ούτε ζωή, ούτε την αύξηση (ο νεκρός) στη ζωή . Σ 25: 3 Σακίρ

Αυτός ο στίχος είναι από την Noble Κοράνι , υποθέτω ότι αυτό τα συνοψίζει όλα δεν είναι;

 

πιστών 7- Ιησού δεν πίστευε ότι ήταν ο Θεός ούτε

 

Μία από τις μεγαλύτερες χριστιανικές μύθους είναι ότι οι οπαδοί του Ιησού πίστευαν ότι ήταν ο Θεός. Ωστόσο, έτσι, αυτό δεν είναι αλήθεια, η Αγία Γραφή λέει το αντίθετο:

 

Matthew 
Κεφάλαιο 16

 

13-14

 

13 Όταν ήρθε στις ακτές της Καισάρεια του Φιλίππου του Ιησού, ζήτησε από τους μαθητές του, λέγοντας: Ποιον οι άνδρες να πω ότι ο Υιός του ανθρώπου am; 14 Και είπε, Μερικοί λένε ότι είσαι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής: κάποιοι, Ηλίας? και άλλοι, Jeremias , ή ένας από τους προφήτες

 

Έτσι, όπως μπορούμε να δούμε, οι πιστοί από τον πληθυσμό δεν έλαβε τον Ιησού ως Θεό, τον πήραν για έναν σπουδαίο άνθρωπο, όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ή Ηλία, ή κάποιους άλλους. Κανένας από αυτούς είπε ότι είναι Θεός. Τώρα ας διαβάσουμε και να δούμε τι δική τους μαθητές του τον πήρε για:

 

15-20

 

15 Αυτός λέγει προς αυτούς, όμως, ποιον να πω εσείς που είμαι; 16 Και ο Σίμων Πέτρος απάντησε και είπε , Συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος. 17 Και ο Ιησούς απάντησε και είπε προς αυτόν, Μακάριος είσαι, Σίμων Barjona : για τη σάρκα και το αίμα hath δεν έχει αποκαλύψει σε σένα, αλλά ο πατέρας μου που είναι στον ουρανό. 18 Και λέω επίσης σε σένα, Ότι εσύ είσαι ο Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου? και οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της. 19 Και θα δώσω σε σένα τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών: και απολύτως εσύ θέλεις δεσμεύει στη γη δεσμεύεται στον ουρανό: και απολύτως εσύ θέλεις χαλαρά στη γη θα πρέπει να χαλαρώσει στον ουρανό. 20 Στη συνέχεια, χρεώνεται ο ίδιος τους μαθητές του ότι θα πρέπει να ενημερώσετε κανένα άνθρωπο που ήταν ο Ιησούς Χριστός.

 

Έτσι, σημειώστε ότι τώρα ο Ιησούς ζητά από τους μαθητές του για το τι να τον πάρει για να είναι για, θα απαντήσει, λέγοντας ότι είναι ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς συμφωνεί με αυτούς και τους λέει πω κανένα άτομο Εγώ είμαι ο Χριστός. Έτσι, σημειώστε ότι οι μαθητές του Ιησού δεν λέω εσύ είσαι ο Θεός, ο ίδιος ο Ιησούς δεν λέει ότι είναι ο Θεός.

 

Τώρα, τόσο ο γιος του Θεού και ο όρος του Χριστού δεν σημαίνει Θεό. Ποτέ δεν έχει, και ποτέ δεν θα. Ο όρος Χριστός σημαίνει ο Μεσσίας, ο ορισμός του Μεσσία δεν είναι ο Θεός, και οι Εβραίοι οι οποίοι περίμεναν τον Μεσσία τους, δεν πιστεύουν ότι ο Μεσσίας θα είναι ο Θεός:

 

Το κυρίαρχο εβραϊκό κατανόηση του Μεσσία ( «ο Μεσσίας») βασίζεται στα γραπτά του Maimonides , (η Rambam ). Οι απόψεις του σχετικά με το Μεσσία που συζητήθηκαν στο έργο του Mishneh Τορά , επιτομή 14 του όγκου του εβραϊκού νόμου , στην ενότητα Hilkhot Melakhim Umilchamoteihem , κεφάλαιο 11. Maimonides γράφει:

"Ο Βασιλιάς (" HaMelekh HaMoshiach ") προορίζεται να σηκωθούν και να αποκαταστήσει την Δαβιδική Βασίλειο στην αρχαιότητα της, στον πρώτο κυριαρχία. Αυτός θα χτίσει το Ναό στην Ιερουσαλήμ και να συγκεντρώσει τις απομακρυνθεί αυτά του Ισραήλ μαζί. Όλοι οι νόμοι θα επιστρέψει στην τις ημέρες του όπως ήταν πριν: οι προσφορές θυσιών που προσφέρονται και οι Σαββατικών χρόνια και Ιωβηλαίο διατηρούνται, σύμφωνα με όλες τις εντολές του που αναφέρονται στην Τορά . όποιος δεν πιστεύει σ 'αυτόν, ή όποιος δεν περιμένει για την παρουσία του, όχι μόνο δεν είχε αψηφήσει τους άλλους προφήτες, αλλά και την Τορά και ο ραβίνος Μωυσής μας Για την Τορά μαρτυρεί γι 'αυτόν, ως εξής:. "και ο Κύριος ο Θεός σου θα επιστρέψει επέστρεψε αγαπημένους σας και θα σας δείξει έλεος και θα επιστρέψουν και θα συγκεντρωθούν ... Αν απομακρυνθεί σας μία πρέπει να είναι στην άκρη του Ουρανού ... Και θα σας φέρει "κλπ" (Δευτερονόμιο 30: 3-5).

 

"Αυτές οι λέξεις που αναφέρονται ρητά στην Τορά, περιλαμβάνουν και περιλαμβάνουν όλες τις λέξεις που ομιλούνται από όλους τους προφήτες Στην ενότητα της Τορά αναφέρεται. Bala'am , επίσης, αναφέρεται, και εκεί είχε προφητέψει για τα δύο χρισμένους: η πρώτη έχρισε ένας είναι ο David, ο οποίος έσωσε το Ισραήλ από όλους τους καταπιεστές τους? και το τελευταίο χρίσμα θα σταθεί ανάμεσα από τους απογόνους του και αποθηκεύει το Ισραήλ στο τέλος Αυτό είναι ό, τι λέει (Αριθμοί 24: 17-1Cool: «εγώ. τον δει, αλλά όχι τώρα "- αυτό είναι David?" τον βλέπω, αλλά όχι κοντά »- αυτό είναι το Anointed βασιλιάς." ένα αστέρι έχει πυροβοληθεί πίσω από Jacob »- αυτό είναι David?" Και ένα εμπορικό σήμα, θα σηκωθούν από το Ισραήλ " - αυτή είναι η Anointed βασιλιάς "και αυτός θα συντρίψει τα άκρα του. Moab " - Αυτό είναι David, όπως αναφέρει: "... και ο ίδιος χτύπησε Moab και μετριέται τους με σχοινί» (Σαμουήλ Β 8: 2)? "και θα ξεριζώσει όλα τα παιδιά του Σεθ »- αυτή είναι η Χρισμένος βασιλιάς, από τους οποίους αναφέρονται τα εξής:" Και η βασιλεία του θα είναι από θάλασσα σε θάλασσα και "(Ζαχαρίας 9:10)." Εδώμ θα πρέπει να διακατέχεται "- αυτό είναι ο David , ως εξής: «και ο Εδώμ έγινε Δαβίδ ως σκλάβοι κ.λπ.» (Β Σαμουήλ 8: 6)? "Και Σηείρ θα πρέπει να διακατέχεται από τον εχθρό του» - αυτό είναι το Χριστός βασιλιάς, έτσι: «Και σωτήρες θα πάει μέχρι το Όρος Σιών για να κρίνουμε Όρος Ησαύ, και το Βασίλειο είναι του Κυρίου" (Αβδιού 1:21) ".

 

"Και από τις πόλεις της Καταφύγιο αναφέρει:" Και αν ο Κύριος ο Θεός σου θα διευρυνθεί μέχρι έδαφός σας ... Σας πρέπει να προσθέσετε σε σας άλλες τρεις πόλεις », κλπ (Δευτερονόμιο 19: 8-9) Τώρα αυτό το πράγμα ποτέ. συνέβη? και ο Άγιος δεν εντολή μάταια όμως, όπως και για τα λόγια των προφητών, αυτό το θέμα δεν χρειάζεται απόδειξη, όπως όλα τα βιβλία τους είναι γεμάτα με αυτό το θέμα "..

 

"Μην φανταστείτε ότι ο χρισμένος βασιλιάς πρέπει να κάνει θαύματα και σημεία και να δημιουργήσει νέα πράγματα στον κόσμο ή να αναστήσει τους νεκρούς και ούτω καθεξής Το θέμα δεν είναι τόσο:. Για Ραβίνος Akiba ήταν μια μεγάλη μελετητής των σοφών της Μισνά , και αυτός ήταν ο βοηθός-πολεμιστής του βασιλιά Ben Coziba , και ισχυρίστηκε ότι ήταν ο χρισμένος βασιλιάς αυτός και όλοι οι Σοφοί της γενιάς του, τον έκρινε την έχρισε βασιλιά, μέχρι που σκοτώθηκε από τις αμαρτίες?. μόνο από τότε που σκοτώθηκε, ήξεραν ότι δεν ήταν. Οι Σοφοί του ούτε ένα θαύμα, ούτε ένα σημάδι ζήτησε ... "

 

«Και αν ένας βασιλιάς θα σηκωθούν μεταξύ της Βουλής των David, μελετώντας την Τορά και επιδίδεται σε εντολές σαν τον πατέρα του Δαβίδ, σύμφωνα με τη γραπτή και προφορική Τορά, και αυτός θα εξαναγκάσει όλους Ισραήλ να την ακολουθήσει και να ενισχύσουν τα αδύνατα σημεία της, και θα παλέψει πολέμους Hashem, αυτό το ένα είναι να αντιμετωπίζεται σαν να ήταν ο χρισμένος. Αν πέτυχε {και κέρδισε όλα τα έθνη που τον περιβάλλει. Παλιά εκτυπώσεις και MSS.} και έχτισε ένα Ιερό Ναό στην κατάλληλη θέση της και συγκέντρωσε το απομακρυνθεί αυτά του Ισραήλ μαζί, αυτό είναι πράγματι το χρίσμα για ορισμένους, και θα επιδιορθώσει ολόκληρο τον κόσμο να λατρεύουν τον Κύριο μαζί, όπως αναφέρεται: «για τότε θα γυρίσει για τα έθνη σαφή γλώσσα, να καλέσει όλους στο όνομα του Κυρίου και να τον λατρεύουμε με έναν ώμο »(Σοφονίας 3: 9)."

 

"Αλλά αν δεν πετύχει μέχρι τώρα, ή αν σκοτώθηκε, γίνεται γνωστό ότι δεν είναι αυτό το ένα εκ των οποίων η Τορά μας είχε υποσχεθεί, και αυτός είναι πράγματι όπως όλα σωστή και υγιεινή βασιλιάδες της Βουλής των David ο οποίος πέθανε . Η Ιερά One, Ευλογημένος ο, τον συσταθούν μόνο για να δοκιμάσετε το κοινό από αυτόν, έτσι: «και από τους αναζητητές της σοφίας θα σκοντάψει εκεί, για να καθαρίσει μεταξύ τους και να διευκρινίσει και να φωτίζει μέχρι τη στιγμή του τερματισμού, γιατί δεν υπάρχει ακόμα στο σύνολο του χρόνου "(Δανιήλ 11:35)."

 

Απόσπασμα από http://www.aish.com/tishabav/tishabavdefault/The_Messiah_in_Judaism.asp

 

Στον Ιουδαϊσμό, ο οποίος είναι ο Μεσσίας; 

Ο Μεσσίας είναι ένα Gd φοβούμενοι, ευσεβής Εβραίος, ο οποίος είναι τόσο μεγάλη λόγιος Τορά και ένα μεγάλο ηγέτη, καθώς και. Αυτός είναι ένας άμεσος απόγονος του βασιλιά Δαβίδ, και θα χριστεί ως ο νέος Εβραίος βασιλιάς. (Στην πραγματικότητα, η εβραϊκή λέξη για το Μεσσία - " Μεσσία " - σημαίνει «χρισμένος».). 

Όταν ο Μεσσίας έρχεται, θα υπάρξει μια καθολική αναγνώριση της αλήθειας της Τορά και το Θ-ό Ποιος έδωσε η Τορά στοΌρος Σινά. Όλοι οι Εβραίοι θα επιστρέψει στηνΓη του Ισραήλ, Όπου θα αποτινάξει το ζυγό των εχθρών τους και να υποβάλλονται σε πλήρη πνευματική αναγέννηση. Θα αγκαλιάσει την πίστη των προγόνων τους και να αφοσιωθούν στο G- d's υπηρεσίας για πάντα. 

Θα ανοικοδομήσει τοΆγιος Ναός, Από όπου η Θεία παρουσία θα λάμψει, διαδίδοντας το φως της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της ανοχής και της ειρήνης σε όλο τον κόσμο.

 

Απόσπασμα από http://www.jewfaq.org/moshiach.htm

 

η Μεσσία

Η Μεσσία θα είναι ένα μεγάλο πολιτικό ηγέτη κατέβηκε από το βασιλιά Δαβίδ (Ιερεμίας 23: 5). Η Μεσσία συχνά αναφέρεται ως " Μεσσία ben Δαβίδ» ( Μεσσία , ο γιος του Δαβίδ). Θα πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά στο εβραϊκό νόμο, και παρατηρητικός του εντολές του. (Ησαΐας 11: 2-5) Αυτός θα είναι ένας χαρισματικός ηγέτης, εμπνέει και άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Αυτός θα είναι ένας μεγάλος στρατιωτικός ηγέτης, ο οποίος θα κερδίσει μάχες για το Ισραήλ . Αυτός θα είναι ένας πολύ καλός δικαστής, ο οποίος κάνει δίκαιος αποφάσεις (Ιερεμίας 33:15).Αλλά πάνω απ 'όλα, θα είναι ένα ανθρώπινο ον, όχι ένας θεός, demi -Ο Θεός ή άλλα υπερφυσικά όντα.

Έχει ειπωθεί ότι σε κάθε γενιά, ένα άτομο γεννιέται με τη δυνατότητα να είναι το Μεσσία . Αν η στιγμή είναι κατάλληλη για τη μεσσιανική εποχή κατά τη διάρκεια της ζωής αυτού του ατόμου, τότε το πρόσωπο αυτό θα είναι το Μεσσία . Αλλά αν αυτό το άτομο πεθαίνει πριν ολοκληρώσει την αποστολή του Μεσσία , τότε το πρόσωπο αυτό δεν είναι το Μεσσία .

 

Για μια πιο λεπτομερή συζήτηση σχετικά με τους όρους Υιός του Θεού, και ο Χριστός. Επισκεφθείτε το σύνδεσμο:

 

http://www.answering-christianity.com/sami_zaatri/followers_of_yeshua.htm

 

 

 

8- Θα λατρεύουν τον Ιησού, ή ο ένας τον Ιησού λατρεύεται;

 

 

Ένα πρόβλημα κραυγαλέα οι Χριστιανοί έχουν είναι ότι ο Ιησούς προσευχήθηκε και είχε ο ίδιος ο Θεός. Αυτό επιτρέπει λογικά μας συμπεράνουμε ότι ο Ιησούς δεν μπορεί να είναι ο Θεός. Το λογικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι λατρεία και να προσεύχονται με αυτήν ο Ιησούς προσευχήθηκε στον. Αν ο Ιησούς σας είπε ότι είχε ένα Θεό, θα ειλικρινά πάρει τον Ιησού ως Θεό; Η λογική απάντηση δεν είναι, αλλά οι Χριστιανοί να ρίξει όλα λογική όταν πρόκειται για την Αγία Γραφή τους.

 

 

Ματθαίος 26: 36-44

36. Στη συνέχεια, ο Ιησούς πήγε με τους μαθητές του σε ένα μέρος που λέγεται ΓεσθημάνηΚαι τους είπε, "Κάτσε εδώ, ενώ εγώ πάω εκεί και να προσεύχονται." 
37. Πήρε Πέτρου και τους δύο γιους του Ζεβεδαίου μαζί του, και άρχισε να θλιμμένος και ταραγμένη. 
38. Στη συνέχεια, τους είπε, «Η ψυχή μου είναι συγκλονισμένοι με θλίψη στο σημείο του θανάτου. Μείνετε εδώ και να κρατήσει το ρολόι μαζί μου." 
39. Πηγαίνοντας λίγο πιο μακριά, έπεσε με το πρόσωπό του προς το έδαφος και προσευχήθηκε, «Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, μπορεί να ληφθεί αυτό το κύπελλο από μένα. Ωστόσο, δεν είναι όπως θα το κάνω, αλλά όπως θα σας. » 
40. Στη συνέχεια, επέστρεψε στους μαθητές του και τους βρήκε στον ύπνο. "Θα μπορούσατε να άνδρες δεν κρατήσει το ρολόι μαζί μου για μια ώρα;" ρώτησε ο Πέτρος. 
41. "Παρακολουθήστε και προσεύχομαι, έτσι ώστε δεν θα πέσουν σε πειρασμό. Το πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά το σώμα είναι αδύναμη." 
42. Πήγε μακριά για δεύτερη φορά και προσευχήθηκε, «Πατέρα μου, αν δεν είναι δυνατόν γι 'αυτό κύπελλο για να αφαιρεθεί αν δεν το πίνουν, μπορεί να σας θα γίνει." 
43. Όταν ήρθε πίσω, και πάλι βρήκε να κοιμούνται, επειδή τα μάτια τους ήταν βαρύ. 
44. Έτσι, τους άφησε και πήγε μακριά για μια ακόμη φορά και προσευχήθηκε τρίτη φορά, λένε το ίδιο πράγμα.

 

Έτσι θα πας λατρείας ο ένας Ιησούς προσευχήθηκε στον; Ή θα πας να προσκυνήσουν τον Ιησού; Λογικά θα λατρεύουν ο ένας Ιησούς προσευχήθηκε στον.

 

Δεύτερον απλώς να πω ήσουν ζωντανός στο χρόνο του Ιησού και θα ήταν μαζί του, και ήξερε ότι προσευχήθηκε στο Θεό και ούτω καθεξής, θα ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ο Θεός; Φυσικά και όχι! Η κατάσταση χειροτερεύει, όπως ο ίδιος ο Ιησούς ισχυρίζεται ότι έχει τον Θεό:

 

John 20: 16- 18:

 

16 Ο Ιησούς λέει σ 'αυτήν: Μαρία. Η ίδια γύρισε, και λέγει προς αυτόν, Rabboni ? που είναι να πω, ο Δάσκαλος. 17 Ο Ιησούς λέει σ 'αυτήν, με αγγίζουν όχι? για Δεν είμαι ακόμα ανέβηκε προς τον Πατέρα μου: αλλά πηγαίνετε στους αδελφούς μου, και πες τους, θα ανεβείτε προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας? και στο Θεό μου, και ο Θεός σας. 18 ήρθε η Μαρία η Μαγδαληνή και είπε στους μαθητές του ότι είχε δει τον Κύριο, και ότι είχε μιλήσει αυτά τα πράγματα προς αυτήν.

 

Τώρα πείτε μου, αν ένας άνθρωπος ήρθε σε σας και σας είπε ότι έχει ένας Θεός, θα ειλικρινά πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι ο Θεός; Όχι, δεν θα. Η λογική σας λέει αν ένας άνδρας έχει ο Θεός, στη συνέχεια, ότι ο άνθρωπος δεν είναι Θεός, όμως οι χριστιανοί μέσα από τη λογική στο παράθυρο όπως φαίνεται, οι Χριστιανοί θέλουν να προσκυνήσουν τον Ιησού, όχι ο ένας τον Ιησού λάτρευαν. Χριστιανοί θέλουν τον Ιησού να είναι ο Θεός τους? δεν θέλουν το Θεό του Ιησού να είναι ο Θεός τους. Τι ντροπή.

 

Έτσι ο Ιησούς προσεύχεται και να έχει ένας Θεός, πώς un-ευσεβής είναι αυτό;

 

 

9- Ο Θεός βγαίνει από μια γυναίκα; Ο Θεός είναι ένα αβοήθητο μωρό;

 

 

Το ίδιο το γεγονός ότι ο Ιησούς γεννήθηκε, και βγήκε ως μικρό αβοήθητο μικρό μωρό είναι αρκετό για να αντικρούσει τον ισχυρισμό ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός. Είναι απόλυτη βλασφημία να ισχυρίζονται ότι ο Θεός ήρθε από μια γυναίκα σαν όλους τους ανθρώπους, είναι απόλυτη βλασφημία με την αξίωση Θεό βγήκε κλαίγοντας και ουρλιάζοντας και να είναι αβοήθητοι και αδύναμη. Τέτοιες ανοησίες προσβάλλει τον Θεό? Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να αποδείξει ο Ιησούς δεν είναι Θεός.Πώς μπορείτε να ισχυρίζονται ότι ο Θεός ήρθε από μια γυναίκα; Είσαι θυμωμένος? Είσαι τρελός? Πώς μπορείτε να προσβάλετε το Θεό με τέτοιο τρόπο, που οι Χριστιανοί θα πρέπει να ντρέπεστε για αποδίδουν τέτοια σκουπίδια στο Θεό.


ΛΑΒΡΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΜΑΦΙΑΣ Ο ΦΙΛΗΣ!!Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ!!

alt

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΠΟΥ ΟΡΘΩΣΑΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΦΙΑ!
Λάβρος κατά των «εκκλησιαστικών παραγόντων» ο Νίκος Φίλης

Δεν είναι δυνατόν να υποκλινόμαστε στην εκκλησιαστική εξουσία και να αφήνουμε τη δυνατότητα στους εκκλησιαστικούς ανώτατους παράγοντες να παρεμβαίνουν στη συγκρότηση κυβερνήσεων και προγραμμάτων σπουδών στα σχολεία, ανέφερε ο Νίκος Φίλης, μιλώντας το μεσημέρι της Παρασκευής στη συζήτηση του προϋπολογισμού στη Βουλή.

«Βλέπουμε σε διάφορες περιοχές, στη βάση υπαρκτών προβλημάτων που πρέπει να προσέξει η κυβέρνηση, να διαμορφώνονται μέτωπα ανάμεσα σε χρεοκοπημένους πολιτευτές, σε δημάρχους, οι οποίοι υπάρχουν για να χαϊδεύουν αυτιά, και σε εκκλησιαστικούς παράγοντες.

» Όλοι αυτοί κερδοσκοπούν με στόχο την επάνοδο στην εξουσία, αλλά ποια εξουσία; Έτσι θα φτιάξουμε τη νέα Ελλάδα; Με τέτοιες αξίες και τέτοια ιδανικά; Το κεντρικό ζήτημα, πέρα από το οικονομικό θέμα, είναι με ποιες αξίες θα υπάρξει έξοδος από την κρίση. Η εργασία είναι προφανώς μια αξία, τέτοια και η δημοκρατία.

» Αλλά είναι δυνατόν να αφήσουμε στο απυρόβλητο αυτής της δύσκολης μάχης εξουσίες, οι οποίες ευθύνονται και αυτές για τη σημερινή κρίση; Όπως είναι η εκκλησιαστική εξουσία; Είναι δυνατόν να υποκλινόμαστε να αφήνουμε, όσο αφήνουμε, με διάφορους συμβολικού τύπου κινήσεις -ελπίζω να μην είναι και ουσιαστικές κινήσεις στο μέλλον- να αφήνουμε τη δυνατότητα στους εκκλησιαστικούς ανώτατους παράγοντες να παρεμβαίνουν στη συγκρότηση κυβερνήσεων και προγραμμάτων σπουδών στα σχολεία;» διερωτήθη ο Νίκος Φίλης.

Ο πρώην υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε και στα εθνικά ζητήματα σημειώνοντας: «Έχουν ξαναρχίσει οι συζητήσεις για το Κυπριακό. Οι συνομιλίες στο Καστελόριζο, και εννοώ την πρόσφατη εμπειρία, δεν είναι δυνατό να πάνε μαζί και είναι ευθύνη της κυβέρνησης η οποία προγραμματικά, αξιακά, δημοκρατικά έχει αναλάβει την ευθύνη της συνεργασίας με την κυπριακή κυβέρνηση, είναι ευθύνη να διασφαλίσει πλαίσιο, ώστε οι συνομιλίες να εξελιχθούν κατά τον καλύτερο τρόπο χωρίς βιασύνη και χωρίς παλινδρόμηση σε εθνικιστικά στερεότυπα».

Για όσους διακινούν σενάρια εκλογών, είπε ότι «βιάζονται να ράψουν υπουργικά κοστούμια, αλλά θα παραμείνουν τα κοστούμια τους στην γκαρνταρόμπα για πολύ καιρό».


ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ "ΙΕΡΑΡΧΕΣ" ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ!!

Mε αφορμή τα σκάνδαλα στην Εκκλησία της Ελλάδος
Μερικά ερωτήματα που δεν έχουν πάρει απάντηση
Γράφει ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Βασίλης Α. Λαμπρόπουλος
altΣυγκλονίζεται καθημερινά η κοινή γνώμη με αποκαλύψεις για ιεράρχες, δικαστικούς και άλλους παράγοντες της δημόσιας ζωής. Φυσικά τα σκάνδαλα στην Εκκλησία, ηθικής τάξεως και οικονομικά, ενοχλούν το λαό και τους πιστούς. Σκέφτονται πάρα πολύ τώρα οι εκκλησιαζόμενοι να αφήνουν χρήματα στα κουτιά των ναών. Γιατί διαπίστωσαν ότι τα χρήματα του λαού γίνονται βίλες, επενδύσεις στην Καραϊβική και σε τραπεζικά ομόλογα. Όσο για τα λεγόμενα ροζ σκάνδαλα από τις εκκλησιαστικές σχολές τα παιδιά «εκπαιδεύονται» στην αρσενοκοιτία! Πηγαίνετε σε μία εκκλησιαστική σχολή και δείτε μαζεμένα τα παιδιά. Είναι εύκολο να διαπιστώσετε πόσα απ΄ αυτά είναι κουνιστοί. Τα παιδιά αυτά οδηγούνται στην ιεροσύνη και στις κρεβατοκάμαρες υψηλόβαθμων στελεχών της Εκκλησίας, είτε για παθητική είτε για ενεργητική ομοφυλοφιλία.
Ως παλαιός, και  επί 28 χρόνια, εκκλησιαστικός συντάκτης, που παρακολουθεί και τα τωρινά τεκταινόμενα έχουμε  να πούμε ότι:
•  Τίποτε απ΄ αυτά δεν ήταν άγνωστα στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Όλα είναι γνωστά και τα συζητούσανε μεταξύ τους οι μητροπολίτες. Όλοι ξέρανε για την Μπέμπα Μπλάνς, την Κάλας, τη Σούλα, τη Λέλα, τη Ρίτα, το Χωροφύλακα κ.λπ. Επομένως, ας μην απορούμε τώρα, απλώς βγήκε ένα σκάνδαλο και ακολούθησαν αποκαλύψεις για τα άλλα που σοβούσαν επί χρόνια. Τα θύματα μιλήσανε, έστω και καθυστερημένα. Πρόκειται για αναπαλαίωση.
•  Είναι άνανδρο να λέει ο Καλλίνικος ότι τον πολεμούσε ο Σεραφείμ, όταν εκείνος ανέδειξε την τρόικα της Χρυσοπηγής. Επί των ημερών του πήρανε αξιώματα και μεγάλες μητροπόλεις (Καλλίνικος, Αμβρόσιος, Χριστόδουλος), επί των ημερών του αποκτήσανε οφίκια και άδεια λειτουργίας της Χρυσοπηγής. Επί των ημερών του Σεραφείμ εκλεγήκανε στις μεγαλύτερες και πλουσιότερες μητροπόλεις. Ο Σεραφείμ συμφώνησε και εκτοπίστηκε από τη θέση του γενικού διευθυντού της Αποστολικής Διακονίας ο επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος για να πάρει τη θέση του ο Καλλίνικος. Ο Σεραφείμ, παρά τις αντιρρήσεις πολλών συνεργατών του, έδωσε άδεια στον Καλλίνικο να εκδώσει την εφημερίδα «Εκκλησιαστική Αλήθεια», που ο μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος είχε αποκαλέσει «Εκκλησιαστικόν Ψεύδος»! Επομένως, είναι ασεβής ο Καλλίνικος να κατηγορεί  έναν πεθαμένο και να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του, που είναι πολλές για τον ίδιο και το περιβάλλον του. Όλοι όσοι βγαίνουνε για υποστήριξή του, πολιτικοί, δικηγόροι, και άλλοι εμπλέκονται σε συμφέροντα με την τρόικα της Χρυσοπηγής.
•  Ειπώθηκε σε μία τηλεοπτική εκπομπή ότι μας έκανε το 1982 μήνυση για δημοσιεύματα και ένα βιβλίο με τίτλο «Αρσενοκοίτης;», πράγμα που δεν έκανε αργότερα στον κ. Τούμπα. Ουδέν αναληθέστερον. Ο κ. Καλλίνικος μας έκανε μήνυση όταν πρώτοι εμείς του κάναμε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση. Εκείνος και η τρόικα δεν θέλανε να γίνει δικαστήριο, που κόστισε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο,  όπως ήταν το σχέδιο της Χρυσοπηγής. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν αφορούσε το περιεχόμενο του βιβλίου -όπου ένας νεαρός κατήγγειλε στη Σύνοδο ότι τον χάιδευε στη διάρκεια της εξομολογήσεως, αλλά για το εξώφυλλο του βιβλίου, που είχε τη φωτογραφία του. Η σύνθεση του δικαστηρίου ήταν στημένη με ανθρώπους των εκκλησιαστικών οργανώσεων και πιέσεις από την Ασφάλεια, για αποδυνάμωση των μαρτύρων. Ένας δικαστικός λ.χ. είναι ψάλτης στη μητρόπολη Αθηνών, από τότε κιόλας! Όσο για την καταγγελία στη ΔΙΣ μπήκε μέσα σε μία ώρα στο αρχείο, όπου ήρθε και η απάντηση του Καλλίνικου από τον Πειραιά, μεριμνεί του αρχιγραμματέα της ΔΙΣ επισκόπου Ταλαντίου Αμβροσίου, σημερινού Αιγιαλείας!
•  Η σύνδεση των  ανθρώπων της Τρόικας και της Χρυσοπηγής γενικά με ύποπτα πρόσωπα με ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις, είναι γνωστή σ΄ όσους τους γνωρίζουν. Ακόμη και σήμερα στο στενό περιβάλλον του ο κ. Χριστόδουλος έχει σύμβουλο ένα «φιλόσοφο», ο οποίος μάλλον τον ωθεί στις εθνικές από άμβωνας εξάρσεις. Το πρόσωπο αυτό πριν 10-12 χρόνια εξέδιδε ένα φιλοσοφικό περιοδικό ακραίων αντιλήψεων, που προωθούσε  το μάρκετινγκ  του κ Χριστόδουλου. Ξαφνικά -το 1993;- εξαφανίστηκε μαζί με τη γυναίκα του στις ΗΠΑ, παίρνοντας μαζί του και το ταμείο πολλών εκατομμυρίων δρχ. Επέστρεψε αμέσως μετά την εκλογή του κ. Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο και κατέλαβε υψηλόμισθη θέση. Στο περιοδικό κορυφαίος συνεργάτης του πολιτευτής, γόνος μεγάλης οικογένειας, βουλευτής σήμερα της Β΄ Αθηνών.
•  Οι τρεις τους ήρθανε από τα Τρίκαλα  στη διάρκεια της στρατιωτικής χούντας και πήρανε καλές θέσεις που μπορούσανε να συγκεντρώσουν χρήματα και να παρακολουθούν από μέσα στις εκκλησιαστικές εξελίξεις. Ο ένας ιεροκήρυκας στον Προφήτη Ηλία Παγκρατίου όπου έστησε την Χρυσοπηγή στην οδό Στέντορος 4, ο άλλος ταγματάρχης στη χωροφυλακή και ο τρίτος γραμματέας στη ΔΙΣ. Το πολιτικό περιβάλλον τους βοηθούσε να προωθούν τα σχέδιά τους, για τη συγκέντρωση πλούτου, δυνάμωμα της Χρυσοπηγής, αλίευση νέων και προώθησή τους σε θέσεις κλειδιά της Εκκλησίας, γεγονός που συνεχίζεται και σήμερα.
•  'λλος επίδοξος σωτήρας, αγνώστου προελεύσεως,  ήρθε -κληθείς από τον αρχιεπίσκοπο- από τη Ρουμανία και τοποθετήθηκε διευθυντής του Διορθοδόξου Κέντρου Πέντελης με μεγάλες αποδοχές. Κι αυτός εκτόπισε το επίσκοπο-ηγούμενο Ιωάννη της Πεντέλης, που ήταν διευθυντής του Κέντρου. Το άτομο αυτό προωθεί τις σχέσεις του κ. Χριστόδουλου με τους Βλάχους των Βαλκανίων και, υποτίθεται, ότι τους πείθει να κάνουν επενδύσεις και χρηματοδοτήσεις. Πού, άραγε; Οι κινήσεις του είναι ανεξέλεγκτες δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο.
•  Ποιόν έγγαμο κληρικό, που τον βάλανε να κάνει θεολογικές σπουδές, ετοιμάζουν να χειροτονήσουν επίσκοπο και η γυναίκα του έχει «αποσυρθεί» σε γυναικείο μοναστήρι;.
•  Και, τέλος, πού πήγε το αρχείο του Σεραφείμ; Ο ίδιος μας είχε πει ότι το προσωπικό του αρχείο (Ζέρβα κ.λπ.) το είχε δώσει στον ανεψιό του, αλλά υπήρχανε κι άλλα αρχεία  στην αρχιεπισκοπή στο σπίτι του και στη Σύνοδο. Πού είναι όλ΄ αυτά; Ποιος τα εξαφάνισε;
•  
Αποτέλεσμα εικόνας για Χρυσοπηγής
Είναι καιρός να μπει το ΣΔΟΕ και ορκωτοί λογιστές στην Χρυσοπηγή, όχι ελεγκτές του δημοσίου, γιατί αυτοί προέρχονται, σε μεγάλη μερίδα, από τις χριστιανικές οργανώσεις.
Αυτά προς το παρόν γιατί ο υπόνομος της Χρυσοπηγής και των άλλων ιεραρχών έχει πάρα πολλά.
ΠΗΓΗ..
http://www.kalami.net/2005/ellada/ekkl_ellad_skandala.html
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΕΘΝΑΡΧΗ" ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ!!
alt 


ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ:ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

[Karlheinz Deschner, Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού - Τόμος: Αρχαία Χριστιανική Εκκλησίας, εκδόσεις Κάκτος]

deschner-book1

Απόσπασμα (σ.σ. 161-167)
Αφού στις αρχέςτου 5ου αιώνα αναγνωρίστηκε στη Δύση επίσημα το περιεχόμενο της Καινής Διαθήκης, η Εκκλησία διαχώριζε αυστηρά ανάμεσα σε κανονικά και μη κανονικά κείμενα. Όλα όσα δεν θεωρούντο κανονικά, όσα δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να τα χρησιμοποιήσουν, τα χαρακτήριζαν ως «απόκρυφα» και τα πολεμούσαν σκληρά ως «αιρετικά», κατά καιρούς και με την πυρά' αν και βέβαια για πολύ καιρό, καθώς δεν υπήρχε (καθορισμένης έκτασης) κανόνας, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Οι περισσότεροι αρχαίοι θεολόγοι θεωρούσαν πολλά «απόκρυφα» αποστολικά, εντελώς γνήσια, αληθινά, τα θεωρούσαν τεκμήρια πίστης, κατά καιρούς προτιμούσαν κάποια από αυτά αντί των βιβλίων της Καινής Διαθήκης ας παραβλέψουμε εντελώς το γεγονός ότι η ίδια η Εκκλησία, με τη μοναδική αυθαιρεσία που τη χαρακτηρίζει, αναγνώρισε επισήμως «απόκρυφα» βιβλία, κυρίως στην Παλαιά Διαθήκη. Για πολύ καιρό ένα τμήμα της «απόκρυφης» γραμματείας, το οποίο ύστερα δαιμονοποιήθηκε, «θεωρείτο ισότιμο με τα έργα τα οποία αργότερα θεωρήθηκαν ως κανονικά» (Schneemelcher).

Ιδιαίτερα καθώς σε μερικές περιοχές διάβαζαν και σέβονταν τα πάμπολλα αρχαία «απόκρυφα» Ευαγγέλια από τα οποία μάλιστα σώζεται ένα μικρό τμήμα, αν και μόνο σε αποσπάσματα, σε παραθέματα) τόσο φυσικά, όσο σε άλλες τα κανονικά κείμενα.

Ας θυμηθούμε ότι ο χριστιανικός κόσμος δεν ήταν συνεκτικό μέγεθος, ότι δεν υπήρχε από την αρχή «ορθοδοξία» αλλά μια μεγάλη ποικιλία διδασκαλιών και δογμάτων. Έτσι υπήρχε και πληθώρα διαφορετικών Ευαγγελίων, Πράξεων, Αποκαλύψεων, ανάλογα με τις ιδέες των Εκκλησιών. Μόνο όταν άρχισαν τον εμφύλιο πόλεμο (ομολογουμένως πολύ νωρίς), ο οποίος εντεινόταν όλο και περισσότερο, όταν κυρίως η αποκαλούμενη Μεγάλη Εκκλησία αποκτούσε όλο και περισσότερη δύναμη, άρχισε ταυτόχρονα να δαιμονοποιεί όλο και περισσότερους χριστιανούς εκτός των γραμμών της, εξωθώντας τη γραμματεία τους στην παρανομία, ανακηρύσσοντας τη σε ψευδή, πλαστή, δηλαδή «απόκρυφη» (από το ρήμα αποκρύπτω: κρύβω). Αυτή η χρήση της λέξης είναι όμως σχετικά νέα, δεν συνηθίζεται ακόμη στους αρχαίους κανονικούς καταλόγους, αρχικά δεν συνδέεται καθόλου με την κανονική ιστορία, αλλά χρησιμοποιήθηκε ταυτόχρονα με την έναρξη του πολέμου κατά των «αιρετικών»· στον Ειρηναίο π.χ. ή τον Τερτυλλιανό, τον μετέπειτα εξέχοντα «αιρετικό», τα «απόκρυφα» και τα «πλαστά» χρησιμοποιούνται ως συνώνυμα.

Σε κύκλους «αιρετικών», όπου σέβονταν πολύ τα μυστικιστικά κείμενα και τα ονόμαζαν «απόκρυφα», η λέξη είχε εξ ολοκλήρου θετική σημασία. Ακόμη και ο Ωριγένης αξιολογεί θετικά τα ψευδεπίγραφα ως «εκκλησιαστικά» απόκρυφα σε σύγκριση με τα «αιρετικά» μυστικιστικά βιβλία. Αλλά για τους Πατέρες της Εκκλησίας στον αγώνα τους εναντίον των «πλάνων διδασκαλιών» η λέξη πήρε σύντομα αρνητική, απαγορευτική χροιά. Η λέξη «απόκρυφο» ταυτίστηκε γι' αυτούς με τον χαρακτηρισμό του δόλια αποδιδόμενου, του πλαστού, αν και η αφαίρεση των «απόκρυφων» από τον κανόνα

συντελέστηκε μόλις μετά από περίπου 400 χρόνια χριστιανισμού. Ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι η έννοια «απόκρυφα» και «απόκρυφο» δεν ήταν ποτέ μία, ότι ήταν πάντα πολυσήμαντη και ότι αυτό παρέμεινε πάντα έτσι στην εκκλησιαστική ιστορία τόσο από λογοτεχνική όσο και από θεολογική άποψη.

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός, το οποίο οι απολογητές αμφισβητούν ανέκαθεν με πλούτο λόγων αλλά φτώχια σκέψεων, είναι ότι αντικειμενικά οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στη γραμματεία της Καινής Διαθήκης και την «απόκρυφη» δεν είναι βαρύνουσας σημασίας.

Τέλος, όλα τα «απόκρυφα» μετά την Καινή Διαθήκη τα έγραψαν φυσικά ανεξαιρέτως χριστιανοί. Έτσι, όλα τους είναι χριστιανικές πραγματείες. Συνδέονται και στη μορφή και στη βάση τους λίγο ή πολύ με τα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Και όλα τους είναι «εξ ολοκλήρου πλαστογραφίες» (Bardenhewer), είτε είναι της Μεγάλης Εκκλησίας, είτε έχουν αιρετική προέλευση.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι τα «απόκρυφα» συνέβαλαν στη διάδοση του χριστιανισμού ακριβώς το ίδιο όσο και τα κανονικά κείμενα, ίσως μάλιστα και περισσότερο. Με όλα προσηλύτιζαν, με όλα έκαναν διαφήμιση και με όλα κέρδιζαν οπαδούς. Πολλά «απόκρυφα» μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και διαδόθηκαν ευρέως. Υπήρχαν σε άπειρες και ποικίλες εκδοχές, επεκτάσεις, συντομεύσεις. Συχνά δεν γνωρίζουμε σχεδόν ή και καθόλου αν έχουμε να κάνουμε με εκκλησιαστική ή «αιρετική» πλαστογραφία, επειδή δεν μπορούμε να χαράξουμε σαφή όρια, επειδή τα σωζόμενα απόσπασματα είναι πολύ μικρά, οι αλλαγές, οι αλλοιώσεις, οι παραμορφώσεις πολύ συχνές, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψαν πολύ σκοτεινές, κατά κανόνα αδιαπέραστα σκοτεινές. Έτσι, η ίδια η Εκκλησία ωφελήθηκε σημαντικά και για πολύ καιρό, το Μεσαίωνα ακόμα, από τα «απόκρυφα». Όχι μόνο τα δημιουργούσαν οι ίδιοι με μεγάλο ζήλο σε κύκλους της αρχαίας Εκκλησίας, αλλά όπως αποδεικνύεται η Εκκλησία αναθεωρούσε και ρετούσαρε ήδη νωρίς «αιρετικά απόκρυφα»· μάλιστα «σχεδόν όλα» όσα γενικά υπάρχουν ακόμη από αυτά, «δεν έχουν παραδοθεί με το γνήσιο περιεχόμενο τους, αλλά κατόπιν επεξεργασίας από τους ορθοδόξους» (καθολικός Bardenhewer), δηλαδή οι πλαστογραφίες των «αιρετικών» πλαστογραφούνταν άλλη μια φορά από το εκκλησιαστικό στρατόπεδο. Και ενώ το αρχικό κείμενο εξαφανίστηκε σχεδόν εντελώς και ανεπιστρεπτί, ένα τμήμα των «βελτιωμένων» αυτών κειμένων τα οποία είχαν πλαστογραφηθεί δύο ή, συχνά, και περισσότερες φορές διαβαζόταν και κατά τη διάρκεια ολόκληρου του Μεσαίωνα, το καταβρόχθιζαν με μανία, ιδιαίτερα, όπως φαίνεται, τις Αποκαλύψεις και τις Πράξεις Πιλάτου.

Δεν μπορούμε να περιφρονήσουμε τη διάδοση και την αποτελεσματικότητα της πλαστογραφημένης βιβλιογραφίας ένα πρόβλημα, πολύ μπερδεμένο ακόμη και σήμερα. Η ακτινοβολία της, το κύρος της πρέπει να ήταν μεγάλο, αφού η αθωότητα ήταν τεράστια, ειδικά στις μάζες, και όχι μόνο σε αυτές, και πέρα από αυτό υπήρχε ιδίως στον θρησκευτικό τομέα τρομερή δίψα για τα ασυνήθιστα, τα θαυμαστά, μια δυνατή έλξη για τον αποκρυφισμό και το μυστικισμό· μια ευπιστία η οποία βέβαια εξαπλώνεται τώρα πάλι σαν επιδημία, τηρουμένων των αναλογιών, προς όφελος όλων εκείνων οι οποίοι ψαρεύουν στα θολά. Τι' αυτό και συνήθως η πρώτη Εκκλησία δεν αντιδρούσε με οργή στις πλαστογραφίες, υποστήριζε τη γνησιότητα τους, όμως μόνο για όσο διάστημα τη συνέφεραν και δεν έρχονταν σε αντίθεση με τις διδασκαλίες της: τα αποφασιστικά κριτήρια για την ανοχή ή και τη διαφήμιση τους. Το περιεχόμενο ενός κειμένου είχε προφανώς μεγαλύτερη σημασία από την αυθεντικότητα του.

Οι πλαστογραφίες των «αιρετικών», αντιθέτως, για την αντιμετώπιση των οποίων συχνά κατασκεύαζαν άλλες

πλαστογραφίες, θεωρούνταν ως υπηρεσία του Διαβόλου, ως ηθική τερατωδία. Όσο πρόθυμα έκανε η Εκκλησία τα στραβά μάτια στις δικές της απατεωνιές και για μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα, με τόσο μεγαλύτερη οργή επέκρινε εκείνες των αντιπάλων. Σίγουρα κατηγορούσε συχνά δίκαια για απάτη τους «αιρετικούς», ιδιαίτερα τους γνωστικούς. Σίγουρα ξεσκέπασε και τους απολλιναριστές ως πλαστογράφους· όπως και γενικά προσπαθούσε να καίει πραγματείες «αιρετικών» οι οποίες κυκλοφορούσαν με το όνομα «ορθόδοξων» συγγραφέων. Αλλά και οι «ορθόδοξοι» πλαστογραφούσαν, βλέπετε. Και έτσι όχι μόνο απαντούσαν στις πλαστογραφίες αλλόδοξων χριστιανών με αλλα πλαστά κείμενα, οπου το ένα πλαστογράφημα έχει την ίδια ηλικία με το άλλο, αλλά ένα άλλο κομμάτι των απατών τους χρησίμευε στην ηθοπλασία όπως σε τελευταία ανάλυση βέβαια και το (πρώτο) κομμάτι το οποίο υπηρετούσε την «πίστη». Αυτά συνδέονται άρρηκτα, και σε καμία περίπτωση μόνο για το λαό. Μια εντελώς νέου είδους και πολύ αποτελεσματική απάτη των χριστιανών ήταν ωστόσο να διαδίδουν πλαστογραφίες με το όνομα του αντιπάλου τους, μεγεθύνοντας σε αυτές την «αιρετικότητά» του, ώστε να μπορούν να την αντικρούουν ευκολότερα.

Και ας μην ξεχνάμε: οι περισσότεροι χριστιανοί απατεώνες, ανεξάρτητα από ποια πλευρά, ήταν ιερωμένοι. Οι αρχηγοί της Εκκλησίας μάλιστα αλληλοκατηγορούνταν για πλαστογραφίες. Έτσι ο Άγιος Ιερώνυμος κατηγόρησε τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Ρουφίνο με τον οποίο διεξήγαγε έναν από τους χειρότερους «πολέμους» μεταξύ Πατέρων επανειλημμένα και με εξαιρετική κακία για βιβλιογραφική απάτη. Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Ιωάννης κατηγόρησε με τη σειρά του τον Άγιο Ιερώνυμο για πλαστογραφία. Ο Άγιος εκκλησιαστικός Πατέρας Κύριλλος της Αλεξάνδρειας λέγεται ότι στην επίθεση του κατά του Νεστόριου πλαστογράφησε παραθέματα του. Ο επίσκοπος Ευστάθιος της Αντιόχειας, ένας αμείλικτος πολέμιος των αρειανιστών, κατηγόρησε τον επίσκοπο Ευσέβιο της Καισαρείας, τον «πατέρα της εκκλησιαστικής ιστορίας», για την πλαστογραφία του δόγματος της Νικαίας.

Με λίγα λόγια, όλοι πλαστογραφούσαν. Βεβαίως, σύμφωνα με σύγχρονους γηραιότερους καθολικούς, μόνο οι μη καθολικοί χριστιανοί είχαν το «θράσος» να παρουσιάζουν σε «εξαιρετικά» μεγάλο αριθμό «τα προϊόντα της φαντασίας τους ως θείες αποκαλύψεις» και να διεκδικούν γι' αυτά «αποστολική προέλευση» (Kober). Στην πραγματικότητα πλαστογραφούσαν οι πάντες: όχι μόνο οι γνωστικοί, οι εγκρατίτες, οι μανιχάίστές, οι νοβατιανοί, οι μακεδονιανοί, οι αρειανιστές, οι λουκιφεριανοί, οι δονατιστές, οι πελαγιανοί, οι νεστοριανοί, οι απολλιναριστές, οι μονοφυσίτες, αλλά φυσικά και οι ορθόδοξοι- στη μάχη εναντίον του γνωστικισμού συνέταξαν παραδείγματος χάρη ακόμη και «μη γνήσια» Ευαγγέλια. Ο αποστολικός πρωτονοτάριος Otto Bardenhewer (πέθανε το 1935) στο τετράτομο θεμελιώδες έργο του Geschichte der altkirchlichen Literatur {Ιστορία της λογοτεχνίας της αρχαίας Εκκλησίας) αποδίδει μεν (και πιθανώς δικαίως) την «πλειοψηφία» των «απόκρυφων» της Καινής Διαθήκης σε «αιρετικές ειδικές διδασκαλίες», αλλά μια άλλη «μεγάλη ομάδα» σε «ορθόδοξα χέρια». Επομένως ας συνοψίσουμε: όλες οι πλευρές πλαστογραφούσαν. Και όλοι όσοι πλαστογραφούσαν ήταν χριστιανοί! Και πολλοί από αυτούς ήταν χριστιανοί μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Ο ιστορικός του Δικαίου από το Τύμπινγκεν Friedrich Thudichum (πέθανε το 1913), συγκέντρωσε σε τρεις μεγάλους τόμους Εκκλησιαστικές πλαστογραφίες.

πηγη


ΤΟ ΣΩΣΟΝ ΚΥΡΙΕ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΝ ΣΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!!

ΤΩΡΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΨΕΥΤΟΘΕΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ!!Ο ΕΒΡΑΙΟΛΑΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΨΕΛΝΕΙ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ......ΑΝΤΙΣΙΩΝΙΣΤΗΣ!!!!

alt

ΟΤΑΝ ΨΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΤΟ «ΣΩΣΟΝ ΚΥΡΙΕ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΝ ΣΟΥ»ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!!
Ο Δαυίδ στον 27ο
ψαλμό, αντιμετωπίζοντας δύσκολες καταστάσεις και πιεζόμενος
φρικτά από παντού, απευθύνει με κραυγές έκκληση στον Κύριο να μη αδιαφορήσει
στα προβλήματά του, αλλά να τα επιλύσει, διότι υπάρχει κίνδυνος να μη αντέξει
στις δοκιμασίες και να ξεχάσει τον αληθινό Θεό και να γίνει όμοιος με αυτούς που
κατεβαίνουν στον λάκκο της διαφθοράς και της ασέβειας. Τον παρακαλεί να μη
επιτρέψει να συ΅παρασυρθεί με αυτούς που αμαρτάνουν και είναι άδικοι. Μ' αυτούς
που είναι υποκριτές κι ενώ εξωτερικά φαίνονται ευγενικοί και φιλικοί, εσωτερικά
στην καρδιά τους σκέπτονται πως να σε πλήξουν και να σε εξουδετερώσουν. 
Όχι Κύριε μη με αφήσεις να καταντήσω σαν κι αυτούς, προσεύχεται ο Δαυίδ, κι
αυτούς, εφ' όσον παραμένουν πονηροί και διπρόσωποι, να τους φερθείς κατά τα έργα
τους και την συμπεριφορά τους. Διότι παρεξήγησαν την τακτική σου και την ανοχή
σου και νομίζουν ότι θα συνεχίζουν ν' αμαρτάνουν ανεμπόδιστα.
Ο Δαυίδ συνεχίζοντας την προσευχή του κάνει κάτι, που το εφαρμόζει συχνά
στους ψαλμούς. Δοξάζει το Θεό, πριν λάβει την απάντηση στο αίτημά του· γιατί
έχει εσωτερική πεποίθηση, ότι ήδη εισάκουσε την δέησή του. Τον θεωρεί βοηθό και
υπερασπιστή του και ελπίζει ότι δεν θα τον εγκαταλείψει. Έτσι παίρνει θάρρος και
κουράγιο και υπόσχεται στο Θεό ότι συνέχεια θα του είναι ευγνώμων και συνεχώς θα
τον δοξολογεί. 
Στο τέλος του ψαλμού ο Δαυίδ συνδέει τον εαυτό του με τον λαό του Ισραήλ που βασιλεύει  
και ο οποίος είναι κληρονομιά και ιδιοκτησία και κτήμα εσαεί του αληθινού
Θεού. Ο Θεός θα τον σώσει, διότι «Κύριος κραταίωμα του λαού αυτού και
υπερασπιστής των σωτηρίων του χριστού αυτού εστί». Δηλαδή ο Κύριος είναι η
ισχύς και η κραταιά βοήθεια και συμμαχία του περιούσιου λαού του Ισραήλ , που αυτός
δημιούργησε και ο οποίος ποικιλότροπα και σε πολλές περιστάσεις χάρισε την
σωτηρία στον «χριστό αυτού» δηλαδή στον βασιλιά που έχρισε και καθιέρωσε ο
ίδιος. Και ο Δαυίδ εύχεται και προσεύχεται για άλλη μια φορά να τον ακούσει ο
Κύριος, σώζοντας τον λαό του και ευλογώντας την κληρονομία του. «Σώσον τον
λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου και ποίμανον αυτούς και έπαρον
αυτούς έως του αιώνος».


%D0%F1%FE%E2%E1%F4%E1_2-3-2009_001.jpgΗ παράκληση για χορήγηση νικών στους φορείς της ανωτάτης εξουσίας στο
τροπάριο αυτό έχει τη βάση της και στον 143 ψαλμό, στίχο 10, που μνημονεύει τις
νίκες του βασιλιά Δαυΐδ, που πραγματοποιήθηκαν με τη δύναμη του Θεού. «Τω
διδόντι την σωτηρίαν τοις βασιλεύσι, τω λυτρουμένω Δαυίδ τον δούλον αυτού
εκ ρομφαίας πονηράς» Η σωτηρία αυτή, που παρείχε ο Θεός στους πιστούς
βασιλείς του Ισραήλ,!! 
David SM Maggiore.jpg

ΔΑΥΪΔ!! 

Ο Δαβίδ ήταν Εβραίος και γεννήθηκε στη Βηθλεέμ. Ήταν ο 8ος γιος του Ιεσσαί από τη φυλή Ιούδα, γιου του Ωβήδ, γιου της Ρουθ και του Βοόζ. Ήταν ο μικρότερος από τα οκτώ παιδιά του Ιεσσαί, και περιγράφεται στη Βίβλο ότι ήταν μικρός στο ανάστημα και όμορφος στην εμφάνιση. Παντρεύτηκε κατά σειρά την κόρη του Σαούλ Μιχάλ, την Αχινοάμ την Ιεζραελίτισσα και την Αβιγαία την Καρμηλίτισσα, τη χήρα του Νάβαλ, ενώ αργότερα παντρεύτηκε τη χήρα του Ουρία Βηθ-σαβεέ (Βηρσαβεέ) με την οποία απέκτησε τον Σολομώντα. Την περίοδο που ζούσε στη Χεβρώνα, ο βασιλιάς Δαβίδ πήρε και άλλες γυναίκες και απέκτησε αρκετούς γιους και κόρες. Όταν επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, ο Δαβίδ πήρε και άλλες συζύγους και παλλακίδες με τις οποίες έκανε και άλλα παιδιά.

Ο Δαβίδ έγινε γνωστός ως εξαίρετος πολεμιστής και πλήρως αφοσιωμένος στον Θεό. Όταν τον επέλεξε ο Θεός για να τον χρησιμοποιήσει σύμφωνα με το θέλημά Του, τον περιέγραψε ως «άντρα σε αρμονία με την καρδιά [Του]». (Πράξεις 13:22, ΜΝΚ) Από μικρή ηλικία ήταν ποιμένας στα πρόβατα της οικογένειάς του και ήταν πολύ ικανός στη σφεντόνα. Μετά από οδηγία του Θεού, ο προφήτης Σαμουήλ τον έχρισε ως μελλοντικό βασιλιά του Ισραήλ, ενώ ήδη βασιλιάς ήταν ο Σαούλ, τον οποίο όμως είχε απορρίψει ο Θεός.

Στο παλάτι του Σαούλ, συνδέθηκε με βαθιά φιλία με το γιο του Σαούλ, τον Ιωνάθαν, ο οποίος ήταν μερικές δεκαετίες μεγαλύτερός του Ήταν δεξιοτέχνης μουσικός έτσι ώστε ο Σαούλ τον κάλεσε στο παλάτι του για να τον διασκεδάζει και να τον καταπραΰνει όταν ήταν κακοδιάθετος. Λόγω των επιτευγμάτων του Δαβίδ, ο Σαούλ ένιωσε έντονο φθόνο και αποπειράθηκε αρκετές φορές να τον σκοτώσει. Μάλιστα μετά την ένδοξη νίκη του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ αφού η δόξα και η δημοτικότητά του έγιναν μεγαλύτερες από του Σαούλ ο Σαούλ τον μίσησε ακόμη περισσότερο!! 
Τώρα Έλληνα ξέρεις όταν ο παπάς λέει στην εκκλησία το σώσον κύριε τον λαό σου δεν εννοεί εσένα και την Ελλάδα αλλά τους Εβραίους και το Ισραήλ!!Ο "Έλληνας" ψευτοπατριώτης Μητροπολίτης Πειραιώς και όλοι οι άλλοι  υπηρέτες του Γιαχβέ δεν το γνωρίζουν αυτό??Αφήστε ρασο-φόροι τις πατριωτικές κορόνες δεν είστε Έλληνες χριστιανοί είστε όπως λέει και ο Κοσμάς ο Αιτωλός!!Τέλος στον βίο του προφήτη των Χριστιανών Δαυίδ  βλέπουμε την αποθέωση της πορνείας και του εξευτελισμού της οικογένειας!!Μετρήστε πόσους  γάμους και πόσες γυναίκες είχε ο Δαυίδ ο προφήτης που αποθεώνουν κάθε Κυριακή στις εκκλησίες οι παπάδες!!Και μετά η Ορθοδοξία το παίζει προστάτης της οικογένειας και της Ηθικής!!Απολλώνιος!!!!