APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Bookmark and ShareΕίμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ: ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΘΗΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!

ATHENIAN AGORA 
Ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου δημόσιου διαλόγου αφορά την καταλληλότητα των αξιωματούχων για τις θέσεις που έχουν καταλάβει και για το έργο που έχουν επωμισθεί
. Συνήθως αρνητικός, ο σχολιασμός αυτός συχνά καταλήγει με την αναγνώριση της αδυναμίας τους, τη βεβαιότητα πως υπάρχουν καταλληλότεροι και την ψευδαίσθηση πως αν άλλαζαν τα πρόσωπα θα άλλαζαν τα πράγματα. Α, και την αναφορά στις «παλιές καλές μέρες» που όλα ήταν καλύτερα. Ας δούμε, λοιπόν τι γινόταν στο μακρινό παρελθόν.

Στην Αθηναϊκή Δημοκρατία δεν υπήρχε θεσμός ανάλογος με τη σημερινή κυβέρνηση. Για όλες τις υποθέσεις της πόλης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, για τις διαπραγματεύσεις αλλά και για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αποφάσιζε ο Δήμος, στον οποίο μετείχαν ισότιμα όλοι οι πολίτες. Ο Δήμος συνδύαζε τις αρμοδιότητες που έχουν σήμερα η Βουλή και η Κυβέρνηση, έχοντας επιπρόσθετα και ορισμένες δικαστικές. Πέραν του Δήμου υπήρχαν πολλοί άρχοντες και επιτροπές αρχόντων με ευθύνη για τη διοίκηση.

Καθώς στη δημοκρατία όλοι οι πολίτες είχαν δικαίωμα να αναλαμβάνουν αξιώματα, οι άρχοντες εκλέγονταν από τους πολίτες που πληρούσαν τις βασικές προϋποθέσεις, δηλαδή είχαν συμπληρώσει τα τριάντα τους χρόνια και δεν είχαν καταδικαστεί για κατακριτέες συμπεριφορές, όπως η λιποταξία, η κατασπατάληση περιουσίας και η ασέβεια προς τους γονείς. Από το δικαίωμα εκλογής εξαιρούνταν αρχικά όσοι είχαν θητεύσει ήδη ως βουλευτές -μα αυτό άλλαξε στον 4ο αιώνα π.Χ., όταν η επανεκλογή επετράπη, μα όχι σε συνεχόμενα έτη.

Οι περισσότεροι άρχοντες εκλέγονταν με κλήρο. Στόχος της εκλογής με κλήρο ήταν να περιοριστούν τα πλεονεκτήματα των παλαιών αριστοκρατικών οικογενειών, αποτρέποντας την ανάδειξη ενός ισχυρού ατόμου ή μιας ομάδας που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Δήμου. Με ψηφοφορία επιλέγονταν οι στρατηγοί και οι οικονομικοί αξιωματούχοι, καθώς η άσκηση των καθηκόντων τους απαιτούσε ιδιαίτερες ικανότητες (Αθηναίων Πολιτεία 43.1-2).

altathens democracy

Μετά την ανάδειξή τους και πριν αναλάβουν καθήκοντα, οι άρχοντες περνούσαν από δοκιμασία προκειμένου να επιβεβαιωθεί πως διέθεταν τα τυπικά προσόντα που διασφάλιζαν το δημόσιο συμφέρον (Αθηναίων Πολιτεία 55.3-5). Όλοι, ακόμα και όσοι αναλάμβαναν αξίωμα για έναν μόλις μήνα, ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από αυτή τη διαδικασία.

Η δοκιμασία περιλάμβανε δύο στάδια. Στο πρώτο εξακριβωνόταν πως ο κρινόμενος ήταν, πράγματι, γνήσιος Αθηναίος πολίτης. Όποιος εκλεγόταν άρχων, Πολέμαρχος, Βασιλεύς ή Θεσμοθέτης έπρεπε να είναι γνήσιος Αθηναίος πολίτης και να το πιστοποιήσει, δηλώνοντας στη Βουλή τα ονόματα των γονέων του και των πατέρων των γονέων του, καθώς και τους δήμους στους οποίους ήταν εγεγγραμένοι οι πρόγονοί του. Τη γνησιότητα αποδείκνυαν επίσης η επιβεβαίωση πως ο κρινόμενος λάτρευε τους Θεούς της πόλης, ασκούσε τη λατρεία σε συγκεκριμένα ιερά, ενώ είχε οικογενειακό τάφο σε συγκεκριμένη θέση. Στο δεύτερο στάδιο κρινόταν το ήθος του -και προς τούτο έπρεπε να αποδείξει πως είχε εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, ήταν συνεπής στην πληρωμή των φόρων του και φερόταν με τον προσήκοντα σεβασμό στους γονείς του.

Εκτός από τις γενικές προϋποθέσεις ίσχυαν και πρόσθετες για επιμέρους αξιώματα. Για παράδειγμα, ο επίδοξος Άρχων Βασιλεύς έπρεπε να έχει σύζυγο εν ζωή που δεν είχε συνάψει προηγούμενο γάμο και οι στρατηγοί να έχουν κλήρο στην Αττική και νόμιμα τέκνα. Για όσους διαχειρίζονταν χρήματα, όπως ο Ταμίας των Άλλων Θεών, ίσχυαν και περιουσιακά κριτήρια.

Οι απαντήσεις που έδιναν οι δοκιμαζόμενοι έπρεπε να επιβεβαιωθούν από μάρτυρες. Πρώτα καλούνταν μάρτυρες που υποδεικνύονταν από τους ίδιους τους κρινόμενους κι έπειτα καλούνταν να τοποθετηθούν πολίτες που ενδεχομένως είχαν αντίθετη άποψη. Εάν κι αυτό το στάδιο περνούσε χωρίς προσκόμματα, ερχόταν η ώρα της ορκωμοσίας.

Υπεύθυνη για τη δοκιμασία των νέων αξιωματούχων ήταν αρχικά η απερχόμενη Βουλή, με τελεσίδιικη απόφαση. Αργότερα, ο απορριπτόμενος από τη Βουλή είχε το δικαίωμα να προσφύγει στο δικαστήριο, την Ηλιαία, που αποφαινόταν ανέκκλητα. Σε μεταγενέστερο στάδιο, η συνολική διαδικασία πραγματοποιούνταν από το δικαστήριο, με εξαίρεση τους 9 άρχοντες που δοκιμάζονταν και από τη Βουλή.

Η κρίση των εκλεγμένων αξιωματούχων δεν σταματούσε στην ανάληψη της εξουσίας. Την ίδια φροντίδα έδειχναν οι Αθηναίοι και κατά την άσκηση κάθε αξιώματος. Οι άρχοντες, ιδίως όσοι διαχειρίζονταν χρήματα, υπέβαλλαν συνολικά 9 φορές το χρόνο -στο τέλος κάθε πρυτανείας- τους λογαριασμούς τους στη Βουλή για να εξεταστούν από τη βουλευτική επιτροπή των λογιστών, η οποία υπέβαλε πόρισμα στην ολομέλεια του σώματος. Επισήμως, ελέγχουσες αρχές ήταν ο Δήμος και η Βουλή. Ωστόσο, κάθε πολίτης είχε το δικαίωμα να καταγγείλει έναν άρχοντα για παρανομία ή για κατάχρηση δημόσιου χρήματος.

Τελευταίο στάδιο της κρίσης των αρχόντων ήταν ο απολογισμός για τα πεπραγμένα τους (εύθυνα). Από τα μέσα του 5ου αι. π.Χ., η απερχόμενη Βουλή στο σύνολό της λογοδοτούσε στο λαό για το έργο της και τη διαχείριση των δημοσίων χρημάτων που είχαν περάσει από τα χέρια της. Εάν αποδεικνυόταν πως οι άρχοντες είχαν προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην πόλη, ο Δήμος τους τιμούσε με χρυσοφορία ή στεφανηφορία, ενώ τιμητικό ψήφισμα στηνόταν σε κεντρικό σημείο της πόλης, ώστε το αποτέλεσμα να γίνει γνωστό σε όλους. Αντίθετα, εάν έρχονταν στο φως σοβαρές ατασθαλίες ή παραλείψεις, τιμωρούσε τη Βουλή στερώντας της τις τιμές. Αν προέκυπταν ατομικές ευθύνες βουλευτών, ο Δήμος καθαιρούσε από το αξίωμά τους τους ενόχους για διοικητικά αδικήματα (καταχειροτονία) ενώ κινούσε ποινικές διαδικασίες εναντίον όσων κατηγορούνταν για κατάχρηση. Κάθε πολίτης μπορούσε να καταθέσει υπέρ ή κατά των κατηγορουμένων, βοηθώντας το έργο του Δήμου. Οι ένοχοι καταδικάζονταν ανάλογα με το μέγεθος της ζημιάς ή της κατάχρησής τους.

Ειδωμένη με τα μάτια του σύγχρονου πολίτη, η δοκιμασία συνέβαλε στην ποιότητα της δημοκρατίας, εξασφαλίζοντας ορισμένα βασικά κριτήρια για όσους ασχολούνταν με τα κοινά. Δημοκρατική χωρίς αμφιβολία, όπως το σύστημα της επιλογής με κλήρο, η διαδικασία δεν εξασφάλιζε την καταλληλότητα για το αξίωμα. Το σύστημα ναι μεν απέκλειε τους λιποτάκτες, τους άθρησκους και τους ασεβείς, αλλά δεν ήταν σχεδιασμένο για να εξασφαλίζει εύστροφους και ικανούς αξιωματούχους. Με εξαίρεση ορισμένα αξιώματα, όπως εκείνο των στρατηγών, όπου η εκλογή γινόταν από έναν προεπιλεγμένο κατάλογο υποψηφίων που διέθεταν προσόντα συναφή με το έργο, το άνοιγμα της εξουσίας σε όλους τους πολίτες με γενικής φύσης κριτήρια επιλογής δεν εγγυόταν το αποτέλεσμα.

Αυτήν την αδυναμία κρίνει για παράδειγμα ο Σωκράτης, ο οποίος χαρακτηρίζει δείγμα μωρίας το να επιλέγονται οι άρχοντες με κλήρο, με τον ίδιο τρόπο που δεν είναι σώφρον να επιλέξει κανείς με κλήρο έναν κυβερνήτη πλοίου, έναν κτίστη ή έναν αυλητή -που αποδεδειγμένα προξενούν πολύ μικρότερη βλάβη στην πόλη από ότι οι «αμαθώς κυβερνώντες» (Ξενοφών, Απομνημονεύματα 1.2.9). Η κριτική του, αντιδημοκρατική στις μέρες του, μοιάζει εύλογη σε εμάς, αποδυναμώνοντας κατά τι την αξία της δοκιμασίας για την επιτυχή άσκηση της εξουσίας. Μαζί μ΄αυτήν την κριτική, ωστόσο, δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε την αξία της τακτικής αξιολόγησης των αξιωματούχων. Της τακτικής παρακολούθησης, της θεσμοθέτησης του ελέγχου σε χρόνο συγκεκριμένο και της απόδοσης ευθυνών. Πάγια ζητούμενα των πολιτών, κατακτημένα στην αρχαιότητα, διαφεύγοντα στη σύγχρονη εποχή -κάποτε με ολέθρια αποτελέσματα για το πολίτευμα και την κοινωνική συνοχή. 
ΠΗΓΗ...http://www.huffingtonpost.gr/aggeliki-kosmopoulou/story_b_6783660.html?utm_hp_ref=greece


ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ:ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ!ΒΙΝΤΕΟ

Μαρκογιαννάκης: Πήρα τηλέφωνο στη Γαλακτοκομική σχολή, όχι για τον Βαγγέλη

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

-Πήρα τηλέφωνο στην Γαλακτοκομική Σχολή, αλλά όχι για τον Βαγγέλη. Σοκάρει η παραδοχή του Διευθυντή της Σχολής! !alt

«Μου δημιουργείται πρόβλημα ηθικής και κοινωνικής τάξης με όλα αυτά που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για εμένα. Ξέρετε είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα, η εξαφάνιση του Βαγγέλη, μιλάμε για τη ζωή ενός παιδιού. Δε μπορεί να λέει ο καθένας ότι θέλει και να αφήνει υπονοούμενα χωρίς να έχει στοιχεία».

Είναι τα λόγια του πρώην βουλευτή Χανίων Χρήστου Μαρκογιαννάκη ο οποίος μιλά στο protothema.gr και αποφασίζει να λύσει την σιωπή του μιλώντας για τις φήμες που τον εμπλέκουν στην υπόθεση της εξαφάνισης του Βαγγέλη Γιακουμάκη εμπλέκοντάς τον σε παρέμβασή του στη Σχολή Γαλακτοκομικής όπου σπουδάζει ο Βαγγέλης.

Tην ίδια όμως στιγμή ο διευθυντής της Σχολής Μάντζαρης αρνείται να απαντήσει στην ρεπόρτερ του  Μega εάν υπήρξε παρέμβαση στη Σχολή!!!Δείτε το VIDEO-ΣΟΚ προς το τέλος του.

Ο πρώην βουλευτής σημειώνει ότι δεν έχει την παραμικρή σχέση με την υπόθεση:

«Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση του Βαγγέλη, δε ξέρω πως πάνε να με μπλέξουν σε αυτήν την ιστορία. Καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται ρωτήστε το διευθυντή της σχολής αν θέλετε κάτι παραπάνω να μάθετε. Η κυρία Ακρίτα θα έχει υπόψη της κάποιο σοβαρό περιστατικό που να συνδέεται με πολιτικό αλλά αυτός ο πολιτικός δεν είμαι σίγουρα εγώ. Εγώ επικοινώνησα με τη Σχολή για άλλο θέμα και μάλιστα πριν από περίπου δύο χρόνια έκτοτε δεν είχα καμία απολύτως σχέση ή επαφή», θα πει ο κ. Μαρκογιαννάκης σημειώνοντας ότι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει ταχύτατα να δώσει εντολή στην Αστυνομική Διεύθυνση Ιωαννίνων να ξεκαθαρίσει «αν υπήρχαν παρεμβάσεις πολιτικών και από ποιους», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Ο κ. Μαρκογιαννάκης αναφέρεται και στην επιστολή της Έλενας Ακρίτα στον κ. Γιάννη Πανούση και λέει χαρακτηριστικά: «Πιστεύω ότι αυτό που έγραψε η κυρία Ακρίτα δεν είναι το περιστατικό που θα σας αναφέρω πιστεύω ότι πρόκειται για κάτι άλλο το οποίο και δεν γνωρίζω. Πριν από αρκετό καιρό δε μπορώ να προσδιορίσω το χρόνο, με ενημέρωσαν ότι ερωτηθείς σχετικά ο διευθυντής της Σχολής αναφέρθηκε για το περιστατικό επικοινωνίας που είχα μαζί του το οποίο αφορά το 2013. Κάποια μητέρα μαθητή μίλησε τότε μαζί μου και μου είπε ότι το παιδί της που σπουδάζει στην τυροκομική σχολή Ιωαννίνων αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα με τη Σχολή. Ειδικότερα μου είπε ότι μέχρι πέρατος της χρονιάς εκείνης που μιλάγαμε δεν θα επιτρέψουν στο γιο της να διαμένει στο δωμάτιο της σχολής διότι έκανε κάποια ζημιά. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι επειδή είναι φτωχοί άνθρωποι χωρίς χρήματα για να νοικιάσουν δωμάτιο εκτός σχολής, θα έπρεπε να χάσει τη χρονιά αφού δεν θα μπορούσε να παραμείνει μέχρι το τέλος της χρονιάς. Πήρα τηλέφωνο τον κ. Μάντζαρη, το διευθυντή της σχολής, ο οποίος μου είπε ότι ο νεαρός είχε ζωγραφίσει στον τοίχο του δωματίου του την Κρήτη και είχε γράψει το όνομα του χωριού του. Του είπα ότι πρόκειται για κάποια παιδική απερισκεψία και αν ήθελε να αποκαταστήσει τη ζημιά να ζητήσει συγγνώμη και να το συγχωρήσει, αφού εξέθεσα την κακή οικονομική κατάσταση της οικογένειας. Ο κ. Μάντζαρης ήταν αυστηρός και μου είπε ότι δεν μπορούσε να ανακληθεί η απόφαση αφού ήταν απόφαση συλλόγου. Εκεί τελείωσε η συζήτησή μας και ενημέρωσα τους γονείς για το αποτέλεσμα της παρέμβασης συνιστώντας τους ότι θα ήταν αποτελεσματικότερο να πάει το ίδιο το παιδί να ζητήσει συγγνώμη να υποσχεθεί ότι δε θα ξαναγράψει τίποτα σε τοίχους και να αποκαταστήσει τη ζημιά, όπως και έγινε τελικά», εξηγεί επαναλαμβάνοντας ότι οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να ρωτήσει το διευθυντή της Σχολής για το εάν είχε ή όχι από τότε έστω και μία φορά επικοινωνία με τη Σχολή.

Και καταλήγει λέγοντας με νόημα: «Καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται».
ΠΗΓΗ...
http://kourdistoportocali.com/post/41898/milk


ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΟΡΣΟ:ΤΑ ΕΠΙΣΤΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΔΕΛΦΟΥΣ!

Αμφίπολη: Ο Τύμβος, οι Δελφοί και η δυναστεία των Τημενιδών

Ο μελετητής Αντόνιο Κόρσο μιλά στο protothema.gr: «Υπάρχουν σημαντικά ευρήματα που δεν έχει δει κανείς εκτός από τους ανασκαφείς» - «Οι μορφές στα ζωγραφισμένα επιστύλια παραπέμπουν στη νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου επί των Περσών, αλλά και στους Δελφούς»
Ο Ιταλός μελετητής Αντόνιο Κόρσο, αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης, που θεωρείται παγκοσμίως αυθεντία στην αρχαιοελληνική γλυπτική, καταθέτει στο protothema.gr μια πρωτότυπη και απολύτως τεκμηριωμένη ερμηνεία του πολυσυζητημένου ταφικού μνημείου της Αμφίπολης.Στα κυριότερα σημεία της συνέντευξής του, υπογραμμίζει: 

alt


- Κι όμως, υπάρχει σχέση του Τύμβου της Αμφίπολης με τη βασιλική δυναστεία της Μακεδονίας, τους Τημενίδες και τον κύκλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

- Τα ίδια τα αγάλματα των Σφιγγών και των Καρυατίδων αποκλείουν οποιαδήποτε άλλη χρονολόγηση εκτός του τέλους του 4ου π.Χ. αιώνα.

- Οι μορφές στα ζωγραφισμένα επιστύλια παραπέμπουν στη νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου επί των Περσών, αλλά και στους Δελφούς.- Ο Τύμβος ανεγέρθηκε «σκεπάζοντας» ένα προϋπάρχον ιερό, αφιερωμένο στην τοπική θεότητα Φυλλίδα.


- Ποια είναι συνοπτικά η δική σας ερμηνεία για τον Τύμβο της Αμφίπολης;


Πολύ επιγραμματικά, θεωρώ ότι ο τύμβος της Αμφίπολης είναι ξεκάθαρα μακεδονικός, χρονολογείται περί το 330-320 π.Χ. και κατασκευάστηκε, πιθανότατα από τον αρχιτέκτονα Δεινοκράτη, προς τιμήν κάποιου επιφανούς πολεμιστή. Αυτό τεκμηριώνεται, όχι μόνο επί τη βάσει όσων ευρημάτων έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής, αλλά και κάποιων που, όπως είμαι βέβαιος, πρόκειται να αποκαλυφθούν στο μέλλον. Πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχουν πολύ σημαντικά ευρήματα, τα οποία επιβεβαιώνουν τη χρονολόγηση και την «ταυτότητα» του μνημείου, αλλά που κανείς, εκτός από τους ανασκαφείς, δεν έχει δει έως τώρα.
Είμαι πεπεισμένος ότι ο Λέων βρισκόταν στην κορυφή του Τύμβου και, όπως και όλα τα υπόλοιπα γλυπτά (οι Σφίγγες, οι Κόρες ή «Καρυάτιδες» κ.λπ) έχουν φιλοτεχνηθεί από Θάσιους καλλιτέχνες οι οποίοι, είτε ανήκαν όλοι στο ίδιο εργαστήριο, είτε ήταν κοινωνοί της ίδιας αντίληψης για την γλυπτική. Οι Καρυάτιδες, με τα χέρια τους που εκτείνονται προς το εσωτερικό της πύλης, θα πρέπει να κρατούσαν στεφάνι, προοπτικά πάνω από το κεφάλι ενός αγάλματος, πιθανότατα σε καθιστή στάση, το οποίο βρισκόταν στο κέντρο του πρώτου θαλάμου. Αυτός θα πρέπει να ήταν ο νεκρός, προς τιμήν του οποίου δημιουργήθηκε ο Τύμβος, υπερκαλύπτοντας και περικυκλώνοντας με τον περίβολο έναν γήλοφο ο οποίος προηγουμένως, όπως αναφέρει ένα επίγραμμα του Αντιπάτρου του Θεσσαλονικέως, ήταν ήδη τόπος λατρείας, αφιερωμένος στην τοπική θεότητα Φυλλίδα.
    
Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα για την ερμηνεία του μνημείου θεωρώ τα ζωγραφισμένα επιστύλια: Οι παραστάσεις που διακρίνονται σε αυτά, δηλαδή η Νίκη, ο τρίποδας, ο ταύρος, το φοινικόδεντρο κ.ο.κ. υποδεικνύουν έναν απευθείας συσχετισμό με τους Δελφούς. Κατά την άποψή μου, αυτή η συμβολική σύνδεση με τον ιερό για τους αρχαίους Ελληνες τόπο των Δελφών, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Τύμβος της Αμφίπολης είναι ένα μνημείο αφιερωμένο στον πολεμικό θρίαμβο του Μεγάλου Αλεξάνδρου επί των Περσών. Ο Αθηναίος στρατηγός Κίμων αφιέρωσε μεταξύ άλλων και ένα φοινικόδεντρο στο ιερό του Απόλλωνα των Δελφών ύστερα από την νίκη του επί των Περσών στον ποταμό Ευρυμέδοντα (469-466 π.Χ). Εμπνεόμενοι από αυτό, οι παραγγελιοδότες του Τύμβου στην Αμφίπολη επανέλαβαν τη συμβολική αφιέρωση στη μεγάλη νίκη του μακεδονικού στρατού, στην οποία δεν μπορεί παρά να είχε συμβάλει ο νεκρός. 
Το όλο μνημείο είναι εξαιρετικά σημαντικό, διότι μαρτυρά τη στροφή της ελληνιστικής κοσμοαντίληψης στο υπερμέγεθες, κάτι που συνδυάζεται αμέσως με την απολυταρχική εξουσία.

alt

- Η επικεφαλής της ανασκαφής, η κυρία Κατερίνα Περιστέρη, υποβάθμισε πρόσφατα τη σημασία των ανευρεθέντων σκελετών. Συμφωνείτε με αυτή τη θεώρηση;

Μου φαίνεται λογικό το ότι, όπως είπαν οι ανασκαφείς, οι νεκροί που βρέθηκαν είχαν ριφθεί ατάκτως στο συγκεκριμένο σημείο, άρα μάλλον δεν ήταν αυτά τα άτομα για τα οποία φτιάχτηκε ο τάφος. Φυσικά, δεν γνωρίζω τον αρχικό νεκρό του Τύμβου και φαντάζομαι πως κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε ή εάν θα μάθουμε ποτέ την ταυτότητά του. Ωστόσο, οι λόγοι για τους οποίους κατασκευάστηκε το μνημείο, προκειμένου να αποδοθούν τιμές σε κάποιον ή κάποιους, είναι εμφανείς από το ζωγραφισμένο επιστύλιο, με τον φοίνικα και τις υπόλοιπες αναπαραστάσεις. Κατά τη γνώμη μου, η καλλιτεχνική και ιστορική άποψη του Τύμβου της Αμφίπολης έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία. Διότι ο Τύμβος είναι ένα λαμπρό μνημείο, αφιερωμένο στην ασιατική εκστρατεία των Μακεδόνων -και ο φοίνικας αυτό το δείχνει ξεκάθαρα-, κάτι που είναι μακράν πιο σημαντικό από την ταυτότητα των νεκρών. Τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ, ως ιστορικός της αρχαίας τέχνης.

- Θεωρείτε πιθανόν, όμως, ότι ο Τύμβος συνδέεται με τη δυναστεία των Τημενιδών ή, έστω, με τον κύκλο των στρατηγών περί τον Αλέξανδρο;

Πιστεύω ότι κάποιος πολύ υψηλόβαθμος πολεμιστής ήταν θαμμένος εκεί και συμφωνώ με τον αρχιτέκτονα της ανασκαφικής ομάδας, τον κ. Μιχάλη Λεφαντζή, ο οποίος έχει δηλώσει κάτι παρόμοιο σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Επιπλέον θεωρώ ότι ο Τύμβος είχε σχέση με τον κύκλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όχι όμως με την Ολυμπιάδα όπως είχε υποτεθεί, αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο. Δεν βλέπω το λόγο γιατί να έχει ταφεί η Ολυμπιάδα στην Αμφίπολη, δεν βλέπω τη σύνδεσή της με τη νίκη επί των Περσών ή κάποιον ισχυρό δεσμό της Ολυμπιάδας με τους Δελφούς. Δεν θέλω να υπεισέλθω στη μάταιη ονοματολογία, για το εάν θα μπορούσε να είναι ο Ηφαιστίων ή οποιοσδήποτε άλλος. Αυτό που κρίνω εγώ, είναι ότι ο Τύμβος δημιουργήθηκε στην Αμφίπολη πρώτα από όλα διότι οι τύμβοι, οι οποίοι ήταν ούτως ή άλλως ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των ελληνικών πόλεων, για τους Μακεδόνες έγιναν, κατά κάποιο τρόπο, το πιο σπουδαίο σημείο του αστικού τοπίου. Ενώ, όπως γνωρίζουμε, στην κλασική «πόλιν» το πιο σημαντικό κέντρο ήταν ο ναός, το ιερό. 

alt

- Υπάρχει πάντα η απορία «γιατί στην Αμφίπολη;»

Η Αμφίπολη επελέγη, διότι ήταν το σημείο εκκίνησης της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Αιγές και η Πέλλα ήταν μεν σημαντικά μέρη για τους Μακεδόνες, αλλά δεν ήταν τόσο στενά συνδεδεμένα με την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επιπλέον, η δική μου θεωρία λέει ότι θέλησαν να τοποθετήσουν έναν επιφανή νεκρό σε ένα σημείο που ήταν ήδη ιερό. Εάν αυτό ήταν το ηρώον της Φυλλίδος (κάτι που φαίνεται πολύ πιθανόν διότι ο γήλοφος ήταν καλυμμένος με πράσινο και δέντρα, ιδιαίτερα αμυγδαλιές, στοιχείο χαρακτηριστικό της λατρείας των ανθρώπων της περιοχής για την Φυλλίδα), ο χώρος ήταν ήδη ισχυρά καθοσιωμένος και γι' αυτό η σημασία του βάρυνε για την επιλογή του. 

- Υπάρχει πολιτικός συμβολισμός στο τεράστιο μέγεθος του Τύμβου;

Στην περίοδο για την οποία συζητάμε, δηλαδή το τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα, υπάρχει μία καινοτομία -η αγάπη για τις μεγαλύτερες διαστάσεις, κάτι που είχε αρχίσει ήδη με τον Μαύσωλο. Ο λατινικός όρος είναι magniloquentia, ο μαξιμαλισμός, ο οποίος οδηγεί τελικά στο μπαρόκ. Είναι η ιδέα του να οραματίζεται κάποιος πελώρια μνημεία, ενώ η κλασική τέχνη δεν αρέσκεται σε κάτι τέτοιο, προτιμά τη συμμετρία, τις αναλογίες, το «μέτρον», το est modus in rebus, ή ne quid nimis, το «μηδέν άγαν». Αντιθέτως, οι Μακεδόνες τείνει προς τα μεγάλα και επιβλητικά οικδομήματα, κάτι που συναρτάται στην απολυταρχική ισχύ. Εμφανίζεται ο γιγαντισμός γιατί πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στην αρχαιοελληνική αντίληψη του κόσμου. Ένα μνημείο στη λογική του γιγαντισμού είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το πνεύμα της περιόδου.

alt

Το μνημείο και μόνο με τις διαστάσεις του, έδειχνε πόσο σημαντικοί ήταν οι βασιλείς που το έφτιαξαν. Πιστεύω ότι κάποιος από την ευρύτερη βασιλική οικογένεια ήταν θαμμένος εκεί και αναρωτιέμαι εάν ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς, ο οποίος έζησε την εποχή του Αυγούστου, σε ένα επίγραμμα που, εάν θυμάμαι καλά είναι το Νο. 705 του 7ου βιβλίου, περιγράφει την Αμφίπολη, από την οποία εκείνη την εποχή είχαν απομείνει μόνο ερείπια. Εκεί ο ποιητής κάνει λόγο για έναν ναό της Φυλλίδας που, πιθανότατα είναι ο σημερινός Τύμβος Καστά.

- Στη δική σας θεώρησή σας αγνοείτε εντελώς το σκελετικό υλικό και επικεντρώνετε στα γλυπτά και μάλιστα στα επιστύλια, στα οποία δεν δόθηκε ποτέ ιδιαίτερη προσοχή από το κοινό, παρά το έντονο ενδιαφέρον για το μνημείο και τη σημασία του. Πώς το εξηγείτε αυτό;

alt

Προφανώς, διότι πιστεύω ότι τα στοιχεία που μπορούν να μας διαφωτίσουν και να λύσουν τις απορίες μας βρίσκονται μπροστά μας. Τα αγάλματα και οι ζωγραφικές παραστάσεις μάς μιλούν -και, κατά τη γνώμη μου, λένε πάρα πολλά. Για παράδειγμα, η χρονολόγηση του Τύμβου για την οποίαν έγινε τόσο μεγάλη συζήτηση, δεν μπορεί να μετακινηθεί από το τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα -και αυτό το επιβάλλει η μορφή που έχουν οι Κόρες (το «Καρυάτιδαι» είναι μια συμβατική ονομασία που έχει επικρατήσει, ουσιαστικά κατά λάθος). Για διάφορους λόγους δεν είναι επιστημονικώς σοβαρό το να χρονολογούμε τον Τύμβο της Αμφίπολης στον 1ο π.Χ. αιώνα, στα ρωμαϊκά χρόνια κ.λπ. Πρώτα απ' όλα, λοιπόν, οι «Κόραι» φέρουν ένα είδος ζωστήρα κάτω από το στήθος τους, το οποίο γίνεται πολύ της μόδας στην γλυπτική γύρω στο 340 π.Χ., όπως γνωρίζουμε από τα Αττικά Ανάγλυφα (Attic Document Reliefs ή Urkundenreliefs). 

Τα σανδάλια τους, επίσης, είναι πανομοιότυπα με εκείνα μιας ομάδας αγαλμάτων αυτής της χρονικής περιόδου, στην οποία περιλαμβάνεται πχ ο Ερμής της Ολυμπίας, η Άρτεμις της Gabii, μια τυπολογία αγαλμάτων της Αρτέμιδας η οποία συνήθως αποδίδεται στον Πραξιτέλη -άρα δεν μπορεί να είναι πολύ μακριά από αυτή την χρονολόγηση- και αργότερα αντιγράφηκε κατά κόρον από Ρωμαίους γλύπτες, ο Απόλλων του Μπελβεντέρε, η «Αρτεμις των Βερσαλιών» κ.ά. 
Επομένως, όλο αυτό το δίκτυο των συγκρίσεων τοποθετεί σταθερά τις Κόρες της Αμφίπολης πέριξ του 330 π.Χ., μόνο με βάση την τυπολογία των σανδαλιών τους. Επιπλέον όμως μπορούμε να αναλύσουμε και το ζιγκ-ζαγκ στο τελείωμα του χιτώνα των αγαλμάτων, το οποίο συνιστά ένα άλλο ιωνικό πρότυπο που ήταν ιδιαίτερα προσφιλές στους γλύπτες του Αρτεμισίου της Εφέσου -και αναφέρομαι στην ύστερη κλασική φάση, περίπου στο 330-320 π.Χ. 

alt

Προκρίνω τη συγκεκριμένη χρονολόγηση, ειδικά με βάση την columna caelata, η οποία αποδίδεται στον μεγάλο γλύπτη Σκόπα και φέρει αυτές τις πτυχώσεις σε τεθλασμένη διάταξη, τύπου «ζιγκ-ζαγκ». Πρόκειται για ένα μοτίβο που απαντάται συχνά στα ιωνικά εργαστήρια αυτής της περιόδου. Η ύστερη κλασική περίοδος είναι μια φάση έντονης ιωνικής αναβίωσης και έτσι, η ιωνική τεχνοτροπία γίνεται πολύ του συρμού, τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στην γλυπτική.

- Κατά τη γνώμη σας, οι Σφίγγες και οι Καρυάτιδες φιλοτεχνήθηκαν από τον ίδιο καλλιτέχνη;

Τα κεφάλια των αγαλμάτων που σώζονται, της Καρυάτιδας και της Σφίγγας, μοιάζουν πολύ με το κεφάλι του Διονύσου από τη Θάσο, όπως και με τα κεφάλια των Αετίδων, από τον υστεροκλασσικό ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς. 

Ο Διόνυσος της Θάσου είναι ένα μαρμάρινο κεφάλι, το οποίο έχει ανευρεθεί στη Θάσο, φυλάσσεται στο εκεί μουσείο και χρονολογείται στο 330-320 π.Χ. Αυτό, ως προς τα καλλιτεχνικά και τεχνικά του χαρακτηριστικά είναι εξαιρετικά κοντά στο κεφάλι της Σφίγγας που βρέθηκε στον τάφο της Αμφίπολης. Η αισθητική και τεχνική σύγκριση είναι αποκαλυπτική και, κατά τη γνώμη μου, δικαιολογεί το συμπέρασμα ότι, όχι μόνο το μάρμαρο ως πρώτη ύλη αλλά και το εργαστήριο που ανέλαβε να φιλοτεχνήσει τα γλυπτά του Τύμβου προερχόταν από τη Θάσο. Επίσης, υπάρχει άλλο ένα κεφάλι, γυναικείο, το οποίο βρέθηκε στο ιερό του Ηρακλέους στη Θάσο, που μοιάζει εξαιρετικά, αυτή τη φορά όχι με το κεφάλι της Σφίγγας, αλλά με το κεφάλι της Καρυάτιδας.

alt

Κρίνοντας από τις φωτογραφίες, καθώς δεν έχω δει αυτοπροσώπως το μνημείο, θα έλεγα ότι οι Σφίγγες και οι Καρυάτιδες έχουν κατασκευαστεί από δύο διαφορετικές φλέβες θασίτικου μαρμάρου, προέρχονται όμως και οι δύο από το ίδιο λατομείο.

Σε ό,τι αφορά στον συμβολισμό, κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε κανείς να πει τα εξής: Πρώτα από όλα, υπάρχει ένας στενός δεσμός με τον Απόλλωνα και το ιερό των Δελφών, στο οποίο ο κυρίαρχος θεός ήταν ο Απόλλων, όμως, μόλις εκείνος έφυγε για την χώρα των Υπερβορείων, ο Διόνυσος τον αντικατέστησε. Αυτή η ανάμιξη Απόλλωνα και Διονύσου, παραπέμπει σε ένα και μόνο σημείο της ελληνικής επικράτειας εκείνης της εποχής: Δελφοί. Ο λόγος για τον οποίον το πιστεύω αυτό είναι ο εξής: α) Η γενική σιλουέτα των Καρυατίδων μοιάζουν πολύ με τις Κόρες του Θησαυρού των Σιφνίων στους Δελφούς. β) Οι Σφίγγες ήταν ιερές μορφές αφιερωμένες στον Απόλλωνα, κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητείται. 

- Δίνετε μεγάλη έμφαση στα επιστύλια. Ποια είναι η θεωρία σας γι' αυτά;

Θεωρώ πως το στοιχείο εκείνο που μας δίνει αποδείξεις για τη σύνδεση του μνημείου της Αμφίπολης με τους Δελφούς είναι τα ζωγραφισμένα επιστύλια. Πρόκειται για εύρημα κρίσιμης σημασίας κι αυτό διότι υπάρχει ένα τρίποδο και ένα φοινικόδεντρο, όπως αυτό που ήταν αφιερωμένο από τον Κίμωνα στους Δελφούς κατόπιν της νίκης επί των Περσών στον Ευρυμέδοντα (469-466 π.Χ.). Έτσι, έχουμε την επανάχρηση του φοινικόδεντρου στο ζωγραφισμένο επιστύλιο, καθώς αυτό το σύμβολο της νίκης των Ελλήνων επί των Περσών στη Μικρά Ασία, έγινε μοτίβο για την τέχνη γενικοτερα. Αυτό οφείλεται, βέβαια, στη νίκη των Μακεδόνων επί των Περσών στην Ασία. Είμαι βέβαιος πως θα βρεθούν κι άλλα στοιχεία που θα επιβεβαιώσουν ότι το συγκεκριμένο μνημείο δημιουργήθηκε προς τιμήν κάποιας νίκης του μακεδονικού στρατού και μιλώ για τον Τύμβο συνολικά. 

Στο επιζωγραφισμένο επιστύλιο επίσης, η πτερωτή μορφή πέραν πάσης αμφιβολίας, φαίνεται ότι είναι μια Νίκη. Στη διάθεσή μου έχω μόνο τις φωτογραφίες που δημοσίευσε το ΥΠΠΟ, φαντάζομαι όμως ότι αυτό που έχω δει, όπως και οποιοσδήποτε άλλος, δεν είναι το μόνο τμήμα του επιστυλίου που είναι επιζωγραφισμένο, θα πρέπει να υπάρχουν κι άλλα. 

alt

Όσο για τον ταύρο, αυτός, φυσικά, αντιπροσωπεύει τον Διόνυσο, δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο, διότι δεσπόζει με το μέγεθός του στη σύνθεση. Ηδη στις Βάχκες ο Ευρυπίδης αναφέρεται στον Διόνυσο ως ένα πλάσμα με τα χαρακτηριστικά του ταύρου και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι Βάκχαι του Ευριπίδη παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη Μακεδονία, στην αυλή της Πέλλας. Χάρη στην τραγωδία του Ευρυπίδη, υπάρχει ισχυρός δεσμός του ταύρου με τον Διόνυσο.

Στα επιστύλια βλέπουμε ότι και οι δύο μορφές τείνουν προς τον ταύρο, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο αυτής της παράστασης. Αυτά όλα, κατά τη γνώμη μου, μιλούν για μια διονυσιακή αναπαράσταση και μπορεί να έχουν σχέση με την εποχή κατά την οποίαν φτιάχτηκε το μνημείο, εφόσον είναι γνωστό ότι ο Απόλλων επέστρεφε από τη χώρα των Υπερβορείων στο μέσον του καλοκαιριού, όπως γνωρίζουμε από τον ποιητή Αλκαίο. Επομένως, ίσως έχει να κάνει με την περίοδο που ο Διόνυσος ήταν ο κυρίαρχος των Δελφών και εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν αναφορές από διάφορα άλλα πασίγνωστα γλυπτά, τα λεγόμενα opera nobilia.

Ο Διόνυσος είχε πολύ μεγάλη σημασία για τον Μέγα Αλέξανδρο. Θα έλεγα ότι η περίοδος κατά την οποία κατασκευάστηκε ο Τύμβος είναι μια εποχή που το πνεύμα αλλάζει. Η κατήφεια εγκαταλείπεται και αυτός ο ενθουσιασμός, η έξαψει που προκαλεί ο Διόνυσος θεωρείται χαρακτηριστική της απολυταρχικής εξουσίας. Ετσι ο Διόνυσος γίνεται ο πιο σημαντικός θεός για τους Μακεδόνες. 

Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν πότης, θα λέγαμε «ένα πολύ γερό ποτήρι» και υπάρχει πλήθος διονυσιακών νύξεων στις αναπαραστάσεις που τον αφορούν. Είναι η περίοδος που το ελληνικό πνεύμα εγκαταλείπει τον ψυχρό ορθολογισμό της κλασικής περιόδου και τα πάντα τείνουν προς τον διονυσιασμό, τις καταχρήσεις και την μπαρόκ αντίληψη του κόσμου -όλα αυτά είναι σχετικά με τη συγκεκριμένη στάση ζωής, η οποία είναι χαρακτηριστική και σημαντική.

- Διακρίνετε άλλους συμβολισμούς στο μνημείο;

Οι Καρυάτιδες είναι συνδεδεμένες στενά με το θάνατο. Ακόμη και στην Ακρόπολη της Αθήνας, οι Κόραι θεωρούνται φρουροί του τάφου του Ερεχθέα. Οι Σφίγγες, για παράδειγμα, δεν ήταν αντικρυστές όπως πολύ νομίζουν. Η μία είχε το κεφάλι της στραμμένο προς τα μέσα και η άλλη προς τα έξω. Και σε αυτό υπήρχε, βέβαια, συμβολισμός: Η μία κοίταζε προς τον έξω κόσμο, των ζωντανών και η άλλη προς τα ενδότερα, στον κόσμο των νεκρών. Οι Σφίγγες στέκονται στο όριο, ανάμεσα στο βασίλειο των ζωντανών και σε εκείνο του νεκρών. Αλλά και η όλη ακολουθία των θαλάμων που οδηγεί στο βαθύτερο σημείο του Τύμβου δίνει έμφαση σε αυτό το δρομολόγιο από τη ζωή προς το θάνατο. Επομένως, συνιστά μια θρησκευτική ή ακόμη και ψυχ-αγωγική εμπειρία. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα τέτοιων σύνθετων μνημείων, για παράδειγμα ο Παυσανίας αναφέρει το Ηρώον του Τροφωνίου στη Λειβαδιά. Ο Τροφώνιος ήταν ο ένας από τους δύο αρχιτέκτονες του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς. Κατόπιν έγινε ήρωας και μάλιστα με θεραπευτικές ιδιότητες, γι' αυτό και έγινε αντικείμενο μαντικής λατρείας. Ολα αυτά έχουν σχέση με τις ηρωικές δοξασίες, οι οποίες είχαν αποκτήσει μεγάλη σημασία τη συγκεκριμένη περίοδο. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των ηρώων και των θεοτήτων, ένα στοιχείο χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου, η Σωτηρία, αναδεικνύεται σε κύρια ψυχική ανάγκη των ανθρώπων. Επομένως, ο Τύμβος της Αμφίπολης απαντά σε πνευματικές ανάγκες.

- Ώστε, εκτός από ταφικό, το μνημείο της Αμφίπολης ήταν επιπλέον και λατρευτικό;

Πιστεύω πως όλα τα επιμέρους στοιχεία του συνθέτουν μια ξεκάθαρη αναφορά: Ο Απόλλων ήταν ο θεός που χάρισε τη νίκη στους Μακεδόνες. Ο Απόλλων συνδέεται με τους Δελφούς, όπως και ο Διόνυσος, ο οποίος κατά τη συγκεκριμένη περίοδο γίνεται εξίσου σημαντικός με τον Απόλλωνα. Στο ναό των Δελφών, στο ανατολικό αέτωμα απεικονιζόνταν ο Απόλλωνας με τις Μούσες και στο δυτικό ο Διόνυσος ανάμεσα στις Θυιάδες (Μαινάδες). Επομένως, στο μνημείο της Αμφίπολης διακρίνω όλα τα στοιχεία πνευματικότητας της εποχής του, δηλαδή του τέλους του 4ου π.Χ αιώνα. 

O Αντόνιο Κόρσο είναι Ιταλός αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης, ειδικευμένος στην αρχιτεκτονική και την αρχαιοελληνική γλυπτική. Συγγραφέας 11 βιβλίων και περισσότερων από 100 ειδικών άρθρων, ο κ. Κόρσο θεωρείται παγκοσμίως ως αυθεντία στον Πραξιτέλη στον οποίον έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού του έργου. Οι μελέτες του Αντόνιο Κόρσο αποτελούν σημείο αναφοράς για την επιστημονική κοινότητα του κλάδου. Από το τη δεκαετία του '80 η Ελλάδα είναι η βάση του κ. Κόρσο, παρόλο που οι αλλεπάλληλες υποτροφίες και οι συνεργασίες του με κορυφαία ερευνητικά κέντρα ανά τον κόσμο τον υποχρέωναν να μετεγκαθίσταται κατά καιρούς σε χώρες όπως η Βρετανία, η Γερμανία, η Ουγγαρία, η Σουηδία, η Ρωσία κ.ά. Ωστόσο, βαθιά πεπεισμένος ότι η Ελλάδα είναι η γη της Επαγγελίας για τον μελετητή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, ο Αντόνιο Κόρσο πάντα επιστρέφει στην Αθήνα.


ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!Η ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!

Η ψυχανάλυση στην Ελλάδα
alt
Είναι γεγονός ότι ακόμα και η ψυχανάλυση γεννήθηκε στην  Ελλάδα! Σύμφωνα με αυτήν ο Σωκράτης στον διάλογό του με κάποιο άλλο άτομο, ξεχνούσε και απαρνιόταν κάθε προκατάληψη και στερεότυπο που είχε για το συγκεκριμένο θέμα. Παράλληλα, προσποιήτο ότι δεν γνώριζε τίποτα για το θέμα, κάτι που ονομάστηκε «Σωκρατική ειρωνεία».



Ούτως ή άλλως ο Σωκράτης πραγματικά έλεγε ότι: «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» (= ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα).Στη συζήτηση βοηθούσε τον συνομιλητή του να φθάσει στην αλήθεια, σε ένα συμπέρασμα, με κατάλληλες ερωτήσεις. Έτσι, ο συνομιλητής του κατέληγε σε νέα συμπεράσματα που συχνά αναιρούσαν τα προηγούμενα και τελικά έφτανε στην αλήθεια, μόνος του. Δηλαδή, ο συνομιλητής απαντώντας στις ερωτήσεις και στις θέσεις του Σωκράτη, οδηγούσε το μυαλό του σε νέα συμπεράσματα και τελικά κατέληγε στην αλήθεια. Η μέθοδος ονομάστηκε μαιευτική γιατί είναι σαν τις ωδίνες του τοκετού, επίπονη και επίμονη. Άλλωστε η μητέρα του Σωκράτη, Φαιναρέτη, ήταν μαία!

alt
Την σωκρατική ειρωνεία και την μαιευτική μέθοδο χρησιμοποιούν σήμερα οι ψυχολόγοι και ψυχίατροι. Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι δεν διδάσκονται να την χρησιμοποιούν σωστά. Καταρχάς, δεν ξεκινάνε με το πρώτο βήμα που είναι η απόρριψη των υφισταμένων κοινωνικών προκαταλήψεων και στερεοτύπων. Ακόμα και τα βιβλία με τα οποία οι ψυχοθεραπευτές έχουν διδαχθεί την ψυχανάλυση, προσφέρουν έτοιμες θεωρίες που τις αποδέχονται ως αληθείς. Έτσι, ο ψυχοθεραπευτής είναι προκατειλημμένος με γνώσεις που τις αποδέχεται ως αδιαμφισβήτητες.

Και όμως, τονίζεται ότι στην επιστήμη δεν υπάρχει η λέξη απόλυτο. Οι ψυχοθεραπευτές είναι επαγγελματίες που έχουν σκοπό να θεραπεύσουν τον ασθενή, έναντι αμοιβής. Ο Σωκράτης δεν ήταν επαγγελματίας, και δεν έπαιρνε χρήματα. Σκοπός του ήταν να δείξει στους άλλους ότι δεν είχαν γνώση της άγνοιά τους. Ο Σωκράτης είπε στους δικαστές του ότι θα συνεχίσει να το κάνει αυτό και στον άλλο κόσμο, στις ψυχές γνωστών αρχαίων Ελλήνων!!!

Στην ψυχανάλυση, ο ασθενής δεν πρέπει να αποδεχτεί καμία άποψη που αναφέρει δογματικά ο ψυχοθεραπευτής του, αν πρώτα δεν βγει από μέσα του - μαιευτικά. Αλλά πώς να γίνει αυτό όταν υπάρχει το φαινόμενο της ψυχολογικής εξάρτησης από τον ψυχοθεραπευτή; Πώς θα γίνει αντικειμενική θεραπεία εξαιτίας αυτού του γεγονότος;

Πώς οι ψυχοθεραπευτές θα απαλλαγούν από τις υφιστάμενες προκαταλήψεις τους, όταν από την πρώτη στιγμή που βλέπουν τον ασθενή, τον κατηγοριοποιούν σε κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο (νεύρωση, ψύχωση, ψυχοπαθολογία και σχιζοειδής κατάσταση) και όταν ουσιαστικά κατευθύνουν εξουσιαστικά την ψυχοθεραπεία, αντί τα συμπεράσματα να εκμαιεύονται από τον ασθενή και μόνο;

alt
Καταρχάς, κάποιος που επιθυμεί να γίνει ψυχολόγος ή ψυχίατρος δεν ελέγχεται, από κάποιον άλλον καθηγητή ψυχοθεραπευτή ή κάποια επιστημονική επιτροπή, αν είναι κατάλληλος για το επάγγελμα ή αν θέλει να το χρησιμοποιήσει ως διέξοδο σε προσωπικά του ψυχολογικά προβλήματα ή αν είναι ψυχοπαθητικό άτομο. Από την άλλη, πολλοί ψυχοθεραπευτές έχουν αλαζονεία και αποκαλύπτουν διάφορα χαρακτηριστικά της προσωπικής ζωής του ασθενή, με υποσυνείδητο σκοπό να τον εντυπωσιάσουν.

Έτσι, για παράδειγμα σε κάποιον ασθενή που είχε κακοποιηθεί στην παιδική του ηλικία από τον πατέρα του και αργότερα έγινε βιαστής, του λένε - πριν προλάβει να τους το πει ο ίδιος - ότι στην παιδική του ηλικία κακοποιούσε ή ακόμα και σκότωνε ζωάκια (για να εκδικηθεί υποσυνείδητα τον πατέρα του).

Συχνά οι ψυχοθεραπευτές λένε διάφορα στοιχεία στον ασθενή για την ιδιωτική του ζωή, χωρίς αυτός να τους τα έχει αναφέρει. Έτσι, ο ασθενής εντυπωσιάζεται. Όμως με αυτόν τον τρόπο ο ψυχαναλυτής αποκτά αλαζονεία και κομπορρημοσύνη, σαν να περιμένει από τον ασθενή του που βρίσκεται γενικά σε μειονεκτική και άβολη θέση να του πει ότι είναι καταπληκτικός επιστήμονας. Και όμως, αν κάποιος διαβάσει κάποιο καλό βιβλίο ψυχιατρικής ή ψυχολογίας, μπορεί να κάνει αυτές τις προβλέψεις.

Ομοίως και ο γενικός ιατρός, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τα συμπτώματα των ασθενειών, θα μπορούσε να κάνει τον έξυπνο στον ασθενή. Αλλά δεν το κάνει. Γιατί κάποιοι ψυχοθεραπευτές το κάνουν, ας το αφήσουμε ασχολίαστο.

Συμπερασματικά, οι ψυχοθεραπευτές μπορεί να προσποιούνται άγνοια, αλλά στην ουσία με τις ερωτήσεις τους κατευθύνουν τον ασθενή σε κάποια συγκεκριμένα συμπεράσματα. Όμως, τα συμπεράσματα αυτά, που εκ των προτέρων έχουν καταλήξει οι ψυχοθεραπευτές και μετά καθοδηγούν τους ασθενείς τους να τα «διαπιστώσουν», μπορεί να είναι λανθασμένα.

Εξάλλου, ο ψυχαναλυτής έχει την εξουσία και η γνώμη του παρουσιάζεται ως απόλυτη, ως αλάνθαστη στον ασθενή που είναι επιστημονικά δεδομένο ότι αποκτά με τον ψυχαναλυτή του μια έντονη σχέση εξάρτησης. Επιπρόσθετα, η μαιευτική μέθοδος δεν είναι τόσο μαιευτική, μιας και ο ψυχαναλυτής σε κάθε συνεδρία τονίζει τα συμπεράσματα και δεν αφήνει τον ασθενή να τα αποκαλύψει όλα μόνος του.

alt
Ο μαθητής του Σωκράτη, Πλάτων, ίδρυσε την επιστήμη της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής. Πρώτος χώρισε την ψυχή σε 3 δυνάμεις, 3 μέρη:

α) Το «λογιστικόν» που κυριαρχεί στην ψυχή και είναι η λογική σκέψη.

β) Το «επιθυμητικόν» που είναι οι ορμές του ανθρώπου που τον παρασύρουν στην αναζήτηση των απολαύσεων και της ηδονής.

γ) Το «θυμοειδές» που είναι το μέρος της ψυχής που βοηθάει το ``λογιστικόν΄΄ να ελέγχει και να χαλιναγωγεί το επιθυμητικόν.

Ο μαθητής του Πλάτωνα, Αριστοτέλης, χωρίζει την ψυχή στο ``λόγον έχον μέρος΄΄ ή αλλιώς ``έλλογον΄΄ και στο ``άλογον΄΄ μέρος. Το έλλογον μέρος διακρίνεται στο ``κυρίως έλλογον΄΄ ή αλλιώς ``καθαρά λόγον έχον μέρος΄΄ και στο ``ώσπερ τού πατρός΄΄. Το ``κυρίως έλλογον μέρος΄΄ είναι το διανοητικό μέρος της ψυχής, είναι αυτό που αποκαλούμε νου. Είναι οι διανοητικές αρετές (σοφία, φρόνηση, σύνεση και άλλα). Το ``ώσπερ του πατρός΄΄ μέρος είναι το έλλογον μέρος που έχει σχέση με τη λογική όπως αυτή του γονέα προς το τέκνο του.

Το ``άλογον΄΄ μέρος της ψυχής είναι τα πάθη και οι ασυνείδητες παρορμήσεις. Είναι το μη λογικό μέρος. Το άλογο μέρος χωρίζεται στο ``κυρίως άλογον΄΄ ή αλλιώς ``καθαρά άλογον μέρος΄΄ και στο ``επιθυμητικόν΄΄ ή ``ορεκτικόν΄΄ μέρος (ορέγομαι = επιθυμώ). Το ``καθαρά άλογον μέρος΄΄ δεν έχει σχέση με τις ηθικές αρετές, αλλά με την ομοιόσταση του ανθρώπου. Το μέρος αυτό έχει σχέση με την αύξηση και την ανάπτυξη του ανθρωπίνου οργανισμού.

Είναι, θα λέγαμε σήμερα, οι λειτουργικές περιοχές (πεδία όχι κέντρα) του εγκεφάλου που ελέγχουν τις ανθρώπινες λειτουργίες. Το ``επιθυμητικόν΄΄ ή ``ορεκτικόν΄΄ μέρος είναι η ηδονή (με την ψυχιατρική έννοια της λέξεως), τα πάθη, τα ένστικτα και τα ορμέμφυτα του ανθρώπου. Το ``επιθυμητικόν΄΄ μέρος της ψυχής μαζί με το ``ωσπερ του πατρός έλλογον μέρος΄΄ συνιστούν το ``άλογον καί έλλογον μέρος΄΄ της ψυχής, δηλαδή το μέρος που συνδέει τις ορμές και τα πάθη, με τις ηθικές αρετές.

alt
Ο Επίκουρος από τη Σάμο (341-270 π.Χ.) αναφέρει ότι εκ φύσεως ο άνθρωπος έχει την τάση να αποφεύγει ότι του προκαλεί σωματικό ή ψυχολογικό πόνο και να αναζητεί την ευχαρίστηση που είναι ο αυτοσκοπός της ζωής του. Ο Επίκουρος, πριν τον Φρόιντ, εισάγει την ψυχιατρική έννοια της ηδονής. Έτσι, ηδονή δεν είναι μόνον οι σωματικές και οι υλικές απολαύσεις, αλλά και αυτό που ανέφερε ο Επίκουρος.

Ο Επίκουρος ανέφερε, επίσης, ότι το λογικό μέρος του ανθρώπου καταπολεμά τον φόβο και τις ψυχικές συγκρούσεις που όπως είπε τις προκαλεί κάθε κατάσταση που αφαιρεί από τον άνθρωπο την ευχαρίστηση, δηλαδή η καταπίεση της ηδονής. Άρα, ο Επίκουρος εισάγει την έννοια των μηχανισμών άμυνας του Εγώ, εναντίον του αλόγου πρωτόγονου μέρους της ψυχής που την καταπιέζει, την ``μαστιγώνει΄΄.

Ο αναγνώστης σίγουρα συνειδητοποιεί ότι αυτοσκοπός του ανθρώπου είναι η ικανοποίηση της ηδονής, ακόμα και όταν αυτή δεν συνδέεται με την απόλαυση σωματικών ή υλικών αγαθών. Για παράδειγμα ένας βουδιστής ή ένας χριστιανός μοναχός έχουν την ηδονή της ηρεμίας που προσφέρει η ενασχόλησή τους με τον Θεό και ο περιορισμός των απολαύσεων που, όπως έλεγε και ο Επίκουρος, προκαλούν ψυχική ταραχή.

Άλλο παράδειγμα είναι ο νέος που συμμετέχει σε συμμορίες, κάνει βανδαλισμούς και ξυλοκοπάει ή σκοτώνει άλλα άτομα. Αυτός ίσως να έχει την ηδονή της εκδίκησης των γονιών του που πιθανώς να τον κακοποίησαν ψυχολογικά ή σωματικά ή σεξουαλικά κατά την παιδική του ηλικία. Μπορεί, επίσης, οι γονείς του να έδειξαν αδιαφορία προς αυτόν ή μπορεί να ήταν ορφανός.

alt
Κάποιος ψυχαναλυτής ήδη θα έχει καταλάβει με τα παραπάνω ότι οι αρχαίοι Έλληνες ίδρυσαν την ψυχανάλυση. Για τους μη ειδικούς θα γίνει μια νοηματική σύνδεση. Στην ψυχή, το ``λογιστικόν΄΄ μέρος του Πλάτωνα και το ``έλλογον΄΄ μέρος του Αριστοτέλη είναι το λογικό μέρος της ψυχής.

Είναι αυτό που ο Φρόιντ αποκάλεσε ``Εγώ΄΄, δηλαδή το μέρος της ψυχής που μεσολαβεί ανάμεσα στις άλογες ηδονές και ορμές, καθώς και στις απαιτήσεις του κοινωνικού περιβάλλοντος. Το ``επιθυμητικόν΄΄ μέρος της ψυχής του Πλάτωνα και το ``άλογον΄΄ μέρος της ψυχής του Αριστοτέλη, είναι αυτό που ονόμασε ο Φρόιντ ως ``Αυτό΄΄. Είναι η ηδονή για την οποία μίλησε ο Επίκουρος.

Οι ρίζες της ηδονής βρίσκονται στο ασυνείδητο μέρος το εγκεφάλου. Όμως, δίκην δένδρου, επεκτείνουν τα κλαδιά τους στο συνειδητό μέρος του εγκεφάλου στο οποίο η ηδονή γίνεται αντιληπτή, αλλά με αλλοιωμένη μορφή. Είναι η ηδονή των σεξουαλικών απολαύσεων, η ασυνείδητη ηδονή της εκδίκησης των γονιών μας αν μας φέρθηκαν άσχημα στην παιδική μας ηλικία, η ηδονή του θανάτου κ. α.

Η ηδονή του θανάτου φαίνεται για παράδειγμα όταν κάποιος παθαίνει έμφραγμα και σωριάζεται στο έδαφος. Τότε όλοι μαζευόμαστε από πάνω του να τον δούμε. Επίσης, φαίνεται από τους πολέμους, από την ζαλάδα που οι άνθρωποι αισθάνονται στο μπαλκόνι (συχνά γιατί η ζωή δεν τους ικανοποιεί και υποσυνείδητα θα ήθελαν να αυτοκτονήσουν) και από πολλά άλλα.

Ακόμα, υπάρχει και η ηδονή της καταστροφής που φαίνεται πολύ χαρακτηριστικά από την τηλεόραση και την ασυνείδητη ηδονή με την οποία βλέπουμε θανάτους και καταστροφές.

alt
Το ``Αυτό΄΄ είναι το άλογο, το πρωτόγονο και το αρχέγονο μέρος που σχετίζεται με τις ορμές, τα ένστικτα, τις απωθημένες εμπειρίες, τις επιθυμίες και την ηδονή. Γενικά, υπάρχει μια αλληλοδιαπλοκή μεταξύ στο ``Εγώ΄΄ και στο ``Αυτό΄΄. Υπάρχει, κατά τον Φρόιντ, η ``άμυνα του Εγώ΄΄. Το Εγώ, δηλαδή, απωθεί στο ``υποσυνείδητο΄΄ (είναι το μέρος που μένει μακριά από την συνείδηση η οποία εκφράζεται με το ``συνειδητό΄΄) μια δυσάρεστη εμπειρία όπως είναι για παράδειγμα η κακοποίηση κάποιου στην παιδική του ηλικία από τους γονείς του ή η αδιαφορία τους. Δυστυχώς, η απώθηση καταχώνιασμα όλων των δυσάρεστων εμπειριών ή της ηδονής στην άβυσσο του μυαλού μας, δεν είναι επαρκής και βγαίνει, τελικά, στην επιφάνεια.

Η απώθηση αυτή μπορεί να σχετίζεται και με αρνητικά συναισθήματα όπως για παράδειγμα είναι το μίσος του παιδιού (και μετέπειτα άνδρα) προς τον πατέρα του που τον κακοποιούσε. Επειδή, όμως, όλα αυτά τα συναισθήματα είναι μη αποδεκτά από την κοινωνία, τότε δημιουργούνται τα ψυχολογικά προβλήματα. Στο προηγούμενο παράδειγμα το παιδί δεν επιτρέπεται, κοινωνικά, να δηλώσει το μίσος του για τον πατέρα του ή να τον χτυπήσει, για να τον εκδικηθεί.

Άρα, το παιδί αυτό αργότερα αποκτά αντικοινωνική συμπεριφορά, και εκδηλώνει την ανάγκη υποσυνείδητης εκδίκησης με πολλούς τρόπους: μετέχει σε καυγάδες, γίνεται πυγμάχος ή καρατέκα ή στρατιωτικός, εντάσσεται σε αναρχικές ή ακροδεξιές ομάδες ή συμμορίες, γίνεται βιαστής, χτυπά την γυναίκα του, παρακολουθεί θρίλερ στο βίντεο, παίζει βίαια παιχνίδια στους υπολογιστές κ. ο. κ. Στα αγόρια το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στη σχέση τους με την μητέρα και στα κορίτσια στη σχέση τους με τον πατέρα, όπως θα δούμε παρακάτω.

alt
Όλα τα παραπάνω αποδεικνύονται με την ύπνωση και εμφανίζονται στα όνειρα, στο χιούμορ, στις παραδρομές του λόγου, στις προτιμήσεις του ανθρώπου: από τον σεξουαλικό του σύντροφο μέχρι τις πολιτικές του προτιμήσεις κτλ. Τα ψυχολογικά προβλήματα εκδηλώνονται με σωματικά συμπτώματα όπως αϋπνία, άγχος, σπαστική κολίτιδα ή αλλιώς σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ταχυκαρδία, ``κόμπος στον λαιμό΄΄, τραύλισμα, σεξολογικά προβλήματα, υστερία, κλειστοφοβία, αγοραφοβία, κρίσεις πανικού κ. α. Αυτά λέγονται ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Από την άλλη μεριά, πολλές ασθένειες έχουν ψυχολογικά αίτια ως υπόβαθρο της εκδήλωσης τους όπως το έλκος από στρες, ο διαβήτης, η ελκωτική κολίτιδα, ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, η ψωρίαση, το άσθμα, οι αλλεργίες, η παχυσαρκία (από μη ενδοκρινολογικά αίτια) κ. α.

Επιστρέφοντας στην ψυχανάλυση, το ``θυμοειδές΄΄ του Πλάτωνα και το ``άλογον και έλλογον μέρος΄΄ του Αριστοτέλη είναι αυτό που ονομάζει ο Φρόιντ ως ``Υπερεγώ΄΄ και ανήκει στο λογικό μέρος. Το ``Υπερεγώ΄΄ είναι οι αξίες, τα κριτήρια, οι ηθικοί κανόνες, οι φραγμοί και οι επιταγές που επιβάλλει το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον οι οποίες ορίζουν τι πρέπει και τι απαγορεύεται να κάνει το άτομο.

alt
Το ``Υπερεγώ΄΄ μαζί με το ``Εγώ΄΄, ελέγχουν το ``Αυτό΄΄. Δηλαδή ελέγχουν το άλογο και μη ηθικό μέρος της ψυχής και το χαλιναγωγούν. Αν το ``Αυτό΄΄ αντιτίθεται με τις κοινωνικές και ηθικές επιταγές, τότε το καταπιέζουν και το καταχωνιάζουν στο υποσυνείδητο μέρος του μυαλού. Αλλά, όπως προαναφέρθηκε, αυτή η απώθηση δεν είναι τέλεια και έτσι οι απωθημένες εμπειρίες, σκέψεις και ηδονές βγαίνουν στην επιφάνεια και επηρεάζουν τη ζωή και τη συμπεριφορά του ατόμου.

Με τον έλεγχο του ``Εκείνου΄΄ (το ``Αυτό΄΄ λέγεται αλλιώς και ``Εκείνο΄΄), όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι για το ``άλογον μέρος΄΄, υπάρχει φυσιολογικά μια αρμονία ανάμεσα στις δυνάμεις της ψυχής. Αν η ισορροπία αυτή διαταραχθεί και υπερισχύσει το ``Αυτό΄΄, δηλαδή οι ηδονές, τα ένστικτα, οι επιθυμίες, τα πάθη και οι απωθημένες εμπειρίες, τότε δημιουργούνται τα ψυχολογικά προβλήματα.

alt
Με βάση το σκεπτικό αυτό δικαιολογούνται όλα τα σύγχρονα προβλήματα όπως η νεύρωση, τα ψυχολογικά προβλήματα, το υπερβολικό άγχος, τα σεξολογικά προβλήματα (στο 90% των ατόμων οφείλονται σε ψυχολογικά αίτια), η επιθετικότητα των νέων, η βία (στην οικογένεια, στο σχολείο, στον δρόμο και γενικά παντού), η ομοφυλοφιλία, ο βιασμός και πολλά άλλα. Σχετικά με τον βιασμό, μαζί με την πυρομανία, την τοξικομανία, την κλεπτομανία, την επιδειξιμανία, την κοπρολαγνεία, τον φετιχισμό, την κτηνοβασία, την παιδεραστία (παιδοφιλία), την ηδονοβλεψία, την νεκροφιλία και άλλες ``παραφιλίες΄΄ και σεξουαλικές διαστροφές, εντάσσονται όλα στις ψυχοπαθολογίες.

Σε όλα τα παραπάνω, ένα κακό οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση ή την επιδείνωση της ψυχοπαθολογίας. Σε ό, τι αφορά τον τοξικομανή και γενικά τον χρήστη ψυχοτρόπων ουσιών (από κόλλες μέχρι χασίς, μαριχουάνα και ηρωίνη), γίνεται τελικά ψυχοπαθητικό άτομο και επικίνδυνο για τους άλλους. Το άτομο που λαμβάνει ψυχοτρόπες ουσίες είναι επιρρεπές σε τροχαίο και εργατικό ατύχημα και έχει ισχυρή τάση για ανομία, κυρίως κλοπές, ληστείες και άσκοπη χρήση βίας για να εκδικηθεί υποσυνείδητα τους κακούς ή αδιάφορους ή ανύπαρκτους (εγκαταλελειμμένο ή ορφανό παιδί) γονείς του.

alt
Ο αναγνώστης ίσως να μην αντιλαμβάνεται πλήρως την έννοια της ασυνείδητης σκέψης που αναφέρθηκε παραπάνω. Θα γίνει μια μεγαλύτερη ανάλυση στο θέμα αυτό. Στην φράση ``ασυνείδητη σκέψη΄΄ το ``ασυνείδητη΄΄ προσδιορίζει τη σκέψη που δεν εισέρχεται στη συνείδησή μας άμεσα, δηλαδή δεν μας έρχεται στο νου, αλλά παρουσιάζεται με διαφόρους τρόπους, όπως στα όνειρα, στο λόγο, στα αστεία, στις παραδρομές του λόγου κτλ.

Οι υποσυνείδητες σκέψεις εμπεριέχονται στο υποσυνείδητο που είναι το πρωτόγονο μέρος του εγκεφάλου μας που πέρα από τα ένστικτα και τα ορμέμφυτα, εμπεριέχει και σκέψεις για πρόσωπα όπως οι γονείς μας κ. α. Το υποσυνείδητο επηρεάζει τη σκέψη και την αντίληψή μας, τις αποφάσεις μας, τις σχέσεις μας με τους άλλους, το επάγγελμά μας, τα πολιτικά πιστεύω μας και γενικά τη ζωή μας.

Για παράδειγμα ένα παραμελημένο παιδί, που υποσυνείδητα αισθάνεται άσχημα για τους γονείς του, εξαιτίας της έλλειψης αγάπης από μέρους τους, μπορεί όταν μεγαλώσει να γίνει στρατιωτικός, αστυνομικός ή πυγμάχος ή πολιτικά να ενταχθεί σε ακραίες ομάδες (αναρχικός ή φασίστας) Όσοι τρέφουν αρνητικά συναισθήματα για τους γονείς τους τους, είναι ``ευνουχισμένοι΄΄ από αυτούς από την παιδική τους ηλικία.

alt
Σχετικά με την έννοια του ``ευνουχισμού΄΄, ο Σίγκμουντ Φρόϋντ την συνέλαβε έχοντας υπόψιν του την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα τον θεό Ουρανό που καταβρόχθιζε τα αρσενικά παιδιά του (όπως οι ευνουχιστικοί πατεράδες μεταφορικά), γιατί φοβόταν ότι κάποιο από αυτά θα του έπαιρνε τον θρόνο. Η γυναίκα του Ουρανού, Γη, μην αντέχοντας τον αφανισμό των παιδιών της, έδωσε στον υιό της Κρόνο ένα δρεπάνι για να ευνουχίσει τον πατέρα του, όπως και έγινε.

Ο Κρόνος στη συνέχεια παντρεύτηκε την αδελφή του Ρέα (ήταν και οι δύο Τιτάνες), όμως επειδή φοβόταν σαν τον πατέρα του ότι κάποιο από τα αρσενικά παιδιά του θα τον εκθρόνιζε τα κατάπινε και αυτός! Αργότερα, όμως, ευνουχίστηκε και ο ίδιος από τον υιό του Δία που τον είχε σώσει η μάνα του Ρέα!!! Γενικά, έχουμε το πρότυπο του ``ευνουχιστικού΄΄ πατέρα και το πρότυπο της αιμομιξίας (όπως Κρόνος- Ρέα) στην κοσμογονία και θεογονία της ελληνικής μυθολογίας.

Το πρότυπο του ``ευνουχιστικού΄΄ πατέρα ειναι πολύ συνηθισμένο σήμερα, με τη μορφή του πατέρα που είναι αυστηρός και επηρεάζει τη σεξουαλική ζωή των παιδιών του, με το να τα μειώνει και να τους προκαλεί σύνδρομο κατωτερότητας. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τη μητέρα.

Όταν ο γονέας είναι καταπιεστικός ή αδιάφορος, τότε τα παιδιά του τον απεχθάνονται ή να τον μισούν (συνήθως υποσυνείδητα) και αργότερα έχουν ψυχολογικά και σεξολογικά προβλήματα όπως για παράδειγμα είναι στις γυναίκες η δυσπαρευνία και η ``ψυχρότητα΄΄ στο σεξ. Παράλληλα, παρουσιάζουν επιθετικότητα που μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και με τη χρήση βίας. Επίσης, ο ``ευνουχισμός΄΄ είναι συνήθως η αιτία που τα τέκνα χτυπάνε ή υβρίζουν ή ακόμα και σκοτώνουν τους γονείς τους ή τους κλείνουν στα γηροκομεία.

alt
Ο Φρόϋντ, πέρα από τον μύθο του Κρόνου, χρησιμοποίησε και τον μύθο του Οιδίποδα για να διατυπώσει την θεωρία του περί ``οιδιποδείου συμπλέγματος΄΄, βασιζόμενος στο πρότυπο της αιμομιξίας. Ο Οιδίποδας, βασιλιάς των Θηβών, είχε παντρευτεί την μητέρα του Ιοκάστη χωρίς να γνωρίζει ότι η γυναίκα που παντρεύτηκε ήταν η μητέρα του και απέκτησε δύο υιούς: τον Πολυνείκη και τον Ετεοκλή, και δύο κόρες: την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Όταν συνειδητοποίησε ότι παντρεύτηκε τη μητέρα του, τότε αυτοτυφλώθηκε.

Μάλιστα, ο Οιδίποδας είχε σκοτώσει τον πατέρα του, τον βασιλιά της Θήβας, Λάιο χωρίς να γνωρίζει ότι ο άνδρας που σκότωσε ήταν ο πατέρας του. Τα δύο αγόρια του Οιδίποδα ενεπλάκησαν σε ένοπλη διαμάχη για την διεκδίκηση του θρόνου της Θήβας και τελικά ο πατέρας τους τα καταράστηκε. Ο Πολυνείκης πήγε στο Άργος και συμμάχησε με τους 6 βασιλείς της Πελοποννήσου πείθοντάς τους να εκστρατεύσουν κατά της Θήβας. Τελικά οι δυο υιοί του Οιδίποδα αλληλοσκοτώθηκαν σε μονομαχία μεταξύ τους.

alt
 Στον μύθο αρχαία ελληνική τραγωδία του Οιδίποδα βλέπουμε τα χαρακτηριστικά του ``οιδιποδείου συμπλέγματος΄΄, καθώς και τις δυσάρεστες συνέπειές του, όταν παραμένει άλυτο σε όλο τους το μεγαλείο. Επίσης, βλέπουμε τον φθόνο μεταξύ των αδελφών που είναι κάτι πολύ συνηθισμένο έστω και υποσυνείδητα στις οικογένειες. Ο φθόνος αυτός ενισχύεται όταν οι γονείς καλομαθαίνουν το πρωτότοκο υιό ή τον Βενιαμίν της οικογενείας (συνήθως τα αγόρια).

Παράλληλα, τα κορίτσια πάντα ζηλεύουν υποσυνείδητα τα αγόρια, διότι η οικογένεια και η κοινωνία δίδει μεγαλύτερη σημασία σε αυτά. Ο φθόνος αυτός συνεχίζεται σε όλη τους τη ζωή. Ο Φρόιντ το αποκάλεσε αυτό: ``φθόνος του πέους΄΄. Στον μύθο του Οιδίποδα αξίζει να σημειωθεί πως ο Κρέοντας, αδελφός της Ιοκάστης και νέος βασιλιάς της Θήβας, διέταξε να μην ταφεί το σώμα του νεκρού Πολυνείκη. Αυτό, γιατί ο Πολυνείκης επιτέθηκε εναντίον της πατρίδος του. Εντούτοις, η Αντιγόνη παράκουσε την εντολή, γιατί γνώριζε ότι η ψυχή του άταφου νεκρού περιπλανιέται αιωνίως, μην μπορώντας να ησυχάσει (έτσι πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες).

alt
Έτσι, η Αντιγόνη ``ενταφίασε΄΄ το γυμνό σώμα του νεκρού Πολυνείκη με τον εξής παραδοσιακό, αντί της ταφής τρόπο: πήρε στα χέρια της ξηρή σκόνη και ράντισε γύρω γύρω το νεκρό με τριπλή σπονδή (ρίχνοντας 3 φορές σκόνη) από σφυρηλατημένο κανάτι. Τότε ο θείος της Κρέοντας διέταξε να την κλείσουν σε μια σπηλιά και να σφραγίσουν την πόρτα της, για να πεθάνει από την πείνα. Αυτό το έκανε γιατί η πράξη της Αντιγόνης προς τον Πολυνείκη ήταν απαγορευμένη από τους νόμους.

Έτσι, η Αντιγόνη προτίμησε να πεθάνει για τους ηθικούς νόμους και να παραβλέψει τους ανθρώπινους. Αιώνια παρέμεινε η προχριστιανική της φράση: ``εγώ γεννήθηκα για να αγαπώ και όχι για να μισώ΄΄. Υπάρχει, όμως, και συνέχεια στο δράμα. Ο Αίμωνας, υιός του Κρέοντα και αγαπημένος της Αντιγόνης, μόλις έμαθε για τον θάνατό της, τότε αυτοκτόνησε. Μετά τον ακολούθησε και η μητέρα της Αντιγόνης, Ιοκάστη ...

Όλα τα παραπάνω, δηλαδή ο θηβαϊκός κύκλος, αποτέλεσαν το αγαπημένο θέμα των αρχαιοελληνικών τραγωδιών, ιδίως του Σοφοκλή, στα θέατρα των αρχαίων Ελλήνων.

Επιστρέφοντας στην αιμομιξία, είναι γεγονός ότι το έθιμο της αιμομιξίας ακολουθούσαν και πολλοί βασιλείς, όπως οι Φαραώ και η Ελληνίδα βασίλισσα της Αιγύπτου, Κλεοπάτρα (51- 30 π.Χ.) που είχε παντρευτεί τον αδελφό της Πτολεμαίο!!! Η αιμομιξία υπάρχει ως αρχέτυπο στο οιδιπόδειο σύμπλεγμα.

alt
Για όσους δεν γνωρίζουν, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, με λίγα λόγια, συνίσταται στο γεγονός ότι το παιδί απευθύνει τις σεξουαλικές επιθυμίες του στα συγγενικά του πρόσωπα: κατά κύριο λόγο στους γονείς του και δευτερευόντως στα αδέλφια του. Για το αγόρι το πρώτο σεξουαλικό αντικείμενο είναι η μητέρα του και για το κορίτσι ο πατέρας της.

Όμως, ο γονέας που δεν αποτελεί σεξουαλικό αντικείμενο, θεωρείται ενοχλητικός από το παιδί το οποίο δείχνει εχθρικότητα, έχοντας τον υποσυνείδητο φόβο του ευνουχισμού από αυτόν. Όλη αυτή η υποσυνείδητη αιμομικτική κατάσταση είναι το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, το οποίο διαρκεί από το τρίτο ως περίπου τα έβδομο έτος ζωής του παιδιού. Στο κορίτσι το σύμπλεγμα δεν λέγεται οιδιπόδειο αλλά ``σύμπλεγμα της Ηλέκτρας΄΄ πάλι από την ελληνική μυθολογία παρμένο.

alt
Η Ηλέκτρα ήταν κόρη του περίφημου βασιλιά των Μυκηνών, Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας. Όταν ο Αγαμέμνων γύρισε από τον τρωικό πόλεμο, η γυναίκα του με τον εραστή της Αίγισθο τον δολοφόνησαν σε ενέδρα, με τη βοήθεια άλλων προδοτών. Τότε η κόρη της Ηλέκτρα φυγάδεψε τον αδερφό της Ορέστη, ώστε να μη τον σκοτώσουν και αυτόν.

Τελικά, έπειτα από χρόνια ο Ορέστης και η Ηλέκτρα σχεδίασαν και σκότωσαν τους δολοφόνους του πατέρα τους, δηλαδή τη μητέρα τους και τον Αίγισθο.

Και σε αυτή την αρχαία ελληνική τραγωδία φαίνεται το αντίστοιχο με το οιδιπόδειο σύνδρομο, από τη μεριά της γυναίκας, καθώς και οι δυσάρεστες συνέπειές του από τη μη επίλυσή του. Σημειώνεται ότι και ο μύθος της Ηλέκτρας και του Ορέστη ήταν αγαπημένο θέμα των αρχαιοελληνικών τραγωδιών. Γνωστή είναι η τραγωδία ``Ηλέκτρα΄΄ του Ευριπίδη.



ΥΜΝΟΣ ΜΟΥΣΑΙΟΝ!!ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ!!!ΕΡΡΩΣΘΕ

 "Ύμνος σε όλους τους Θεούς" !!Τιμή και δόξα στους Θεούς που οφείλουμε εμείς οι Έλληνες τα πάντα!!Αυτοί δημιούργησαν το Ελληνικό Έθνος!!Τώρα η πατρίδα μας είναι υπόδουλη στους Βυζαντινούς κατακτητές!!Το Ελληνικό τσουνάμι τίποτα δεν το σταματά η αφύπνιση των Ελλήνων είναι γεγονός!!Ερρωσθε και ευδαιμονείτε Έλληνες και Ελληνίδες!!
ΔΙΑΣ2.jpg


ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ Η ΑΘΗΝΑ!!ΜΟΝΑΧΕΣ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΡΑΣΑ ΒΕΒΗΛΩΣΑΝ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!


Οι καλόγεροι

του Κωστή Παλαμά

Είμαστ' οι άνεργοι και οι άχαροι,
και της ζωής είμαστ' εμείς οι καταλαλητάδες,
για να πατάμε και να σβήνουμε είμαστε
τα ωραία και τ' αληθινά, τ' άνθια και τις λαμπάδες.

Τον ήλιο και τα ηλιόχαρα οχτρευόμαστε,
και τις αγάπες της καρδιάς και του παιδιού τα γέλια,
με νεκροσάβανο σκεπάζουμε
το Λόγο τον τετράψυχο στα γαληνά Βαγγέλια.

Είμαστ' ο κούφιος ήχος ο παράταιρος
στων κεραυνών το ταίριασμα και στων κελαϊδημάτων,
χαλάσματα και σκιάχτρα κάνουμε
τους θείους ναούς και τα λευκά κορμιά των αγαλμάτων.

Μα να ο ραγιάς τα σύντριψε τα σίδερα,
«Ζωή!» ο Τεχνίτης έκραξε, Σοφέ, αλαλάζεις «Νίκη!»
φύγαμε τότε και τρυπώσαμε
μέσ' στων ερήμων τις μονιές και γίναμεν οι λύκοι.

Και τώρα κάθε που απαντήσουμε
την Υπατία την άτρομην Ιδέα την αστρομάτα,
τη σφάζουμε, τη χιλιοκομματιάζουμε,
και - ω λύσσα! - τα κομμάτια της τα ρίχνουμε στη στράτα.
------------------------------
ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ? ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ? ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ? ΟΕΟ?

ΑΧ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!!

ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ
Θ20.jpg
ΣΤΟ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!!

Ορδές καλογριών πλημμύρισαν χθες το Εφετείο -Ετρωγαν τα νύχια τους, αγωνιούσαν για τον Εφραίμ [εικόνες]

Μοναχές με μαύρα ράσα να κινούνται... διαβολικά γρήγορα στο Εφετείο, άλλες να στέκονται στο απέναντι πεζοδρόμιο, τρώγοντας τα νύχια τους από την αγωνία που ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους, και λίγο πιο άνετοι μοναχοί να κινούνται στους χώρους του δικαστηρίου.

Αυτή την εικόνα αντίκρισε, σε γενικές γραμμές, χθες το πρωί όποιος έτυχε να βρεθεί στο Εφετείο. Για ποιον λόγο είχαν κατακλύσει το δικαστήριο δεκάδες ιερωμένοι, μοναχοί, καλόγριες και πιστοί; Μα για να συμπαρασταθούν στον ηγούμενο Εφραίμ και τον μοναχό Αρσένιο, οι οποίοι θα κάθονταν στο εδώλιο για το περίφημο σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Βέβαια, οι ορδές των ιερωμένων και των πιστών που κατέκλυσαν χθες το Εφετείο έπαιξαν και αυτές τον ρόλο τους στην αναβολή της υπόθεσης, αφού η δίκη με το που άρχισε διεκόπη για τις 23 Μαρτίου, προκειμένου να βρεθεί στο Εφετείο κατάλληλη αίθουσα για να χωρέσει τους 13 κατηγορούμενους και τους δεκάδες λοιπούς άλλους που θέλουν να βρουν μια θέση στο ακροατήριο για να τους συμπαρασταθούν.

Το πιθανότερο είναι να γίνει η δίκη στη μεγάλη αίθουσα τελετών του Εφετείου, όπου εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση με κατηγορούμενο τον Ακη Τσοχατζόπουλο.


Φωτογραφία: Sooc
alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

altaltalt

alt

alt

altalt

alt

Φωτογραφίες: Sooc



Πηγή: Ορδές καλογριών πλημμύρισαν χθες το Εφετείο -Ετρωγαν τα νύχια τους, αγωνιούσαν για τον Εφραίμ [εικόνες] | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/194189/ordes-kalogrion-plimmyrisan-hthes-efeteio-etrogan-ta-nyhia-toys-agonioysan-gia-ton#ixzz3TLRLrvzb

ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΣΤΗ ΔΙΚΗ:ΚΩΛ@ΧΑΡΤΟ ΤΟ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΛΟ!!Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ!

Το απίστευτο κόλπο του Εφραίμ στη δίκη!
Ήμουν μπροστά και σου μεταφέρω επακριβώς πως έκατσε το σκηνικό. Ένας μεγαλοαυλικός με κάθε βυζαντινή τυπικότητα πλησιάζει τον αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή και του προτείνει να δοθεί χρυσόβουλλο στον ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου.

-Γιατί να του δώσουμε χρυσόβουλλο, κάνει ωραίες πίπες ο καλόγερος;

«Μεγαλειότατε, ο ηγούμενος κάνει μαγκιόρικες προσευχές για το καλό της βασιλείας σας...

Έχει αρχίσει να βαριέται ο αυτοκράτωρ, άσε ότι τα έχει ψιλοπάρει στο κρανίο διότι δεν του καθότανε η παρθένα θυγατέρα του μεγαλοαυλικού. Τελικά, αφού τα έξυσε με τα δυο του χέρια ο Τσιμισκής πήγε πάσο, γνωρίζοντας ότι ο αυλικός του θα είχε την προμήθειά του από τον ηγούμενο.

Τρίβοντας τα χέρια ο αυλικός δίνει αμέσως εντολή στον γραμματικό να ετοιμάσει το χρυσόβουλλο, δηλαδή μια περγαμηνή σε επεξεργασμένο δέρμα, κατά προτίμηση τράγου, για να υπογράψει, πάντα με κόκκινο μελάνι, κάτω από τον τίτλο του «Πιστός Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων».

Έρχεται, λοιπόν, σήμερα ο Εφραίμ, ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, που έκανε κάποιες ημέρες στον Κορυδαλλό, αν είναι δυνατόν στη φυλακή άνθρωπος του Θεού, και λέει «Έχω χρυσόβουλλο του αυτοκράτορα». Η κουβέντα γίνεται επειδή το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ξαναπαίζει στα δικαστήρια.

Με χρυσόβουλλο, λοιπόν, ο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου παραχωρούσε εκτάσεις στα μοναστήρια. Ο αποδυτηριάκιας έχει μία ερώτηση. Το χρυσόβουλλο του Τσιμισκή στο Βατοπέδι είναι γνήσιο; Αν δεν είναι μαϊμού, τότε ο Κύπριος ηγούμενος έχει δίκαιο. Όχι, δηλαδή, και να μην αναγνωρίζουμε τον αυτοκράτορα.

Ένα τελευταίο, για να καταλάβεις πόσο γαμημένη είναι αυτή η χώρα. Μέσα στους πρώτους νόμους που ψήφισε το ελληνικό κράτος όταν έφυγαν οι Τούρκοι, κι αυτό συνέβη το 1830, ήταν να αναγνωρίσει νομοθετικά την κυριότητα κάθε μοναστηριακής έκτασης με βάση τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα. Φοβερά πράγματα. Δεν πρόλαβαν οι μπινέδες οι Έλληνες να απελευθερωθούν και μετά από 400 χρόνια ένα από τα πρώτα που έκαναν ήταν να επικυρώσουν τα βυζαντινά δέρματα τράγου. Γεννημένοι κοπρίτες. Άξιοι της μοίρας σας!!.
alt

ΠΟΣΟ ΞΕΥΤΥΛΙΣΜΕΝΗ ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ?

Χρυσόβουλλο. Τι να 'ναι αυτό; Όλο και κάτι μαθαίνεις στη ζωή. Όταν έσκασε αυτή η ιστορία, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, στα ρεπορτάζ έπαιξε και το χρυσόβουλλο. Η χρυσή βούλα του αυτοκράτορα είναι. Ξανά μανά στα δικαστήρια η υπόθεση. Φοβερά πράγματα. Ανά κατά δια είχε γίνει η Ελλάδα πριν από 8 χρόνια με το σαματά, επί κυβέρνησης Κωστάκη Καραμανλή, με τις αλλαξοκωλιές του δημοσίου και της Μονής Βατοπεδίου και τότε έπαιξε στην αέρα το... χρυσόβουλλο. Ένα κωλόχαρτο, δηλαδή, που είχε επάνω του τη σφραγίδα του αυτοκράτορα του Βυζαντίου.

Σου λέει, λοιπόν, ο Εφραίμ, ο ηγούμενος της Μονής του Αγίου Όρους, του μοναστηριού που εδώ και χίλια χρόνια γνωρίζει το παιχνίδι της συνεξουσίας, της Εκκλησίας με την πολιτική, ότι έχω χρυσόβουλλο. Αυτό λέει ο ηγούμενος. Αυτή η έκταση είναι δική μου, αυτός ο κάμπος, αυτή η λίμνη, αυτό το βουνό, διότι με χρυσόβουλλο το παρεχώρησε στη Μονή ο αυτοκράτωρ.

Εδώ είμαστε. Γιατί ο αυτοκράτωρ χάριζε ακίνητη περιουσία στους καλόγερους; Μην το λησμονήσω. Ο αυτοκράτωρ δεν παραχωρούσε στους μοναχούς μονάχα χωράφια αλλά και το δικαίωμα να εισπράττει τους φόρους το μοναστήρι από τους μαλάκες τους πιστούς. Ούτε ανέκδοτα λέμε, ούτε γράφουμε σενάρια θρησκευτικής φαντασίας. Λέμε γεγονότα. Ότι οι ιερομόναχοι λειτουργούσαν και σα φορατζήδες.

Πονηρός ο αυτοκράτωρ. Γιατί να φτιάξω υπουργείο εφορίας και να πληρώνω εφοριακούς που θα τα αρπάνε από τους χωριάτες; Τη δουλειά θα την κάνουν οι άνθρωποι του Θεού στους οποίους πιο εύκολα θα πληρώνουν τους φόρους οι χριστιανοί. Και από την πλευρά τους οι καλόγεροι είχαν την ηθική υπουχρέωση να προσεύχονται για την ευτυχία και την μακροημέρευση του ηγεμόνα. Όχι, δηλαδή, ο άλλος να σου δίνει χρυσόβουλλα κι εσύ, ο ρασοφόρος να μη ζητάει ρουσφέτι από τον Θεό για πάρτη του αυτοκράτορα.

Τελικά, η Λίμνη Βιστωνίδας και η έκταση που γίνεται ντόρος σε ποιον ανήκει, στο δημόσιο ή, τη Μονή Βατοπεδίου; Στη Μονή ασφαλώς, εκτός κι αν δεν ισχύει το χρυσόβουλλο του αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή.
πηγη...
http://www.zougla.gr/o-apoditiriakias/article/to-apistefto-kolpo-tou-efrem-sti-diki


33εκατ. ΕΥΡΩ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΦΕΔΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΠ!!ΟΥΣΤ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ!!

Στα 33 εκατ. ευρώ το κόστος για τους «κερασμένους» καφέδες στη ΓΕΝΟΠ -Τι απαντούν οι συνδικαλιστές !! 

Στα 33 εκατ. ευρώ το κόστος για τους «κερασμένους» καφέδες στη ΓΕΝΟΠ -Τι απαντούν οι συνδικαλιστές
Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ προσπάθησε να δώσει τη δική της απάντηση στον σάλο που έχει προκληθεί μετά τις αυξήσεις και τον τρόπο με τον οποίο δόθηκαν στους εργαζόμενους στη ΔΕΗ.

Μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1 και στον Νίκο Ευαγγελάτο, ο αντιπρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ Κώστας Κουτσοδήμας είπε ότι δεν περίμενε μια τέτοια πολεμική εναντίον της ΓΕΝΟΠ και ότι η ΔΕΗ δεν έχει καμία σχέση με τον κρατικό Προϋπολογισμό.

«Εως 6 ευρώ δόθηκαν, που θα είναι ένα τροφείο, ένας καφές και ένα σάντουιτς», είπε και πρόσθεσε ότι είναι άδικο να χρεώνεται το σωματείο έλλειμμα ευαισθησίας.

«Κάναμε μια επέκταση, να παίρνει ο άλλος ένα σάντουιτς. Δεν είναι ότι δεν σκεφτόμαστε την κοινωνία. Πρέπει να απευθυνθούν στις κυβερνήσεις που παίρνουν τις αποφάσεις», είπε και διερωτήθηκε: «Αν δεν πάρουμε εμείς το σάντουιτς, θα το δώσουν στους ανέργους;».

Είπε επίσης ότι ο μέσος μισθός είναι περίπου 1.300 ευρώ, αλλά πρόσθεσε ότι δεν είναι μεγάλος μισθός γιατί υπάρχει και ο βουλευτικός που είναι μεγαλύτερος.

Η αλήθεια είναι ότι στη ΔΕΗ, μέχρι σήμερα, τέτοια παροχή δεν προβλεπόταν, με αποτέλεσμα η θέσπιση τροφείου να οδηγεί σε μια παροχή ύψους 6 ευρώ την ημέρα ή αλλιώς 150 ευρώ τον μήνα. Αυτά τα κουπόνια, δηλαδή, που θα χορηγούνται από τη ΔΕΗ ισοδυναμούν με το 8% έως 10% του σημερινού μέσου καθαρού μισθού στη ΔΕΗ, που κυμαίνεται μεταξύ 1.500 και 1.600 ευρώ.

Πόσο κοστίζουν οι παροχές στη ΔΕΗ

Οπως αναφέρει και το capital.gr, το μισθοδοτούμενο προσωπικό της ΔΕΗ, σύμφωνα με τον ισολογισμό του 9μήνου, ανερχόταν σε 18.766 άτομα, χωρίς να υπολογίζονται οι περίπου 2.500 έκτακτοι. Μόνο για τους μόνιμους, λοιπόν, η εταιρεία θα χορηγεί καθημερινά κουπόνια ύψους έως 6 ευρώ με συνολικό κόστος που φτάνει τις 112 χιλιάδες ευρώ την ημέρα ή αλλιώς τα 2,8 εκατ. ευρώ το μήνα ή 33,7 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Αυτά είναι τα χρήματα που θα πληρώσει το ταμείο της ΔΕΗ, δηλαδή το ταμείο που «γεμίζει» από τα χρήματα που πληρώνουν οι καταναλωτές, δηλαδή τα 4,5 εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις που προμηθεύονται ρεύμα από τη ΔΕΚΟ. Όσοι δηλαδή αντέχουν ακόμη και πληρώνουν, αφού υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης οι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔΕΗ έχουν ξεπεράσει τα 2 δισ. ευρώ.

Πηγή: Στα 33 εκατ. ευρώ το κόστος για τους «κερασμένους» καφέδες στη ΓΕΝΟΠ -Τι απαντούν οι συνδικαλιστές | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/194173/sta-33-ekat-eyro-kostos-gia-toys-kerasmenoys-kafedes-sti-genop-ti-apantoyn-oi#ixzz3TLO4e5QA

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ!!!ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ Ο ΞΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ!!ΦΕΚ

ΞΥΠΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ!!

EUROKINISSI/ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Θέση ειδικού συμβούλου στο υπουργείο Εξωτερικών καταλαμβάνει ο ξάδελφος του πρωθυπουργού, Γιώργος Τσίπρας, διεθνολόγος και αρθρογράφος της εφημερίδας «Αυγή».

Σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεων ο Γιώργος Τσίπρας διορίζεται στο Πολιτικό Γραφείο του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, σε θέση Ειδικού Συμβούλου κατηγορίας ΠΕ με βαθμό Β και εισαγωγικό ΜΚ.

Σημειωτέον ότι τον Φεβρουάριο του 2012 το όνομα του Γιώργου Τσίπρα είχε ακουστεί ξανά, καθώς ήταν μεταξύ μετακλητών υπαλλήλων που προορίζονταν για το γραφείο του αντιπροέδρου της Βουλής, Αναστάστιου Κουράκη.

Τότε με απόφαση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα δεν είχε προχωρήσει ο διορισμός του.

Δείτε το ΦΕΚ του διορισμού!!


alt

Πηγή: Ο Τσίπρας διόρισε τον ξάδελφό του στο υπουργείο Εξωτερικών [δείτε το ΦΕΚ] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/194230/o-tsipras-diorise-ton-xadelfo-toy-sto-ypoyrgeio-exoterikon-deite-fek#ixzz3TLCiT0XR

ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑΣ ΕΠΕΙΣΕ 400 ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΕΥΝΟΥΧΙΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ!!

alt

Ο διάσημος Ινδός ποπ σταρ και τηλεοπτικός ιεροκήρυκας, Gurmeet Ram Rahim Singh, κατηγορείται χειραγώγησε περίπου 400 άνδρες να αφαιρέσουν τους όρχεις τους.

Σύμφωνα με Ινδικά μέσα ο Hans Raj Chauhan, ένας από τους πρώην οπαδούς του, είχε υποβληθεί σε ευνουχισμό πριν επτά χρόνια, και σήμερα τόλμησε να σπάσει τη σιωπή του.




«Είπαν στα θύματα, ότι μόνο εκείνοι που θα ευνουχιστούν, θα είναι σε θέση να συναντήσουν τον Θεό», δήλωσε ο δικηγόρος του Chauhan, Navkiran Singh.

alt

Οι ευνουχισμοί φέρεται να άρχισαν να συμβαίνουν από το 2000

Ο 35χρονος Chauhan, κατέθεσε αγωγή κατά του γκουρού και το Κεντρικό Γραφείο Ερευνών άρχισε να εξετάζει τις αιτιάσεις που χρονολογούνται ήδη από το 2000. Ωστόσο, πολλοί οπαδοί του πιστεύεται ότι φοβούνται να μιλήσουν.

Ο Gurmeet Ram Rahim Singh περιγράφει τον εαυτό του ως: πνευματικό/Άγιο / φιλάνθρωπο / τραγουδιστή / αθλητής/ σκηνοθέτη / καλλιτεχνικό διευθυντή / μουσικό διευθυντή / σεναριογράφο / στιχουργό, κ.α. Επιπλέον, είναι ιδιοκτήτης εργοστασίων, καταστημάτων, εστιατορίων, ξενοδοχείων, ορφανοτροφείων. Η προσωπική περιουσία του λέγεται ότι αγγίζει τα 50 εκατομμύρια δολάρια είναι επικεφαλής της κοινωνικο - πνευματικής οργάνωσης Dera Sacha Sauda.