APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Είμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος

Google Translate


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ: ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ:ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝ!!ΤΟΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ

alt

Με την εμφάνιση του Χριστιανισμού και ιδίως από την στιγμή που ο Άγιος Αθανάσιος έγραψε το σύγγραμμα «κατά Ειδώλων», το όνομα των Ελλήνων καταχλευάζονταν από τον άμβωνα και στα εκκλησιαστικά συγγράμματα, γινόμενο συνώνυμο τουειδωλολάτρηή αιρετικού, και προστιθέμενο ενίοτε προς δυσφήμιση και προς άλλα εθνικά ονόματα. Κανείς από τους εκχριστιανισθέντες Έλληνες τολμούσε να φέρει το καταδικασμένο όνομα, εκ φόβου μη επισύρει καθ' εαυτού αναθέματα της Εκκλησίας. Συνέβη τότε να επανέλθουν σε κοινή χρήση παλιά και ξεχασμένα εθνικά ονόματα των Ελλήνων. Έκτοτε πιθανώς ονομάστηκανΕλλαδικοί, με επίθετο που βρίσκει κανείς και στον Ξενοφώντα (Στ΄ π.Χ. αιώνα), οι κάτοικοι της κυρίως Ελλάδας. Μείζονα τότε διάδοση εξέλαβε το παλαιότατο όνομα των Ελλήνων,Γραικός, πλεονεκτώντας των άλλων, και με αυτό δήλωναν τους Έλληνες και οι δυτικοί. Η οργάνωση του Βυζαντινού κράτους ως Ρωμαΐικου, η διατήρηση εν αυτώ των διοικητικών μορφών του Ρωμαϊκού κράτους και η προσηγορία των Ρωμαίων, την οποία έφεραν οι υπήκοοι, συντέλεσαν στην διάδοση του ονόματος Ρωμαίοι (Ρωμηοί) στους Έλληνες, το οποίο ουδέποτε επικράτησε ολοσχερώς.
Όταν το έθνος υποδουλώθηκε στους Τούρκους, η Εκκλησία έκρινε ως πιο συμφέρον το όνομα των Ρωμαίων. Ο κατακτητής αναγνώρισε τον Πατριάρχη ως πατριάρχη των Ρωμαίων «Ρούμ πατριγκί» και στην δικαιοδοσία του υπήγαγε όλους τους Ρωμαίους (Ρουμ μιλέτι) , όλους δηλαδή τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, οι οποίοι νωρίτερα υπάγονταν στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου (αυτοκράτορα των Ρωμαίων), στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν και μη Έλληνες!Πηγή: Μεγάλη Ελληνική


Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΙΑ΄, σσ. 7-Cool!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
αθ.png

ΑΘΙ.png
alt

Ο "άγιος" Αθανάσιος υπήρξε μέγας εχθρός του Ελληνισμού συμμετείχε σε μαζικές καταστροφές έργων τέχνης των προγόνων μας και ήταν αυτός που απαγόρευσε την ονομασία Έλλην και την αντικατέστησε με το Ρωμιός!!Προέτρεπε τούς βυζαντινούς κατακτητές τής πατρίδος μας σε σφαγές Ελλήνων και απειλούσε με αφορισμό όποιον τολμούσε να αναφερθεί σεοτιδήποτε ελληνικό!!Έγραψε βιβλίο με τίτλο κατά των Ελλήνων οπού καταφέρεται με λύσσα κατά του ελληνισμού και τής ελληνικής φιλοσοφίας!!Αυτόν τον ανθέλληνα τιμούν οι ιουδαιοχριστιανοί΄αποδεικνύοντας για μια φορά ακόμα ότι αν είσαι χριστιανός δεν μπορεί να είσαι Έλληνας..ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ!!......

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ: ΦΟΝΙΑΣ-ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ- ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ-ΣΥΝΩΜΟΤΗΣ

http://vatopaidi.files.wordpress.com/2009/08/eikona-agiou-athanasiou-patelarou.jpgΟ Μέγας και Άγιος της 18ης Ιανουαρίου

«Ουκούν ει μήτε άνθρωπος απλώς μήτε μάγος μήτε δαίμων τις εστίν ο Σωτήρ, αλλά και την παρά ποιηταίς υπόνοιαν και δαιμόνων φαντασίαν και Ελλήνων σοφίαν τη εαυτού θειότητι κατήργησε και επεσκίασε.»

(Άγιος Αθανάσιος, «Κατά Ελλήνων», κεφ.48, παρ. 9).
Ο Αθανάσιος, Άγιος και Μέγας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γεννήθηκε το 295 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου πιθανότατα από ελληνικής καταγωγής γονείς. Από πολύ μικρή ηλικία κατηχήθηκε στον Χριστιανισμό ξεχνώντας ολοκληρωτικά την καταγωγή του. Κατά την εφηβεία του μαθήτευσε δίπλα στον φανατικό ασκητή άγιο Αντώνιο τον Μέγα, στην έρημο της Ερυθραίας. Ο δάσκαλός του πέθανε στην έρημο μέσα σε ένα ξεροπήγαδο προσευχόμενος στον Γιαχβέ.

Ο Αντώνιος, κατά την περίοδο που ασκήτευε, δεν άλλαξε ποτέ κανένα ένδυμα, δεν έπλυνε ποτέ το σώμα του και τρεφόταν μέρα παρά μέρα με ένα ξερό παξιμάδι. Γυναίκα δεν γνώρισε ποτέ. (Εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», λήμμα «Άγιος Αντώνιος»). Τα οράματά του με μεταφυσικά όντα και η κατά φαντασίαν μάχη του με τον ίδιο τον Διάβολο ήταν οι πνευματικές καθημερινές του ενασχολήσεις. Με τις παράλογες και σχιζοφρενικές αυτές διδαχές γαλουχήθηκε ο χαρακτήρας του αγίου Αθανασίου, ενός απ΄ τους πλέον φανατικούς ανθρώπους της Ιστορίας.


Κατά την περίοδο του 4ου μ.Χ. αιώνος στην επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν σε εξέλιξη ένας ανελέητος διωγμός εναντίον των Ελλήνων, που καθοδηγείτο από χριστιανούς. Την ίδια εποχή κορυφώνονταν και οι αλληλοσφαγές μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών αιρέσεων. Τα σχίσματα πλήθαιναν, καθώς και ο αδυσώπητος εμφύλιος πόλεμος αναμεταξύ τους για το ποιό δόγμα θα επικρατούσε ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το 328 μ.Χ. και σε ηλικία τριάντα τριών περίπου ετών ο Αθανάσιος ανέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας. Ήταν μικρόσωμος και φιλάσθενος, αλλά τρομερά δραστήριος και πανούργος. Σύμφωνα με όλους τους υποστηρικτές του, αλλά και τους μη, μέθοδοί του ήταν οι κολακείες, οι δωροδοκίες, οι πλαστογραφίες, οι συκοφαντίες, η βία ενάντια στους εχθρούς του, οι πυρπολήσεις ναών και οι δολοφονίες. Απ΄ την Αλεξάνδρεια ο Αθανάσιος εκδιώχθηκε πέντε φορές μέσα σε μία χρονική περίοδο 18 ετών. Ο Γερμανός ιστορικός και πρώην ιερέας Καρλ Χάιν Ντέσνερ στο έργο του «Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού» λέει για τον Αθανάσιο: «Υπήρξε ένας απ΄ τους σκληρότερους και πιο αδίστακτους εκκλησιαστικούς δημαγωγούς» (σελ. 475).

Επίορκοι «έκλεψαν» την πατριαρχεία υπέρ του Αθανασίου

Η εκλογή του στο αξίωμα του πατριάρχη έγινε με τον πλέον σκοτεινό και αμφιλεγόμενο τρόπο, αφού απ΄ τους πενήντα τέσσερις εκλέκτορες αρχιμανδρίτες τον χειροτόνησαν μόνον οι επτά, που παρεμπιπτόντως ήταν και επίορκοι: «Ταύτα μεν Απολλινάριος γράφει περί Αθανασίου, οι δε από της Αρείου αιρέσεως λέγουσιν ως Αλεξάνδρου (προηγούμενος πατριάρχης) τελευτήσαντος εκοινώνουν αλλήλοις οι τα Αλεξάνδρου και Μελιτίου φρονούντες, συνελθόντες τε εκ Θηβαΐδος και της άλλης Αιγύπτου πεντήκοντα και τέσσαρες επίσκοποι ενωμότως συνέθεντο κοινή ψήφω αιρείσθαι τον οφείλοντα την Αλεξανδρέων εκκλησίαν επιτροπεύειν· επιορκίσαντας δε επτά τινας των επισκόπων παρά την πάντων γνώμην κλέψαι του Αθανασίου χειροτονίαν και δια τούτο πολλούς του λαού και των ανά την Αίγυπτον κληρικών αποφυγείν την προς αυτόν κοινωνίαν» (Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ. 17, 4). Η παράνομη και σκανδαλώδης αυτή εκλογή του δημιούργησε μεγάλες αναταραχές. Πιστοί του Αθανασίου προέβησαν σε ξυλοδαρμούς, φυλακίσεις και δολοφονίες εναντίον όσων αμφισβητούσαν τον ποιμένα τους. Η δράση του αγίου επικεντρώθηκε κυρίως εναντίον των Αρειανιστών και των Μελιτιανών χριστιανών. Εκ παραλλήλου κι άλλες αιρέσεις μπήκαν δυναμικά στον αιματηρό χριστιανικό εμφύλιο για την μοιρασιά της πίτας, όπως οι Απολλιναριστές, οι Μασσαλιανοί, οι Νοβατιανοί, οι Ιακωβίτες κ.α.

Δολοφόνησε επίσκοπο και βίασε γυναίκα

Το 335 μ.Χ. είχαν συσσωρευτεί πολλές κατηγορίες εναντίον του πατριάρχη Αθανασίου. Οι κύριες ήταν: Για υπερβολική φορολογία, που είχε επιβάλλει στην επαρχία της Αλεξάνδρειας, για βίαιες ενέργειες αυτού και των πιστών του εναντίον πολλών εκ των εχθρών του ακόμα και μέσα σε εκκλησίες, για την κρυφή βοήθεια σε πολιτικούς αντιπάλους τού αυτοκράτορα και για την παρεμπόδιση της αποστολής σιταριού απ΄ το λιμάνι της πόλης, που κατευθυνόταν προς τους φτωχούς.

Οι κατηγορίες αυτές τον οδήγησαν στην καθαίρεσή του απ΄ τον ίδιο τον ορθόδοξο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, με έγγραφο που έστειλε στην σύνοδο της Τύρου. Όμως, ο Αθανάσιος παραποίησε το έγγραφο αυτό δύο φορές, αναδημοσιεύοντας την επιστολή με ψεύτικα λόγια του Κωνσταντίνου, που έλεγαν δήθεν, ότι ο Αθανάσιος συκοφαντήθηκε. Οι κατηγορίες για βία και επιθέσεις πλήθαιναν, όπως ότι διέταξε τον ιερέα Μακάριο να επιτεθεί εναντίον του Αρειανιστή ιερέα Ισχύρα, ότι ο ίδιος ο Αθανάσιος είχε δολοφονήσει τον επίσκοπο Αρσένιο κι ότι ο άγιος είχε διαφθείρει κάποια γυναίκα. Με όλα αυτά ο Αθανάσιος εξορίστηκε στα Τρέβηρα της Γαλατίας για δύο χρόνια. Οι απολογητές του λένε, ότι όλα αυτά ήταν συκοφαντίες και πίσω τους βρίσκονταν οι Αρειανιστές και οι Μελιτιανοί.

Οι αιρέσεις των Αρειανιστών και των Μελιτιανών πρέσβευαν, ότι ο Χριστός ήταν θνητός άνθρωπος, κάτι το οποίο οι ορθόδοξοι και οι καθολικοί πολέμησαν μετά μανίας. Ο Αθανάσιος τους βρίζει σε κάθε έργο του αποκαλώντας τους «δυσεβεστάτους», «υποκριτές», «μανιακούς», «μοχθηρούς», «απατεώνες», τον δε αρχηγό του Αρειανισμού Άρειο, «βλάσφημο», «παρανοϊκό», «πρόδρομο του Αντιχρίστου» κ.ά..

Ποιός «έχυσε τα έντερα» του πατριάρχη στην τουαλέτα;

Έτσι καλλιεργήθηκε το ανάλογο κλίμα και το 336 μ.Χ., την εποχή της πρώτης εξορίας του αγίου Αθανασίου, ο Άρειος δολοφονείται με άγριο τρόπο. Η δολοφονία έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά την διάρκεια διαλείμματος κοινής συλλειτουργίας του Αρείου με ορθοδόξους με μαφιόζικο τρόπο: «Ήσαν δε τότε πατριάρχαι εις μεν την Κωνσταντινούπολιν Αλέξανδρος, εις δε την Αντιόχειαν Ευστάθιος και εις τα Ιεροσόλυμα Μάξιμος. Εις την Αλεξάνδρειαν ουδείς εχειροτονήθη εξωρισμένου του Αγίου Αθανασίου. Τούτων ούτως εχόντων, πεισθείς ο βασιλεύς υπό του Ευσεβίου και των λοιπών, διέταξε τον πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Αλέξανδρον, όπως συλλειτουργήση απροφασίστως μετά του Αρείου η άλλως να παραιτηθή του θρόνου. Ιδών ο Αλέξανδρος ότι και τα δύο δεινά είναι, έστρεψε την ελπίδα αυτού πάσαν προς τον Θεόν και παρεκάλει αυτόν να κάμη την εκδίκησιν.

» Ότε δε έφθασεν η ωρισμένη ημέρα, την οποίαν καθώρισεν ο βασιλεύς, μεταβάς ο Άρειος προς εκπλήρωσιν της σωματικής του ανάγκης, παρευθύς -ω της δικαίας κρίσεως του Θεού!- εχύθησαν τα εντόσθιά του υποκάτω αυτού και έλαβεν την αξίαν τιμωρίαν ο θεομάχος, απολαύσας το αιώνιον πυρ, το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού» («Μέγας Συναξαριστής», Ιανουαρίου ΙΗ , σελ. 419).

Και ο Αθανάσιος επιβεβαιώνει την δολοφονία: « ...;και ως αντιπεμπούσης της δίκης το ξύλον εν αυτώ την ιδίαν κοιλίαν έπληξε και αντί του θρόνου τη πληγή τα ίδια εξήνεγκεν έντερα και μάλλον ο θρόνος εκείνου το ζην απέσπασεν η αυτός απεσπάσθη παρ΄ εκείνου· εξεχύθη γουν, ως γέγραπται κατά τον Ιούδαν, τοις σπλάγχνοις και καταπεσών εβαστάχθη και μετά μία ημέραν απώλετο» (Άγιος Αθανάσιος, «Προς τους απανταχού μοναχούς περί των γεγενημένων παρά των Αρειανών», κεφ. 57, παρ. 3-4).

Βεβαίως, ούτε ο ίδιος ο Γιαχβέ, αλλά ούτε και η «δικαία κρίση» του ξεκοίλιασαν τον Άρειο, αλλά οι φανατικοί ορθόδοξοι αντίπαλοί του. Ως δολοφόνος κατηγορήθηκε απ΄ τους Αρειανιστές ο ορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Παύλος. Άλλωστε ο,τιδήποτε διαφοροποιείται απ΄ το δόγμα τους αποτελεί γι΄ αυτούς έργο του Σατανά. Εδώ επιβεβαιώνεται για ακόμα μία φορά και στην πράξη η γνωστή ρήση του τυφλού θρησκευτικού φανατισμού: «Ορθοδοξία ή θάνατος». Η δολοφονία αυτή έρριξε κι άλλο λάδι στην φωτιά, που είχε ήδη ανάψει μεταξύ όλων των παρατάξεων και θρησκειών: «Υπό γαρ τούδε του εμφυλίου των χριστιανών πολέμου συνεχείς εγίγνοντο κατά την πόλιν στάσεις, πολλοί τε εκ των γιγνομένων συντριβέντες απώλοντο» (Σωκράτης, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ.12, παρ.17-20).

alt

Ο Μέγας Αθανάσιος πέρασε χρόνια στην έρημο υπηρετώντας τον άγιο Αντώνιο, ο οποίος τον υποστήριξε αργότερα στην πολεμική του κατά του Αρείου. Στην εικόνα φαίνονται να πατούν και οι δύο μαζί τον Άρειο. (Το ύφασμα, που κρατούν, είναι -σύμφωνα με την παράδοση- αυτό που φορούσε ο άγιος Παύλος, προτού «αναχωρήσει για τον Παράδεισο).»

Η δυναμική επιστροφή του Αθανάσιου στην Αλεξάνδρεια σημαδεύτηκε από αιματηρά επεισόδια με την προσπάθεια των ορθοδόξων να επανέλθουν στην εξουσία: «Παντού μετά την προπαγανδιστική του περιοδεία (του Αθανασίου) ανέβηκαν στους θρόνους αντιεπίσκοποι, προκλήθηκε διχόνοια και προέκυψαν νέες διασπάσεις. Γιατί με τους νέους αντιεπισκόπους δημιουργούνταν διαρκώς αναταραχές και οδομαχίες, με αποτέλεσμα τα λιθόστρωτα να καλύπτονται από εκατοντάδες πτώματα» (Καρλ Χάιν Ντέσνερ, «Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», σελ. 487).

Πιστός ιδεολογικός υποστηρικτής του στην μάχη εναντίον όλων ήταν ο δάσκαλός του, άγιος Αντώνιος, θαυματοποιός και αντιαρειανιστής, που τότε ζούσε ασκητεύοντας σε πηγάδια της ερήμου. Και επειδή η διαμονή σε ξεροπήγαδα υπήρξε μόδα της εποχής, ο Αθανάσιος κατέφυγε εκεί για έξι χρόνια, για να γλυτώσει από τους διώκτες του Αρειανιστές: «Και ο μεν Αθανάσιος έβλεπεν εαυτόν εις μεγάλην στεναχωρίαν και φυγών εκρύβη εις εν ξηροπήγαδον, εκείνοι δε ζητήσαντες και μη ευρόντες αυτόν έγραψαν δευτέραν καθαίρεσιν κατ΄ αυτού ...; Έμεινε λοιπόν κεκρυμμένος εις τον λάκκον εκείνον ο Μέγας Αθανάσιος έτη εξ» («Συναξαριστής», Τόμος Ιανουαρίου, σελ. 422).

Ιερέας Παύλος: Η «μαύρη χειρ» του Αθανασίου

Ακολούθησε η δεύτερη εξορία του αγίου απ΄ το 339 έως το 346 μ.Χ., που έγινε επί του Αρειανιστή αυτοκράτορα Κωνστάντιου απ΄ την Σύνοδο της Αντιοχείας και διήρκεσε επτάμισυ έτη. Η εξορία του αποτέλεσε ακόμη μία φορά πυροδότηση της βίας και των οδομαχιών στην πολύπαθη Αλεξάνδρεια: «Οι αστυνομικές και στρατιωτικές επεμβάσεις, οι εξορίες, οι θάνατοι στην πυρά και οι εκτελέσεις δεν έπαιρναν τέλος, ενώ ο Αθανάσιος υποστήριζε μονίμως, πως είχε την ομόφωνη υποστήριξη του λαού της Αλεξανδρείας, αν και ίσχυε μάλλον το αντίθετο» («Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», σελ.48Cool.

Ας δούμε όμως, πως περιγράφει και ένας ορθόδοξος υποστηρικτής του Αθανασίου τον μαινόμενο εμφύλιο των χριστιανών: «Άλλοι δε ξιφών πληγάς επεδείκνυντο, άλλοι λιμόν υπομεμενηκέναι παρ΄ αυτών απωδύροντο και ταύτα ουχ οι τυχόντες εμαρτύρουν άνθρωποι, αλλ΄ εκκλησίαι όλαι ήσαν υπέρ ων οι απαντήσαντες και πρεσβεύοντες εδίδασκον, στρατιώτας ξιφήρεις, όχλους μετά ροπάλων, δικαστών απειλάς, πλαστών γραμμάτων υποβολάς, προς τούτοις παρθένων γυμνώσεις, εμπρησμούς εκκλησιών, φυλακάς κατά των συλλειτουργών και ταύτα πάντα δι΄ ουδέν έτερον η δια την δυσώνυμον αίρεσιν των Αρειομανιτών» (Θεοδώρητος «Εκκλησιαστική Ιστορία», κεφ. 105 παρ. 6-17).

Το 342 μ.Χ. ο στρατηγός του ιππικού Ερμογένης ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη και να θέσει τέλος στον εμφύλιο εκκλησιαστικό πόλεμο ύστερα από διαταγή του Κωνστάντιου. Ο Ερμογένης, ύστερα από παγίδα, που του είχε στήσει το πλήθος των φανατικών ορθοδόξων, εγκλωβίζεται μέσα στο σπίτι του και καίγεται ζωντανός: «Ως δε επέκειτο ο Ερμογένης δια στρατιωτικής χειρός απελάσαι τον Παύλον, παροξυνθέν τότε το πλήθος οία εν τοις τοιούτοις φιλεί γίγνεσθαι, αλογωτέρας εποιείτο κατ΄ αυτού τας ορμάς και εμπίπρησι μεν αυτού την οικίαν, αυτόν δε σύραντες απέκτειναν» (Σωκράτης, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ. 13, παρ. 9-13).

Ως εγκέφαλος της πράξης καταδείχθηκε ο ορθόδοξος ιερέας Παύλος, ο δολοφόνος του Αρείου. Ο Παύλος εξορίζεται στην περιοχή της Μικρής Αρμενίας, όπου αρκετά χρόνια αργότερα θα στραγγαλιστεί με την σειρά του από Αρειανιστές. Πίσω απ΄ αυτόν βρισκόταν για άλλη μία φορά ο εγκέφαλος του όλου εγχειρήματος Αθανάσιος.

Την ίδια εποχή δρομολογείται για πρώτη φορά το μετέπειτα σχίσμα των εκκλησιών απ΄ τον εξόριστο στα Τρέβηρα Αθανάσιο, που έχει πείσει τους καθολικούς και τον αυτοκράτορα της Δύσης Κώνσταντα να αντιταχθούν στον Κωνστάντιο και στους Αρειανιστές. Εκεί συνομότησε με τον εξόριστο Παύλο, πείθοντας τον αυτοκράτορα και αδελφό του Κωστάντιου, Κώνστα, να τους στείλει πίσω στην Αλεξάνδρεια υπό την προστασία του. Ουσιαστικά ο Αθανάσιος προσπαθούσε να πείσει τον Κώνσταντα να ξεκινήσει την αναπροσάρτηση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας στην Ρώμη μέσω πολέμου.

alt

Ο Κωνστάντιος φοβούμενος τον εμφύλιο πόλεμο ζήτησε την επιστροφή του Αθανασίου στην Αντιόχεια, όπου τον υποδέχθηκε ο ίδιος με δάφνες καταστρέφοντας όλα τα έγγραφα, που τον ενοχοποιούσαν. Με την επιστροφή του αγίου στην Αλεξάνδρεια και χωρίς χρονοτριβές στήθηκαν οι διορισμοί δικών του επισκόπων και οι βίαιοι διωγμοί των αντιπάλων του. Ο Αθανάσιος έστησε και μία μικρή Εκκλησιαστική Σύνοδο στην Ιερουσαλήμ, που αποκατέστησε την φήμη και την δόξα του.

Οδομαχίες, πυρές, βεβηλώσεις και δολοφονίες

Η τρίτη εξορία του έγινε από το 356 έως το 362 μ.Χ. πάλι από τον Κωνστάντιο. Το 357 μ.Χ. έγραψε ένα έργο προς τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο, την «Απολογίαν προς τον βασιλέα Κωνστάντιον», όπου κολακεύει υπερβολικά τον Αρειανιστή αυτοκράτορα, αποκαλώντας τον «θεοφιλέστατον», «δίκαιον» ζητώντας την συγγνώμη του: «Συγχώρησον ειπόντι μοι ταύτα, φιλανθρωπότατε Αύγουστε, και πολλήν μοι συγγνώμην δος» (παρ. 3), ενώ το 358 μ.Χ. στο «Προς τους απανταχού μοναχούς περί των γεγενημένων παρά των Αρειανών επί Κωνσταντίου» εξαπολύει λεκτική επίθεση εναντίον του.

Οι απόψεις του για τον Κωνστάντιο αλλά και για πολλούς άλλους μεταβάλλονταν αρκετές φορές ανάλογα με την περίσταση. Την ίδια περίοδο οι πράξεις βίας, οι οδομαχίες, οι βεβηλώσεις, οι πυρές και οι καταστροφές επεκτάθηκαν γρήγορα σε όλη την ανατολική επικράτεια της αυτοκρατορίας. Αντιόχεια, Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Ανδριανούπολη, Γάζα και πολλές άλλες πόλεις αλληλοσπαράσσονταν.

Ο Κωνστάντιος, για να σταματήσει τον ανεξέλεγκτο εμφύλιο, έλαβε σκληρά μέτρα. Την νύχτα της 9ης Φεβρουαρίου του 356 μ.Χ. ο Αθανάσιος ιερουργούσε σε αγρυπνία στο ναό του αγίου Θεωνά. Τότε 5.000 στρατιώτες κύκλωσαν την εκκλησία, για να συλλάβουν τον Αθανάσιο: «Μερισθέν δε το πλήθος εις δύο μέρη και των μεν θελόντων τον Γρηγόριον, των δε τον Μέγαν Αθανάσιον, σύγχυσις μεγάλη εγένετο. Βλέπων δε ο στρατηγός Συριανός, ότι κινδυνεύει να γίνη εμφύλιος πόλεμος, και ότι έκαυσαν ένα ναό, του Διονυσίου καλούμενον, εσκέφθη να φονεύση τον Αθανάσιον, δια να παύση η σύγχυσις» («Συναξαριστής», Τόμος Ιανουαρίου, σελ. 423). Παρά την αιματηρή μάχη που ακολούθησε, ο άγιος κατάφερε να φυγαδευτεί από τους κληρικούς του. Ο πρόωρος θάνατος του Κωνστάντιου τον έφερε και πάλι πίσω στην Αλεξάνδρεια. Το 358 μ.Χ. δολοφονείται από καθολικούς και ορθοδόξους ο Αρειανιστής πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεώργιος.

Η τέταρτη εξορία του Αθανασίου κράτησε ενάμισυ χρόνο και έγινε το 362 μ.Χ. επί Ιουλιανού του «Παραβάτη», επειδή συνέχιζε να είναι ο αρχηγός των ταραχών και επειδή κατηχούσε και βάπτιζε μετά βίας Ελληνίδες γυναίκες στο Χριστιανισμό. Ο Ιουλιανός έστειλε στην Αλεξάνδρεια ένα στρατηγό του με 200 άνδρες, να συλλάβουν τον ταραχοποιό Αθανάσιο. Όμως εκείνος κατάφερε να ξεφύγει και έμεινε κρυμμένος στο σπίτι ενός χριστιανού της Αλεξάνδρειας μέχρι και τον θάνατο του Ιουλιανού. Μετά την δολοφονία του αυτοκράτορα από τον στρατιώτη του άγιο Μερκούριο και την στέψη του ορθόδοξου αυτοκράτορα Ιοβιανού, ο Αθανάσιος επέστρεψε το 363 μ.Χ. πίσω στα καθήκοντά του και στον θρόνο του.

Η επιστροφή του έφερε ξανά πόλεμο και συμπλοκές με κινητοποιήσεις του Στρατού. Πολλοί αιρετικοί επίσκοποι διαπομπεύτηκαν η εξορίστηκαν. Η πέμπτη εξορία του έγινε το 365 μ.Χ. για έξι μήνες επί του Αρειανιστή αυτοκράτορα Ουάλεντος. Ο Ουάλης κινήθηκε εναντίον του θεωρώντας τον υπαίτιο των ταραχών. Το φανατικό πλήθος, που καθοδηγούσε ο Αθανάσιος, στασίασε και πάλι. Ο άγιος απειλούσε τον αυτοκράτορα με αιματηρό εμφύλιο. Ο Ουάλης φοβούμενος τον Αθανάσιο και θέλοντας να ομαλοποιήσει τις ταραχές σταμάτησε και την δίωξη του πανίσχυρου πατριάρχη. Ο Αθανάσιος πέθανε στις 2 Μαΐου 373 μ.Χ.. Τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν τον συνολικό τυχοδιωκτικό του βίο είναι πραγματικά ατελείωτα και θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες, για να τα στοιχειοθετήσουμε.

Το μίσος του Αγίου Αθανασίου κατά του Ελληνικού Έθνους

Ο Αθανάσιος στα γραπτά του επιτίθεται κατά πάντων μη ορθοδόξων και ειδικά κατά των Ελλήνων: «Ταύτας δε και τας τοιαύτας της ειδωλομανίας ευρέσεις άνωθεν και προ πολλού προεδίδασκεν η γραφή λέγουσα. Αρχή πορνείας επίνοια ειδώλων, εύρεσις δε αυτών φθορά ζωής· ούτε γαρ ην απ΄ αρχής, ούτε εις τον αιώνα έσται, κενοδοξία γαρ ανθρώπων ήλθεν εις τον κόσμον, και δια τούτο σύντομον αυτών (των Ελλήνων) τέλος επενοήθη» (Αθανάσιος, «Κατά Ελλήνων», κεφ. 11, 1-6).

Επίσης «Είθε δε και οι των τοιούτων ψευδοθεών κήρυκες και μάντεις (οι Έλληνες), ποιηταί λέγω και συγγραφείς, απλώς θεούς αυτούς είναι γεγραφήκεσαν. Αλλά μη και τας πράξεις αυτών προς έλεγχον αθεότητος και αισχροποιού πολιτείας αναγεγραφήκεσαν; ηδύναντο γαρ και μόνω τω της θεότητος ονόματι την αλήθειαν υφαρπάσαι, μάλλον δε τους πολλούς από της αληθείας πλανήσαι, νυν δε έρωτας και ασελγείας διηγούμενοι του Διος και παιδοφθορίας των άλλων και ζηλοτυπίας προς ηδονήν των θηλειών και φόβους και δειλίας και τας άλλας κακίας, ουδέν άλλο η εαυτούς ελέγχουσιν, ότι ου μόνον ου περί θεών διηγούνται, αλλά ουδέ περί ανθρώπων, περί δε αισχρών και του καλού μακράν όντων μυθολογούσιν» (κεφ. 15, 12-22).

Επίθετα και φράσεις εναντίον των Ελλήνων εξακοντίζονται σε όλα τα έργα του όπως «βλάσφημοι», «τρελλοί», «ψεύτες», «δουλοπρεπείς», «άθεοι», «πρέπει να εξοντωθούν», «θα καούν στην Κόλαση», «αποτρόπαιοι δαίμονες» κ.ά.: « ...;εξιλεούσθαι ους Έλληνες καλούσιν αποτροπαίους δαίμονας» (Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 5, κεφ. 5, παρ. 1).

ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

- «Τοιούτοι θεοί εις αυτούς ο Έρως και η Αφροδίτη της Πάφου, εις την Κρήτην ο περιβόητος εκεί Ζευς, και ο εν Αρκαδία Ερμής... ημείς έχομεν ένα παράδειγμα εναντίον πάσης ειδωλολατρίας, ότι δηλαδή οι άνθρωποι την εφεύρον όχι δι΄ άλλο τίποτε αλλά δια τα πάθη εκείνων που την έπλασαν, όπως και η σοφία του Θεού προ πολλού εμαρτύρησε λέγουσα "Αρχή της πορνείας η επινόησις των ειδώλων".» (Σοφ. Σολ. 14,12: 9,15-10.) (Από το έργο του «Κατά Ελλήνων», έκδοση «Έργα Απολογητικά», εποπτεία του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Παν. Χρήστου, μτφρ. του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Στέργιου Σάκκου.)

- «...οι λεγόμενοι φιλόσοφοι και επιστήμονες των ειδωλολατρών, όταν μεν κατηγορούνται, δεν αρνούνται ότι οι παρουσιαζόμενοι ως θεοί είναι μορφαί και τύποι ανθρώπων και κτηνών, όταν δε απολογούνται, λέγουν ότι έχουν τα ομοιώματα, δια να τους απαντά το θείον δια μέσου αυτών και να τους εμφανίζεται -διότι, λέγουν, δεν είναι δυνατόν αλλιώς να γνωρίσουν τον ίδιον τον αόρατον, παρά μόνον με τα τοιαύτα αγάλματα και τας τελετάς. Εκείνοι δε που είναι ακόμη φιλοσοφώτεροι απ΄ αυτούς και νομίζουν ότι λέγουν περισσότερον βαθυστόχαστα πράγματα, ισχυρίζονται ότι τα ομοιώματα κατεσκευάσθησαν και εζωγραφήθησαν, δια να επικαλούνται δι΄ αυτών και να εμφανίζωνται θείοι άγγελοι και θείαι δυνάμεις, ώστε εμφανιζόμενοι δια μέσου αυτών να τους διδάσκουν την γνώσιν του Θεού. Και λέγουν, ότι αυτά είναι δια τους ανθρώπους ένα είδος γραμμάτων, τα οποία διαβάζοντες οι άνθρωποι δύνανται να γνωρίσουν και να κατανοήσουν τον Θεόν, δια της εμφανίσεως των θείων αγγέλων που γίνεται δια μέσου αυτών. Αυτά βέβαια εκείνοι έτσι τα μυθολογούν, διότι ασφαλώς δεν θεολογούν, μη γένοιτο.» («Κατά Ελλήνων», 19, 5-20.)

- «Και το αξιοθαύμαστον, καθώς λέγουν αυτοί που ιστορούν, είναι το εξής· ότι, ενώ οι Πελασγοί έμαθαν τα ονόματα των θεών από τους Αιγυπτίους, δεν γνωρίζουν αυτοί τους θεούς που λατρεύονται εις την Αίγυπτον και λατρεύουν άλλους θεούς διαφορετικούς από τους θεούς εκείνων. Και είναι τελείως διαφορετική η θεωρία και η θρησκεία των εθνικών, οι οποίοι κατελήφθησαν από την μανίαν των ειδώλων, και δεν συναντώνται τα αυτά εις τους αυτούς.» («Κατά Ελλήνων», 23.)

Την επίθεση κατά της Ελληνικής Φιλοσοφίας συνεχίζει ο Αθανάσιος και στο απολογητικό έργο του «Περί Ενανθρωπήσεως»:

- «Οι φιλόσοφοι των Ελλήνων έγραψαν πολλά με αληθοφάνειαν και τέχνην· επαρουσίασαν λοιπόν κάτι τόσον μέγα όσον ο σταυρός του Χριστού; Διότι μέχρι του θανάτου των τα σοφίσματά των είχον την αληθοφάνειαν, αλλά και όσα εθεωρούσαν, όταν ήσαν ζώντες, ότι έχουν ισχύν, ήσαν αντικείμενα ανταγωνισμού μεταξύ των, και εφιλονείκουν μεταξύ των δια την θεωρίαν των. Και το παραδοξότατον είναι, ότι, ενώ ο Λόγος του Θεού εδίδαξε με πτωχοτέρας λέξεις, επεσκίασε τους περιφήμους σοφιστάς και κατήργησε τας διδασκαλίας εκείνων και προσήλωσεν όλους πλησίον του και εγέμισε τας εκκλησίας αυτού. Και το αξιοθαύμαστον είναι, ότι με την κάθοδόν του ως ανθρώπου εις τον θάνατον κατήργησε τα μεγάλα λόγια των σοφών περί των ειδώλων. Ποίου αλήθεια ο θάνατός ποτε εξεδίωξε δαίμονας;» (50, 5-15.)

- «Των Ελλήνων η σοφία μεμώραται». («Περί ενσαρκώσεως του λόγου», κεφ. 46, τμ. 4, γρ. 3).

- «Πάντα ψευσάμενοι Έλληνες». («Περί ενσαρκώσεως του λόγου», κεφ. 50, τμ. 6, γρ. 2).

- «Την Ελληνικήν αφροσύνην». («Τρεις λόγοι κατ΄ Αρειανών», τομ. 26, σελ. 177, γρ. 16).

- «Των Ελλήνων αγνωσίαν». («Τρεις λόγοι κατ΄ Αρειανών», τομ. 26, σελ. 673, γρ. 24).
Ο βίος του αγίου Αθανασίου ακολουθεί την πεπατημένη γραμμή της Ορθοδοξίας, που πρεσβεύει, ότι όσο πιο φανατικός, μισαλλόδοξος, αιμοβόρος και βίαιος είναι κάποιος ιερέας ή πιστός της, τότε αγιοποιείται. Αρκεί βέβαια να υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τα εξουσιαστικά συμφέροντα της Εκκλησίας. Ο Άγιος και Μέγας Αθανάσιος εορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου κάθε έτους μαζί με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας, τον εγκέφαλο της κατακρεούργησης της φιλοσόφου Υπατίας.
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΕΤΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ!!!ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΙ ΕΙΣΤΕ!!!ΕΚΑΣ ΟΙ ΒΕΒΗΛΟΙ!!
Βασίλειος Μαυρομμάτης

ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΑ ΖΩΑ!!ΑΓΙΑ ΑΡΚΟΥΔΑ ΑΓΙΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΑΓΙΟΣ ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ!

άγιοι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΤΑΪΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΡΟΒΑΤΑ ΕΝ ΕΤΗ 2017!!ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΚΑΜΜΕΝΟ ΛΑΟ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ?ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ!!ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΣΤΟΥΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΤΑ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ!!ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΨΕΥΤΟΑΓΙΟΙ ΔΕΝ ΓΛΙΤΩΣΑΝ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΡΙΞΑΝ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΣΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥΣ?? 

Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος χαρίζει σύνεση στην ύαινα, της δείχνει το σωστό και ορθό δρόμο και εκείνη τον αποδέχεται. ''Συνθηκολογεί'' με τον Άγιο ν' ακολουθήσει όσα εκείνος της προτρέπει ... 

Παρόμοια περίπτωση επίσης έχουμε και με ένα βουβάλι, το οποίο ακολουθεί τον Άγιο υπακούοντας στο κέλευσμά του ...

Χαρακτηριστικές είναι στο βίο του Αγίου Θεοδώρου του Συκεώτου, όπου ο Άγιος συχνά ημερεύει τα ζώα και συνεργάζεται μ' αυτά στην επίτευξη κάποιου έργου. Ο Όσιος Κόπριος ημερεύει διά της προσευχής μία άγρια αρκούδα και αργότερα τη χρησιμοποιεί στη διακονία του και συνεργάζεται μαζί της.

Τα λιοντάρια συμβιώνουν στην έρημο, στα όρη, στις σπηλιές με τους Αγίους ασκητές. Το λιοντάρι βγαίνοντας από την έρημο γίνεται συμβοηθός, στην συγκεκριμένη περίπτωση, του Οσίου Ζωσιμά στην ταφή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Οι Άγιοι, πολλές φορές, όχι μόνο συμφιλιώνονται καί συνεργάζονται με τα ζώα οι ίδιοι, αλλά καί τις μεταξύ των ζώων διαμάχες συμφιλιώνουν καί ειρηνεύουν διώχνοντας κάθε πονηρό πνεύμα καί πάθος. Ακόμα καί με την επίκληση καί μόνο του ονόματος του Αγίου από κάποιον πιστό Χριστιανό πετυχαίνεται το ίδιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του λιονταριού με κάποιο γαϊδούρι στο βίο του αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Πολλά επίσης ζώα συμπροσεύχονται με τον Άγιο, όπως το ποίμνιο του Αγίου Ιωάννη του Κουκουζέλη, το οποίο σταματά να βόσκει συνεπαρμένο από τη Θεία Χάρη την στιγμή που ο Άγιος υμνεί καί δοξολογεί το Δημιουργό Θεό. Άλλα πάλι ζώα έρχονται ν' ανακουφίσουν καί να παρηγορήσουν τον Άγιο από την άσκηση καί τις θλίψεις του. Το πουλί διώχνει με το κελάηδημά του τη θλίψη καί τον πόνο του Οσίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτου. Μερικά απ' αυτά φέρνουν τροφή στην έρημο, όπως ο κόρακας για εβδομήντα χρόνια έφερνε κάθε μέρα ψωμί στον Όσιο Παύλο το Θηβαίο, ενώ προσέφερε διπλό μερίδιο όταν επισκέφθηκε τον Όσιο ο Άγιος Αντώνιος.

Παρόμοιο περιστατικό με τα προαναφερόμενα έχουμε καί στο βίο του Αγίου Ιερωνύμου, πού νηστεύει, χωρίς να φάει τίποτα, ολόκληρες βδομάδες, προσπαθώντας να δαμάσει έτσι την επαναστατημένη σάρκα του καί να έρθει η ειρήνη στην ψυχή του. Καθημερινώς κλαίει, προσεύχεται στον Κύριο καί πολεμάει εναντίον των παθών για να γλιτώσει, όπως λέει ο ίδιος, από το πυρ της κολάσεως. Αλλά δεν είναι μόνος του στην έρημο, περιστοιχίζεται από άγρια θηρία καί φρικαλέα ερπετά, που συμπάσχουν στη λύπη του καί στο καθημερινό του μαρτύριο.

Εκτός απ' αυτά, σπουδαίες περιπτώσεις ζώων, ειδικά του λιονταριού, όπως προείπαμε, είναι το ζώο να μετέχει στο μαρτύριο του Αγίου. Ενώ πιέζεται το λιοντάρι να κατασπαράξει τον Άγιο, βλέποντας όμως το φυσικό πρόσωπο του Αγίου να ακτινοβολεί τη Θεία Χάρη γίνεται ημερότερο του προβάτου. Εντυπωσιακή η περίπτωση του Αγίου Ανίκητου.

Συχνά ο Άγιος με την άσκησή του, με την προσευχή καί την νηστεία του δαμάζει την αγριότητα των ζώων, τα διδάσκει καί τα παιδαγωγεί. Ο Δανιήλ φράζει τα στόματα των λεόντων με την εγκράτεια, την προσευχή καί τη νηστεία του.

Με τη Θεία Χάρη καί τα Θεία χαρίσματα ο ασκητής Άγιος, επειδή μέσα του κατοικεί καί αναπαύεται ο Θεός, όχι μόνο τα αισθητά, αλλά καί τα νοητά θηρία υποτάσσει. Στο Βίο του Αγίου Λαζάρου του Γαλησιώτου, έχουμε παρόμοιο περιστατικό με ένα ζευγάρι αρκούδες, οι οποίες ενώ έρχονται να κατασπαράξουν τον Άγιο, προσευχόμενος προς τον Θεό για να σωθεί τις ημερεύει!

Η οικειότητα των Αγίων με τα ζώα είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο στην καθημερινή τους ζωή πού τίποτα δεν φοβούνται, χρησιμοποιούν αυτά χωρίς ενδοιασμούς σε κάθε τους ανάγκη. Ο Άγιος Παχώμιος χρησιμοποιεί τους κροκοδείλους ως μέσο μεταφορικό για να τον μεταφέρουν στην απέναντι όχθη. 
ΠΗΓΗ...
http://www.dogma.gr/diafora/oi-agioi-kai-ta-agria-zoa/49843/


ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ Ο ΣΩΡΡΑΣ ΕΚΤΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ο"ΑΓΙΟΣ"ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑΜΑ

Αρτέμης Σώρρας: Αγόρασε τα ομόλογά του των 2 τρισ. δολαρίων για 2 ευρώ στο Μοναστηράκι....
Χριστιανοπληκτος και με τάμα ο Σωρρας!!!Το γελοίο της υπόθεσης είναι που πήγαν να μας τον φορτώσουν με την δικαιολογία της παπαρολογίας του με τους Θεούς των Ελλήνων!!
ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΜΕ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟ

alt...

alt
alt
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ


ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΡΩΜΙΟΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟ!!!

Αρχείο:Antvnios agios.jpg

Ο "Άγιος" Αντώνιος καταγόταν από τη Συρία και έκανε το επάγγελμα του λιθοξόου. Όταν γνώρισε τον Χριστό, εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό, διότι σχετιζόταν και με την ειδωλολατρία και αναχώρησε στην έρημο. 

Εκεί βρήκε τον ευσεβή αναχωρητή Τιμόθεο και μαζί μ' αυτόν έζησε τρία χρόνια. 
 Ο "Αγίος"Αντώνιος, κατά την περίοδο που ασκήτευε, δεν άλλαξε ποτέ κανένα ένδυμα, δεν έπλυνε ποτέ το σώμα του και τρεφόταν μέρα παρά μέρα με ένα ξερό παξιμάδι. Γυναίκα δεν γνώρισε ποτέ. (Εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», λήμμα «Άγιος Αντώνιος»). Τα οράματά του με μεταφυσικά όντα και η κατά φαντασίαν μάχη του με τον ίδιο τον Διάβολο ήταν οι πνευματικές καθημερινές του ενασχολήσεις. Με τις παράλογες και σχιζοφρενικές αυτές διδαχές γαλουχήθηκε ο χαρακτήρας του αγίου Αθανασίου, ενός απ΄ τους πλέον φανατικούς ανθρώπους της Ιστορίας. Δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα και ήταν τελείως αγράμματος!! 
Κατόπιν, με τις ευχές του γέροντα αυτού, κατέβηκε στο χωριό του και σε στιγμή Ιερής αγανάκτησης συνέτριψε τους βωμούς των ειδώλων.Το μεγαλύτερο μέρος του «Βίου» αναλίσκεται στα ασκητικά κατορθώματα του "Αγίου" Αντωνίου, στους αγώνες του εναντίον των "δαιμόνων" και στη σχετική διδασκαλία του.

ΑΝΤΩΝΙΟΣ : Μέγας σφαγέας του ελληνισμού κατηγορούσε τους Έλληνες σοφούς για μωρία!!Αυτόν τον ανθέλληνα εορτάζουν οι ιουδαιοχριστιανοί για.........."άγιο"!!!!!!!!!Έχει πρωτοστατήσει σε καταστροφές Ελληνικών  ναών και έχει ρίξει στην πυρά πλήθος αριστουργημάτων  από την Ελληνική γραμματεία!!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ Σ'ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ

alt
ΚΑΙ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ!!ΑΥΤΑ ΨΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ!!

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΙΧΟΥΣ!!


ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 
ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ
ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΒΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!
ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ ΕΩΣ ΚΑΙ ...."ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ"!!
προπατορεσ.png


ΕΔΩ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΒΡΑΪΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!!ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΘΡΑΣΥΤΑΤΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ......ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ ΜΕ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΨΕΥΤΟΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟ ΨΕΥΤΟΘΕΟ!! 
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

κυριακη.png
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 
κυριακη1.png
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΨΑΛΜΟΙ ΕΔΩ 
alt 

ΑΝ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΩ ΕΓΩ ΘΑ ΓΙΝΩ ....ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!! 
"Κυριακή των Προπατόρων" που είναι κινητή γιορτή. Η αρχή υπολογισμού είναι η 11η Δεκεμβρίου και πάντοτε Κυριακή. Αν η 11η Δεκεμβρίου τύχει καθημερινή τότε η εορτή μετατίθεται την επόμενη Κυριακή. Οι Πρωτόπλαστοι ΑΔΑΜ & ΕΥΑ (παράγωγο --> Αδαμάντιος, Διαμαντής, Αδαμαντία, Διαμαντούλα, Διαμάντω ο δίκαιος ΑΒΕΛ γιος του Αδάμ ο Δίκαιος ΣΗΘ γιος του Αδάμ ο Δίκαιος ΕΝΩΣ γιος του ΣΗΘ ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Ενώς ο Δίκαιος ΜΑΛΕΛΕΗΛ γιος του Καϊνάν ο Δίκαιος ΙΑΡΕΔ γιος του Μαλελεήλ ο Δίκαιος ΕΝΩΧ γιος του Ιάρεδ ο Δίκαιος ΜΑΘΟΥΣΑΛΑΣ γιος του Ενώχ ο Δίκαιος ΛΑΜΕΧ γιος του Μαθουσάλα ο Δίκαιος ΝΩΕ γιος του Λάμεχ ο Δίκαιος ΣΗΜ γιος του Νώε ο Δίκαιος ΙΑΦΕΘ γιος του Νώε ο Δίκαιος ΑΡΦΑΞΑΔ γιος του Σήμ ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Αρφαξάδ ο Δίκαιος ΣΑΛΑ γιος του Καϊνάν ο Δίκαιος ΕΒΕΡ γιος του Σάλα από τον οποίο οι Ιουδαίοι ονομάστηκαν Εβραίοι ο Δίκαιος ΦΑΛΕΚ γιος του Εβέρ ο Δίκαιος ΡΑΒΑΓ γιος του Φαλέκ ο Δίκαιος ΣΕΡΟΥΧ γιος του Ραγάβ ο Δίκαιος ΝΑΧΩΡ γιος του Σερούχ ο Δίκαιος ΘΑΡΡΑ γιος του Ναχώρ ο Δίκαιος και Πατριάρχης ΑΒΡΑΑΜ γιος του Θάρρα ο Πατριάρχης ΙΣΑΑΚ γιος του Αβραάμ ο Πατριάρχης ΙΑΚΩΒ γιος του Ισαάκ ο Πατριάρχης ΡΟΥΒΙΜ πρώτος γιος του Ιακώβ (παράγωγο --> Ρουμπίνη) ο Πατριάρχης ΣΥΜΕΩΝ δεύτερος γιος του Ιακώβ ο Πατριάρχης ΛΕΥΙ τρίτος γιος του Ιακώβ από τον οποίο και η Λευιτική φυλή ο Πατριάρχης ΙΟΥΔΑΣ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου κατάγεται ο Χριστός ο Πατριάρχης ΖΑΒΟΥΛΩΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή παράλια ο Πατριάρχης ΙΣΑΧΑΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή "γηπόνος" ο Πατριάρχης ΔΑΝ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου ήταν οι Κριτές (παράγωγο --> Δανάη) ο Πατριάρχης ΓΑΔ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή πάντα λήστευε αλλά και ληστευόταν ο Πατριάρχης ΑΣΗΡ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν σε χώρες πλούσιες και σιτοφόρες ο Πατριάρχης ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν πολυπληθής ο Πατριάρχης ΙΩΣΗΦ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν ένδοξη και περήφανη ο Πατριάρχης ΒΕΝΙΑΜΙΝ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή στην αρχή ήταν άγρια και στη συνέχεια έγινε ήρεμη και άκακη. Ο ΦΑΡΕΣ και ΖΑΡΑ δίδυμοι γιοι του Ιούδα του Πατριάρχη ο ΕΣΡΩΜ γιος του Φάρες ο ΑΡΑΜ γιος του Εσρώμ ο ΑΜΙΝΑΔΑΒ γιος του Αράμ ο ΝΑΑΣΩΝ γιος του Αμιναδάβ ο ΣΑΛΜΩΝ γιος του Ναασών ο ΒΟΟΖ γιος του Σαλμών ο ΟΒΗΔ γιος του Βοόζ από τη Ρουθ ο ΙΕΣΣΑΙ γιος του Οβήδ ο ΔΑΒΙΔ ο βασιλιάς γιος του Ιεσσαί ο ΣΟΛΟΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Δαβίδ ο ΡΟΒΟΑΜ ο βασιλιάς γιος του Σολομώντα ο ΑΒΙΑ ο βασιλιάς γιος του Ροβοάμ ο ΑΣΑ ο βασιλιάς γιος του Αβια ο ΙΩΣΑΦΑΤ ο βασιλιάς γιος του Ασά ο ΙΩΡΑΜ ο βασιλιάς γιος του Ιωασαφάτ ο ΟΖΙΟΥ ο βασιλιάς γιος του Ιωράμ ο ΙΩΑΘΑΜ ο βασιλιάς γιος του Οζίου ο ΑΧΑΖ ο βασιλιάς γιος του Ιωάθαμ ο ΕΖΕΚΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αχάζ ο ΜΑΝΑΣΗΣ ο βασιλιάς γιος του Εζεκία ο ΑΜΜΩΝ ο βασιλιάς γιος του Μανασή ο ΙΩΣΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Αμμων ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ ο βασιλιάς γιος του Ιωσία ο ΣΑΛΑΘΙΗΛ γιος του Ιεχονία ο ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ γιος του Σαλαθιήλ που ανήγειρε τον ναό των Ιεροσολύμων όταν είχε καεί ο ΑΒΙΟΥΔ γιος του Ζοροβάβελ ο ΕΛΙΑΚΕΙΜ γιος του Αβιούδ ο ΑΖΩΡ γιος του Ελιακείμ ο ΣΑΔΩΚ γιος του Αζώρ ο ΑΧΕΙΜ γιος του Σαδώκ ο ΕΛΙΟΥΔ γιος του Αχείμ ο ΕΛΕΑΖΑΡ γιος του Ελιούδ ο ΜΑΤΘΑΝ γιος του Ελεάζαρ ο ΙΑΚΩΒ γιος του Ματθάν ο ΙΩΣΗΦ ο μνήστωρ γιος του Ιακώβ ο Δίκαιος ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ο Δίκαιος ΙΩΒ ο Προφήτης ΜΩΫΣΗΣ και ΩΡ και ΑΑΡΩΝ οι Ιερείς ο Δίκαιος ΙΗΣΟΥΣ του Ναυή ο Προφήτης ΣΑΜΟΥΗΛ ο Προφήτης ΝΑΘΑΝ ο Προφήτης ΔΑΝΙΗΛ η Δίκαια ΣΑΡΡΑ γυναίκα του Αβραάμ η Δίκαια ΡΕΒΕΚΚΑ γυναίκα του Ισαάκ η Δίκαια ΛΕΙΑ πρώτη γυναίκα του Ιακώβ η Δίκαια ΡΑΧΗΛ δεύτερη γυναίκα του Ιακώβ η Δίκαια ΑΣΙΝΕΘ γυναίκα του Ιωσήφ του Πάγκαλου η Δίκαια ΜΑΡΙΑ αδελφή του Μωϋσέα η Δίκαια ΔΕΒΟΡΑ η Δίκαια ΡΟΥΘ η Δίκαια ΣΑΡΑΦΘΙΑ προς την οποία εστάλη ο Ηλίας η Δίκαια ΣΩΜΑΝΙΤΙΔΑ που φιλοξένησε τον Ελισσαίο η Δίκαια ΙΟΥΔΙΘ η Δίκαια ΕΣΘΗΡ που λύτρωσε τον Ισραήλ από τον θάνατο η Δίκαια ΑΝΝΑ μητέρα του Σαμουήλ η Δίκαια ΣΩΣΑΝΝΑ!!!



ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ'ΑΓΙΟΥΣ"ΑΓΡΙΟΥΣ:"ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΖΩΑ:Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΜΕΣΟ"ΑΓΙΟΥ"!

άγιοι
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΤΑΪΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΡΟΒΑΤΑ ΕΝ ΕΤΗ 2017!!ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΚΑΜΜΕΝΟ ΛΑΟ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ?ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ!!
Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος χαρίζει σύνεση στην ύαινα, της δείχνει το σωστό και ορθό δρόμο και εκείνη τον αποδέχεται. ''Συνθηκολογεί'' με τον Άγιο ν' ακολουθήσει όσα εκείνος της προτρέπει ...

Παρόμοια περίπτωση επίσης έχουμε και με ένα βουβάλι, το οποίο ακολουθεί τον Άγιο υπακούοντας στο κέλευσμά του ...

Χαρακτηριστικές είναι στο βίο του Αγίου Θεοδώρου του Συκεώτου, όπου ο Άγιος συχνά ημερεύει τα ζώα και συνεργάζεται μ' αυτά στην επίτευξη κάποιου έργου. Ο Όσιος Κόπριος ημερεύει διά της προσευχής μία άγρια αρκούδα και αργότερα τη χρησιμοποιεί στη διακονία του και συνεργάζεται μαζί της.

Τα λιοντάρια συμβιώνουν στην έρημο, στα όρη, στις σπηλιές με τους Αγίους ασκητές. Το λιοντάρι βγαίνοντας από την έρημο γίνεται συμβοηθός, στην συγκεκριμένη περίπτωση, του Οσίου Ζωσιμά στην ταφή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Οι Άγιοι, πολλές φορές, όχι μόνο συμφιλιώνονται καί συνεργάζονται με τα ζώα οι ίδιοι, αλλά καί τις μεταξύ των ζώων διαμάχες συμφιλιώνουν καί ειρηνεύουν διώχνοντας κάθε πονηρό πνεύμα καί πάθος. Ακόμα καί με την επίκληση καί μόνο του ονόματος του Αγίου από κάποιον πιστό Χριστιανό πετυχαίνεται το ίδιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του λιονταριού με κάποιο γαϊδούρι στο βίο του αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Πολλά επίσης ζώα συμπροσεύχονται με τον Άγιο, όπως το ποίμνιο του Αγίου Ιωάννη του Κουκουζέλη, το οποίο σταματά να βόσκει συνεπαρμένο από τη Θεία Χάρη την στιγμή που ο Άγιος υμνεί καί δοξολογεί το Δημιουργό Θεό. Άλλα πάλι ζώα έρχονται ν' ανακουφίσουν καί να παρηγορήσουν τον Άγιο από την άσκηση καί τις θλίψεις του. Το πουλί διώχνει με το κελάηδημά του τη θλίψη καί τον πόνο του Οσίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτου. Μερικά απ' αυτά φέρνουν τροφή στην έρημο, όπως ο κόρακας για εβδομήντα χρόνια έφερνε κάθε μέρα ψωμί στον Όσιο Παύλο το Θηβαίο, ενώ προσέφερε διπλό μερίδιο όταν επισκέφθηκε τον Όσιο ο Άγιος Αντώνιος.

Παρόμοιο περιστατικό με τα προαναφερόμενα έχουμε καί στο βίο του Αγίου Ιερωνύμου, πού νηστεύει, χωρίς να φάει τίποτα, ολόκληρες βδομάδες, προσπαθώντας να δαμάσει έτσι την επαναστατημένη σάρκα του καί να έρθει η ειρήνη στην ψυχή του. Καθημερινώς κλαίει, προσεύχεται στον Κύριο καί πολεμάει εναντίον των παθών για να γλιτώσει, όπως λέει ο ίδιος, από το πυρ της κολάσεως. Αλλά δεν είναι μόνος του στην έρημο, περιστοιχίζεται από άγρια θηρία καί φρικαλέα ερπετά, που συμπάσχουν στη λύπη του καί στο καθημερινό του μαρτύριο.

Εκτός απ' αυτά, σπουδαίες περιπτώσεις ζώων, ειδικά του λιονταριού, όπως προείπαμε, είναι το ζώο να μετέχει στο μαρτύριο του Αγίου. Ενώ πιέζεται το λιοντάρι να κατασπαράξει τον Άγιο, βλέποντας όμως το φυσικό πρόσωπο του Αγίου να ακτινοβολεί τη Θεία Χάρη γίνεται ημερότερο του προβάτου. Εντυπωσιακή η περίπτωση του Αγίου Ανίκητου.

Συχνά ο Άγιος με την άσκησή του, με την προσευχή καί την νηστεία του δαμάζει την αγριότητα των ζώων, τα διδάσκει καί τα παιδαγωγεί. Ο Δανιήλ φράζει τα στόματα των λεόντων με την εγκράτεια, την προσευχή καί τη νηστεία του.

Με τη Θεία Χάρη καί τα Θεία χαρίσματα ο ασκητής Άγιος, επειδή μέσα του κατοικεί καί αναπαύεται ο Θεός, όχι μόνο τα αισθητά, αλλά καί τα νοητά θηρία υποτάσσει. Στο Βίο του Αγίου Λαζάρου του Γαλησιώτου, έχουμε παρόμοιο περιστατικό με ένα ζευγάρι αρκούδες, οι οποίες ενώ έρχονται να κατασπαράξουν τον Άγιο, προσευχόμενος προς τον Θεό για να σωθεί τις ημερεύει!

Η οικειότητα των Αγίων με τα ζώα είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο στην καθημερινή τους ζωή πού τίποτα δεν φοβούνται, χρησιμοποιούν αυτά χωρίς ενδοιασμούς σε κάθε τους ανάγκη. Ο Άγιος Παχώμιος χρησιμοποιεί τους κροκοδείλους ως μέσο μεταφορικό για να τον μεταφέρουν στην απέναντι όχθη.
ΠΗΓΗ...
http://www.dogma.gr/diafora/oi-agioi-kai-ta-agria-zoa/49843/


ΤΡΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΛΙΡΕΣ ΔΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ!!!

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ!!
ΑΝΤΕ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΜΠΕΕΕΕΕΕΕ!!

osmaneli-ag-georgios
Σε μουσείο αναμένεται να μετατραπεί, αφού πρώτα αποκατασταθεί, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη μεσοδυτική επαρχία Μπιλετσίκ, στην περιοχή Οσμανελί της Τουρκίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Σαμπάχ.
Σε μουσείο θα μετατραπεί η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο Οσμανελί

Οι τουρκικές αρχές αναφέρουν ότι τα έργα αποκατάστασης της εκκλησίας η οποία είναι σχεδόν ερειπωμένη, έχουν ήδη εγκριθεί από το Συμβούλιο Μνημείων της Τουρκίας, θα ξεκινήσουν εντός του έτους και θα διαρκέσουν δύο περίπου χρόνια.

Η πόλη παλαιότερα ονομαζόταν Λεύκες και έχει ιστορία 8.000 περίπου χρόνων, στη διάρκεια των οποίων αρκετοί πολιτισμοί άφησαν το στίγμα τους με πολλά ιστορικά κτίρια, μεταξύ των οποίων και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Στη θέση που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία στην αρχαιότητα υπήρχε ναός, ενώ με την εμφάνιση του χριστιανισμού ο ναός αυτός μετατράπηκε σε εκκλησία η οποία όμως, εξαιτίας φυσικών καταστροφών και πυρκαγιών που έπληξαν την περιοχή, καταστράφηκε. Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε από έναν Ούγγρο μηχανικό την περίοδο 1876-78.

Την περιοχή επισκέφθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μετά τη συμφωνία από το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, από κοινού με τον δήμαρχο της πόλης κ.Σαχίν, μετά την αποκατάσταση η εκκλησία να μη λειτουργήσει ως θρησκευτικός χώρος λατρείας, αλλά ως μουσείο και πολιτιστικό κέντρο.

Σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές της Τουρκίας, το έργο αποκατάστασης κυμαίνεται από 2 έως 3 εκατ. τουρκικές λίρες.


ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ "ΕΛΛΗΝΑΣ"!!ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΡΕ??

Οι Ρωμιοι έχουν ότι τους αξίζει!!Βρε βλάκα οι ξένοι τιμούν και θαυμάζουν τους Έλληνες στους Ρωμιούς τα χώνουν!!Η δικιά σου προσφορά στην πόλη Μεγάλου Αλεξάνδρου ποια είναι??Εμείς οι Έλληνες ντρεπόμαστε για τους "ηγέτες" της Ρωμιοσύνης!!Όσο για σένα μην ντρέπεσαι δεν είσαι Έλληνας Ρωμιός και ανθέλληνας είσαι!!

Μπουτάρης: «Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας»

«Όταν πάω στο εξωτερικό με αντιμετωπίζουν σαν λεπρό», ανέφερε Αίσθηση προκάλεσε για μια ακόμα φορά ο Γιάννης Μπουτάρης κατά την παρέμβαση του στην επίσημη πρώτη της κίνησης των πρώην υπουργών του ΠΑΣΟΚ Διαμαντοπούλου, Ραγκούση, και Φλωρίδη που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Όπως είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κλέβοντας για μια ακόμα φορά τις εντυπώσεις, «ντρέπομαι που είμαι Έλληνας γιατί όταν πάω στο εξωτερικό με αντιμετωπίζουν σαν λεπρό». Τόνισε πως το ΠΑΣΟΚ έκανε πολλά στη χώρα και πως το πολιτικό σύστημα είναι στη σαλαμούρα. «Πάμε για μία καινούρια Ελλάδα. Και με σαλαμούρα το καινούριο δεν γίνεται. Είμαστε όλοι με χάπια. πρέπει να ξεχάσουμε τα παλιά και να φτιάξουμε τα καινούρια. Νέοι είμαστε ακόμα» κατέληξε μεταξύ άλλων ο κ. Μπουτάρης.


ΠΑΡΑΝΟΙΑ!!!Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ!!

ΚΑΛΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ ??ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΤΑΕΙ Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ?? ΠΕΤΑΕΙ!!ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ??ΜΙΛΟΥΝ ,ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΛΟΥΝ ,ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗ ΚΑΘΟΤΙ ΘΑΥΜΑ ΓΙΑΧΒΕ!!!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!

alt

ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΛΑΨΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΑΣ!!



Ο Άγιος Γεράσιμος και το Λιοντάρι
- Ιορδάνη, ο γέροντας μας, μας άφησε ορφανούς και έφυγε και πήγε στους ουρανούς, κοντά στον Κύριο. Αλλά πάρε τροφή και φάγε.
- Έλα μαζί μου και Θα δεις τον τάφο του.
- Εδώ είναι θαμμένος, Ιορδάνη, ο γέροντας Γεράσιμος.
Από τον πολύ πόνο που ένιωσε, επειδή έχασε τον Άγιο, ψόφησε αμέσως. Τόσο πολύ αγαπούσε τον Άγιο Γεράσιμο.

alt
Σε τέτοια πνευματικά ύψη είχε φτάσει ο Άγιος Γεράσιμος, ώστε και αυτά τα άγρια θηρία ακόμη τον σέβονταν, του υπάκουαν και τον υπηρετούσαν. Η μεγάλη χάρη που του είχε δώσει ο Θεός φαίνεται και από την ιστορία του Αγίου με το λιοντάρι.

Ο Άγιος εικονίζεται πάντοτε με ένα λιοντάρι. Γιατί άραγε; Αυτό το άγριο λιοντάρι έζησε κοντά στον Όσιο Γεράσιμο και τον υπηρετούσε με θαυμαστό τρόπο, όσο καιρό ζούσε. Αλλά και όταν κοιμήθηκε ο Άγιος τον ακολούθησε με παράδοξο τρόπο, αφού πέθανε πάνω στον τάφο του από υπερβολική λύπη.

Κάποια μέρα, ενώ ο Άγιος περπατούσε στην όχθη του ποταμού Ιορδάνη, συναντήθηκε με ένα λιοντάρι. Μόλις το θηρίο τον αντίκρισε, άρχισε να βρυχάται με παρακλητικό τρόπο και να ανασηκώνει με δυσκολία το ένα του πόδι.

Τι είχε συμβεί;

Ένα μυτερό κομμάτι καλαμιού του είχε μπηχθεί στο πόδι με αποτέλεσμα αυτό να πρησθεί, να γεμίσει πύο και να μην μπορεί να περπατήσει από τους πόνους.

Όταν ο γέροντας είδε τη δύσκολη θέση στην οποία βρισκόταν το λιοντάρι, το λυπήθηκε. Αφού το πλησίασε, κάθισε σε μια πέτρα, πήρε το πόδι του λιονταριού και το εξέτασε προσεκτικά. Το έσχισε με ένα σουγιά, έβγαλε το καλάμι με πολλά υγρά και πύο και καθάρισε καλά την πληγή. Μετά την έδεσε καλά με ένα πανί και έδιωξε το λιοντάρι. Αυτό όμως δεν έφευγε. Αφού θεραπεύτηκε, έμεινε κοντά στον Άγιο, δεν τον άφησε ποτέ πια, ημέρεψε σαν πρόβατο και τον ακολουθούσε σαν γνήσιος μαθητής του. Ο γέροντας θαύμαζε τη μεγάλη ευγνωμοσύνη του θηρίου, που πολύ σπάνια τη συναντάς στους ανθρώπους.

Από τότε ο γέροντας έτρεφε το λιοντάρι, δίνοντας του ψωμί και βρεγμένα όσπρια. Στη Λαύρα, δηλαδή στις σπηλιές, υπήρχε ένα γαϊδούρι που έφερνε νερό από τον ποταμό Ιορδάνη για τις ανάγκες των ασκητών. Ο Άγιος ανέθεσε τη φύλαξη αυτού του ζώου στο λιοντάρι. Ήταν υπεύθυνο να το βόσκει κοντά στον ποταμό και να το προσέχει κατά τη διαδρομή του. Ο γέροντας εμπιστεύθηκε στο θηρίο το γαϊδούρι, όπως σε μικρό βοσκό ένα πρόβατο. Το λιοντάρι έκανε αυτή την υπηρεσία για αρκετό χρονικό διάστημα. Άλλοτε ακολουθούσε το γαϊδούρι, περιτριγυρίζοντας το προστατευτικά σαν σκύλος, άλλοτε καθόταν κοντά του ή πρόσεχε τους γύρω δρόμους, όταν εκείνο έβοσκε. Όσοι το έβλεπαν απορούσαν, σταυροκοπιόνταν και θαύμαζαν για το παράξενο αυτό θέαμα.

Κάποτε το λιοντάρι και το γαϊδούρι χώρισαν για λίγη ώρα. Αυτό έγινε είτε γιατί το λιοντάρι αποκοιμήθηκε είτε διότι απομακρύνθηκε για λίγο, για να βρει τροφή. Κάποιοι Άραβες έμποροι καμηλιέρηδες που περνούσαν από εκεί βρήκαν το γαϊδούρι μονάχο του και το έκλεψαν. Όταν το λιοντάρι αναζήτησε παντού το "φίλο του" και δεν τον βρήκε, γύρισε στη Λαύρα σκυθρωπό και λυπημένο.

Ο Όσιος, μόλις είδε το λιοντάρι μόνο του και σ' αυτή την κατάσταση, υποψιάστηκε ότι θα έφαγε το γαϊδούρι και με ύφος γεμάτο σοβαρότητα του είπε:

Τι συμβαίνει λιοντάρι; Έφαγες το γαϊδούρι; Φαίνεται λοιπόν ότι ξαναγύρισες στην προηγούμενη σου φύση, αν και δοκίμασες να μεταμορφωθείς σε πρόβατο και ν' αποκτήσεις την ιδιότητα τον σκύλου. Αλλά η φύση νίκησε. Θυμήθηκες την προηγούμενη υπερηφάνεια και τη βασιλική σου κυριαρχία πάνω στα άλλα ζώα, εσύ ο φονιάς και πεθύμησες πάλι να είσαι αρχηγός. Αλλά εγώ θα σε ταπεινώσω και θα γκρεμίσω τον εγωισμό σου. Να είσαι λοιπόν, όχι λιοντάρι, όπως πεθύμησες, αλλά γάιδαρος κουβαλητής".

Πραγματικά το λιοντάρι γίνεται τώρα γαϊδούρι. Ο Όσιος το διατάζει με απλότητα να αναλάβει την υπηρεσία του γαϊδάρου. Φορτωμένο τις στάμνες να μεταφέρει το νερό στους μοναχούς από τον ποταμό. Υποτάσσεται στον Άγιο και εκτελεί την εργασία του γαϊδάρου, όπως ακριβώς και προηγουμένως συμπεριφερόταν πρώτα σαν αρνί και μετά σαν έμπιστος σκύλος.

Από τότε που κλέψανε το γαϊδουράκι πέρασε αρκετός καιρός. Το λιοντάρι εκτελούσε τη νέα του υπηρεσία ευχάριστα, ακούραστα και πρόθυμα.

Μερικοί αναφέρουν και το παρακάτω περιστατικό: Κάποτε ένας στρατιωτικός πήγε να δει το γέροντα. Είδε το λιοντάρι να μεταφέρει νερό και έμεινε έκπληκτος από το παράξενο αυτό θαύμα. Τότε έδωσε στον Άγιο τρία χρυσά νομίσματα - τόση ήταν τότε η τιμή ενός γαϊδάρου - και απάλλαξε το λιοντάρι από τη δύσκολη δουλειά.

Μια μέρα οι Άραβες έμποροι, που είχαν κλέψει το γαϊδούρι, περνούσαν και πάλι από τον ίδιο δρόμο, κοντά στην όχθη του Ιορδάνη, έχοντας μαζί τους και το κλεμμένο ζώο. Το λιοντάρι βρισκόταν την ώρα εκείνη σ' αυτό το ίδιο μέρος, για να μεταφέρει νερό. Είδε το γαϊδουράκι, το αναγνώρισε και αφήνοντας την ιδιότητα του γαϊδάρου, παρουσιάζεται σαν λιοντάρι και αρχίζει να βρυχάται και να στρέφεται εναντίον των εμπόρων. Αυτοί φοβήθηκαν και το έβαλαν στα πόδια, αφήνοντας μόνα τους τα ζώα.

Το λιοντάρι έπιασε με τα δόντια του το σχοινί και τράβηξε μαζί με το γαϊδουράκι και όλες τις καμήλες κατά το μοναστήρι. Όταν έφτασαν στο μοναστήρι το λιοντάρι οδήγησε όλα τα ζώα έξω από το κελί του Οσίου, γεμάτο χαρά. Ήταν πολύ χαρούμενο, έκανε διάφορα πηδήματα και κινήσεις και φαινόταν σαν ένας γενναίος στρατιώτης που έρχεται από τον πόλεμο φορτωμένος με λάφυρα.

Όταν ο γέροντας είδε το πρωτοφανές αυτό θέαμα, χαμογέλασε, κατάλαβε ότι άδικα κατηγόρησε το λιοντάρι, το απάλλαξε από τη δύσκολη δουλειά του και του έδωσε και όνομα. Το ονόμασε λοιπόν Ιορδάνη. Αυτό είναι ένα άλλο σημάδι της μεγάλης χάρης που πήρε από το Θεό ο Άγιός μας. Έδινε ονόματα στα άγρια θηρία και στα άλλα ζώα, συνομιλούσε μαζί τους, ήταν ήμερα μαζί του και του υπάκουαν, όπως στον Αδάμ, πριν από το προπατορικό αμάρτημα.

Μερικοί αναφέρουν ότι ο Άγιος ελευθέρωσε τελείως το λιοντάρι και αυτό έκλινε το κεφάλι, αποχαιρέτισε τον Άγιο και χάθηκε στην απέραντη έρημο. Όμως μια φορά τη βδομάδα ερχόταν στη Λαύρα και τον προσκυνούσε. Άλλοι λένε ότι ο Ιορδάνης έμεινε με το Γέροντα πέντε χρόνια και άλλοι ότι δεν τον αποχωρίστηκε ποτέ. Άλλοι πάλι αναφέρουν ότι γύριζε μέσα και έξω από τη Λαύρα για άλλα τρία χρόνια, μέχρι που κοιμήθηκε ο Άγιος.

Στο μεταξύ, οι έμποροι, αφού ξεφοβήθηκαν και θαύμασαν, βλέποντας το λιοντάρι να τραβάει το γαϊδούρι από το σχοινί, ακολούθησαν από μακριά το θηρίο με τη συνοδεία του. Έφτασαν και αυτοί στη Λαύρα και παρακολούθησαν όσα έγιναν. Ένιωσαν μεγάλη ντροπή για την κακή τους πράξη, γονάτισαν και έπεσαν μπρούμυτα στα πόδια του Αγίου και τον παρακάλεσαν να τους συγχωρέσει. Ζήτησαν την ευχή και την ευλογία του και του πρόσφεραν πολλά δώρα, μερικά από τα οποία είχαν μεγάλη αξία.

Ο Άγιος δέχτηκε μερικά από τα δώρα των εμπόρων, τους έδωσε χρήσιμες συμβουλές και ορισμένα δώρα από το μοναστήρι. Τους ευχήθηκε και τους έστειλε στα σπίτια τους, μαζί με τις καμήλες και τα εμπορεύματα τους. Εκείνοι έφυγαν, ευχαριστώντας τον Άγιο. Από τότε έρχονταν συχνά στο μοναστήρι και έφερναν μαζί τους πολλά δώρα.

Όταν ο Άγιος κοιμήθηκε ο Ιορδάνης έτυχε να μην είναι στη Λαύρα. Μετά από λίγες μέρες ήρθε και ζητούσε να βρει το γέροντα και να τον προσκυνήσει. Μάταια όμως. Ο μεγάλος ευεργέτης του δε φαινόταν πουθενά.

Μόλις ο Άγιος Σαββάτιος, ο μαθητής του Αγίου Γερασίμου, είδε το λιοντάρι να ψάχνει του είπε:

Το λιοντάρι όμως δεν ήθελε να φάει. Εξακολουθούσε να κοιτάζει ανήσυχα εδώ κι εκεί. Ήθελε να δει τον Άγιο και βρυχόταν δυνατά, χωρίς να σιωπά ούτε για μια στιγμή. Μάταια ο Άγιος Σαββάτιος και οι άλλοι μοναχοί το χάιδευαν στη ράχη και του έλεγαν να φάει και να ησυχάσει. Όσο προσπαθούσαν να τον παρηγορήσουν με λόγια, τόσο δυνατότερα φώναζε. Οι μοναχοί συγκινήθηκαν και δάκρυσαν, βλέποντας τη μεγάλη λύπη που ένιωθε το λιοντάρι, επειδή δεν έβλεπε τον Άγιο Γέροντα.

Ο Άγιος Σαββάτιος με νοήματα προσπαθούσε να του δώσει να καταλάβει ότι ο Άγιος πέθανε. Αυτό όμως συνέχιζε να βρυχάται λυπημένο και αγανακτισμένο.

Στο τέλος ο γέροντας του είπε:

Αφού τα είπε αυτά άρχισε να προχωρεί και ο Ιορδάνης τον ακολουθούσε. Όταν έφτασαν και οι δυο στον τάφο του Αγίου σταμάτησαν.

Ο Άγιος Σαββάτιος τότε είπε:

Στάθηκε ο Άγιος Σαββάτιος κοντά στον τάφο του Αγίου Γερασίμου, δάκρυσε και έβαλε μετάνοια.

Όταν τον είδε το λιοντάρι, έκαμε και αυτό μετάνοια. Μετά έπεσε πάνω στον τάφο του Αγίου, κτυπούσε το κεφάλι του και βρυχήθηκε δυνατά.

Αυτό το θαυμαστό γεγονός έγινε όχι γιατί το λιοντάρι είχε λογική ψυχή. Έγινε γιατί ο Θεός ήθελε να δοξάσει το μεγάλο αυτόν Άγιο και μετά το θάνατο του.


ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑΧΒΕ!! 30εκ.ΔΟΛΑΡΙΑ Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ!!

Ο ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΕΥΡΩΤΙΝΗ!!

KLHRIKOI-OMADIKH-1
Ο οικονομικός προϋπολογισμός της Αρχιεπισκοπής Αμερικής εκτοξεύτηκε στα τριάντα εκατομμύρια δολάρια και συγκεκριμένα $30.240.112 για τα επόμενα δύο έτη 2017 και 2018, όπως προκύπτει από τα επίσημα έγγραφα της 43ης Κληρικολαϊκής Συνέλευσης στο Νάσβιλ Τενεσί και τα οποία υπάρχουν στη διάθεση του «Εθνικού Κήρυκα».

Υπογραμμίζεται ότι κατά τα διαρρεύσαντα δεκαεπτά χρόνια της Αρχιεπισκοπίας του Αρχιεπισκόπου Γέροντος Αμερικής κ. Δημητρίου, ο προϋπολογισμός της Αρχιεπισκοπής έχει υπερδιπλασιαστεί, διότι από $13 εκατομμύρια που ήταν 1999, έφτασε στα $30.240.112 σήμερα.

Συγκεκριμένα, για το έτος 2017 ο προϋπολογισμός έχει οριστεί στα 27.816.483 δολάρια και για το έτος 2018 στα 30.240.112 δολάρια.

Ο προϋπολογισμός αναμένεται να ψηφιστεί στη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Κληρικολαϊκής το βράδυ της Πέμπτης 7 Ιουλίου λίγο πριν από το επίσημο δείπνο.

Ο οικονομικός προϋπολογισμός αποτελεί βασικά και το κύριο μέλημα και στόχευση της Κληρικολαϊκής, όπως συνέβαινε και στο παρελθόν.

Στον προϋπολογισμό δεν συμπεριλαμβάνονται διόλου η Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου, ούτε ο Οίκος Ευγηρίας του Αγίου Μιχαήλ, ενώ η Ελληνική Παιδεία εμφανίζεται και πάλι ως ο φτωχός συγγενής σε σύγκριση με άλλους τομείς.

Συγκριτικά αναφέρουμε, ότι για το έτος 2013 ο προϋπολογισμός ήταν 25.532.390 δολάρια και για το 2014 ήταν 25.558.989.

Για το έτος 2009 ο προϋπολογισμός ήταν 20.792.871 δολάρια, ενώ για το 2010 στα 21.737.385 δολάρια. Το έτος 2009 ο προϋπολογισμός υπερέβη κατά 4.487.133 δολάρια, φτάνοντας σε πραγματικά έξοδα λειτουργίας 25.280.004 δολάρια.

Ο προϋπολογισμός για το έτος 2007 ήταν 18.263.500 δολάρια, ενώ για το 2008 ήταν 19.533.500 δολάρια. Για το 2005 ήταν 16.179.000 και για το έτος 2006 ήταν 16.378.000 δολάρια.

Πριν από δέκα χρόνια, και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 2006, στην Κληρικολαϊκή, η οποία είχε συγκληθεί και πάλι στο Νάσβιλ του Τενεσί, άλλαξε το σύστημα της οικονομικής συνεισφοράς των κοινοτήτων προς την Αρχιεπισκοπή.

Η αλλαγή έγινε χωρίς καμία εκ των προτέρων προειδοποίηση και προετοιμασία, αλλά προτάθηκε μάλλον αυτοστιγμεί.

Συγκεκριμένα, μέχρι το 2006 οι κοινότητες έδιναν στην Αρχιεπισκοπή το 15% του ετήσιου εισοδήματός τους.

Από το 2006 και μετά δίνουν το 15% από τα έξοδά τους, ενώ υποχρεούνται να υποβάλλουν στην Αρχιεπισκοπή τα οικονομικά τους στοιχεία ελεγμένα από ορκωτό λογιστή.

Κατ' αυτόν τον τρόπο όπως εξηγήθηκε από αξιωματούχους της Αρχιεπισκοπής και ιδιαίτερα της Επιτροπής επί των Οικονομικών, ελέγχουμε τα οικονομικά των κοινοτήτων και παίρνουμε ανάλογα τις οικονομικές συνδρομές.

Αν η κοινότητα διατηρεί Ημερήσιο Σχολείο, η Αρχιεπισκοπή φορολογεί μόνο τα έξοδα της εκκλησίας.

Αναλυτικά η κατανομή του προϋπολογισμού για αρκετούς από τους Τομείς και τα Γραφεία για τα δύο προσεχή έτη 2017 και 2018 έχει οριστεί ως εξής:

Για την Ελληνική Παιδεία για το έτος 2017 το ποσό των 574.761 δολαρίων για δε το έτος 2018 το ποσό των 603.499 για το Τμήμα Κατηχητικής Παιδείας 792.600 και $856.008 αντίστοιχα. Για τη Νεολαία 917.740 και 991.159 δολάρια.

Για τις Κατασκηνώσεις του Ιονικού Χωριού 2.038.664 και 2.059.050 δολάρια αντίστοιχα.

Για το Οικουμενικό Πατριαρχείο 1.500.000 δολάρια για το έτος 2017 και 2.000.000 για το έτος 2018 αντίστοιχα.

Για τη Θεολογική Σχολή 1.500.000 και 1.500.000.

Ο προϋπολογισμός προβλέπει για έξοδα λειτουργίας του Γραφείου του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου ποσό ύψους 992.677 χιλιάδων για το έτος 2017 και ποσό ύψους 1.072.091 για το 2018.

Για το Γραφείο της Αρχιγραμματείας της Συνόδου 354.675 και 383.049 αντίστοιχα. Για το Τμήμα Αλληλογραφίας του Αρχιεπισκοπικού Γραφείου 231.236 και 249.734.

Για το Γραφείο Διοίκησης 750.000 και 800.000. Για το Γραφείο του Πρωτοσύγκελου 448.830 και 484.736. Για το Τμήμα των Οικονομικών 745.000 και 765.000, αντίστοιχα.

Για το Τμήμα Τεχνολογίας 539.192 και 582.328. Για ασφαλιστικά και έξοδα δικηγορικά έξοδα 644.742 και 741.453 αντίστοιχα. Γενικές και Διοικητικές Υπηρεσίες 860.821 και 903.863 αντίστοιχα.

Για δικηγορικά έξοδα, Ασφαλιστικά liability και διακανονισμούς υποθέσεων 500.000 και 750.000.

Για δημόσιες σχέσεις 235.685 και 54.539. Για Επικοινωνίες 633.693 και 684.388. Ιντερνετ 524.236 και 566.175. Ελληνορθόδοξες Τηλεπικοινωνίες 250.287 και 270.310.

Για τον «Ορθόδοξο Παρατηρητή» 934.436 και 1.009.191 αντίστοιχα. Γραφείο Αναπτύξεως 400.000 και 450.000. Γραφείο Ευαγγελισμού και Προσεγγίσεως 183.126 και 197.776 αντίστοιχα.

Τμήμα του Ληξιαρχείου 224.858 και 242.847. Κέντρο Αρχείων 206.487και 223.006. Κέντρο Φροντίδας Οικογένειας 486.442 και 525.357. Ηλεκτρονικό Εμπόριο και Ηλεκτρονικό Βιβλιοπωλείο 170.611 και 179.141. Γραφείο Εσωτερικής Αξιολόγησης 288.788 και 311.891.

Εξοδα Συνεδριάσεων Συνόδου 216.000 και 226.800. Αρχιεπισκοπικές Συσκέψεις 119.962 και 129.559.

Σημειώνεται ότι το 25% του ποσού της ετήσιας οικονομικής συνδρομής που καταβάλλουν οι κοινότητες έκαστης Μητρόπολης επιστρέφεται από την Αρχιεπισκοπή προς την Μητρόπολη για τα λειτουργικά της έξοδα. Τα ποσά για τα έτη 2017 και 2018 για τις Μητροπόλεις σύμφωνα με τον οικονομικό προϋπολογισμό είναι τα εξής:

Αμεση Αρχιεπισκοπική Περιφέρεια 726.538 και 784.661 αντίστοιχα.

Νέας Ιερσέης 588.509 και 635.590.

Σικάγου 670.270 και 723.892.

Βοστώνης 440.000 και 440.000.

Αγίου Φραγκίσκου 595.592 και 643.240.

Ατλάντας 540.917 και 584.190.

Πιτσβούργου 440.000 και 440.000.

Ντιτρόιτ 440.000 και 440.000.

Ντένβερ 440.000 και 440.000.

Συνταξιούχοι Επίσκοποι 251.381 και 258.922.

Δώρο επιπλέον που θα δοθεί σε Μητροπόλεις οι κοινότητες των οποίων θα πληρώσουν στο ακέραιο το ποσό που τους έχει οριστεί 1.000.000 και 1.200.000. Εξοδα για τα συνταξιοδοτικά προγράμματα των Μητροπόλεων 350.000 και 350.000.

Για το ταμείο συντάξεως για λογαριασμό των συνταξιούχων Επισκόπων 185.000 και 199.800.

Γραφείο Οικουμενικών Υποθέσεων 675.000 και 708.750.

Ανάπτυξη λογισμικού κοινοτήτων 250.000 και 270.000 αντίστοιχα.