APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Είμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος

Google Translate


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ: ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΟΝ "ΑΓΙΟ" ΦΑΝΟΥΡΙΟ!!!

Πλήθος πιστών στον Άγιο Φανούριο στην Κοζάνη (ΦΩΤΟ)
Στον Ιερό Ναό Αγίου Φανουρίου στην Κοζάνη, βρέθηκαν χθες το απόγευμα,
 παραμονή της εορτής του Αγίου, αρκετοί Κοζανίτες ανάβοντας ένα κεράκι στη χάρη του. Χθες τελέστηκε Πανηγυρικός Εσπερινός, ενώ σήμερα το πρωί  Θεία Λειτουργία

Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του Αγίου με το φαίνω: φανερώνω, τον έκανε δημοφιλή στη λαϊκή παράδοση για τη φανέρωση χαμένων ανθρώπων, ζώων ή πραγμάτων. Οι χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, τη φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο Άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών ακόμα και εργασία στους ανέργους και διάφορα άλλα. 
Η πίτα είναι μικρή και στρογγυλή, καθώς και όσο την φτιάχνουν έχουν μια λαμπάδα αναμμένη. Γίνεται με εννέα υλικά, νηστίσιμα και αφού διαβαστεί και κοπεί σε σαράντα κομμάτια μοιράζεται στους πιστούς. 
ΠΑΝΤΩΣ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΙΤΑΞΕΙ!! 
ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΕ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΟΧΙ Ο ΦΑΝΟΥΡΗΣ!!
 
ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΓΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΙΜΟΥΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΑΓΙΟΥΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΙ!!ΕΧΟΥΝ ΤΟΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ...ΕΛΛΗΝΕΣ!!ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΘΛΙΒΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΞΥΛΑ ΜΕ ΕΒΡΑΪΚΑ ΜΙΑΣΜΑΤΑ!!ΡΩΜΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ!!

alt

alt

alt 
ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ -ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΤΕ!! 
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ!!!ΑΘΑΝΑΤΟΙ!! 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ!!ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ 

alt
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 479 στις Πλαταιές εκατό χιλιάδες Έλληνες υπό τον Σπαρτιάτη στρατηγό Παυσανία συντρίβουν τριακόσιους χιλιαδες Πέρσες υπό τον εβραϊκής καταγωγής στρατηγό Μαρδόνιο. Την ίδια μέρα διεξάγεται και η Ναυμαχία της Μυκάλης όπου ο Ελληνικός στόλος καταστρέφει τον Περσικό. 

Ο Παυσανίας προχώρησε μπροστά από το στράτευμα. Ο ιερέας έκοψε το λαιμό του κόκκορα. Ο Παυσανίας κοίταξε βόρεια, προς την πλευρά του Ολύμπου, εκεί που ο Ζευ πάντα κυβερνά. 

"Ζευ, Σωτήρ, Νίκη!" φώναξε με καθαρή φωνή. 

ΗΜάχη των Πλαταιώνδιεξήχθη τον Αύγουστο του 479 πριν, μεταξύ των Ελλήνων και των Περσών, κατά τη διάρκεια τηςδεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα.

Το 480 πριν, οι Πέρσες νίκησαν στις Θερμοπύλες και συνακόλουθα οι Έλληνες αποχώρησαν από το Αρτεμίσιο, για να απαντήσουν με τη νίκη στη Σαλαμίνα. Ο Ξέρξης υποχώρησε, τότε, στην Ασία, αφήνοντας 300.000 άνδρες με τον Μαρδόνιο ως αρχηγό. Το 479 πριν, οι Έλληνες συγκέντρωσαν μεγάλο στρατό και συγκρούστηκαν με τους Πέρσες στις Πλαταιές. Αν και ήταν αριθμητικά λιγότεροι, οι Έλληνες επιτέθηκαν και κατέστρεψαν τον περσικό στρατό. Ο Μαρδόνιος έπεσε στη μάχη.

Η νίκη στις Πλαταιές συνοδεύτηκε από τη μεγάλη νίκη του ελληνικού στόλου κατά του περσικού στη Μυκάλη. Οι μάχες στις Πλαταιές και στη Μυκάλη είναι σημαντικότατες, γιατί εξάλειψαν την περσική απειλή και γιατί μετά απ' αυτές, οι Έλληνες πέρασαν στην αντεπίθεση, μέχρι να λήξουν οι συγκρούσεις το 450 πριν

 
 

amyntika.gr : image018 600x387 Η συντριβή των Περσών στις Πλαταιές και στη Μυκάλη

Στα 479 π.Χ. έγινε στις Πλαταιές η μεγάλη, ένδοξη για τους Έλληνες μάχη, που στάθηκε η τελευταία των μηδικών πολέμων στην αρχαία Ελλάδα. Μετά από την ατυχία του στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Ξέρξης, αφήνοντας το Μαρδόνιο στη Θεσσαλία, έφυγε για την Περσία. Ο Μαρδόνιος προσπάθησε να συνεννοηθεί με τους Αθηναίους, προτείνοντάς τους να συμμαχήσουν μαζί του με διάφορα ανταλλάγματα ...


Οι Αθηναίοι όμως αρνήθηκαν περήφανα κι έτσι ο Μαρδόνιος με τους 300.000 στρατιώτες του στρατοπέδεψε στην κοιλάδα του Ασωπού, κοντά στις Πλαταιές.

Με αρχηγό το Σπαρτιάτη Παυσανία, οι ελληνικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν στην Ελευσίνα (110.000 Έλληνες ή, σύμφωνα μ' άλλους ιστορικούς, μόνο 37.000). Με τον στρατό των Σπαρτιατών είχαν ενωθεί κάπου 3.000 Μεγαρίτες και αργότερα 8.000 Αθηναίοι. Πίσω από τους Σπαρτιάτες ακολουθούσαν πολλές χιλιάδες από την Πελοπόννησο. Κι όσο προχωρούσαν προς τη Βοιωτία, στρατός όλο και μεγάλωνε, ώσπου έφθασε στις Πλαταιές.

Ο Μαρδόνιος που είχε τριακόσιες χιλιάδες πολεμιστές - τριπλάσιους από τους Έλληνες κι ίσως και πιο πολλούς, όταν έμαθε ότι οι Έλληνες έρχονταν να τον συναντήσουν, ανάπτυξε το στρατό του στην κοιλάδα του Ασωπού ποταμού.Αν οι Έλληνες έμπαιναν στην κοιλάδα, θα έστελνε εναντίον τους το ιππικό και τότε η νίκη του θα ήταν σίγουρη. Μα οι Έλληνες δεν ήταν κουτοί. Συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους στους πρόποδες του Κιθαιρώνα και περίμεναν.

Ο Μαρδόνιος, ίσως για να τους αναγκάσει να μπουν στη μάχη, έστειλε έναντίον τους κάπου δυο χιλιάδες ιππείς, στο κέντρο του μετώπου όπου βρίσκονταν οι Μεγαρίτες. Εκείνοι δυσκολεύτηκαν ν' αποκρούσουν την επίθεση του Περσικού ιππικού και ζήτησαν βοήθεια. Τρακόσιοι εθελοντές Αθηναίοι έτρεξαν να τους βοηθήσουν, μπήκαν με ορμή στη μάχη κι όταν σκότωσαν τον αρχηγό των Περσών καβαλάρηδων, τον Μασίστιο, οι άλλοι τρομοκρατήθηκαν και υποχώρησαν με πολλές απώλειες. Μα οι Έλληνες δεν τους ακολούθησαν στην κοιλάδα για να μην πέσουν στην παγίδα του Μαρδόνιου.

Δώδεκα ολόκληρες μέρες πέρασαν χωρίς να αρχίσει η μάχη. Ο Μαρδόνιος περίμενε να επιτεθούν πρώτοι οι Έλληνες κι όταν πια έχασε την υπομονή του, στις 4 Αυγούστου του 479 π.Χ. επιτέθηκε αιφνιδιαστικά. Χιλιάδες ιππείς όρμησαν εναντίον των Ελλήνων, με άγριες κραυγές. Οι Έλληνες οπισθοχώρησαν για ν' αμυνθούν στους λόφους του Κιθαιρώνα, μα δεν είχαν συνεννοηθεί καλά. Ακολούθησε μια σύγχυση και οι Αθηναίοι αντί να γυρίσουν πίσω, προχώρησαν προς την κοιλάδα. Έτσι, οι Σπαρτιάτες με τους Πελοποννήσιους έμειναν μόνοι τους.

Οι Πέρσες, που δεν πήραν είδηση τους Αθηναίους γιατί τους έκρυβε ένας λόφος, επιτέθηκαν όλοι μαζί εναντίον των Σπαρτιατών. Ύστερα από υπεράνθρωπη προσπάθεια οι Σπαρτιάτες ταμπουρώθηκαν σ' ένα λόφο, Κοντά στο ναό του Ηρακλή. Χιλιάδες βέλη σφύριζαν γύρω τους αλλά δεν είχαν πολλά θύματα, γιατί είχαν κρυφτεί πίσω από τις πέτρες. Και, σ' αυτή την ανώμαλη περιοχή, δεν μπορούσαν ν' ανέβουν τ' άλογα κι έτσι θ' αντιμετώπιζαν μόνο το Περσικό πεζικό.

Πρώτοι οι Τεγεάτες αποφάσισαν ν' αφήσουν την άμυνα και να επιτεθούν. Ακολούθησαν οι Σπαρτιάτες. Άγριοι, σκληραγωγημένοι και ανδρείοι πολεμιστές, όρμησαν εναντίον των Περσών και χωρίς δυσκολία έσπασαν τη γραμμή τους. Σαν στάχια που τα θερίζει το δρεπάνι έπεφταν νεκροί οι πολεμιστές του Μαρδόνιου. Κι όταν οι Σπαρτιάτες προχώρησαν προς την κοιλάδα, για να τους αντιμετωπίσουν οι έντρομοι οι Πέρσες σχημάτισαν ένα τείχος με τις ασπίδες τους.

Αλλά, αυτό δεν ήταν μεγάλο εμπόδιο για τους Σπαρτιάτες. Μπήκαν ανάμεσα στο τείχος των ασπίδων και συνέχισαν την άγρια σφαγή. Ο πανικός κυρίευσε σ' όλο το μέτωπο τους Πέρσες και άρχισαν να τρέχουν για να σωθούν. Μόνοι τους σχεδόν οι Σπαρτιάτες, κατάφεραν να συντρίψουν μια ολόκληρη στρατιά! Από τις τριακοσιες χιλιάδες Πέρσες πολεμιστές, γλύτωσαν κάπου πενήντα χιλιάδες! Και αυτούς τους γλίτωσε η νύχτα και η κούραση των Σπαρτιατών.

Οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να σπάσουν την τελευταία αντίσταση των Περσών, καθώς είχαν συγκεντρώσει ένα πυκνό ανθρώπινο τείχος γύρω από το Μαρδόνιο. Στην ορμή των Ελλήνων διαλύθηκε το τείχος και βρήκε οικτρό θάνατο και ο ίδιος ο Μαρδόνιος. Η συντριβή των Περσών ήταν ολοκληρωτική.

Ένας από τους Αιγινήτες πολεμιστές που πήραν μέρος στη μάχη των Πλαταιών και ονομαζόταν Λάμπων, όταν είδε νεκρό το Μαρδόνιο, είπε στον Παυσανία:

- Πήρατε μεγάλη εκδίκηση εσείς οι Σπαρτιάτες σήμερα, για το θάνατο του βασιλιά σας και των τριακοσίων πολεμιστών σας στις Θερμοπύλες. Τ' όνομά σου γι' αυτό το κατόρθωμα θα μείνει αθάνατο στην ιστορία. Αλλά, σου μένει ακόμη να κάνεις κάτι άλλο για να εκδικηθείς την ατίμωση του Λεωνίδα. Να κόψεις το κεφάλι του Μαρδόνιου και να το στήσεις πάνω σ' ένα κοντάρι, όπως έκανε και κείνος με το κεφάλι του νεκρού βασιλιά σας.

- Σ' ευχαριστώ για τη συμβουλή σου Αιγινήτη, του απάντησε ήρεμος και περήφανος ο Παυσανίας. Ξέχασες όμως ότι τέτοιες πράξεις τις κάνουν οι βάρβαροι και όχι οι Έλληνες. Οι Σπαρτιάτες έχουν μάθει να σέβονται τους νεκρούς και να μη τους ατιμάζουν, έστω και αν είναι οι χειρότεροι και πιο μισητοί εχθροί τους. Έτσι τελείωσε η μεγάλη και κρίσιμη αυτή μάχη. Στις Πλαταιές διαλύθηκε μαζί με το στρατό του Μαρδόνιου και το τελευταίο όνειρο του Ξέρξη να κυριεύσει την Ελλάδα!

Από τότε η πόλη των Πλαταιών κηρύχτηκε ιερή και απαραβίαστη και, αφού ξαναχτίστηκε με τη βοήθεια των Αθηναίων, έζησε μέχρι τα χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου ειρηνικά και ήσυχα. Οι Πλαταιείς, για την αντρεία που έδειξαν, τιμήθηκαν με βραβείο αντρείας και πήραν και χρηματική αμοιβή 80 τάλαντα.

Ένα μνημείο σε σχήμα χάλκινων φίδων (Στήλη των Όφεων) δημιουργήθηκε από περσικά όπλα, τα οποία έγιναν λάφυρα των Ελλήνων μετά τη λεηλασία στους Δελφούς. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το μνημείο συμβόλιζε τη συμμετοχή όλων των ελληνικών πόλεων-κρατών στο πόλεμο. Οι περισσότερες στήλες βρίσκονταν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, τις οποίες πρόσεχε ο Κωνσταντίνος ο Μέγας.

Η νίκη στη ναυμαχία της Μυκάλης

Την ίδια μέρα που οι Πέρσες ηττήθηκαν στις Πλαταιές, υπέστησαν άλλη μια ήττα στη Μυκάλη της Ιωνίας. Ενώ ο ελληνικός στόλος, κάτω από τις διαταγές του Σπαρτιάτη Λευτυχίδη βρισκόταν στη Δήλο, τρεις άνδρες έφτασαν από τη Σάμο με ένα μήνυμα· οι άνδρες αυτοί ήταν ο Λάμπωνας, γιος του Θρασυκλή, ο Αθηναγόρας, γιος του Αρχεστρατίδη, και ο Ηγησίστρατος, γιος του Αρισταγόρα, που είχαν σταλεί από τους Σαμίους κρυφά από τους Πέρσες και το Θεομήστορα, το γιο του Ανδροδάμαντα, τον οποίο είχαν ορίσει οι Πέρσες τύραννο. Αυτοί, λοιπόν, παρουσιάστηκαν στους διοικητές του στόλου κι ο Ηγησίστρατος τους έκανε έκκληση με κάθε είδους επιχειρήματα, δηλώνοντας ότι η θέα και μόνο του ελληνικού ναυτικού θα ήταν αρκετή ενθάρρυνση, για να εξεγερθούν οι Ίωνες κι ότι οι Πέρσες δε θα τολμούσαν να αντισταθούν ή, αν το έκαναν, θα έδιναν στους Έλληνες ένα έπαθλο πιο πολύτιμο απ' οποιοδήποτε είχαν ελπίδα να κερδίσουν ποτέ. Έπειτα, στο όνομα όλων των κοινών Θεών, τους παρότρυνε να σώσουν τους Ίωνες, που είχαν ίδιο αίμα μ' αυτούς, από τη σκλαβιά και να διώξουν τον ξένα. Και πρόσθεσε:«Θα είναι αρκετά εύκολο, γιατί τα περσικά πλοία είναι αδέξια και πολύ κατώτερα από τα δικά σας. Επιπλέον, αν μας υποψιάζεστε για προδότες, είμαστε πρόθυμοι παραδοθούμε ως όμηροι και να πλεύσουμε μαζί σας».

Το καλοκαίρι του 479 π.Χ., οι Έλληνες συνάντησαν τον στρατό του Μαρδόνιου στη μάχη των Πλαταιών. Παράλληλα, ο ελληνικός στόλος έπλευσε στη Σάμο, όπου κατέστρεψε τα απομεινάρια του περσικού στόλου. Οι Πέρσες μετέφεραν, τότε, τον στόλο τους στη Μυκάλη, όπου υπήρχε περσικό πεζικό. Ο Λεωτυχίδης, αρχηγός του ελληνικού στόλου, αποφάσισε να επιτεθεί στους Πέρσες. Αν και οι Πέρσες πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση, οι βαριά τεθωρακισμένα Έλληνες οπλίτες αποδείχθηκαν ανώτεροι στον αγώνα, και ανάγκασαν τους Πέρσες να υποχωρήσουν στο στρατόπεδό τους. Τότε οι Ίωνες επιτέθηκαν στο Περσικό στρατόπεδο και κατέσφαξαν τους Πέρσες ενώ τα περσικά πλοία καταλήφθηκαν και πυρπολήθηκαν από τον ελληνικό στόλο.

Η καταστροφή του περσικού στόλου στη Μυκάλη, σε συνδυασμό με την ήττα του Μαρδόνιου στις Πλαταιές, η οποία έγινε την ίδια μέρα, έφεραν το τέλος της περσικής εισβολής στην Ελλάδα. Μετά τη μάχη των Πλαταιών και τη ναυμαχία της Μυκάλης αρχίζει μια νέα φάση των Περσικών πολέμων,


ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΟΝ "ΑΓΙΟ" ΦΑΝΟΥΡΙΟ!!!

Πλήθος πιστών στον Άγιο Φανούριο στην Κοζάνη (ΦΩΤΟ)
Στον Ιερό Ναό Αγίου Φανουρίου στην Κοζάνη, βρέθηκαν χθες το απόγευμα,
 παραμονή της εορτής του Αγίου, αρκετοί Κοζανίτες ανάβοντας ένα κεράκι στη χάρη του. Χθες τελέστηκε Πανηγυρικός Εσπερινός, ενώ σήμερα το πρωί  Θεία Λειτουργία

Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του Αγίου με το φαίνω: φανερώνω, τον έκανε δημοφιλή στη λαϊκή παράδοση για τη φανέρωση χαμένων ανθρώπων, ζώων ή πραγμάτων. Οι χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, τη φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο Άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών ακόμα και εργασία στους ανέργους και διάφορα άλλα. 
Η πίτα είναι μικρή και στρογγυλή, καθώς και όσο την φτιάχνουν έχουν μια λαμπάδα αναμμένη. Γίνεται με εννέα υλικά, νηστίσιμα και αφού διαβαστεί και κοπεί σε σαράντα κομμάτια μοιράζεται στους πιστούς. 
ΠΑΝΤΩΣ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΙΤΑΞΕΙ!! 
ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΕ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΟΧΙ Ο ΦΑΝΟΥΡΗΣ!!
 
ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΓΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΙΜΟΥΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΑΓΙΟΥΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΙ!!ΕΧΟΥΝ ΤΟΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ...ΕΛΛΗΝΕΣ!!ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΘΛΙΒΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΞΥΛΑ ΜΕ ΕΒΡΑΪΚΑ ΜΙΑΣΜΑΤΑ!!ΡΩΜΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ!!

alt

alt

alt 
ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ -ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΤΕ!! 
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ!!!ΑΘΑΝΑΤΟΙ!! 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ!!ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ 

alt
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 479 στις Πλαταιές εκατό χιλιάδες Έλληνες υπό τον Σπαρτιάτη στρατηγό Παυσανία συντρίβουν τριακόσιους χιλιαδες Πέρσες υπό τον εβραϊκής καταγωγής στρατηγό Μαρδόνιο. Την ίδια μέρα διεξάγεται και η Ναυμαχία της Μυκάλης όπου ο Ελληνικός στόλος καταστρέφει τον Περσικό. 

Ο Παυσανίας προχώρησε μπροστά από το στράτευμα. Ο ιερέας έκοψε το λαιμό του κόκκορα. Ο Παυσανίας κοίταξε βόρεια, προς την πλευρά του Ολύμπου, εκεί που ο Ζευ πάντα κυβερνά. 

"Ζευ, Σωτήρ, Νίκη!" φώναξε με καθαρή φωνή. 

ΗΜάχη των Πλαταιώνδιεξήχθη τον Αύγουστο του 479 πριν, μεταξύ των Ελλήνων και των Περσών, κατά τη διάρκεια τηςδεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα.

Το 480 πριν, οι Πέρσες νίκησαν στις Θερμοπύλες και συνακόλουθα οι Έλληνες αποχώρησαν από το Αρτεμίσιο, για να απαντήσουν με τη νίκη στη Σαλαμίνα. Ο Ξέρξης υποχώρησε, τότε, στην Ασία, αφήνοντας 300.000 άνδρες με τον Μαρδόνιο ως αρχηγό. Το 479 πριν, οι Έλληνες συγκέντρωσαν μεγάλο στρατό και συγκρούστηκαν με τους Πέρσες στις Πλαταιές. Αν και ήταν αριθμητικά λιγότεροι, οι Έλληνες επιτέθηκαν και κατέστρεψαν τον περσικό στρατό. Ο Μαρδόνιος έπεσε στη μάχη.

Η νίκη στις Πλαταιές συνοδεύτηκε από τη μεγάλη νίκη του ελληνικού στόλου κατά του περσικού στη Μυκάλη. Οι μάχες στις Πλαταιές και στη Μυκάλη είναι σημαντικότατες, γιατί εξάλειψαν την περσική απειλή και γιατί μετά απ' αυτές, οι Έλληνες πέρασαν στην αντεπίθεση, μέχρι να λήξουν οι συγκρούσεις το 450 πριν

 
 

amyntika.gr : image018 600x387 Η συντριβή των Περσών στις Πλαταιές και στη Μυκάλη

Στα 479 π.Χ. έγινε στις Πλαταιές η μεγάλη, ένδοξη για τους Έλληνες μάχη, που στάθηκε η τελευταία των μηδικών πολέμων στην αρχαία Ελλάδα. Μετά από την ατυχία του στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Ξέρξης, αφήνοντας το Μαρδόνιο στη Θεσσαλία, έφυγε για την Περσία. Ο Μαρδόνιος προσπάθησε να συνεννοηθεί με τους Αθηναίους, προτείνοντάς τους να συμμαχήσουν μαζί του με διάφορα ανταλλάγματα ...


Οι Αθηναίοι όμως αρνήθηκαν περήφανα κι έτσι ο Μαρδόνιος με τους 300.000 στρατιώτες του στρατοπέδεψε στην κοιλάδα του Ασωπού, κοντά στις Πλαταιές.

Με αρχηγό το Σπαρτιάτη Παυσανία, οι ελληνικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν στην Ελευσίνα (110.000 Έλληνες ή, σύμφωνα μ' άλλους ιστορικούς, μόνο 37.000). Με τον στρατό των Σπαρτιατών είχαν ενωθεί κάπου 3.000 Μεγαρίτες και αργότερα 8.000 Αθηναίοι. Πίσω από τους Σπαρτιάτες ακολουθούσαν πολλές χιλιάδες από την Πελοπόννησο. Κι όσο προχωρούσαν προς τη Βοιωτία, στρατός όλο και μεγάλωνε, ώσπου έφθασε στις Πλαταιές.

Ο Μαρδόνιος που είχε τριακόσιες χιλιάδες πολεμιστές - τριπλάσιους από τους Έλληνες κι ίσως και πιο πολλούς, όταν έμαθε ότι οι Έλληνες έρχονταν να τον συναντήσουν, ανάπτυξε το στρατό του στην κοιλάδα του Ασωπού ποταμού.Αν οι Έλληνες έμπαιναν στην κοιλάδα, θα έστελνε εναντίον τους το ιππικό και τότε η νίκη του θα ήταν σίγουρη. Μα οι Έλληνες δεν ήταν κουτοί. Συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους στους πρόποδες του Κιθαιρώνα και περίμεναν.

Ο Μαρδόνιος, ίσως για να τους αναγκάσει να μπουν στη μάχη, έστειλε έναντίον τους κάπου δυο χιλιάδες ιππείς, στο κέντρο του μετώπου όπου βρίσκονταν οι Μεγαρίτες. Εκείνοι δυσκολεύτηκαν ν' αποκρούσουν την επίθεση του Περσικού ιππικού και ζήτησαν βοήθεια. Τρακόσιοι εθελοντές Αθηναίοι έτρεξαν να τους βοηθήσουν, μπήκαν με ορμή στη μάχη κι όταν σκότωσαν τον αρχηγό των Περσών καβαλάρηδων, τον Μασίστιο, οι άλλοι τρομοκρατήθηκαν και υποχώρησαν με πολλές απώλειες. Μα οι Έλληνες δεν τους ακολούθησαν στην κοιλάδα για να μην πέσουν στην παγίδα του Μαρδόνιου.

Δώδεκα ολόκληρες μέρες πέρασαν χωρίς να αρχίσει η μάχη. Ο Μαρδόνιος περίμενε να επιτεθούν πρώτοι οι Έλληνες κι όταν πια έχασε την υπομονή του, στις 4 Αυγούστου του 479 π.Χ. επιτέθηκε αιφνιδιαστικά. Χιλιάδες ιππείς όρμησαν εναντίον των Ελλήνων, με άγριες κραυγές. Οι Έλληνες οπισθοχώρησαν για ν' αμυνθούν στους λόφους του Κιθαιρώνα, μα δεν είχαν συνεννοηθεί καλά. Ακολούθησε μια σύγχυση και οι Αθηναίοι αντί να γυρίσουν πίσω, προχώρησαν προς την κοιλάδα. Έτσι, οι Σπαρτιάτες με τους Πελοποννήσιους έμειναν μόνοι τους.

Οι Πέρσες, που δεν πήραν είδηση τους Αθηναίους γιατί τους έκρυβε ένας λόφος, επιτέθηκαν όλοι μαζί εναντίον των Σπαρτιατών. Ύστερα από υπεράνθρωπη προσπάθεια οι Σπαρτιάτες ταμπουρώθηκαν σ' ένα λόφο, Κοντά στο ναό του Ηρακλή. Χιλιάδες βέλη σφύριζαν γύρω τους αλλά δεν είχαν πολλά θύματα, γιατί είχαν κρυφτεί πίσω από τις πέτρες. Και, σ' αυτή την ανώμαλη περιοχή, δεν μπορούσαν ν' ανέβουν τ' άλογα κι έτσι θ' αντιμετώπιζαν μόνο το Περσικό πεζικό.

Πρώτοι οι Τεγεάτες αποφάσισαν ν' αφήσουν την άμυνα και να επιτεθούν. Ακολούθησαν οι Σπαρτιάτες. Άγριοι, σκληραγωγημένοι και ανδρείοι πολεμιστές, όρμησαν εναντίον των Περσών και χωρίς δυσκολία έσπασαν τη γραμμή τους. Σαν στάχια που τα θερίζει το δρεπάνι έπεφταν νεκροί οι πολεμιστές του Μαρδόνιου. Κι όταν οι Σπαρτιάτες προχώρησαν προς την κοιλάδα, για να τους αντιμετωπίσουν οι έντρομοι οι Πέρσες σχημάτισαν ένα τείχος με τις ασπίδες τους.

Αλλά, αυτό δεν ήταν μεγάλο εμπόδιο για τους Σπαρτιάτες. Μπήκαν ανάμεσα στο τείχος των ασπίδων και συνέχισαν την άγρια σφαγή. Ο πανικός κυρίευσε σ' όλο το μέτωπο τους Πέρσες και άρχισαν να τρέχουν για να σωθούν. Μόνοι τους σχεδόν οι Σπαρτιάτες, κατάφεραν να συντρίψουν μια ολόκληρη στρατιά! Από τις τριακοσιες χιλιάδες Πέρσες πολεμιστές, γλύτωσαν κάπου πενήντα χιλιάδες! Και αυτούς τους γλίτωσε η νύχτα και η κούραση των Σπαρτιατών.

Οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να σπάσουν την τελευταία αντίσταση των Περσών, καθώς είχαν συγκεντρώσει ένα πυκνό ανθρώπινο τείχος γύρω από το Μαρδόνιο. Στην ορμή των Ελλήνων διαλύθηκε το τείχος και βρήκε οικτρό θάνατο και ο ίδιος ο Μαρδόνιος. Η συντριβή των Περσών ήταν ολοκληρωτική.

Ένας από τους Αιγινήτες πολεμιστές που πήραν μέρος στη μάχη των Πλαταιών και ονομαζόταν Λάμπων, όταν είδε νεκρό το Μαρδόνιο, είπε στον Παυσανία:

- Πήρατε μεγάλη εκδίκηση εσείς οι Σπαρτιάτες σήμερα, για το θάνατο του βασιλιά σας και των τριακοσίων πολεμιστών σας στις Θερμοπύλες. Τ' όνομά σου γι' αυτό το κατόρθωμα θα μείνει αθάνατο στην ιστορία. Αλλά, σου μένει ακόμη να κάνεις κάτι άλλο για να εκδικηθείς την ατίμωση του Λεωνίδα. Να κόψεις το κεφάλι του Μαρδόνιου και να το στήσεις πάνω σ' ένα κοντάρι, όπως έκανε και κείνος με το κεφάλι του νεκρού βασιλιά σας.

- Σ' ευχαριστώ για τη συμβουλή σου Αιγινήτη, του απάντησε ήρεμος και περήφανος ο Παυσανίας. Ξέχασες όμως ότι τέτοιες πράξεις τις κάνουν οι βάρβαροι και όχι οι Έλληνες. Οι Σπαρτιάτες έχουν μάθει να σέβονται τους νεκρούς και να μη τους ατιμάζουν, έστω και αν είναι οι χειρότεροι και πιο μισητοί εχθροί τους. Έτσι τελείωσε η μεγάλη και κρίσιμη αυτή μάχη. Στις Πλαταιές διαλύθηκε μαζί με το στρατό του Μαρδόνιου και το τελευταίο όνειρο του Ξέρξη να κυριεύσει την Ελλάδα!

Από τότε η πόλη των Πλαταιών κηρύχτηκε ιερή και απαραβίαστη και, αφού ξαναχτίστηκε με τη βοήθεια των Αθηναίων, έζησε μέχρι τα χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου ειρηνικά και ήσυχα. Οι Πλαταιείς, για την αντρεία που έδειξαν, τιμήθηκαν με βραβείο αντρείας και πήραν και χρηματική αμοιβή 80 τάλαντα.

Ένα μνημείο σε σχήμα χάλκινων φίδων (Στήλη των Όφεων) δημιουργήθηκε από περσικά όπλα, τα οποία έγιναν λάφυρα των Ελλήνων μετά τη λεηλασία στους Δελφούς. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το μνημείο συμβόλιζε τη συμμετοχή όλων των ελληνικών πόλεων-κρατών στο πόλεμο. Οι περισσότερες στήλες βρίσκονταν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, τις οποίες πρόσεχε ο Κωνσταντίνος ο Μέγας.

Η νίκη στη ναυμαχία της Μυκάλης

Την ίδια μέρα που οι Πέρσες ηττήθηκαν στις Πλαταιές, υπέστησαν άλλη μια ήττα στη Μυκάλη της Ιωνίας. Ενώ ο ελληνικός στόλος, κάτω από τις διαταγές του Σπαρτιάτη Λευτυχίδη βρισκόταν στη Δήλο, τρεις άνδρες έφτασαν από τη Σάμο με ένα μήνυμα· οι άνδρες αυτοί ήταν ο Λάμπωνας, γιος του Θρασυκλή, ο Αθηναγόρας, γιος του Αρχεστρατίδη, και ο Ηγησίστρατος, γιος του Αρισταγόρα, που είχαν σταλεί από τους Σαμίους κρυφά από τους Πέρσες και το Θεομήστορα, το γιο του Ανδροδάμαντα, τον οποίο είχαν ορίσει οι Πέρσες τύραννο. Αυτοί, λοιπόν, παρουσιάστηκαν στους διοικητές του στόλου κι ο Ηγησίστρατος τους έκανε έκκληση με κάθε είδους επιχειρήματα, δηλώνοντας ότι η θέα και μόνο του ελληνικού ναυτικού θα ήταν αρκετή ενθάρρυνση, για να εξεγερθούν οι Ίωνες κι ότι οι Πέρσες δε θα τολμούσαν να αντισταθούν ή, αν το έκαναν, θα έδιναν στους Έλληνες ένα έπαθλο πιο πολύτιμο απ' οποιοδήποτε είχαν ελπίδα να κερδίσουν ποτέ. Έπειτα, στο όνομα όλων των κοινών Θεών, τους παρότρυνε να σώσουν τους Ίωνες, που είχαν ίδιο αίμα μ' αυτούς, από τη σκλαβιά και να διώξουν τον ξένα. Και πρόσθεσε:«Θα είναι αρκετά εύκολο, γιατί τα περσικά πλοία είναι αδέξια και πολύ κατώτερα από τα δικά σας. Επιπλέον, αν μας υποψιάζεστε για προδότες, είμαστε πρόθυμοι παραδοθούμε ως όμηροι και να πλεύσουμε μαζί σας».

Το καλοκαίρι του 479 π.Χ., οι Έλληνες συνάντησαν τον στρατό του Μαρδόνιου στη μάχη των Πλαταιών. Παράλληλα, ο ελληνικός στόλος έπλευσε στη Σάμο, όπου κατέστρεψε τα απομεινάρια του περσικού στόλου. Οι Πέρσες μετέφεραν, τότε, τον στόλο τους στη Μυκάλη, όπου υπήρχε περσικό πεζικό. Ο Λεωτυχίδης, αρχηγός του ελληνικού στόλου, αποφάσισε να επιτεθεί στους Πέρσες. Αν και οι Πέρσες πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση, οι βαριά τεθωρακισμένα Έλληνες οπλίτες αποδείχθηκαν ανώτεροι στον αγώνα, και ανάγκασαν τους Πέρσες να υποχωρήσουν στο στρατόπεδό τους. Τότε οι Ίωνες επιτέθηκαν στο Περσικό στρατόπεδο και κατέσφαξαν τους Πέρσες ενώ τα περσικά πλοία καταλήφθηκαν και πυρπολήθηκαν από τον ελληνικό στόλο.

Η καταστροφή του περσικού στόλου στη Μυκάλη, σε συνδυασμό με την ήττα του Μαρδόνιου στις Πλαταιές, η οποία έγινε την ίδια μέρα, έφεραν το τέλος της περσικής εισβολής στην Ελλάδα. Μετά τη μάχη των Πλαταιών και τη ναυμαχία της Μυκάλης αρχίζει μια νέα φάση των Περσικών πολέμων,


Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ!!!ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΣΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!

Battle of Plataea part 1.pngΣαν σήμερα
Χρονολογία: 479 π.Χ.πηγη Βικιπαιδεια
Τόπος: Πλαταιές
Έκβαση: Νίκη των Ελλήνων
Μαχόμενοι
Η Μάχη των Πλαταιών ονομάζεται η μάχη που διεξήχθη τον Αύγουστο του 479 π.Χ. κοντά στην αρχαία βοιωτική πόλη Πλαταιές μεταξύ του συνασπισμού των ελληνικών πόλεων-κρατών και του περσικού στρατού. Η συντριπτική νίκη των Ελλήνων σήμανε το τέλος της περσικής εκστρατείας του 480 π.Χ. - 479 π.Χ. στον ελλαδικό χώρο.
Η περίοδος πριν τη μάχη

 Οι κινήσεις των Περσών την περίοδο πριν από την μάχη

Μετά την αποτυχία των Περσών να νικήσουν, στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο αυτοκράτορας Ξέρξης έφυγε για τις Σάρδεις, απ' όπου θα συντόνιζε τις κινήσεις του στρατού του, ενώ θα μπορούσε να καταπνίξει τις εξεγέρσεις που εκδηλώθηκαν στη Μεσοποταμία όσο έλειπε. Άφησε πίσω του τον ξάδερφό του, Μαρδόνιο, επικεφαλής του στρατού, ο οποίος στρατοπέδευσε στην Βοιωτία. Τον Χειμώνα του 480 π.Χ. προς 479 π.Χ., οι Πέρσες επιτέθηκαν στη Χαλκιδική. Ο Ξέρξης, με διαλυμένο τον στόλο, προτίμησε να φύγει για την Μικρά Ασία από την χερσαία οδό. Τον συνόδευσε μέχρι τον Ελλήσποντο ο στρατηγός Αρτάβαζος με 60.000 άνδρες. Ύστερα, ο Πέρσης στρατηγός κινήθηκε εναντίον των πόλεων της ΟΛύνθου και της Νέας Ποτείδαιας Χαλκιδικής, που επαναστάτησαν και ήθελαν να εισχωρήσουν στον συνασπισμό των ελευθέρων Ελλήνων. Η Όλυνθος αλώθηκε με ευκολία και οι κάτοικοί της σφαγιάσθηκαν. Αντιθέτως, η Ποτείδαια άντεξε σε τρίμηνη πολιορκία και ανάγκασε τον Αρτάβαζο να υποχωρήσει στη Βοιωτία και να ενωθεί με τον Μαρδόνιο.

 Οι κινήσεις των Ελλήνων την περίοδο πριν από την μάχη

Τον Χειμώνα του 480 π.Χ., ο Θεμιστοκλής πήγε στη Σπάρτη για να εκτιμήσουν τη κατάσταση του εχθρού, μαζί με τους Εφόρους. Ταυτόχρονα, στην Αθήνα, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Θεμιστοκλή υπέσκαπταν την φήμη του και την εντιμότητα του και στις αρχές του 479 π.Χ. εξέλεξαν τον Ξάνθιππο του Αριφρόνος, τον πατέρα του Περικλή, στη θέση του στρατηγού της Αθήνας και αρχηγό του συμμαχικού ελληνικού στόλου. Επίσης, αρχηγός του συμμαχικού στόλου, από την πλευρά των Σπαρτιατών, εκλέχθηκε ο βασιλιάς Λεωτυχίδας στη θέση του Ευρυβιάδη ενώ αρχηγός του στρατού εκλέχθηκε ο στρατηγός Παυσανίας, αντιβασιλέας του θρόνου.

 Οι διπλωματικές κινήσεις των αντιπάλων

Το 479 π.Χ. ο Μαρδόνιος έστειλε τον βασιλιά της Μακεδονίας, Αλέξανδρο Α΄, στην Αθήνα ώστε να διαπραγματευθεί με τους Αθηναίους την υποταγή τους στην Περσική Αυτοκρατορία. Την ίδια περίοδο βρισκόταν στη πόλη και μια πρεσβεία της Σπάρτης, η οποία προσπάθησε να αποτρέψει τους Αθηναίους να υποταχθούν. Έτσι ακούστηκαν και οι δύο απόψεις στη συνέλευση του δήμου και ο Αριστείδης πρότεινε να ψηφίσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι της πόλης. Φυσικά ο αθηναϊκός λαός απέριψε την πρόταση των Περσών. Ο Μαρδόνιος, για να τιμωρήσει τους Αθηναίους, εκστράτευσε στην Αττική και κατέλαβε και κατέκαψε την Αθήνα, την οποία είχαν εγκεταλείψει οι κάτοικοι της όπως και όταν εισέβαλε ο Ξέρξης πριν τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Τα γυναικόπαιδα στάλθηκαν στην Τροιζήνα και ο στρατός στη Σαλαμίνα. Ο Πέρσης στρατηγός έστειλε νέα πρεσβεία στους Αθηναίους βουλευτές στη Σαλαμίνα, με αρχηγό τον Ελλησπόντιο Μουρυχίδη, για να ζητήσει τη παράδοση των Αθηναίων. Όταν ο Μουρυχίδης παρουσίασε τις προτάσεις του ενώπιον της Βουλής των 500, ένας βουλευτής, ο Λυκίδης, λύγισε και εισηγήθηκε τη παράδοση της Αθήνας. Οι υπόλοιποι βουλευτές δώσανε αρνητική απάντηση στον Μουρυχίδη και τον εκδιώξανε από την αθηναϊκή επικράτεια ενώ τον Λυκίδη τον θανατώσανε δια λιθοβολισμού. Οι Αθηναίοι φοβούνταν την αντίδραση του Μαρδόνιου και έστειλαν πρεσβεία στη Σπάρτη μια πρεσβεία τριών ανδρών, του Ξάνθιππου, του Κίμωνα και του Μυρωνίδη. Οι Έφοροι της Σπάρτης δεν τους απαντάσουν για δέκα μέρες, προετοιμάζοντας κρυφά το στρατό που θα τους στέλνανε για βοήθεια.

Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί έχουν κατηγορήσει τη στάση αυτή της Σπάρτης. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι έμπειροι στη στρατιωτική πολιτική Λακεδαιμόνιοι τα είχανε υπολογίσει όλα. Δεν απάντησαν απευθείας στους Αθηναίους πρεσβευτές, παρότι η απάντηση τους θα ήταν θετική για την Αθήνα, για να μην διαρρεύσει οποιαδήποτε πληροφορία σε λάθος πρόσωπα. Το λάθος πρόσωπο που φοβούνταν οι Σπαρτιάτες ήταν η πόλη του Άργους, που ενώ δήλωνε ότι παραμένει ουδέτερη στην αντιπαράθεση με τους Πέρσες, στην πραγματικότητα είχε μηδίσει. Οι Πέρσες προφανώς, προσφέρανε στη πόλη την πρωτοκαθεδρία στην εξουσία της Πελοποννήσου. Έτσι οι Έφοροι φοβούνταν ότι εάν οι Αργείοι μάθαιναν ότι μεγάλη στρατιά των Σπαρτιατών θα εκστράτευε εκτός Πελοποννήσου θα είχαν ένα μεγάλο κίνδυνο στα μετόπισθεν, δίπλα στη πατρίδα τους. Έτσι όλα έγιναν τάχιστα, σε εννιά ημέρες, ενώ η μυστικότητα διατηρήθηκε μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Συγκεντρώθηκε ένας στρατός 45.000 ανδρών, 5.000 Σπαρτιατών και 35.000 είλωτες και 5.000 λογάδες (επίλεκτα τμήματα στρατού). Ο στρατός έφυγε βράδυ από τη Σπάρτη και δεν πέρασε από τη χώρα του Άργους, για να μην τους αντιληφθούν. Αντίθετα κινήθηκαν δυτικότερα από το Ορέστειο της Μαιναλίας. Το επόμενο πρωί οι Έφοροι ενημέρωσαν τους Αθηναίους ότι ο στρατός ήδη έχει ξεκινήσει για να συγκρουστεί με τους Πέρσες. Ο στρατός είχε ηγέτες τον στρατηγό Παυσανία και ως συστράτηγο τον Ευρυάνακτα του Δωριέα. Στον Ισθμό ενώθηκαν και άλλες δυνάμεις Πελοποννησίων, Ευβοιωτών, Αιγηνιτών και δυνάμεων από τη Δυτική Ελλάδα μαζί με τους Σπαρτιάτες. Όταν βρεθήκανε οι Έλληνες στη Μεγαρίδα, ο Μαρδόνιος πληροφορήθηκε ότι κινούνται εναντίον του και αποσύρθηκε από την Αττική στην ανοικτή βοιωτική πεδιάδα, ώστε να δράσει το ιππικό του ευκολότερα. Στρατοπέδευσε βόρεια του ποταμού Ασωπού και έχτισε ένα ξύλινο οχυρό, ώστε άμα η μάχη δεν τους ευνοήσει να ανασυνταχθούν εκεί οι Πέρσες. Στην Ελευσίνα, ενώθηκαν με το συμμαχικό στρατό, 3.000 Μεγαρείς, 8.000 Αθηναίοι και 600 Πλαταιείς. Πέρασαν μέσα από τις ορεινές διαβάσεις των Ελευθέρων (σημερινό Γυφτόκαστρο) και το στενό των Δρυός Κεφαλών και έφθασαν στις Ερυθρές της Βοιωτίας. Ο Παυσανίας παρέταξε τον στρατό στους πρόποδες του όρους Κιθαιρώνα, απέναντι από τους Πέρσες, ώστε να προστατεύεται από το ιππικό τους αλλά και για να έχει στα δεξιά του το πέρασμα των Δρυός Κεφαλών, ώστε να ανεφοδιάζεται και να λαμβάνει ενισχύσεις. Οι Σπαρτιάτες με τους Τεγεάτες έλαβαν την δεξιά πλευρά της παράταξης, στο κεντρο οι υπόλοιποι Έλληνες, στα αριστερά οι Αθηναίοι με τους Πλαταιείς και τους Μεγαρείς. Ειδικά οι τελευταίοι ήταν οι μόνοι που είχαν στρατοπεδεύσει σε πεδινό έδαφος, λόγο έλλειψης χώρου.

 Πριν τη μεγάλη μάχη

Ο Παυσανίας περίμενε την πρώτη κίνηση να την κάνει ο Μαρδόνιος και αντίστοιχα ο Πέρσης στρατηγός περίμενε τον Σπαρτιάτη να κινηθεί πρώτος. Ο μεν Παυσανίας ήθελε να αποφύγει το περσικό ιππικό και ο δε Μαρδόνιος ήθελε να το χρησιμοποιήσει ο κύριο όπλο κρούσης. Ο Μαρδόνιος για να επιτύχει να βγάλει τους Έλληνες στην πεδιάδα, έστειλε μερικές ίλες του ιππικού του εναντίον των Μεγαρέων, που είχαν στρατοπεδεύσει σε πιο πεδινό έδαφος, για να τους παρενοχλήσει. Αρχηγός τέθηκε ο Μασίστιος. Οι Μεγαρείς προσπάθησαν να συπτύξουν το μέγεθος της παράταξης τους αλλά ο χώρος δεν τους το επέτρεπε, ταυτόχρονα πιο πολλές ίλες ιππικού και τοξοτών τους επιτίθονταν. Βλέποντας αυτή τη κατάσταση ο Παυσανίας έστειλε 300 Αθηναίους λογάδες υπό τον Ολυμπιόδωρο του Λάμπωνα να βοηθήσουν τους δοκιμαζόμενους Μεγαρείς. Οι Αθηναίοι περικύκλωσαν μια από τις πρώτες ίλες που συγκρούστηκαν με τους Έλληνες. Εκεί ήταν ο ίδιος ο Μασίστιος στη πρώτη γραμμή. Το άλογο του σκωτώθηκε και ο ίδιος πεζός συνέχισε να μάχεται. Ένας Αθηναίος διαπέρασε, με το δόρυ του, το μάτι του Πέρση ιλάρχη και τον σκότωσε. Ακολούθησε μια μάχη, ίδια με αυτές που περιγράφονται στην Ιλιάδα του Ομήρου, πάνω από το σώμα του Μασίστιου. Οι Πέρσες και οι Έλληνες μάχονταν για το ποίος θα το κρατήσει. Τελικά οι Πέρσες υποχώρησαν και οι Έλληνες κράτησαν το πτώμα και το περιέφεραν στο στρατόπεδο ως τρόπαιο της πρώτης τους νίκης.

Μετά από αυτή την αψιμαχία, ο Παυσανίας έλαβε μια απόφαση που ακόμα δεν έχει εξηγηθεί από τους ιστορικούς με βεβαιότητα. Αποφάσισε να στρατοπεδεύσουν πιο βορειοδυτικά, σε ένα τόπο πλούσιο σε πηγές με καθαρό νερό και με λίγους λόφους για κάλυψη από το ιππικό αλλά σαφώς πιο πεδινό. Επίσης με αυτό το τρόπο εγκατέλειπε το πέρασμα των Δρυός Κεφαλών, το οποίο κατέλαβαν οι Πέρσες μετά τη μετακίνηση των ελληνικών στρατευμάτων. Στα νοτιανατολικά της νέας θέσης, προς το παραπόταμο Μολόεντα, σε έναν λόφο παρατάχθηκαν οι Σπαρτιάτες και οι Τεγεάτες, αυτοί ήταν η δεξιά πλευρά του στρατεύματος. Στο λόφο στα βορειοδυτικά, με το όνομα Πύργος, παρατάχθηκαν οι Αθηναίοι με τους Πλαταιείς και τους Μεγαρείς, αυτό ήταν το αριστερό κέρας της παράταξης. Ενδιάμεσα των δύο λόφων παρατάχθηκαν όλοι οι άλλοι Έλληνες, σε πιο ομαλό έδαφος. Το δεξί κέρας περιελάμβανε 10.000 Σπαρτιάτες και 1.500 Τεγεάτες. Στο κέντρο παρατάχθηκαν 5.000 Κορίνθιοι, 300 Ποτειδαιάτες, 600 Αρκάδιοι Ορχομενοί, 3.000 Σικυώνιοι, 800 Επιδαύριοι, 1.000 Τροιζήνιοι, 200 Λαπρεάτες, 300 Ερμιονείς, 1.000 Φλειάσιοι, 400 Χαλκιδείς, 500 Αιγηνίτες, 200 Παλείς, 500 Αμβρακιώτες, 800 Λευκαδίτες, 400 Μυκηναίοι και Τιρύνθιοι και 600 Ερετριείς και Στυρείς. Τέλος στο αριστερό κέρας έλαβαν θέση 8.000 Αθηναίοι, 600 Πλαταιείς και 3.000 Μεγαρείς. Συνολικά έλαβαν μέρος 38.700 οπλίτες. Στην παράταξη υπήρχαν και 35.000 είλωτες ψιλοί, που στέκονταν δίπλα τους μισούς (5.000) από τους Σπαρτιάτες οπλίτες, 7 δίπλα από τον καθέναν από αυτούς, οι θέσεις των οποίων στους πολέμους ήταν πάντα αυτή. Οι ψιλοί των υπόλοιπων Σπαρτιατών και των λοιπών Ελλήνων οπλιτών ήταν 34.500 άνδρες.

Ο Μαρδόνιος βλέποντας μια ευκαιρία να του παρουσιάζεται παρέταξε το στρατό του κατά μήκος του Ασωπού με τους 30.000 Πέρσες απέναντι από τους Σπαρτιάτες και τους Τεγεάτες. Στο κέντρο παρέταξε τους 15.000 Μήδους, τους 25.000 Βάκτριους, τους 10.000 Ινδούς και τους 10.000 Σάκες. Απέναντι από τους Αθηναίους, τους Πλαταιείς και τους Μεγαρείς παρέταξε τους 50.000 μηδίσαντες Έλληνες. Δηλαδή παρέταξε τους Θηβαίους, τους Λοκρούς, τους Θεσσαλούς, τους Μακεδόνες και τους Φωκείς. Από όλους τους μηδίσαντες Έλληνες, όταν ξεκίνησε η μάχη, οι μόνοι που πολέμησαν με μένος εναντίον των συμπατριωτών τους, ήταν οι Θηβαίοι. Μόνο αυτοί είχαν συμφέρον από μια νίκη των Περσών, όλοι οι υπόλοιποι υποτάχθηκαν στη περσική εισβολή καθώς δεν μπορούσαν να αμυνθούν μόνοι τους. Ο στρατηγός Αρτάβαζος διοικούσε την εφεδρεία των Περσών στα μετόπισθεν, που αποτελούνταν από Θράκες, Φρύγες, Αιθίοπες, Αιγύπτιους και Μυσούς. Οι εισβολείς σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ήταν 600.000 αλλά οι ιστορικοί τους υπολογίζουν στις 250.000.

Για δέκα μέρες οι αντίπαλοι έμειναν ακίνητοι χωρίς να εμπλακούν σε μάχη. Την ενδέκατη μέρα ο Θηβαίος Τιμαγενίδας έπεισε τον Μαρδόνιο να συγκαλέσει πολεμικό συμβούλιο. Στο συμβούλιο οι Θηβαίοι και ο Αρτάβαζος πρότειναν να υποχωρήσουν στη Θήβα για ανεφοδιασμό και να δώσουν μάχη σε άλλη τοποθεσία. Αντίθετα ο Μαρδόνιος επέμενε να μείνουν εκεί και να πολεμήσουν. Ο Αρτάβαζος υπονόμευε συνέχεια τον Μαρδόνιο και μια υποχώρηση εκείνη τη στιγμή θα μείωνε την αξία του τελευταίου και θα αύξανε την αξία του πρώτου στα μάτια του Ξέρξη. Έτσι λοιπόν αποφάσισε το επόμενο πρωί να γίνει μια γενική επίθεση στο σύνολο του ελληνικού μετώπου. Το ίδιο βράδυ ο βασιλιάς της Μακεδονίας, ο Αλέξανδρος ο Α΄, πήγε στο ελληνικό στρατόπεδο και προειδοποίησε τους Έλληνες για το σχέδιο του Μαρδόνιου. Οι Αθηναίοι τον τίμησαν ως ευεργέτη τους, για αυτήν του τη πράξη, ενώ οι Σπαρτιάτες τον ονόμασαν "φιλέλλην".

 Το στρατήγημα του Παυσανία

Μετά την πληροφόρηση από τον Αλέξανδρο ο Παυσανίας αποφάσισε να θέσει τους Αθηναίους απέναντι στους Πέρσες επειδή είχαν πολεμήσει εναντίον τους στο Μαραθώνα, άρα τους γνώριζαν καλύτερα. Ενώ οι Σπαρτιάτες θα λάμβαναν θέση απέναντι από τους Θηβαίους που τους γνώριζαν καλύτερα στο πεδίο της μάχης. Όμως ο Μαρδόνιος το κατάλαβε και προσπάθησε να αντιστρέψει και αυτός τα άκρα του. Έτσι ο Παυσανίας δεν προχώρησε στην δικιά του αναστροφή. Αντίθετα αποχώρησε από τη θέση που ήταν με το στρατό του και κατέλαβε μια θέση νοτιότερα, ανάμεσα στις πόλεις Υσία και Πλαταιές. Η μετακίνηση αυτή ξεκίνησε από το βράδυ και θα ολοκληρωνόταν το επόμενο πρωί ώστε να την δει ο Μαρδόνιος και να νομίζει ότι οι Έλληνες υποχωρούν και να εμπλακεί μαζί τους σε μάχη, την οποία οι ίδιοι βεβαίως την περιμένανε. Τέτοιοι ελιγμοί στις ελληνικές φάλαγγες ήταν συνηθισμένοι αλλά μόνο οι Σπαρτιάτες τις εκτελούσαν αριστοτεχνικά. Έτσι αποφασίστηκε σε πρώτη φάση να αποσυρθεί το κέντρο των Ελλήνων από τη θεση Νησί στις Πλαταιές και να στρατοπεδεύσει εκεί. Στη δεύτερη φάση οι Σπαρτιάτες και οι Τεγεάτες θα αποσύρονταν το πρωινό ώστε να τους δει ο Μαρδόνιος και να επιτεθεί. Ταυτόχρονα θα προσποιούνταν ότι κάποια τμήματα αργούσαν να υποχωρήσουν για να τον δελεάσουν πιο εύκολα. Οι Αθηναίοι, οι Πλαταιείς και οι Μεγαρείς θα κάλυπταν την φάση υποχώρησης των Σπαρτιατών.

Η μάχη

Η πρώτη φάση ξεκίνησε αλλά δεν ολοκληρώθηκε με επιτυχία καθώς το κέντρο των Ελλήνων, μπερδεμένο από το σκοτάδι, παρατάχθηκε στο ναό της Ήρας, μπροστά στις Πλαταιές, σε απόσταση διπλάσια από αυτή που προέβλεπε το σχέδιο. Ο Παυσανίας δεν το γνώριζε αυτό και ξεκίνησε την επόμενη φάση του σχεδίου του. Το σώμα που αποφασίστηκε να μείνει πιο πίσω, δήθεν ότι άργησε να υποχωρήσει, ήταν ο λόχος του Αμομφεράτου. Το πρωί οι Σπαρτιάτες έμαθαν το τι συνέβη το βράδυ και έμαθαν επίσης και που βρίσκονταν οι Έλληνες του κέντρου. Οι Αθηναίοι προσπάθησαν να καλύψουν το μεγάλο κενό μεταξύ των παρατάξεων αλλά ήδη ο Μαρδόνιος είχε δει και είχε αξιολογήσει την κατάσταση. Διάταξε γενική επίθεση και καταδίωξη του αντίπαλου στρατού. Την επίθεση οδηγούσε ο ίδιος ο Μαρδόνιος και μάλιστα πέρασε πρώτος τον Ασωπό με το περσικό ιππικό, τους Ινδούς και τους Σάκες. Όλοι αυτοί έπεσαν με ορμή πάνω στην παράταξη των Τεγεατών και των Σπαρτιατών. Το περσικό κέντρο προσπαθούσε άτακτα να φτάσει στο ιερό της Ήρας για να βρεθεί με το ελληνικό κέντρο. Οι Αθηναίοι μάχόνταν εναντίον των Θηβαίων βόρεια της θέσης Νήσος, ανάμεσα στο λόφο του Πύργου και στο ιερό του Ανδροκράτους. Το σώμα του Αμομφεράτου ενώθηκε γρήγορα με τους υπόλοιπους Σπαρτιάτες και ανέστρεψαν πλευρά για να υποδεκτούν με ακόντια τους Πέρσες. Η πίεση όμως ήταν μεγάλη καθώς οι εχθροί ήταν περισσότεροι και έτσι ο Παυσανίας ζήτησε τη βοήθεια των Αθηναίων, μην γνωρίζοντας ότι οι συμμάχοι του ήταν αντιμέτωποι με τους Θηβαίους.

Ο Αριστείδης μάταια προσπαθούσε να μεταπείσει τους Θηβαίους να μην μάχονται τα αδέρφια τους. Όλην αυτή την ώρα η Σπαρτιατική φάλαγγα είχε καλυφθεί πίσω από τις ασπίδες και αμυνόταν, μόλις μεγάλες δυνάμεις Περσών τους κύκλωσαν και καθιστούσαν αδύνατη την δυνατότητα ελιγμών, ο Παυσανίας διέταξε τότε γενική επίθεση και όλο το μέτωπο πετάχτηκε μπροστά με κραυγές και επιτέθηκε στους Πέρσες. Οι Πέρσες των πρώτων σειρών έχασαν την ορμή τους και προσπαθούσαν να υποχωρήσουν αλλά οι πιο πίσω σειρές τους εμπόδιζαν να πραγματοποιήσουν ελιγμούς. Μέσα στη σύγχυση ένας Σπαρτιάτης, ο Αρίμνηστος, εντόπισε τον Μαρδόνιο πάνω στο άλογο του και τον σκότωσε.

Ο θάνατος του αρχηγού τους σε συνδυασμό με την ορμή των Σπαρτιατών σάστισε τους Πέρσες και άρχισαν να υποχωρούν άτακτα. Την ίδια ώρα ο Αρτάβαζος με την εφεδρεία των Περσών αποχωρούσε από τη μάχη, ενώ πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι μπορούσε να αλλάξει την έκβαση της μάχης, αλλά ο Πέρσης στρατηγός δεν το έκανε αλλά προτίμησε να αποσυρθεί, σαν να προδίδει τον νεκρό Μαρδόνιο! Οι Πέρσες υποχώρησαν στο ξύλινο οχυρό τους, ενώ οι Σπαρτιάτες τους ακολουθούσανε και προσπαθούσανε να εισχωρήσουν μέσα σε αυτό. Ταυτόχρονα οι Θηβαίοι, χάνοντας 300 μαχητές τους υποχώρησαν για τη Θήβα και οι Αθηναίοι τους καταδίωξαν μέχρι έξω από τα τείχη της πόλης τους και τους κατανίκησαν. Ακολούθως οι Πλαταιείς, οι Μεγαρείς και οι Αθηναίοι ενώθηκαν με τους Σπαριάτες και τους Τεγεάτες έξω από το οχυρό των Περσών και κατάφεραν να εισχωρήσουν, μέσα από ένα ρήγμα, κατασφάζοντας τους πάντες μέσα σε αυτό. Την ίδια ώρα οι δυνάμεις των Κορινθίων, των Φλειασείων και των Επιδαύριων δέχτηκαν τη σφοδρή επίθεση του θηβαϊκού ιππικού και έχασαν περίπου 600 άνδρες.

Ο Ηρόδοτος εξιστορεί πως σώθηκαν μόνο 43.000 Πέρσες, αριθμός υπερβολικά μικρός ενώ οι Έλληνες χάσανε 1.300 άνδρες. Ο Έφορος αναφέρει 100.000 Πέρσες νεκρούς και 10.000 Έλληνες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί δεν έχουν υπολογίσει ακόμα τους νεκρούς αλλά μόνο εκτιμούν έναν αριθμό από τους 60.000 με 120.000 Πέρσες νεκρούς και αιχμαλώτους και 5.000 με 10.000 Έλληνες νεκρούς και τραυματίες.

 Διάφορες ιστορίες και διακρίσεις από τη μάχη

Από τους Αθηναίους μαχητές διακρίθηκε ο Σωφάνης του Ευτυχίδη από τον δήμο της Δεκέλειας. Λέγεται ότι αυτός δεν λύγιζε ούτε μια στιγμή από την πίεση των Θηβαίων και μάλιστα είχε ζωγραφίσει στην ασπίδα του μια άγκυρα, σύμβολο πως κανένας εχθρός δεν θα τον κουνούσε από τη θέση του.
Όσο οι Πέρσες πίεζαν τους Τεγεάτες και τους Σπαρτιάτες, ο στρατηγός Παυσανίας έκανε θυσίες στους θεούς για να νικήσουν οι Έλληνες τη μάχη. Δίπλα του στεκόταν ο υπασπιστής του Καλλικράτης που δέχτηκε ένα βέλος στο στήθος προστατεύοντας τον στρατηγό. Λέγεται πως καθώς ξεψυχούσε και την ώρα που ο στρατηγός τον ευχαριστούσε για τη πράξη του, ο νεαρός Σπαρτιάτης είπε: "Λυπάμαι που δεν πρόλαβα να πάρω μέρος στη μάχη."
Οι Μεγαρείς είχανε 159 νεκρούς και όλοι τους τιμήθηκαν ιδιαιτέρως από όλους τους Έλληνες για την ανδρεία τους.
Ο γενναίος Αμομφεράτος που με το λόχο του κάλυψε τα νώτα των Σπαρτιατών πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης και τιμήθηκε από τον Παυσανία με ειδικό ανδριάντα στο μνήμα του.
Ο Αιγινήτης Λάμπωνας, βλέποντας τον Μαρδόνιο να πέφτει νεκρός και ενθυμούμενος ότι ο Ξέρξης αποκεφάλισε το πτώμα του βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα μετά τη μάχη των Θερμοπυλών, είπε στον Παυσανία: "Ιδού η ευκαιρία να εκδικηθείς για τον αποκεφαλισμό του Λεωνίδα." Εννοώντας να αποκεφαλίσει το πτώμα του Μαρδόνιου. Ο Παυσανίας απάντησε: "Λάμπωνα αυτές τις πράξεις τις κάνουν οι βάρβαροι και όχι οι Έλληνες."
Όταν τελείωσε η μάχη και η σκηνή του Μαρδόνιου με τα ολόχρυσα σκεύη του και τους μαγείρους του να πέφτουν στα χέρια των Ελλήνων, ο Παυσανίας διέταξε τους Πέρσες υπηρέτες να ετοιμάσουν ένα γεύμα σαν αυτά που ετοίμαζαν στον Μαρδόνιο και τους συνεργάτες του. Αντίστοιχα ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να ετοιμάσουν το συνηθισμένο γεύμα των Λακεδαιμονίων, τον μέλανα ζωμό. Ακολούθως ο Παυσανίας κάλεσε όλους τους Έλληνες στρατηγούς στη σκηνή του Μαρδόνιου και τους παρουσίασε τα δύο γεύματα ένα πλούσιο σε ολόχρυσα σκεύη, το περσικό και ένα φτωχικό των Σπαρτιατών. Τότε είπε: "Ανόητοι Πέρσες αφήσατε τα πλούτη σας και χάσατε τις ζωές για να αποκτήσετε το φτωχικό πιάτο του Έλληνα όταν εσείς τρώγατε σε χρυσά σκεύη."
 Μετά τη μάχη

Όταν τελείωσε η μάχη η πεδιάδα των Πλαταιών είχε γεμίσει με χιλιάδες νεκρούς. Η κάθε πόλη των Ελλήνων έχτισε ξεχωριστά κάθε τύμβο για τους νεκρούς της. Με το τέλος της μάχης έφτασαν αργοπορημένα οι Ηλείοι και οι Μαντινείς. Αυτό συνέβη γιατί στο εσωτερικό αυτών των κρατών επικρατούσε η φιλοπερσική μερίδα των πολιτικών. Λίγες μέρες πριν την οριστική μάχη των Πλαταιών καταφέρανε να ανεβούν στην εξουσία οι φιλοδημοκράτες. Οι μόνοι Πέρσες που υποχώρησαν με τάξη και έφτασαν πίσω στην Περσία ήταν αυτοί στο σώμα του Αρτάβαζου. Στη συνέχεια οι Έλληνες αποφάσισαν να τιμωρήσουν όσους συμπατριώτες τους μηδίσανε, με πρώτη τη Θήβα. Εμφανίστηκαν μπροστά στα τείχη της πόλης με το σύνολο του στρατού τους και ζήτησαν να τους παραδοθούν οι ηγέτες της φιλοπερσικής μερίδας της Θήβας, ο Τιμαγενίδας, ο Ασωπόδωρος και ο Ατταγινός και άλλοι λιγότερο σημαντικοί. Οι Ασωπόδωρος και Ατταγινός το έσκασαν αλλά όλοι οι υπόλοιποι παραδόθηκαν στον Παυσανία, ο οποίος τους εκτέλεσε στην Κόρινθο.

 Το αφιέρωμα των Ελλήνων



Η στήλη με τα ονόματα όλων των ελληνικών πόλεων που πολέμησαν τους Πέρσες
Αφότου τελειώσανε και με τους μηδίσαντες Θηβαίους, οι Έλληνες έφτιαξαν ένα αφιέρωμα για τη νίκη τους και τη πλήρη συντριβή των Περσών. Το αφιέρωμα αυτό έμεινε γνωστό ως "τρίποδας των Δελφών". Το αφιέρωμα αποτελείται από δυο μέρη. Το κίονα που σχηματίζεται από τρία χάλκινα φίδια που συμπλέκονται. Στα κεφάλια των φιδίων στηριζόταν το κύριως ανάθημα, ο χρυσός τρίποδας, αφιερωμένος στον Απόλλωνα. Πάνω στις σπείρες που σχηματίζουν τα φίδια είναι γραμμένες όλες οι πόλεις που πολέμησαν τους Πέρσες. Παρακάτω δίνετε η επιγραφή σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία, ο οποίος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σπαρτιάτη στρατηγό Παυσανία που έδωσε την μάχη των Πλαταιών:

"Σε αυτόν το πόλεμο πολέμησαν: Λακεδαιμόνιοι, Αθηναίοι, Κορίνθιοι, Τεγεάτες, Σικυώνιοι, Αιγινήτες, Μεγαρείς, Επιδαύριοι, Ορχομένιοι, Φλειάσιοι, Τροιζήνιοι, Ερμιονείς, Τιρύνθιοι, Πλαταιείς, Θεσπιείς, Μυκηναίοι, Κείοι, Μήλιοι, Τήνιοι, Νάξιοι, Ερετριείς, Χαλκιδείς, Στυρείς, Ηλείοι, Ποτειδαιάτες, Λευκάδιοι, Ανακτορείς, Κύθνιοι, Σίφνιοι, Αμβρακιώτες και Λεπρεάτες."

Η πόλη των Πλαταιών αποφασίστηκε να είναι ιερή γη και απαραβίαστη. Ενώ κάθε χρόνο, τη μέρα που έγινε η μάχη των Πλαταιών, επιτροπές από όλες τις ελληνικές πόλεις συγκεντρώνονταν στο σημείο για να κάνουν θυσίες και γιορτές στη μνήμη των πεσόντων. Ο χρυσός τρίποδας χάθηκε στον Γ΄ Ιερό Πόλεμο (357 π.Χ. με 346 π.Χ.) όταν τον σύλησαν οι Φωκαείς. Ο χάλκινος κίονας με τις σπείρες των φιδιών, μεταφέρθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Μέχρι σήμερα ο τρίποδας παραμένει εκεί και αποτελεί αξιοθέατο για τους τουρίστες.



Μέρος κεφαλίου ενός από τα φίδια που βρισκόταν συσπειρωμένα στο κίονα
 Η σημασία της μάχης

Μετά από αυτή τη μάχη ουδέποτε Πέρσης ηγεμόνας δεν πραγματοποίησε εισβολή στην Ελλάδα. Οι Έλληνες περάσαν στην αντεπίθεση και πραγματοποίησαν νικηφόρες μάχες εντός της Περσικής Αυτοκρατορίας, προκαλώντας τριγμούς στο σύστημα της και οδηγώντας την στη κατάρρευση από τον Μέγα Αλέξανδρο. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, οι Πέρσες δεν τόλμησαν να επέμβουν ξανά στρατιωτικά στον ελλαδικό χώρο. Οι μόνες τους επεμβάσεις ήταν κυρίως διπλωματικής φύσεως, χρηματοδοτώντας πρώτα την Αθήνα, μετά τη Σπάρτη και ύστερα την Θήβα, στις εμφύλιες διαμάχες των ελληνικών πόλεων. Η μάχη αυτή κράτησε ζωντανή την Ελλάδα. Η ναυμαχία στη Σαλαμίνα ανέκοψε τη πορεία του Ξέρξη αλλά δεν εξάλειψε την περσική απειλή. Αυτό έγινε στη μάχη των Πλαταιών.

 Πηγές

Γαρουφάλης Δ., ΠΕΡΣΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, 2003
ΗΡΟΔΟΤΟΥ, Η Ιστορία Των Περσικών Πολέμων, μετάφραδη Βλάχου Ν., εκδόσεις Ωκεανίδα, 2005
Ηρόδοτος, Ιστορίαι, βιβλία 1-9, μετάφραση Πανέτσος Ε., εκδόσεις Ζαχαρόπουλος/ βιβλία V-IX, μετάφραση Σπυρόπουλος Η., εκδόσεις Γκοβόστη, 1995 :Δειτε το βιντεο με τον ορκο των Ελληνων!!


ΚΑΝΕΝΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ!!!

[Κανένα θρησκευτικό σύμβολο σε δημόσιο χώρο, ούτε στους κρατικούς θεσμούς -Καμία υποχώρηση στις κατακτήσεις του Κοσμικού Κράτους]

burkini24aug16

Μεγάλη μερίδα «αριστερών»με πολλά εισαγωγικά,τελευταία κόπτεται για την «ελευθερία στην επιλογή» κλπ., Όψιμοι αριστεροί λένε: (Ωιμέ!) Στη χώρα της Γαλλικής Επανάστασης και του Ρουσώ απαγόρεψαν το μπουρκίνι! κι αρχίζουν να αραδιάζουν το επικίνδυνο δηλητήριο του τυφλού αντιδυτικισμού.

Δεν είδαμε πολλούς αριστερούς να διαμαρτύρονται βεβαίως για τις εικόνες της Oρθοδοξίας που κοσμούν τις αίθουσες της ... τυφλής μας Δικαιοσύνης.

Δεν είδαμε πολλούς αριστερούς να διαμαρτύρονται για τις εικόνες της Oρθοδοξίας, την επιβαλλόμενη προσευχή και τον αγιασμό στα σχολεία - το αυτό βεβαίως ισχύει για όλα τα δημόσια κτίρια ιδιαιτέρως δε, στα νοσοκομεία και στα αστυνομικά τμήματα.

Η ίδια λεγόμενη κυβερνώσα αριστερά δεν αναφέρεται καν, στην «πάγια (my ass) θέση» της, στον διαχωρισμό Εκκλησίας-Κράτους.

Δεν ακούσαμε τώρα Αριστερούς να ζητούν την κατάργηση της μεσαιωνικής Σαρίας (δεν ισχύει ούτε στην Τουρκία) ως νόμου του Κράτους στη Θράκη, ενός θεσμού που καταπιέζει αφόρητα τις γυναίκες της μειονότητας, αδιάκριτα, μουσουλμανίδες ή άθεες. Το αίσχος, η υποκρισία, η αμάθεια και η ημιμάθεια σε μεγάλες δόξες!

Η Γαλλία όμως είναι σοβαρό κράτος, που όμως έχει κάνει πολλές (λαθεμένες κατά την άποψή μου) υποχωρήσεις στο όνομα της ... ανεκτικότητας. Δεν θα έπρεπε.

Κάποιοι ημιμαθείς αριστεροί, αλλά και άλλοι που είναι ενήμεροι των πραγμάτων,έχουν μπερδέψει την επιλογή (και κατάκτηση) μιας εκκεντρικής χαριτωμένης ενδυμασίας κάποιου επώνυμου ή ανώνυμου που θέλει να κυκλοφορεί με ένα αστροπελέκι στο κεφάλι ή μια ροζ μακριά φούστα και γάντια στις πλατείες ή στις πλαζ (life style), με τη θρησκευτική δαιμονοποίηση του ανθρώπινου σώματος, την κοινώς γνωστή, για τους θρησκόληπτους, αμαρτία!

Όλοι αυτοί οι της αριστεράς, οι μαινόμενοι, ανάγουν ζητήματα του είδους σε αντίσταση ενάντια στην αστική ιδεολογία, ενάντια στον κακό καπιταλισμό και στο φιλελεύθερο κοσμικό κράτος, δηλαδή τη σημερινή (δεν γνωρίζουμε άλλη) αστική δημοκρατία - Αναγνωρίζοντας ή και παραχωρώντας ταυτόχρονα -που είναι και το σπουδαιότερο- στο Ισλάμ το ρόλο ενός νέου κι αδικημένου ... προλεταριάτου που μάχεται ενάντια στις κατακτήσεις της καπιταλιστικής δύσης. Τι κατάντια σύντροφοι!

Πως φανατίζει και τυφλώνει ο φανατικός αντιδυτικισμός!

Χαρακτηριστικό το σχόλιο του Νικόλα Σεβαστάκη στο fcbk:

Να συλλέξουμε υπογραφές για το δικαίωμα στο μπουρκίνι που το καταδιώκουν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του γαλλικού κράτους.
Κυρίως τώρα που στην εφημερίδα των Συντακτών διαβάζει κανείς σε σχετική ανάλυση, ότι η κοσμικότητα είναι περίπου ακροδεξιό πράγμα. Σε λίγο, δεν θα μπορεί κανείς να ασκεί κριτική στην κοινωνική-πολιτισμική οπισθοδρόμηση ( ισλαμιστικής, αλλά όχι μόνο, εκπόρευσης) επειδή ένα μεγάλο μέρος αριστερών φτύνει πια απερίφραστα τον 'δυτικό οικουμενισμό'.
 Τέτοια αθλιότητα(οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Ακριβώς, η κοσμικότητα κατά πολλούς αριστερούς, περίπου ακροδεξιό πράγμα.

Τέτοια και τόση αθλιότητα!

Πηγη.https://roides.wordpress.com/2016/08/24/24aug16/#more-28257


ΠΟΛΗ ΦΑΝΤΑΣΜΑ Η ΝΑΖΑΡΕΤ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!!!

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!ΠΟΛΗ ΦΑΝΤΑΣΜΑ Η ΝΑΖΑΡΕΤ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!!!

jesusdonut.gif

Ένα άλλο μυστήριο αποτελεί η πόλη Ναζαρέτ, από την οποία λέγεται ότι καταγόταν ο Ιησούς. Η προσαγόρευση Ναζωραίος για τον Ιησού αναφέρεται στην Καινή Διαθή δώδεκα φορές. Για παράδειγμα, στο Ματθαίος 2,23 αναγράφεται: «και ελθών κατώκησεν εις πόλιν λεγόμενην Ναζαρέτ, όπως πληρωθεί το ρηθέν δια των προφητών, ότι Ναζωραίος κληθήσεται». Επίσης, στο σταυρό που θανατώθηκε υπήρχε η επιγραφή «Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς των Ιουδαίων» (Ιωάννης 19,19)! Πέρα απ' αυτό, ως Ναζωραίος αναφέρεται και ο ληξιαρχικός πατέρας του Ιησού, ο Ιωσήφ. Όμως μια πόλη της Παλαιστίνης και συγκεκριμένα της Γαλιλαίας με το όνομα Ναζαρέτ δεν υπήρξε ποτέ πριν και κατά τη διάρκεια της ζωής του Ιησού και παρουσιάζεται για πρώτη φορά μέσα από τα ευαγγέλια. Η πόλη αυτή φαίνεται να «ιδρύθηκε» από τους χριστιανούς θεολόγους.
  
Στα ιστορικά έργα του Ιώσηπου Φλάβιου, ο οποίος ήταν αρχιστράτηγος των γαλιλαιϊκών στρατευμάτων στην εξέγερση κατά της Ρώμης και ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, συνελήφθη και κρατήθηκε αιχμάλωτος από το έτος 67 μ.Χ., δεν αναφέρεται πουθενά αυτή η πόλη, αν και τα στρατεύματά του στρατοπέδευαν στην περιοχή της σημερινής Ναζαρέτ. Κατά τις συγκρούσεις για την κατάληψη της γειτονικής πόλης Sepphoris, η οποία απείχε μερικά χιλιόμετρα από τον οικισμό που ονομαζόταν αργότερα Ναζαρέτ, έπρεπε να αποτελεί αυτή η Ναζαρέτ από στρατηγικής σκοπιάς σημείο οπισθοχώρησης ή στρατοπέδευσης των στρατευμάτων του. Μία πόλη Garis, 5 χλμ. νοτιοανατολικά της Sepphoris, που δεν υπάρχει πια και αναφέρεται πράγματι από τον Ιώσηπο (Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 6,3) ως τοποθεσία του στρατοπέδου του, βρίσκεται ακριβώς στη θέση που υπάρχει η μεταγενέστερα αναφερόμενη Ναζαρέτ. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι μέχρι το 70 μ.Χ. δεν φαίνεται να υπήρχε κατ' όνομα μια πόλη Ναζαρέτ.  
Αλλά και στους προηγούμενους αιώνες, στην π.Χ. εποχή, πουθενά δεν υπάρχει αναφορά στην πόλη Ναζαρέτ. Στην Παλαιά Διαθήκη, η οποία αποτελεί την πολιτική και θρησκευτική ιστορία του ιουδαϊκού λαού, γίνεται αναφορά σε χιλιάδες πόλεις, χωριά και οικισμούς, πολλά ονόματα που έπαψαν να αναφέρονται κατά τη μεταγενέστερη εποχή. Όμως, σε κανένα σημείο της Π.Δ. δεν αναφέρεται κάποιος οικισμός που θα μπορούσε να ταυτιστεί κατ' όνομα ή λόγω ιστορικών γεγονότων με την πόλη που ονομάστηκε Ναζαρέτ. 'Αρα τυχόν εικασίες ότι μπορεί να υπήρχε παλαιότερα το όνομα Ναζαρέτ, να περιέπεσε για δεκαετίες ή και αιώνες στη λήθη και να επανήλθε αργότερα, δεν ευσταθούν.Εικόνα  
Η ανύπαρκτη πόλη Ναζαρέτ  
Το Ταλμούδ, μια συλλογή ιουδαϊκών νόμων που γράφτηκε μετά τα χριστιανικά ευαγγέλια (3ος αι.), αναφέρει πολλούς μικρούς και μεγάλους γαλιλαιϊκούς οικισμούς, αλλά ούτε μία φορά τη Ναζαρέτ. Γενικότερα, ουδείς ιστορικός ή άλλος συγγραφέας, πριν ή λίγο μετά τον Ιησού, αναφέρει ποτέ το όνομα αυτής της πόλης. Η μόνη «πηγή» που «ιδρύει» και περιγράφει τη Ναζαρέτ, είναι η χριστιανική παράδοση, στην οποία αναφέρεται ακόμα ότι εκεί υπήρχε και συναγωγή, άρα θα έπρεπε να είναι ένας μεγαλύτερος οικισμός και όχι μια μικρή ομάδα κατοικιών ή ένας σταθμός αγροτικής παραγωγής. Παραμένει λοιπόν ανεξήγητο, πώς είναι δυνατόν να υπήρχε στο σταυρό του Ιησού επιγραφή που αναφερόταν σε μια πόλη, η οποία δεν υπήρχε καν εκείνη την εποχή ή πριν από αυτήν. Και πώς αναφέρεται αυτή η πόλη στα ευαγγέλια που λέγεται ότι γράφτηκαν μέσα στον 1ο αιώνα αλλά δεν αναφέρεται στο Ταλμούδ που γράφτηκε δύο αιώνες αργότερα ...;  
Κατά μία «αιρετική» εκδοχή ο χαρακτηρισμός Ναζωραίος (ή αλλιώς Ναζηραίς ή Ναζηραίος) σήμαινε στα εβραϊκά ο κεχρισμένος. Επειδή όμως οι θεόπνευστοι πατέρες του χριστιανισμού δεν κατανοούσαν αυτή τη σημασία, νόμισαν ότι ήταν προσδιορισμός με τοπική-εθνική σημασία και «κατασκεύασαν» μια πόλη Ναζαρέτ. Τότε όμως, πώς αναφέρεται ο Ματθαίος στην πόλη Ναζαρέτ που κατοίκησε ο Ιησούς; Η μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι όλα αυτά προέρχονται από προσθαφαιρέσεις μεταγενέστερων «επιμελητών», οπότε εξηγούνται έτσι και οι πάμπολλες αντιφάσεις μεταξύ των «ιερών βιβλίων».  

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
 


Σημειώνεται ότι αυτή η πόλη υπό τα παραπάνω ονόματα δεν αναφέρεται σε κανένα αρχαίο κείμενο (αιγυπτιακό, σουμεριακό, βαβυλωνιακό, περσικό, αρχαίο ελληνικό ή ελληνιστικό), ούτε στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης παρά τη φημολογούμενη γεωγραφική ακριβολογία της. Επίσης δεν την αναφέρει ούτε το Ταλμούδ, ούτε ο Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος Φλάβιος, αλλά ούτε και τα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας κάνουν λόγο γι΄ αυτήν. Για πρώτη φορά εμφανίζεται στα Ιερά Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, το αρχαιότερο κείμενο των οποίων ανάγεται στον 4ο αιώνα. Αλλά και η αρχαιολογική σκαπάνη παρότι έχει αποκαλύψει προϊστορικό οικισμό σε παρακείμενο βουνό, σε απόσταση περίπου μία ώρα με τα πόδια, σε σπήλαιο, στο λεγόμενο "Βουνό καταβαράθρωσης", στην ίδια την πόλη δεν έχει βρει τίποτε το αξιόλογο προ του 8ου αιώνα

Συνεπώς η ιστορία της είναι γνωστή από τον 8ο αιώνα όπου και διαδοχικά καταλήφθηκε από Άραβες, Σταυροφόρους, πάλι Άραβες, από τον Φρειδερίκο τον Β' της Γερμανίας, τους Μαμελούκους, τους Τούρκους και τελευταία από τους Βρετανούς, που δημιούργησαν το κράτος κατ΄ εντολή της Παλαιστίνης, πριν την ίδρυση του Ισραήλ. 
Για την ετυμολογία του ονόματος Ναζαρέτ που αναφέρεται 10 φορές στις ευαγγελικές περικοπές, ή του ονόματος Νάζαρα, που αναφέρεται δύο φορές, δεν έχει δοθεί μία σαφή απάντηση. Έχουν γίνει διάφορες προσπάθειες, πλην όμως αποτελούν μόνο θεωρίες, χωρίς αποδεικτική εγκυρότητα, λόγω ακριβώς έλλειψης ιστορικών στοιχείων. Συνέπεια όλων των παραπάνω είναι να έχουν γεννηθεί πλείστα ερωτήματα και αμφιβολίες στους ιστορικούς ερευνητές της Καινής Διαθήκης κατά πόσον υπήρχε αυτή η πόλη στην εποχή του Ιησού Χριστού, ή επρόκειτο για άλλο γεωγραφικό τόπο - πόλη κατά τις περιγραφές των σχετικών ευαγγελικών περικοπών.

Η πόλη βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κανά, περίπου στο ενδιάμεσο της απόστασης Χάιφας και νοτίου άκρης της λίμνης της Τιβεριάδας και σε απόσταση 110 χλμ. βόρεια της Ιερουσαλήμ. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά σε μια νοτιοανατολική ομαλή πλαγιά ενός μικρού υψώματος - λόφου του λεγόμενου Ντζέμπελ ελ Σικχ σευψόμετρο 350 μ. μέσα σε ένα κοίλωμα - οροπέδιο, περιμετρικά του οποίου υψώνονται λόφοι και κάποια μεγαλύτερα βουνά. Ο πληθυσμός της αποτελείται από Άραβες Παλαιστίνιους, κατά ποσοστό θρησκεύματος, 69% Μουσουλμάνοι και 31% Χριστιανοί κυρίως Μαρωνίτες, Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι, διαμένοντας σε χωριστές συνοικίες και διατηρώντας ναούς κατά δόγμα και τζαμιά, με κύριες ασχολίες γεωργία, κτηνοτροφία και τουρισμό!!!


ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!ΕΤΣΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΑΓΟΥΝ ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΣ!

!!Με αυτά τα ψεύτικα θαύματα προσπαθούν οι απατεώνες να μαζέψουν κόσμο στα χριστιανικά μπλοκς και να γεμίσουν τα παγκαρια!!Υπακούσουν βέβαια τις εντολές της Ορθόδοξης εκκλησίας οι οποία με ψευτοθαύματα προσπαθεί να σωθεί και να γεμίσει τα θησαυροφυλάκια της εκκλησίας!!Στην Ελλάδα υπάρχουν Εισαγγελείς να μαντρώσουν όλους αυτούς τους απατεώνες???
ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΖΕΙΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΨΕΜΑ ΜΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΨΕΥΤΟΘΕΟ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΨΕΥΤΟΘΑΥΜΑΤΑ!!ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ Ν' ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ!!
alt

Τι μπορείς να κάνεις για να γίνει το νέο σου blog, γνωστό; Να φτιάξεις ένα θαύμα και να δημοσιεύσεις σαν αποκλειστικό.

Για να δούμε τι γράφει στην ανάρτηση ο θαυματοποιός.

Μεγάλο πρόσφατο θαύμα στούς "αγίους" Τόπους!

Μία Ελληνίδα προσκυνήτρια, επισκέφθηκε πρόσφατα τούς αγίους Τόπους.
έβγαλε διάφορες φωτογραφίες μέσα στό Ναό τΖς ναστάσεως καί σέ λλα προσκυνήματα. Όταν γύρισε στήν Ελλάδα, έδωσε τό φίλμ γιά εμφάνιση. Κατά τήν διάρκεια των φωτογραφήσεων, δέν παρατήρησε νά γίνεται κάτι ιδιαίτερο στίς λήψεις πού κανε. έβλεπε κανονικά τούς χώρους, τά αντικείμενα καί τά πρόσωπα πού εστίαζε μέ τήν φωτογραφική της μηχανή. Κατά τήν εμφάνιση Όμως το φίλμ στό φωτογραφείο, σέ μία πό τίς φωτογραφίες (οι πληροφορίες αναφέρονται μέσα στό Ναό τής Αναστάσεως), Όπως βλέπετε....εμφανίστηκε ο Χριστός!
αν προσέξετε καλά, θά δείτε τά σημάδια μέ αίμα στίς παλάμες Του, από τήν Σταύρωσή Του. (Δυστυχώς στήν φωτοτυπία καί στήν σάρωση, χάνονται λεπτομέρειες καί ! ζωντάνεια χρωμάτων τής πρωτότυπης φωτογραφίας).
φωτογραφίας αυτή εγινε ανάρπαστη. Τό θαύμα αυτό, τό γνωρίζουν πλέον αρκετοί λαϊκοί, Πατέρες καί Γέροντες. 
απέναντί από ντό Ναό τής Αναστάσεως στά Ιεροσόλυμα, βρίσκεται τό Μετόχι τής Γεθσημανής μέ τήν αγία εικόνα του σκηνώματος τής Παναγίας πό τήν Κοίμησή Της. Οπατήρ Νεκτάριος καί φύλακας του συγκεκριμένου προσκυνήματος, χει αναρτημένη αυτήν τήν εικόνα σέ να ταμπλώ μαζί μέ άλλες φωτογραφίες, μέσα στό εκκλησάκι απέναντι πό τήν πόρτα Όπως εισερχόμαστε στό ναΐσκο.  σας αξιώσει ο  Κύριος νά προσκυνήσετε στούς αγίους Τόπους, μπορετέ νά τήν δείτε...

Θεώρησα χρέος μου νά σας δημοσιεύσω αυτό τό θαύμα καί αυτήν τήν σπάνια φωτογραφία του Χριστού, ελπίζοντας νά εμπνεύσει ολους σας τούτες τίς αγιες μά καί δύσκολες μέρες πού διανύουμε (εθνικά καί παγκόσμια), 
μετάνοια, μετάνοια, μετάνοια 
καί 
αγάπη, αγάπη, αγάπη στόν Κύριό μας καί Θεό μας.


alt

alt
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/03/blog-post_3184.html

------------------------------------

Θα ξεκινήσουμε από αυτά που θα πρέπει να μας παραξενεύσουν, στο αποκλειστικό θαύμα και στο τέλος θα δούμε την απόδειξη της απάτης.

1ο. Όπως διαβάζουμε η προσκυνήτρια όταν φωτογράφιζε εστίαζε κανονικά στα θέματα που φωτογράφισε και δεν παρατήρησε τίποτα ιδιαίτερο. Αλλά όταν έδωσε το φιλμ για εμφάνιση.... Ποιο έδωσε; Φιλμ; Ο θαυματοποιός έχει μείνει αρκετά χρόνια στο πηγάδι και εκτός από το πολυτονικό, έχει μείνει στα φίλμ και στις εμφανίσεις τι στιγμή που ακόμη και τα κινητά τραβάνε μεγάλης ανάλυσης φωτογραφίες και βίντεο.

2ο. Στη φωτοτυπία και στη σάρωση χάνονται λεπτομέρειες και η ζωντάνια των χρωμάτων. Οι σαρωτές, ακόμη και οι πιο απλοί πια, σαρώνουν σε μεγάλες αναλύσεις, και για ποία φωτοτυπία ομιλεί ο ποιητής; Στην αρχή δεν μας έγραψε για πρόσφατο θαύμα και φωτογραφία που τράβηξε η προσκυνήτρια; Ποιο άθλια ανάλυση δύσκολα θα βρείτε όσο και να ψάξετε.

3ο Στη φωτογραφία τι τραβούσε η προσκυνήτρια, τον τοίχο με τα κάδρα ή τον κύριο που κάθετε; Ότι και να τραβούσε, τη μορφή του Χριστού μια χαρά την κεντράρισε στη φωτογραφία και ο Χριστός έχει πάρει μια πολύ ωραία πόζα. Σα να βλέπουμε σκηνή από ταινία με την ανάσταση του.

4ο Πιο κάτω διαβάζουμε ότι ο πατέρας Νεκτάριος έχει αναρτημένη αυτή την εικόνα σε ένα ταμπλό. Για πρόσφατη επίσκεψη δεν μας μιλούσε στην αρχή ο θαυματοποιός; και αν είναι αναρτημένη η εικόνα σε ταμπλό, πως την έβγαλε φωτοτυπία ο θαυματοποιός; Την πήρε σε φωτοτυπία; Την πήρε από την προσκυνήτρια; Αν την πήρε από την προσκυνήτρια γιατί δεν του έδωσε μια κανονική φωτογραφία; Αν την είδε ο ίδιος ο θαυματοποιός αναρτημένη στο ταμπλό γιατί δεν την έβγαλε μια φωτογραφία; Του την έστειλαν με email; Γιατί δεν μας αναφέρει πως βρέθηκε στα χέρια του και αφού έγινε ανάρπαστη!!!!! γιατί ο θαυματοποιός την έχει σε αυτή την άθλια ανάλυση; Λίγο ακόμη και δεν θα φαινόταν τίποτα από την κανονική φωτογραφία, παρά μόνο ο Χριστός.

5ο Το θεώρησε χρέος του να μας δημοσιεύσει αυτή την σπάνια φωτογραφία του Χριστού. Τι είπε; Μισό λεπτό να συνέλθω... δηλαδή.... μισό λεπτό... για να καταλάβω..... εεεε... μισό λεπτό..... κάτσε λίγο. Υπάρχουν πολλές φωτογραφίες του χριστού, αλλά αυτή είναι σπάνια; Και γιατί είναι σπάνια; ωχχχ... πραγματικά πόνεσαν τα μάτια μου με ότι βλέπω.

Η απόδειξη της απάτης.

Ο θαυματοποιός που κάνει τα πρώτα βήματα στο θαυμαστό κόσμο της τεχνολογίας, αγόρασε ένα σκάνερ και με αυτό βρήκε τρόπο να κατασκευάσει το θαύμα. Πήρε μια διαφάνεια, εκτύπωσε σε αυτή την εικόνα του Χριστού και μετά έβαλε την διαφάνεια μπροστά από την φωτογραφία και την σκανάρισε. Για να κεντράρει τη μορφή του Χριστού στη φωτογραφία έκοψε τη διαφάνεια με ψαλίδι όπως μπορούμε να δούμε στην παρακάτω εικόνα. Προσέξτε την άκρη της διαφάνειας και το στραβό ,κυματοειδές κόψιμο.

alt

Να σημειώσουμε ότι το αποκλειστικό θαύμα μπορεί να μην το κατασκεύασε ο ιδιοκτήτης του blog αλλά είναι πολύ πιθανό να του το στείλανε. Όπως και να έχει θα πρέπει να του θυμίσουμε, ότι η εντολή, ου ψευδομαρτυρήσεις, δεν μιλάει για τα δικαστήρια.

Το θαύμα φυσικά, θα αναπαράγεται από δω και πέρα από γνωστές και μη σελίδες και επειδή κάποιοι κατάλαβαν ότι η διαφάνεια φαίνεται, έκοψαν την εικόνα, για να μην το καταλάβουμε.
Είσαστε φοβεροί/σοκαριστικοί/απίστευτοι/κτλ.

alt
www.pentapostagma.gr


alt
www.agioritikovima.gr


alt
http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr


ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΛΛΑΔΑ ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ ΚΟΡΗ ΔΙΟΣ!!!ΕΡΩΣΘΕ!!

athina.jpg
 

"ΑΓΙΟΣ"ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ: Ο ΙΗΣΟΥΣ ΜΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΩΣ ΕΛΑΦΙ!!ΖΗΤΩ Η ΤΡΕΛΑ!!

ΠΟΣΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΣΤΕ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!ΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΒΙΟΥΣ ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΑΓΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΠΑΝΟΜΟΙΌΤΥΠΟΙ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΠΡΩΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ!!ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΤΟ ΕΛΑΦΙ-ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΕ??ΤΩΡΑ  Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΝΕΙ ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΑ ΖΩΑ!!ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΕΛΑΦΙΑ!!
alt

Όταν κάποτε κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κερατά του να φέρει σταυρό και άκουσε το ελαφι να του μιλαει με  την φωνή του Ιησου και  τον καλεσε στην ορθή πίστη. Έτσι πίστεψε και βαπτίστηκε με το όνομα Ευστάθιος από Πλακίδας που ονομαζόταν πριν, καθώς επίσης και η γυναίκα του Τατιανή σε Θεοπίστη, αλλά και τα δυο τους παιδιά Αγάπιος και Θεόπιστος.  
ελαφι.png


ZIO-NAZI- ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 120.000 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ!!!

ZIO-NAZI - ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 120.000 Εβραίους Στρατιώτες 


(μεταξύ αυτών και υψηλόβαθμοι) τους οποίους είχε ο Χίτλερ στο ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ;;

 Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Daily Mail, της Daily Telegraph, και άλλων εφημερίδων του Εξωτερικού, έγινε ΕΡΕΥΝΑ DNA  σε 39 Συγγενείς, και απογόνους του Χίτλερ. Τα αποτελέσματα ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ. Βρέθηκε Εβραϊκό DNA ... ΚΑΤΑΓΟΤΑΝ ΑΠΟ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ο ΧΙΤΛΕΡ ....

Τι έχουν να πούν επ'αυτού οι κύριοι του ΚΙΣ που Μαίνονται για να ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ τον Αντιρατσιστικό νόμο; "Οι Εβραίοι φοβούνται τον Αντισημιτισμό" γράφουν στην ιστοσελίδα τους ....
Ποιοί είναι τελικά οι ρατσιστές και ποιοί οι "Αντιρατσιστές" ;;; Οι εβραίοι στο στρατό του Χίτλερ είναι οι "αντιρατσιστές" και όσοι ΓΡΑΦΟΥΝ για τα εγκλήματα των Εβραίων στην Ελληνική και Παγκόσμια Ιστορία, είναι οι "Ρατσιστές";
ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΘΟΤΙ ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!

HITLER DNA FROM PERIOUS Telegraph

κλικ στη φωτό
 
Οι σύνδεσμοι ΕΔΩ και ΕΔΩ 
Ποιός ήταν ο Χίτλερ; ποιά η Σχέση του με το Σιωνισμό; ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 120.000 Εβραίους Στρατιώτες (μεταξύ αυτών και υψηλόβαθμοι) τους οποίους είχε ο Χίτλερ στο ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΣΦΑΖΑΝ και ΕΛΛΗΝΕΣ (Είναι γνωστό ότι Έλληνες και ΡΩΣΟΙ από τους ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥΣ λαούς πολέμησαν ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, τους ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ στον ΒΠΠ και είχαν τις περισσότερες "ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ" απώλειες .... μετά έρχονται από τους συμμάχους οι Άγγλοι ...)

Η ΕΡΕΥΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΕΒΡΑΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΚΑΝΣΑΣ : (κλικ για να δείτε Εβραίους Αξιωματούχους στο Χιτλερικό Στρατό)
(έψαχνε τις ρίζες του στη Γερμανία, και έπεσε πάνωσε Εβραίους Στρατιώτες του Χίτλερ ....)Tο βιβλίο που συνέγραψε είναι αυτό:

alt


 
Με πολλά ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, Φωτογραφίες, και ΟΝΟΜΑΤΑ .....
(Κανείς ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ δεν ενδιαφέρθηκε να το μεταφράσει στην Ελλάδα ε; Αφήστε σου λέει, τα γκοίμ τους Έλληνες στη μοίρα τους, δεν ειναι ανάγκη ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ .... ότι τους έσφαζαν ΕΒΡΑΙΟΙ στην ΚΑΤΟΧΗ ... )
Σύμφωνα με τα ευρήματά του, Υψηλόβαθμοι ΕΒΡΑΙΟΙ στα SS ήταν :

2 Στρατάρχες (Field Marshals)
15 Στρατηγοί
2 Στρατηγοί εν ενεργεία (Full Generals)
8 Αντιστράτηγοι
5 Αρχιστράτηγοι
(με 100.000 άνδρες υπό τις διαταγές τους)
Σε 20 Εβραίους έχει απονεμηθεί το ύψιστο βραβείο του Γερμανικού Στρατού: Ο Σταυρός των Ιπποτών ...
Το σχετικό Βίντεο ΕΔΩ:
 



 

Καταλάβατε κε Εισαγγελεύ;

Υπήρχαν ΕΒΡΑΙΟΙ που ΕΣΦΑΖΑΝ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ, ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ, και στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ του Β'ΠΠ.
Αλλά αυτά δεν θα τα λαβετε υπόψιν .... Μόνο η "Ιστορία" της κας Ρεπούση υπάρχει πλέον ...

astikosmythos

πηγη

thesecretrealtruth
b

Πηγή: diadrastiko: ZIO-NAZI - ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 120.000 Εβραίους Στρατιώτες (μεταξύ αυτών και υψηλόβαθμοι) τους οποίους είχε ο Χίτλερ στο ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ;; http://diadrastiko.blogspot.com/2013/10/zio-nazi-120000.html#ixzz2gt1xtuWM

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ ΣΑΟΥΛ:Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΙΕΡΕΑΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ!!

http://goddesslight.files.wordpress.com/2008/09/melchizedek.jpg
alt Κεφάλαιο 7 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ

Mελχισεδέκ - ποιος ήταν

1Γιατί πράγματι αυτός ο Mελχισεδέκ ήταν βασιλιάς της Σαλήμ και ιερέας του Ύψιστου Θεού. Kι αυτός ήταν που συνάντησε τον Aβραάμ, καθώς εκείνος επέστρεφε από την εκστρατεία του μετά που κατατρόπωσε τους βασιλιάδες, και τον ευλόγησε. 2Kαι σ' αυτόν ο Aβραάμ έδωσε μερίδιο το ένα δέκατο απ' όλα τα λάφυρα που αποκόμισε. Kαι τ' όνομά του σημαίνει πρώτα, "Bασιλιάς της Δικαιοσύνης", κι έπειτα, "Bασιλιάς της Σαλήμ", δηλαδή "Bασιλιάς της Eιρήνης". 3Oύτε πατέρα αναφέρεται να έχει ούτε μητέρα ούτε γενεαλογία ούτε αρχή στις μέρες του ούτε τέλος στη ζωή του. Eξομοιωμένος, έτσι, με το Γιο του Θεού, παραμένει ιερέας παντοτινά.

4Kαταλαβαίνετε, επομένως, πόσο μεγάλος ήταν αυτός, αφού ακόμα και ο Aβραάμ ο πατριάρχης τού έδωσε το ένα δέκατο από τα λάφυρα. 5Kι εκείνοι, βέβαια, που γίνονται ιερείς από τους απογόνους του Λευί, έχουν την εντολή σύμφωνα με το νόμο να παίρνουν το ένα δέκατο από τα εισοδήματα του Iουδαϊκού λαού, δηλαδή από τους αδελφούς τους, παρόλο που προέρχονται κι αυτοί από τον Aβραάμ. 6Aυτός, όμως, που δεν προέρχεται από το δικό τους γένος πήρε τα δέκατα από τον Aβραάμ, και ευλόγησε αυτόν ο οποίος ήταν αποδέκτης των υποσχέσεων του Θεού. 7Kαι αναντίρρητα, ο μικρότερος ευλογείται από τον μεγαλύτερο. 8Kαι στη δική μας περίπτωση, βέβαια, τα δέκατα τα παίρνουν άνθρωποι που είναι θνητοί, ενώ σ' εκείνη την περίπτωση τα πήρε αυτός για τον οποίο υπάρχει η μαρτυρία ότι ζει. 9Σαν συμπέρασμα, μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε πως και ο ίδιος ο Λευί που παίρνει τα δέκατα, έχει δώσει τα δέκατά του στο Mελχισεδέκ μέσω του Aβραάμ, 10γιατί βρισκόταν ακόμα στα σπλάχνα του προπάτορά του, του Aβραάμ, όταν τον συνάντησε ο Mελχισεδέκ.

11Aν, λοιπόν, ήταν πράγματι κατορθωτή η τελειότητα μέσω της λευιτικής ιεροσύνης ― γιατί ο νόμος που δόθηκε στο λαό σ' αυτήν την ιεροσύνη είχε στηριχθεί ― τότε γιατί να υπήρχε η επιπρόσθετη ανάγκη να παρουσιαστεί ένας διαφορετικός ιερέας κατά τον τύπο του Mελχισεδέκ, και να μην αρκούσαν αυτοί που ονομάζονταν ιερείς κατά τον τύπο της ιερατείας του Aαρών; 12Στην πραγματικότητα, όταν αλλάζει η ιεροσύνη, τότε αναγκαστικά γίνεται αλλαγή επίσης και του νόμου. 13Γιατί, εκείνος για τον οποίο λέγονται τα πράγματα αυτά, συμπεριλήφτηκε σε άλλη φυλή, από την οποία κανένας δεν έχει υπηρετήσει το θυσιαστήριο.


14Kαι είναι, βέβαια, πολύ γνωστό ότι ο Kύριός μας έχει γεννηθεί από τη φυλή του Iούδα, για την οποία ο Mωυσής δεν έκανε κανένα λόγο σχετικά με ιεροσύνη.ΤΙ ΒΟΜΒΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ??ΚΑΛΑ ΠΑΥΛΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΓΙΑΧΒΕ-ΜΑΡΙΑΜ??ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΜΩΥΣΗΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΪ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ???

O Mελχισεδέκ τύπος του Iησού

15Kι αυτό γίνεται ακόμα πιο καταφανές από το γεγονός ότι παρουσιάζεται ένας διαφορετικός ιερέας όμοιος με το Mελχισεδέκ, 16που έγινε αρχιερέας, όχι με βάση κάποια νομική διάταξη που αφορά την πρόσκαιρη ανθρώπινη ζωή, αλλά με βάση τη δύναμή του να δίνει ζωή ακατάλυτη. 17Aφού το μαρτυρεί η Γραφή, που λέει: "Eσύ είσαι ιερέας αιώνιος κατά τον τύπο του Mελχισεδέκ". 18Kαταργείται, επομένως, η προγενέστερη διάταξη του νόμου, επειδή ήταν ανίσχυρη και ανώφελη - 19αφού ο νόμος δεν τελειοποίησε τίποτε - και εισάγεται μια υπέρτερη ελπίδα μέσω της οποίας πλησιάζουμε το Θεό.

20Kαι μάλιστα αυτός δεν έγινε αρχιερέας χωρίς όρκο - σαν τους άλλους που έγιναν ιερείς χωρίς όρκο - 21αλλά με όρκο, σύμφωνα με τα λόγια εκείνου που του λέει: "Oρκίστηκε ο Kύριος, και δε θα αλλάξει γνώμη: Eσύ είσαι ιερέας αιώνιος κατά τον τύπο της ιερατείας του Mελχισεδέκ". 22Kι έγινε έτσι εγγυητής μιας τόσο ανώτερης διαθήκης ο Iησούς. 23Eπίσης και ο αριθμός εκείνων που έχουν γίνει ιερείς είναι μεγάλος, επειδή ήταν αδύνατο να παραμένει μόνιμα κανείς εξαιτίας του θανάτου. 24Aυτός όμως, επειδή παραμένει αιώνια, η ιεροσύνη που κατέχει είναι αμεταβίβαστη. 25Γι' αυτό κι έχει τη δύναμη να σώζει για πάντα όσους προσέρχονται στο Θεό μέσω αυτού, αφού ζει πάντοτε, έτσι ώστε να μεσιτεύει γι' αυτούς.

26Kαι πράγματι, ένας τέτοιος αρχιερέας μας χρειαζόταν: Όγιος, άκακος, αμόλυντος, που ξεχωρίζει απόλυτα από τους αμαρτωλούς ανθρώπους, που έχει ανέβει ψηλότερα και από τους ουρανούς, 27και ο οποίος δεν έχει ανάγκη, όπως οι αρχιερείς, να προσφέρει καθημερινά θυσίες, πρώτα για τις δικές του αμαρτίες κι έπειτα για τις αμαρτίες του λαού. Γιατί αυτό το έκανε μια για πάντα προσφέροντας θυσία τον ίδιο τον εαυτό του. 28O νόμος, λοιπόν, τοποθετεί ως ιερείς ανθρώπους που έχουν ατέλειες, ενώ το γεγονός του όρκου που δόθηκε ύστερα από το νόμο, αναδείχνει αιώνιο αρχιερέα το Γιο, ο οποίος είναι τέλειος. [αρχή]
ΕΞΑΘΛ1.jpg

H μοναδικότητα της αρχιερατείας του Iησού

1Tο επιστέγασμα, λοιπόν, των όσων λέμε είναι ότι έχουμε έναν αρχιερέα τέτοιου κύρους, που κάθισε στα δεξιά του θρόνου της Mεγαλοσύνης στους ουρανούς 2ως λειτουργός στα Όγια των Aγίων και στην αληθινή Σκηνή, την οποία έστησε όχι άνθρωπος, αλλά ο ίδιος ο Kύριος! 3Γιατί, βέβαια, ο κάθε αρχιερέας ορίζεται με σκοπό να προσφέρει δώρα και θυσίες. Γι' αυτό ήταν αναγκαίο να έχει κι αυτός κάτι να προσφέρει. 4Όλλωστε, αν ήταν στη γη ούτε καν θα ήταν ιερέας, αφού υπάρχουν ήδη οι ιερείς που προσφέρουν τα δώρα σύμφωνα με το νόμο, 5οι οποίοι και τελούν τη λατρεία σαν σκιώδη απομίμηση αυτής που γίνεται στους ουρανούς, όπως έχει αποκαλυφθεί σύμφωνα με τη θεία εντολή στο Mωυσή, όταν επρόκειτο να κατασκευάσει τη Σκηνή. "Πρόσεχε", του είπε, "να τα εκτελέσεις όλα σύμφωνα με το πρότυπο που σου υποδείχτηκε πάνω στο βουνό". 6Tώρα, όμως, ο Iησούς έχει αναλάβει μια τόσο ανώτερη ιερατική υπηρεσία, όσο πιο υπέρτερη είναι η διαθήκη της οποίας είναι μεσίτης, και η οποία έχει νομοθετηθεί με βάση υπέρτερες υποσχέσεις.

7Kαι βέβαια, αν η πρώτη εκείνη διαθήκη δεν ήταν ανεπαρκής, δε θα χρειαζόταν να αντικατασταθεί από μια δεύτερη. 8Γιατί πράγματι, κατηγορώντας τους ο Λόγος του Θεού λέει: "Δείτε, έρχονται μέρες, λέει ο Kύριος, που θα συνάψω με το λαό Iσραήλ και με το λαό του Iούδα μια καινούργια διαθήκη.

ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΟΜΙΛΕΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!
9Aυτή δε θα είναι σαν τη διαθήκη που σύναψα με τους προπάτορές τους, τότε που τους πήρα από το χέρι για να τους βγάλω από τη χώρα της Aιγύπτου, καθότι αυτοί δεν παρέμειναν σταθεροί στη διαθήκη μου, κι εγώ τους παραγκώνισα, λέει ο Kύριος. 10Γι' αυτό, η διαθήκη που θα συνάψω με το λαό Iσραήλ, ύστερα από τις μέρες εκείνες, είναι τούτη, λέει ο Kύριος: Θα μεταδώσω τους νόμους μου στη διάνοιά τους και πάνω στις καρδιές τους θα τους εγχαράξω. Tότε θα είμαι ο Θεός τους και αυτοί θα είναι ο λαός μου. 11Kαι δε θα διδάσκει πια ο καθένας το συμπολίτη του και τον αδελφό του λέγοντάς του: Γνώρισε τον Kύριο, γιατί όλοι θα με γνωρίζουν, από τον μικρότερο ως τον μεγαλύτερό τους. 12Γιατί θα τους δείξω έλεος για τις αδικίες τους, και τις αμαρτίες τους καθώς και τις παρανομίες τους δε θα τις θυμηθώ πια". 13Kαι με τη χρησιμοποίηση της λέξης "καινούργια", έχει κηρύξει παλιωμένη πια την πρώτη. Kι όταν ένα πράγμα παλιώνει και γερνάει, βρίσκεται κιόλας κοντά στον αφανισμό.