APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Είμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος

Google Translate


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ: ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΕΜΑΣΤΕΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ ΛΕΕΙ Ο "ΘΕΟΣ" ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ!

ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΤΟΝ ΑΤΙΜΩΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ??ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ??ΔΕΝ ΤΟ ΓΡΑΨΑΤΕ ΚΑΛΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!
Διαβάστε εδώ για να καταλάβετε σε τι παγίδα σας έχουν ρίξει!!Ο Θεός που προσκυνάτε Ρωμιοι είναι ψεύτικος ,και αυτό δεν το λέω εγώ αλλά το "ιερό" σας βιβλίο η Βίβλος!!   
ΓΙΑΧΒΕ1.jpg 

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ ΚΕΦ: 13

1 Εάν εγερθή εν μέσω σου προφήτης ή ενυπνιαζόμενος ενύπνια και δώση εις σε σημείον ή τεράστιον,  
2 και αληθεύση το σημείον ή το τεράστιον, περί του οποίου ελάλησε προς σε, λέγων, Ας υπάγωμεν κατόπιν άλλων θεών τους οποίους δεν εγνώρισας, και ας λατρεύσωμεν αυτούς,  
3 δεν θέλεις δώσει ακρόασιν εις τους λόγους του προφήτου εκείνου ή εκείνου του ενυπνιαζομένου ενύπνια· διότι δοκιμάζει εσάς Κύριος ο Θεός σας, διά να γνωρίση εάν αγαπάτε Κύριον τον Θεόν σας εξ όλης της καρδίας σας και εξ όλης της ψυχής σας.  
4 Κύριον τον Θεόν σας θέλετε ακολουθεί και αυτόν θέλετε φοβείσθαι, και τας εντολάς αυτού θέλετε φυλάττει, και εις την φωνήν αυτού θέλετε υπακούει, και αυτόν θέλετε λατρεύει, και εις αυτόν θέλετε είσθαι προσκεκολλημένοι. Δτ 10:20 
5 Εκείνος δε ο προφήτης ή εκείνος ο ενυπνιαζόμενος ενύπνια θέλει θανατωθή· διότι ελάλησεν αποστασίαν κατά Κυρίου του Θεού σας, όστις σας εξήγαγεν εκ γης Αιγύπτου και σας ελύτρωσεν εξ οίκου δουλείας, διά να σε αποπλανήση εκ της οδού, εις την οποίαν προσέταξεν εις σε Κύριος ο Θεός σου να περιπατής· και θέλεις εξαφανίσει το κακόν εκ μέσου σου. Δτ 18:20, Ιερ 14:15  
6 Εάν ο αδελφός σου, ο υιός της μητρός σου, ή ο υιός σου ή η θυγάτηρ σου ή η γυνή του κόλπου σου, ή ο φίλος σου όστις είναι ως η ψυχή σου, σε παρακινήση κρυφίως, λέγων, Ας υπάγωμεν και ας λατρεύσωμεν άλλους θεούς, τους οποίους δεν εγνώρισας συ ούτε οι πατέρες σου, Δτ 17:2 
7 εκ των θεών των εθνών, των πέριξ υμών, των πλησίον σου ή των μακράν από σου, απ' άκρου της γης έως άκρου της γης,  
8 δεν θέλεις συγκατανεύσει εις αυτόν, ουδέ θέλεις δώσει ακρόασιν εις αυτόν, ουδέ θέλει φεισθή αυτόν ο οφθαλμός σου, ουδέ θέλεις σπλαγχνισθή ουδέ θέλεις κρύψει αυτόν·  
9 αλλά εξάπαντος θέλεις θανατώσει αυτόν· η χειρ σου θέλει είσθαι πρώτη επ' αυτόν διά να θανατώσης αυτόν, και η χειρ παντός του λαού έπειτα. Δτ 17:7 
10 Και θέλεις λιθοβολήσει αυτόν με λίθους, ώστε να αποθάνη· διότι εζήτησε να σε αποπλανήση από Κυρίου του Θεού σου, όστις σε εξήγαγεν εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας.    
ΙΕΡΟΥ1.png   

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ ΚΕΦ: 21..22 23
22 Και εάν τις έπραξεν αμάρτημα άξιον θανάτου και καταδικασθή εις θάνατον, και κρεμάσης αυτόν εις ξύλον,  
23 δεν θέλει μένει το σώμα αυτού όλην την νύκτα επί του ξύλου, αλλά θέλεις εξάπαντος θάψει αυτόν την αυτήν ημέραν, διότι είναι κατηραμένος υπό του Θεού ο κρεμάμενος· διά να μη μολύνης την γην σου, την οποίαν Κύριος ο Θεός σου δίδει εις σε κληρονομίαν. Γαλ 3:13   

Εδώ η Παλαιά διαθήκη όχι μόνο είναι ξεκάθαρη και δεν αναγνωρίζει τον Ιησού ως Μεσσία και απεσταλμένο του "Θεού" αλλά λέει ότι είναι καταραμένος από τον "Θεό"!!Λέει ο "Θεός" της Παλαιάς Διαθήκης ,αν εμφανιστεί ένας Σωτήρας εκτός από εμένα ο λαός οφείλει να τον καταδικάσει!!Και αν αυτός ο ψευτοΣωτήρας θανατώνεται με τον πιο ατιμωτικό τρόπο επί ξύλου 
τότε είναι καταραμένος γιατί θεωρείται βλασφημία προς το πρόσωπο του Θεού!!! 
Ο κρεμασμένος επί ξύλου  μολύνει την γη την οποία σου έδωσε ο Κύριος και ο Θεός σου, λέει στους Ισραηλίτες γκρεμίζοντας όλο το ψεύτικο οικοδόμημα του Χριστιανισμού!! 
Δημιουργός και ιδρυτής του Χριστιανισμού είναι ο Άραβας Σαούλ ο οποίος δεν γνώριζε την Ιουδαϊκή ιστορία και έπεσε στα τεράστια αυτά λάθη!!Βέβαια στις Πράξεις των Αποστόλων προσπαθεί να τα μπαλώσει και λέει ότι ο Ιησούς δεν είναι Θεός αλλά Εβραίος Αρχιερέας ανώτερος του Μωυσή!!Η Εντολή του Θεού της Παλαιάς Διαθήκης είναι ξεκάθαρη δεν θα πιστέψετε κανένα προφήτη που δηλώνει απεσταλμένος μου καθότι εγώ και μόνο εγώ είμαι ο Σωτήρας και Κύριος σας λέει στον λαό του Ισραήλ!!!!! 

ΝΕΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΝ "ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ"!!ΠΗΡΕ ΦΩΤΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ "ΑΓΙΑΣ" ΤΡΙΑΔΑΣ!!!

ΕΠΙΑΣΕ ΔΟΥΛΕΙΑ Ο ΘΕΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ!!!

Ηράκλειο: Φωτιά στο Ναό της Αγίας Τριάδας

Μεγάλες ζημιές προκλήθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στο χωριό Ασίτες του Ηρακλείου, από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε χθες λίγο πριν τα μεσάνυχτα.

Στο σημείο έσπευσαν δύο οχήματα της Πυροσβεστικής με εφτά άνδρες που κατάφεραν να σβήσουν τη φωτιά πριν καταστρέψει ολοκληρωτικά το Ναό.

alt

Το έργο της Πυροσβεστικής ήταν δύσκολο εξαιτίας των εύφλεκτων υλικών που υπήρχαν στην εκκλησία και της ξυλείας, ενώ υπήρχε κίνδυνος εξάπλωσης της πυρκαγιάς και σε γειτονικά σπίτια.

Από το πρωί ξεκίνησε η έρευνα προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια της πυρκαγιά.


ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ:ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ

alt

Δημητριάδος Ιγνάτιος: Αν είμαστε οι Χριστιανοί που πρέπει να είμαστε δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα από το Ισλάμ (ΒΙΝΤΕΟ)

"Δεν μπορώ να σκεφτώ πως υπάχει Έλληνας και Ορθόδοξος που θα μπορούσε να πει αφήστε να πνιγούν οι πρόσφυγες" ανέφερε μεταξύ άλλων στην εφ'όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, στην εκπομπή "Επί του Πιεστηρίου" και στους δημοσιογράφους Σωτήρη Ξενάκη & Μάκη Κούρη, που προβλήθηκε σε μαγνητοσκόπηση από τον τηλεοπτικό σταθμό Contra Channel, την Τρίτη 26/0/2016.

Για την επίσκεψη Βαρθολομαίο, Φραγκίσκου, Ιερώνυμoυ στη Λέσβο είπε πως κανείς δεν αμφισβητεί την παγκοσμιότητα του γεγονότος, βεβαίως δε λύθηκαν τα προβλήματα αλλά τουλάχιστον είχαμε μια στήριξη μέσω της χριστιανικής παρουσίας και ένα μήνυμα στους ηγέτες "κάντε κάτι". Για τους αμφισβητίες της συνάντησης είπε ότι είναι μειοψηφία και έκανε τον παραλληλισμό με το Χριστό λέγοντας πως "και ο Χριστός θεράπευε Σάββατο και του έλεγαν γιατί θεραπεύεις"

Για την Πανορθόδοξη μίλησε για "εμπειρία Συνόδου" που θα χρειαστεί την Ορθοδοξία και απέρριψε το σχίσμα, "Δεν νομίζω θα λυθεί κάποιο πρόβλημα στο θέμα των διαλόγων με τους Ρ/Καθολικούς" τόνισε. 

Για το Ισλάμ είπε πως ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος. "Αλίμονο αν λειτουργήσουμε με συνομωσίες" τόνισε. Για το τέμενος στην Αθήνα είπε πως λειτουργούν πολλά παράνομα τζαμιά οπότε είναι σαν να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. 

Επίσης σημείωσε με αφορμή και τη συζήτηση για το μάθημα των Θρησκευτικών πως δεν είναι δυνατόν μουσουλμανόπαιδαι να μην ξέρουν τι είναι τα Χριστούγεννα και γιατί χτυπούν οι καμπάνες, "Πρέπει να το μάθουν όχι για να γίνουν Χριστιανοί, αλλά γιαν α ναζήσουν καλύτερα στην Ελλάδα", τόνισε. 



dimitriados prosfiges

Η μεγαλύτερη δεξαμενή εθελοντισμού στην Ελλάδα είναι η Εκκλησία, είναι η φύση της. Το ξέρουν οι άνθρωποι που προσφέρουν και ετοιμάζουν το φαγητό» δήλωσε στον Alpha 989 ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος και πρόσθεσε ότι «το έλλειμμα συντονισμού δείχνει χάος αλλά εμείς τρέξαμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Στις επαρχίες οι πρώτοι που έτρεξαν (να βοηθήσουν τους πρόσφυγες) ήταν οι ιερείς.

Όταν είδα να ανοίγουν παρεκκλήσια στα νησιά για να μπουν οι άνθρωποι, ήταν η αγιότερη πράξη που υπήρξε. Ακόμα και την φυσική εικόνα, το ξύλο, όπου και αν την βρούμε, θα την πάρουμε, θα την καθαρίσουμε και θα την βάλουμε σε ένα καλό σημείο του σπιτιού μας. Έτσι είναι και ο άνθρωπος. Βεβαίως έχει πόνο, κόπο. Όσο και αν μας λοιδόρησαν εμάς τους Έλληνες, δικαίως τώρα στρέφουν όλοι τα μάτια και λένε ότι οι Έλληνες είναι άνθρωποι. Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον που αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Για μένα αυτός δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος. Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι Αυτό σημαίνει Χριστός. Όσο θα κηρύττουμε τον Χριστό αυτό θα το κάνουμε πράξη» συμπλήρωσε, ωστόσο, ότι «στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα. Αυτόν τον Χριστό διδάσκουμε. Θα είμαστε υπόλογοι αν δεν τον υποδεχτούμε. Μόνο με αυτόν τον Χριστό μπορούμε να γιορτάσουμε πραγματική Ανάσταση το Πάσχα».

Απαντώντας στις φωνές που θεωρούν ως απειλή για τον Χριστιανισμό την έλευση Ισλαμιστών στην Ευρώπη, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κος Ιγνάτιος είπε: «Και εγώ ανησυχώ αλλά στο όνομα της ανησυχίας δεν μπορείς να αφήσεις ένα παιδί νηστικό. Εμείς 400 χρόνια σκλαβιάς και δεν χαθήκαμε, θα χαθούμε τώρα; Και τώρα θα αντέξουμε. Η Ευρώπη κινδυνεύει γιατί έχασε τον Θεό. Τους προέκυψε το Ισλάμ και τρέχουν να βάλουν θρησκευτικά στα σχολεία για να μάθουν τα παιδιά τί είναι Θεός και τί τζαμί. Αν πάμε φοβικά, θα κάνουμε τα μεγαλύτερα λάθη. Η Εκκλησία όποτε χρειάστηκε έδωσε τα πάντα» και πρόσθεσε χαρακτηριστικά «στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή των Αθηνών διδαχτήκαμε το Ισλάμ. Έδωσα μάθημα για το Ισλάμ. Είναι λάθος να πούμε ότι όλο το Ισλάμ είναι τζιχαντιστές και θέλει «ιερό πόλεμο».

Βεβαίως, υπάρχουν στοιχεία που όποιος τα παραφράσει ή τα πάρει στα χέρια του για πολιτικούς λόγους, μπορεί να το μετατρέψει σε πολεμική μηχανή. Και το Ευαγγέλιο του Χριστού όμως δεν απέτρεψε τις Σταυροφορίες. Η παρερμηνεία έφερε αίμα. Ως βιβλίο πολιτισμού ο καθένας πρέπει να διαβάσει το Κοράνι και δεν έχει να χάσει τίποτα, γιατί όμως ένας Ευρωπαίος όταν διαβάζει το Κοράνι γίνεται τζιχαντιστής; Έχει χάσει το νόημα της ζωής και μέσα από το Κοράνι που ευκολύνει τα πράγματα νομίζει ότι μπορεί να βρει νόημα στη ζωή του. Εμείς οι Έλληνες έχουμε παράδοση, μυστικισμό, έχουμε την αλήθεια».

Ο κ. Ιγνάτιος επεσήμανε ότι «χάσαμε την «κοινότητα». Είναι αυτό που έχει χάσει και η Εκκλησία πολλές φορές. Εκκλησία είναι η πρόσκληση γύρω από ένα τραπέζι να φάμε μαζί. Είναι ο Χριστός στην Αγία Τράπεζα. Παίρνω ένα ψίχουλο και μία σταγόνα, όχι για να ζήσω αλλά για να είμαι με τον Θεό. Η Εκκλησία ήταν αγάπη γύρω από μία τράπεζα, που γινόταν αγάπη σε ένα τραπέζι. Δεν γίνεται όταν κοινωνώ από ένα ποτήρι, να μην έχεις να φας εσύ και εγώ να τρώω. Στην κοινωνία γίνομαι ένα με τον συνάνθρωπό μου, που κοινωνούμε μαζί. Δεν γίνεται να είσαι ξένος και να παραμένεις ξένος για μένα. Στις μικρές εκκλησιαστικές κοινότητες, η μικρή ενορία, που συγκροτείται από τους ανθρώπους που έχουν συνείδηση, αναπληρώνει το κενό της κοινωνίας μας. Αν έχουμε χάσει την κοινωνία μεταξύ μας, ο ατομισμός κυριαρχεί και η μοναξιά οδηγεί στην κατάθλιψη».


ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟ ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ!!

alt
Αγαπάτε αλλήλους» 
Αυτές οι δυο λέξεις αποτελούν μια παροιμιώδη χριστιανική φράση την οποία χρησιμοποιούν πολλοί για να μας αποδείξουν ότι το μήνυμα του Χριστιανισμού είναι η αγάπη· ότι η εντολή της αγάπης είναι η υπέρτατη εντολή και ότι ο Χριστιανισμός είναι η κατ' εξοχήν θρησκεία της αγάπης. 
Αυτή η φράση, ως έχει, εμφανίζεται μόνον στα εξής δύο κείμενα του «Κατά Ιωάννην» ευαγγελίου (το πως διέφυγε απ' τους άλλους ευαγγελιστές μια τόσο σημαντική επιθυμία του Ιησού, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο) όπου ο Ιησούς εν μέσω «θεολογικών» λόγων στα κεφάλαια 13 και 15 λέει: «Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγά πη σα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους. εν τούτω γνώ σονται πάντες ότι εμοί μα θη ταί έστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Κατά Ιωάννην 13: 34-35). 
[Απόδοση: 
«Σας δίνω μια καινούργια εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο, όπως σας αγάπησα εγώ, έτσι ακριβώς να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο. Aπ' αυτό θα μάθουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη μεταξύ σας».] 
Και: «Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνη και η χαρά υμών πληρωθή. Αύτη εστίν η εντολή η εμή, ίνα αγαπάτε αλλήλους καθώς ηγάπησα υμάς» (Κατά Ιωάννην 15: 11-12). 
[Απόδοση: «Σας τα έχω πει αυτά, ώστε η χαρά η δική μου να παραμείνει μέσα σας, κι έτσι η χαρά σας να ολοκληρωθεί. Tούτη είναι η δική μου εντολή: N' αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως ακριβώς σας αγάπησα».] 


Ας κοιτάξουμε προσεκτικά τα κείμενα αυτά. Απ' αυτά βλέπουμε ότι, την εντολή αυτή ο Χριστός την δίνει στους μαθητές του, και ότι είναι μια καινούργια εντολή: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον όπως και εγώ αγάπησα εσάς. Έτσι θα γνωρίζουν όλοι ότι είστε μαθητές μου». Περίεργο! Δεν την ήξεραν νωρίτερα; 
Εδώ ο Ιησούς τονίζει καθαρά και μόνο στους μαθητές του (όπως, παρομοίως ο Θεός δίνει τις «Δέκα Εντολές», που απευθύνονται στους Εβραίους και μόνο σ' αυτούς), «αγαπάτε αλλήλους». Δεν τους είπε να αγαπάνε όλο τον κόσμο αδιακρίτως, αυτούς που δεν γνωρίζουν και αυτούς που διαφέρουν! Η νέα εντολή είναι σαφής και δεν έχει να κάνει με τον καθολικό χαρακτήρα της γενικής αγάπης ως Πλατωνικής Ιδέας. Ούτε υπονοείται η αγάπη όλων των ανθρώπων για όλους τους ανθρώπους. Στο «Κατά Λουκάν» ευαγγέλιο λέει: «Πλην τους εχθρούς μου εκείνους, τους μη θελήσαντάς με βασιλεύσαι επ' αυτούς, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθέν μου» (Κατά Λουκάν 19: 27). 


[Απόδοση: «Όσο για τους εχθρούς μου εκείνους, που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους, φέρτε τους εδώ και σφάξτε τους μπροστά μου».]
 
Είναι λοιπόν μια εσωτερική εντολή, δηλαδή εντολή για τους εντός της ομάδος των μαθητών. Εκ των υστέρων και κατ' επέκταση γίνεται εντολή και γι' αυτούς που θέλησαν να γίνουν μαθητές κατά τις επιταγές του Χριστιανισμού. Είναι δηλαδή εντολή προς τους χριστιανούς και για τους χριστιανούς. 
Μπορεί η εντολή αυτή, όπως ανακοινώνεται, να ήταν καινούργια γι' αυτήν την ομάδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν την είχαν σκεφτεί και προφέρει πριν από την χριστιανική μεσσιανική κίνηση. Οι στωικοί, οι πλατωνικοί, ο Κικέρων και άλλα φιλοσοφικά ρεύματα είχαν διακηρύξει την αγάπη πολύ πριν από τα ευαγγέλια είτε με μερικό είτε με καθολικό ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Η έννοια της αγάπης είτε εντός μιας ομάδας είτε καθολικά υπήρχε ήδη. Δεν την πρωτοδίδαξε ο Χριστός στην ανθρωπότητα. Η ιδέα της αγάπης ήταν ήδη γνωστή. Όλα αυτά ήταν ήδη πολύ γνωστά και μεταξύ των Εβραίων και δεν χρειαζόταν πλέον κάποιον Ιησού για να τους τα κάνει πιο γνωστά. Ο Ιησούς σ' αυτά τα χωρία δεν τους είπε κάτι καινούργιο. Απλώς αναμασάει τα ήδη από πολλών αιώνων γεγραμμένα. 
Στην «Επί του Όρους Ομιλία» ο Ιησούς για να νεωτερίσει κάπως, ξεπερνά τα όρια των σχετικών χωρίων της Παλαιάς Διαθήκης και διδάσκει μια ασυγκράτητη και άνευ όρων αγάπη και καμία αντίδραση κατά του κακού: «Ηκούσατε ότι ερρέθη, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος· Εγώ δε λέγω υμίν μη αντιστήναι τω πονηρω· αλλ' όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην· και τω θέλοντί σοι κριθήναι και τον χιτώνα σου λαβείν, άφες αυτώ και το ιμάτιον· και όστις σε αγγαρεύσει μίλιον εν, ύπαγε μετ' αυτού δύο· τω αιτούντι σε δίδου και τον θέλοντα από σου δανείσασθαι μη αποστραφής» (Κατά Ματθαίον 5: 38-42). 


[Απόδοση: «Ακούσατε πως ειπώθηκε: Mάτι σου έβγαλαν, μάτι να βγάλεις· δόντι σου έβγαλαν, δόντι να βγάλεις. Eγώ όμως σας λέω να μην αντιστέκεστε στον κακόβουλο, αλλά όποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, στρέψε του και το άλλο. Kαι σ' εκείνον που θέλει να σε πάει στο δικαστήριο και να σου πάρει τον χιτώνα, άφησέ του και το πανοφώρι σου. Kαι όποιος σε αγγαρέψει ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δυο μίλια. Σ' εκείνον που σου ζητά, δίνε, κι εκείνον που θέλει να δανειστεί από σένα μην τον αποστραφείς».]
 
Ο ίδιος ο Ιησούς όμως, όταν δέχθηκε ράπισμα από έναν υπηρέτη του αρχιερέα, δεν έστρεψε και το άλλο μάγουλο, και ούτε δέχθηκε το χαστούκι αδιαμαρτύρητα: «Ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περv του κακού· ει δε καλφς, τι με δέρεις;» (Κατά Ιωάννην 18: 23). 


[Απόδοση: «Αν μίλησα άσχημα, απόδειξέ το. Aν όμως μίλησα σωστά, γιατί με χτυπάς;».]
 

Επιστρέφοντας στο «Κατά Ματθαίον» ευαγγέλιο, διαβάζουμε: «Ος εάν μη δέξηται υμάς μηδέ ακούση τους λόγους υμών, εξερχόμενοι έξω της οικίας ή της πόλεως εκείνης εκτινάξατε τον κονιορτόν των ποδών υμών. Αμήν λέγω υμίν, ανεκτότερον έσται γη Σοδόμων και Γομόρρας εν ημέρα κρίσεως ή τη πόλει εκείνη» (Ματθαίον 10: 14-15 και παρομοίως και στα άλλα ευαγγέλια).
 


[Απόδοση: « Αν κάποιος δεν σας δεχτεί κι ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας έξω από το σπίτι εκείνο ή την πόλη εκείνη, τινάξτε ακόμη και τη σκόνη από τα πόδια σας. Πράγματι, σας λέω, επιεικέστερη θα είναι η τιμωρία στις πόλεις των Σοδόμων και των Γομόρρων την Hμέρα της Kρίσης, παρά στην πόλη εκείνη».]
 


Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι η αγάπη των χριστιανών για τους χριστιανούς είναι ότι χειρότερο παράδειγμα υπάρχει κατά της έννοιας της αγάπης. Με αυτό βεβαίως εννοούμε όλα όσα συνέβησαν ανάμεσα στις διάφορες χριστιανικές αιρέσεις και σχίσματα. Η δε αγάπη των χριστιανών για μη χριστιανούς ξεπέρασε κάθε όριο φαντασίας σε εκδίκηση και θηριωδία. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, αν λάβει κανείς υπόψιν του την «θεϊκή αγάπη», που «ακτινοβολά» μέσα από την Παλαιά Διαθήκη ...;
 
Περιττό να αναφερθούν λεπτομέρειες από την «Αποκάλυψη του Ιωάννη». Διαβάστε την. Γέμει από κάθε είδους ασχήμιες, πληγές, απειλές, φόνους, φόβους, τρόμους, διαστροφές, επιβλαβή έντομα, καταστροφές, λίμνες με πυρ και θείον και με μια μανιακή συμπλεγματική εκδικητικότητα ενός παντοδυνάμου και παναγάθου Θεού, για τον οποίον ο Ιωάννης έχει δηλώσει ότι «ο Θεός αγάπη εστίν» (Α΄ Ιωάννου 4: 16)! 


«Πάτερ, άφες αυτοίς»
 


Όπως την αγάπη έτσι και την συγχώρεση επικαλούνται πολλοί χριστιανοί απολογητές ως ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του Χριστιανισμού. Μας λένε μάλιστα ότι αγάπη και συγχώρεση πάνε μαζί και ότι μόνο στον Χριστιανισμό υπάρχει καθολική και άνευ όρων συγχώρεση. Οπότε πρέπει να εξετάσομε εδώ κατά πόσον αυτά ισχύουν και με το ζήτημα της συγχώρεσης.
 
Πρώτα απ' όλα στον Ιουδαϊσμό, την πατρική θρησκεία του Χριστιανισμού δηλαδή, δεν υπάρχει συγχώρεση αλλά σκληρή και ωμή ανταπόδοση, σύμφωνα με τον ακρογωνιαίο λίθο της θεϊκής νομοθεσίας που ο ίδιος ο Θεός έδωσε στον φίλο του και προφήτη Μωυσή. Πρόκειται για τον ίδιο Θεό του Χριστιανισμού, ο οποίος χάραξε στην πέτρα τον Νόμον της Ανταποδόσεως ή Αντεκδικήσεως και μάλιστα τρεις φορές ( Έξοδος 21: 23-25, Λευιτικόν 24: 17-21 και Δευτερονόμιον 19: 21):«Θα δώσεις ψυχήν αντί ψυχής, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος, χείραν αντί χειρός, πόδαν αντί ποδός, έγκαυμα αντί εγκαύματος, μώλωπα αντί μώλωπος». 
Μετά όμως ο ίδιος Θεός διά του Υιού του, Ιησού Χριστού, μας προτρέπει -όπως προαναφέρθηκε- να στρέφουμε και το άλλο μάγουλο, αν και ο ίδιος δεν τήρησε αυτή τη διδαχή (δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις, δηλαδή). 
Αυτό που λένε πολλοί χριστιανοί, ότι μόνο στον Χριστιανισμό υπάρχει συγχώρεση, είναι τουλάχιστον λάθος, αν δεν είναι ψέμα. Εκτός του ότι συγχώρεση υπάρχει σε πολλές φιλοσοφίες και θρησκείες, στον Χριστιανισμό η συγχώρεση δεν είναι ούτε καθολική ούτε άνευ όρων. Η χριστιανική δογματική το δηλώνει απεριφράστως: «Το προπατορικό αμάρτημα το φέρει κάθε άνθρωπος ερχόμενος εις τον κόσμο». Εξαιτίας αυτού του φρικιαστικού, ανηθίκου, αχαρακτηρίστου και αντιφατικού αξιώματος (και ορισμένων άλλων ακόμα) οι χριστιανοί θεολόγοι χρειάστηκαν να δημιουργήσουν το δόγμα της «αμώμου συλλήψεως» του Ιησού Χριστού. Ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος, που τελικά ήταν Θεός και αυτός ο ίδιος, ακόμα και ως άνθρωπος έπρεπε να είναι αναμάρτητος και ως εκ τούτου να μην φέρει το προπατορικό αμάρτημα του Αδάμ και της Εύας! Έτσι η Εβραιοπούλα Μαριάμ έπρεπε να καταστεί έγκυος όχι διά της πεπατημένης οδού αλλά διά του Αγίου Πνεύματος του Θεού Γιαχβέ και να παραμείνει παρθένος τόσο κατά τη σύλληψη όσο και κατά τη γέννηση (στον Χριστιανισμό η ερωτική συνεύρεση είναι βαρύτατη αμαρτία, η παρθενία υπέρτατη αρετή, ενώ τα γεννητικά όργανα αποκαλούνται στις «ιερές» γραφές, ως «ασχημοσύνη»). Η Καθολική Eκκλησία απαίτησε «άμωμο σύλληψη» όχι μόνο για τον Ιησού Χριστό αλλά και για την ίδια τη μητέρα του, την Παναγία Θεομήτορα Μαριάμ. Μόνο έτσι απέφυγαν και οι δύο το αβάσταχτο βάρος του προπατορικού αμαρτήματος. 
Το προπατορικό αμάρτημα, συγχωρείται μόνο με το βάπτισμα, την απόταξη του Σατανά και με το να παραμείνεις ακράδαντα πιστός χριστιανός! Όσα μωρά γεννιούνται πεθαμένα και όσα (ή όσοι) πεθάνουν πριν βαπτιστούν γίνονται «διαβολάκια» και καταδικάζονται στην αιώνια κόλαση, λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. Από την άλλη πλευρά ισχυρίζονται ότι, όσα νήπια πεθάνουν μετά το βάπτισμα και προτού ενηλικιωθούν γίνονται αγγελάκια δίπλα στον Θεό Γιαχβέ! Σε κάνουν δηλαδή να παρακαλείς να πεθάνεις όσο πιο μικρός γίνεται για να μην σου δοθεί χρόνος να διαπράξεις αμαρτίες και έτσι να γίνεις αγγελάκι του Γιαχβέ! Καταστροφική θρησκεία από πάσης απόψεως! 
Πέραν του προπατορικού αμαρτήματος έχομε και την εξής αμαρτία που είναι η μόνη παντελώς ασυγχώρητη. Αυτή είναι η «βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος». Αν και δεν είναι σαφές σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή η βλασφημία και αμαρτία, οι διάφοροι κληρικοί την απέδιδαν στους λαϊκούς κατά το δοκούν. Εξαιτίας αυτής της αόριστης και ασαφούς αμαρτίας κατεστράφησαν εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, προσωπικότητες και υπάρξεις ανά τους αιώνες. Αυτή συμπληρώνει το προπατορικό αμάρτημα γιατί αποδίδονταν και σε πολλούς γονείς που είχαν την κακοτυχία να χάσουν αβάπτιστα παιδιά. Οι λαϊκοί αυτοί για να εξιλεωθούν, παρ' όλο που σύμφωνα με το εκκλησιαστικό δόγμα αυτό δεν ήταν πλέον δυνατόν, δώριζαν όλη την περιουσία τους, ό,τι είχαν και δεν είχαν, στις εκκλησίες και έτσι μετατρέπονταν σε πάμφτωχους επαίτες με εξαθλιωμένες οικογένειες. Με αυτούς τους εκφοβισμούς και την επιβολή ενοχών οι εκκλησίες καταλήστευαν τον δεισιδαίμονα κοσμάκη και συσσώρευαν αμύθητα πλούτη και ακίνητη περιουσία. Καταστροφική θρησκεία λοιπόν σε όλο της το μεγαλείο! 


Κακή τύχη είχαν και απειράριθμοι χριστιανοί πιστοί κατά το μυστήριο της εξομολογήσεώς τους. Ανάλογα με τις αμαρτίες για τις οποίες ζητούσαν συγχώρεση και ανάλογα με τους εκκλησιαστικούς κανόνες και πολλές φορές με την διάθεση του εξομολόγου ιερέως έπρεπε να υποστούν πολλά σκληρά επιτίμια. Μερικά τέτοια επιτίμια επί παρατεταμένα χρονικά διαστήματα ήταν: Τεράστιος αριθμός μετανοιών, χρονοβόρα επανάληψη προσευχών, επιβλαβείς νηστείες, αγρυπνίες, εκφοβισμοί, αναθέματα, απαγόρευση της θείας μεταλήψεως, βαρύτιμα τάματα, κλπ. Τα επιτίμια αποτελούσαν μια μέθοδο πλύσεως εγκεφάλου και θρησκευτικού παραληρήματος των πιστών των οποίων η προσωπικότητα καταρρακωνόταν από τις ενοχές που αυτά υποκινούσαν. Όλα αυτά είναι καταγραμμένα στα πολλά και διάφορα δογματικά βιβλία του Χριστιανισμού.
 


Με τα τάματα αυτά πολλές οικογένειες επτώχευσαν και οι εκκλησίες πλούτησαν. Για πολλούς αιώνες είχαμε και τον θαυμάσιο θεσμό των «συγχωροχαρτίων». Αυτός ο θεσμός κατά εποχές και κατά τόπους υπήρχε τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή. Είναι ψέμα το ότι τα συγχωροχάρτια ήταν εφεύρημα μόνο της Δυτικής Εκκλησίας. Ο πιστός πλήρωνε όσα σου ζητούσαν οι κληρικοί των διαφόρων βαθμίδων και πατριαρχείων και αναλόγως αγόραζε τη συγχώρεση που ήθελε ή αυτήν που αυτοί του έταζαν. Αν δεν είχε να πληρώσεις τότε αγόραζε μερική λιγότερη συγχώρεση ή δεν του πωλούσαν καθόλου. Να κόψει τον λαιμό του δηλαδή, αν δεν έχει να πληρώσει ...; Υπήρχαν ακριβά συγχωροχάρτια πολυτελείας και φτωχικά φτηνά. Να τί θα πει εκκλησία που θεμελίωσε ο Ιησούς και καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα του Γιαχβέ ...;
 


Ο ίδιος ο Χριστός, όπως αναφέρεται μόνο στο «Κατά Λουκάν» («Πατέρα συγχώρεσέ τους· δεν ξέρουν τι κάνουν», ), συγχώρεσε τους διώκτες του από τον σταυρό. Ακόμα λένε ότι συγχώρεσε την πόρνη, μόνο στο «Κατά Ιωάννην (8: 1-11). Δεν έκανε όμως το ίδιο με τους Αρχιερείς, Γραμματείς και Φαρισαίους προς τους οποίους συχνά και με ξέφρενη οργή εξαπολύει τρομερές ύβρεις και απειλές σε όλα τα ευαγγέλια. Όπως σε όλα τα χριστιανικά θέματα έτσι και σε τούτο πρυτανεύει η αντίφαση.
 


Στην παραβολή του αχάριστου και απάνθρωπου δούλου «οφειλέτου μυρίων ταλάντων», ο κύριός του θα τον παραδώσει στους βασανιστές μέχρις ότου να του επιστρέψει τα ωφειλόμενα χρήματα και καταλήγοντας ο Ιησούς λέει: «Tο ίδιο θα κάνει και ο Πατέρας μου ο ουράνιος σ' εσάς, αν δεν συγχωρήσετε ο καθένας σας τον αδελφό του, μέσα από την καρδιά του, τα παραπτώματά του» (Κατά Ματθαίον 18: 23-35). Όπως ακριβώς με το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού ...;κ.λπ.» του θεϊκού Μωσαϊκού Νόμου. Βλέπουμε δηλαδή εν προκειμένω ότι η συγχώρεση τελείται υπό ορισμένες συνθήκες. Δεν αποδίδουμε εδώ δίκιο ή άδικο, αλλά να μην μας διατυμπανίζουν οι διάφοροι αδαείς ή εκ προθέσεως ιεροκήρυκες ότι η χριστιανική συγχώρεση και αγάπη είναι τυφλή, καθολική και χωρίς συνθήκες.
 


Η συγχώρεση όπως λαμβάνει χώρα στον Χριστιανισμό είναι ουσιαστικά ένα χριστιανικό τέχνασμα εξαιρετικά αποδοτικό και καταστροφικό συνάμα. Έχοντας κατατάξει σχεδόν τα πάντα στον κατάλογο των αμαρτιών, -π. χ. το τί και πόσο τρώει ή πίνει κανείς (επικίνδυνες και ανθυγιεινές νηστείες), να είσαι εθνικός ή τελώνης, να είσαι πλούσιος, το διαζύγιο και το να ξαναπαντρευτείς (Ματθαίος 5: 32, 19: 1-12, Μάρκος 10: 1-12, Λουκάς 16: 1Cool, την ιδέα του ερωτισμού (Ματθαίος 5: 28 «Εγώ δε λέγω υμίν ότι πας ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού»), το να σκέπτεσαι τον αύριο, κ.λπ.- είναι σίγουρο ότι ο Χριστιανισμός δεν θα αποκτούσε οπαδούς ακόμα και από τα περιθωριακά στοιχεία και αποβράσματα της κοινωνίας που προσείλκυσε στην αρχή. Δεν θα είχε παραμείνει κανείς εκεί μέσα. Αλλά όπως καθόρισε σχεδόν τα πάντα ως αμαρτίες έτσι απέδιδε και τη συγχώρεσή τους κάτω από κατάλληλες συνθήκες όταν αυτές κρίνονταν ικανοποιητικές.
 


Οι εκκλησίες με τις φρούδες υποσχέσεις, συγχωρήσεις και τα συγχωροχάρτια τους απέκτησαν αμέτρητους σκλάβους και συσσώρευσαν αμύθητα πλούτη και περιουσίες. Οι ενοχές, λύπες, συντριβές και οι νευρώσεις, ακόμα και μετά την συγχώρεση, έγιναν το καθημερινό σαράκι της κοινωνίας και της ψυχολογικής υγείας των ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά όμως πολλοί βρίσκουν πολύ βολικό μέσο την συνεχή εξομολόγηση και συγχώρεση έστω και με όλα τα επιτίμια για να διαπράττουν παντός είδους αμαρτίες, αφού στο τέλος θα συγχωρηθούν όσες φορές και αν αμαρτήσουν και ό,τι και αν κάνουν. Έτσι λένε: «Θα κάνω ό,τι θέλω και όταν πλησιάζει το τέλος θα εξομολογηθώ, θα κοινωνήσω και θα συγχωρεθώ» (τρανό παράδειγμα ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος, ο οποίος αν και μέγας εγκληματίας στο τέλος «άγιασε»).
 


Σε όλη την ιστορία και θεολογία του Εβραιοχριστιανισμού ο διαχωρισμός πιστών και απίστων τίθεται κατηγορηματικώς, είναι σαφής και αδιάλλακτος. Οι άπιστοι δεν θα βρούνε καμία συγχώρεση και έχει ήδη αποφασισθεί ότι κατά την κρίση θα βρεθούν ένοχοι. «Εν δε το άδη ουκ έστι μετάνοια»· δεν υπάρχει συγχώρεση και δεύτερη ευκαιρία. Θα καταδικαστούν αιωνίως. Στην ιστορία της χριστιανικής λαίλαπας δεν υπήρχε καμία συγχώρεση, λύπη, οίκτος, κατανόηση, κ.λπ., προς κάθε αλλόθρησκο, μέλος άλλου πολιτισμού, ή όποιον δεν πείθονταν για να υπακούει τις χριστιανικές επιταγές, διδασκαλίες και δεισιδαιμονίες.
 


Εσχάτως διάφοροι ιερωμένοι και απολογητές δεν μπορούν να καλύψουν τη σχιζοφρενική αντίφαση μεταξύ της αγάπης και φιλευσπλαχνίας ενός παντοδυνάμου, φιλευσπλάχνου και παναγάθου Θεού και της ατελεύτητης τιμωρίας, της μη συγχωρήσεως, του εκφοβισμού, της καταδίκης στην αιώνια κόλαση της φωτιάς των βασανιστηρίων και των διαβόλων και όλα όσα αναφέρομε εδώ. Έτσι βρήκαν διάφορα πονηρά και δόλια μέσα για ψευτοδικαιολογίες. Π. χ. λένε: «Καταδικάζομε την κακή πράξη και την αμαρτία, αλλά όχι τον πράξαντα και τον αμαρτωλό». Μα καλά, γίνεται πράξη και αμαρτία χωρίς υποκείμενο; Έτσι βγαίνει μια πράξη μόνη της χωρίς κανείς να την έχει σκεφθεί και μετά να την διαπράξει; Δηλαδή πώς τιμωρείται μόνο η κακή πράξη και η αμαρτία; Απλώς ως ιδέα και αφήνεται ο αμαρτωλό ελεύθερος και όπως ήταν και πριν αμαρτήσει; Τότε γιατί συνεχώς αναγγέλλονται αιώνιες τιμωρίες και τα φρικτά βασανιστήρια; Γιατί επαναλαμβάνονται φράσεις όπως: «Θα σε τιμωρήσει ο Θεός», «Θα έχεις να δώσεις απολογία επί του φοβερού βήματος του Χριστού», και «καλήν απολογίαν την επί τού φοβερού βήματος τού Χριστού αιτησόμεθα» κλπ; Γιατί εκφοβίζεται ο κόσμος με τέτοιες φράσεις;
 


Η ιστορία του Χριστιανισμού από το 313 μέχρι και σήμερον διδάσκει κάθε άλλο από συγχώρεση και αγαθή ή ανυπόκριτη αγάπη που τα πάντα υπομένει. Όταν ο μονοκράτορας Κωνσταντίνος έδωσε το πράσινο φως στους χριστιανούς, η επιλογή κάθε ανθρώπου που βρέθηκε κοντά τους ήταν, ή χριστιανός ή νεκρός. Τα εγκλήματα των χριστιανικών εκκλησιών είτε μεταξύ των είτε εναντίον των άλλων θρησκειών και λαών είναι το χειρότερο κακό που συνέβη ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο υπερχιλιετής Μεσαίωνας, το σφαγείο της Σκυθόπολης, η ολοκληρωτική αμορφωσιά, η καύση των μάγων και μαγισσών, οι σταυροφορίες, η Ιερά Εξέταση, η σωματική και η ηθική τυραννία των ατόμων, οι εξοντώσεις των αιρετικών, οι θρησκευτικοί πόλεμοι, ο εκχριστιανισμός της Ευρώπης και της αμερικανικής ηπείρου, η εναντιότητά του κατά της επιστήμης, της φιλοσοφίας και της προόδου και πάρα πολλά άλλα τοιαύτα αποτελούν τις πλέον φρικιαστικές σελίδες της ιστορίας.
 


Επίλογος
 


Πολλοί αμαθείς ή πιθηκίζοντες θα ρωτήσουν: Αν δεν είναι η αγάπη, τότε ποιο είναι το μήνυμα του Χριστιανισμού στον κόσμο;
 


Η απάντηση είναι σύντομη και απλή: Ο Χριστιανισμός δεν μας είπε τίποτα για την εδώ ζωή ή για την αγάπη που δεν το είχαμε σκεφτεί, συζητήσει, αναπτύξει, και φιλοσοφήσει πριν απ' αυτόν. Αν υπάρχει κάτι που να καθορίζει την κεντρική ιδέα και το άξονα περιστροφής της θεολογίας του Χριστιανισμού αυτό είναι η άνευ ορίων οργή του «Παντοδυνάμου και Παναγάθου Γιαχβέ» και ο συνεχής και άκρατος εκφοβισμός μαζί με τον αέναο αγώνα κατά του σατανά και την από στιγμή σε στιγμή εσχατολογική κρίση. Οργή, φόβος, τρόμος, σατανάς, διάβολοι, την προσμονή της εσχάτης κρίσεως από στιγμή σε στιγμή ...; Πάνω απ' όλα όμως ο εκφοβισμός: « ...;και εγένετο φόβος μέγας εφ' όλην την εκκλησίαν και επί πάντας τους ακούοντας ταύτα» (Πράξεις 5: 11).
 


Αντί του εντός των χριστιανικών ομάδων περιορισμένου ή του γενικώς αορίστου «αγαπάτε αλλήλους» η κεντρική ιδέα του Χριστιανισμού, πέραν από εκδίκηση κατάρα και έσχατη τιμωρία, αντιπροσωπεύεται πλήρως με το «εκφοβίζετε αλλήλους». Στον Χριστιανισμό παντού και πάντοτε διαχέεται ένας διαρκής, έντονος και αγχώδης φόβος, γεγονός κυριολεκτικά αποδεδειγμένο από τη θεωρία, τη διδασκαλία και την ιστορική διαδρομή του. Ο απροκάλυπτος και άκρατος εκφοβισμός δηλαδή ...;
 

Πηγή: «Άρθρα και μελέτες επί του χριστιανικού φαινομένου» (Ιωάννης Ρούσσος)

ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΑΠΑΣ!!ΕΙΧΕ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ!!

alt
Χιλιάδες κροτίδες, όπλα, μέχρι και χειροβομβίδες, είχε στην κατοχή του στην περιοχή της Αγίας Μαύρας, ένας 49χρονος εν ενεργεία ιερέας, σε μεγάλο χωριό του δήμου Πηνειού.

Τα όπλα και τα πυρομαχικά βρήκαν και κατάσχεσαν οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πύργου, ύστερα από την έρευνα που πραγματοποίησαν, αφού αξιοποίησαν σχετικές πληροφορίες και στοιχεία.

Οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πύργου δεν πίστευαν στα μάτια τους, μόλις αντίκρισαν στο σπίτι του 49χρονου ιερέα τις κροτίδες και τα όπλα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με επικεφαλής τον διοικητή, Χαράλαμπο Πατσούρη και παρουσία δικαστικού λειτουργού, σύμφωνα με το patrisnews.com. Σε βάρος του σχηματίστηκε η αντίστοιχη δικογραφία για κατοχή όπλων, εκρηκτικών και κροτίδων.

Ο 49χρονος ιερέας, φαίνεται πως είχε αποθηκεύσει τα πυρομαχικά, τις κροτίδες και τα εκρηκτικά μέσα στον χώρο του σπιτιού του, ωστόσο οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πύργου που το τελευταίο διάστημα διενεργούν ελέγχους για κροτίδες κατάφεραν να βρουν τα αντικείμενα και να τα κατασχέσουν.

Ο 49χρονος συνελήφθη και θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αμαλιάδας, ενώ οι έρευνες για την υπόθεση συνεχίζονται.

Μεταξύ των αντικειμένων που βρήκαν οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πύργου, ήταν πάνω από χίλιες κροτίδες, πιστόλια, φυσίγγια και πάνω από δέκα μέτρα βραδύκαυστο φιτίλι, το οποίο ο 49χρονος ιερέας είχε αποθηκεύσει στον χώρο του σπιτιού του.

Πιο συγκεκριμένα, οι αστυνομικοί βρήκαν και κατάσχεσαν ένα πιστόλι με πέντε φυσίγγια στο γεμιστήρα του και ενσωματωμένο κυλινδρικό σιγαστήρα στη κάννη του, ένα ακόμα πιστόλι, μία χειροβομβίδα χωρίς πυροκροτητή, ένα λειτουργικό πυροκροτητή χειροβομβίδας, 100 φυσίγγια τυφεκίου, 127 φυσίγγια πυροβόλων οπλών, 1.094 κροτίδες, 15 μέτρα βραδύκαυστο φιτίλι, εννέα αυτοσχέδιους ηλεκτρικούς πυροκροτητές με κύκλωμα καλωδίων για ασύρματο τηλεχειρισμό με τηλεκοντρόλ και μια ημιαυτόματη καραμπίνα.

Ο 49χρονος κατηγορείται για παράνομη κατοχή όπλων, φωτοβολίδων και πυροτεχνημάτων.


ΞΕΦΤΙΛΑ!!!ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΡΝΗ ΚΑΤΑ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ!!

ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ:ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ ΗΤΑΝ ΠΟΡΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΓΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ!!
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.
 alt
Η ταύτισή της Μαγδαληνής με τη μετανοημένη πόρνη που μύρωσε τον Ιησού προέρχεται από την παράδοση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Όσο για την Ορθόδοξη Εκκλησία, κηρύσσει πως η Μαγδαληνή υπήρξε δια βίου παρθένος.
Η στάση των Καθολικών εκκινεί κατά κύριο λόγο από τον Πάπα Γρηγόριο το Μέγα (540-604), ο οποίος όρισε την θεώρηση για τη Μαγδαληνή που έμελλε να εδραιωθεί, βασιζόμενος σε μια εν πολλοίς υποκειμενική επιλογή τμημάτων των Ευαγγελίων: «Αυτή που ο Λουκάς καλεί αμαρτωλή γυναίκα, που ο Ιωάννης καλεί Μαρία, πιστεύουμε ότι ήταν η Μαρία από την οποία επτά δαιμόνια εκδιώχθηκαν σύμφωνα με το Μάρκο. Και τι συμβολίζουν αυτά τα επτά δαιμόνια, εάν όχι όλες τις αμαρτίες;».

Όπως ο ίδιος την όρισε: «Είναι ξεκάθαρο, αδελφοί μου, ότι η γυναίκα προηγουμένως χρησιμοποιήσουμε το λάδι για να αρωματίσει τη σάρκα της σε απαγορευμένες πράξεις. Αυτό που ως εκ τούτου (τότε) παρουσίαζε σκανδαλωδώς, το προσέφερε τώρα στο Θεό με έναν πιο αξιέπαινο τρόπο. [ ...] Έτσι, για κάθε απόλαυση που είχε προσφέρει στον εαυτό της, είχε τώρα θυσιάσει τον εαυτό της. Μετέτρεψε το σύνολο των αμαρτιών της σε αρετές, προκειμένου να υπηρετήσει το Θεό εξ ολοκλήρου σε μετάνοια».

alt
Λίγο μετά την σταύρωση ο Πέτρος και ο φίλος του Παύλος πήγαν πρώτα στην Αντιόχεια , μετά στην Ρώμη, όπου και ξεκίνησαν κίνημα που σήμερα ονομάζεται Χριστιανισμός. Όπως λένε , όμως τα άλλα αρχεία, ο Ιησούς , ο αδερφός του Ιάκωβος και η πλειοψηφία των άλλων Αποστόλων συνέχισαν να προωθούν την διδασκαλία των Ναζωραίων στην Ευρώπη. Έτσι δημιουργήθηκε η Κέλτικη Εκκλησία. Τα αρχεία της αναφέρουν πως ιδρύθηκε το 37 μ.χ. δηλ. 4 χρόνια μετά την Σταύρωση του Χριστού και ονομάστηκε Εκκλησία του Ιησού. Η Ρωμαϊκή Εκκλησία ιδρύθηκε μετά από 3 αιώνες και αφού οι Χριστιανοί του Πέτρου και του Παύλου είχαν υποστεί τους διωγμούς 300 χρόνων. Η Κέλτικη Εκκλησία αντιστάθηκε στον Παπισμό της Ρώμης, γι ' αυτό και οι συχνές κόντρες μεταξύ τους. Τα διδάγματα της Κέλτικης Εκκλησίας, βασίζονταν στα ίδια τα διδάγματα του Ιησού και όχι στην Παπική θρησκεία. Μιλούσαν για δικαιοσύνη, για ηθικούς κώδικες και για ισότητα όπως δεν είχε διδάξει ποτέ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.   
Ακόμα και το 195 μ.χ. 1800 χρόνια πριν, ο Κλήμης της Αλεξάνδρειας έσβησε ο ίδιος κάποια κείμενα του Απόστολου Μάρκου. Σε μια επιστολή του έγραφε: «ακόμα και αν θεωρηθούν αληθινά, αυτός που αγαπάει την αλήθεια , δεν πρέπει να τα λάβει υπόψη του, γιατί δεν πρέπει όλες οι αλήθειες  να λέγονται σε όλους τους ανθρώπους». Ενδιαφέρων , δεν νομίζετε; Από τότε ακόμα , φάνηκε πως οι Πατέρες δεν ήθελαν να διδάξουν το Ευαγγέλιο αυτούσιο, αλλά την ερμηνεία που ήθελαν να δώσουν αυτοί. Παραδόξως, το κείμενο που λείπει, αντικαταστάθηκε με ένα άλλο, το τελευταίο (16ο) κεφαλαίο του Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον. Αυτό το κεφαλαίο περιγράφει την Ανάσταση του Ιησού και δεν περιλαμβάνονταν στο αρχικό Ευαγγέλιο. Όμως , ποιο ήταν το κείμενο που αφαίρεσε ο Κλήμης; Αυτό λοιπόν το κείμενο ήταν η Ανάσταση του Λαζάρου. Σε αυτό παρουσιάζονταν ο Λάζαρος να μην έχει αναστηθεί πραγματικά από νεκρών, απλά είχε τοποθετηθεί μέσα στον τύμβο ζωντανός. Ο Ιησούς πήγε να τον «αναστήσει», αλλά όχι επειδή είχε πεθάνει. Τον ανέστησε από τον πνευματικό θάνατο στον οποίο είχε καταδικαστεί. Οι νόμοι εκείνης της εποχής υπαγόρευαν αυτόν τον συμβολικό θάνατο σαν τιμωρία για κάποια εγκλήματα που είχε διαπράξει το άτομο που είχαν καταδικάσει. Το έγκλημα του Λάζαρου στην συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν ότι είχε ηγηθεί μιας ομάδας ενόπλων που με βίαιο τρόπο φύλαγαν τα δημόσια αποθέματα νερού που είχαν μεταφερθεί με την νέα Ρωμαϊκή υδροφόρα στην Ιερουσαλήμ. Ο Ιησούς παράνομα , αφού δεν κατείχε ακόμα κάποιον ιερατικό τίτλο που να του επέτρεπε την παρέμβαση, γλύτωσε τον Λάζαρο από βέβαιο θάνατο, μιας και μετά την έλευση 3 ημερών παραμονής στον τύμβο, ο καταδικασμένος τυλίγονταν με πανιά και θάβονταν πλέον ζωντανός! Το θαύμα που έκανε ο Ιησούς λοιπόν δεν ήταν η «ανάσταση' του Λαζάρου, αλλά η ατιμωρησία η δική του , μιας και δεν είχε το δικαίωμα να εκτελέσει μια τέτοια πράξη χωρίς να κατέχει τον νόμιμο τίτλο του ιερέα. Και το παράδοξο της όλης υπόθεσης είναι πως μόλις ακούστηκε η πράξη του αυτή, εκείνος που εισηγήθηκε την ατιμωρησία του, ήταν ο Ηρώδης Αντύπας! Αυτό λοιπόν χαρακτηρίστηκε σαν θαύμα. Όπως καταλαβαίνετε η συγκεκριμένη ιστορία έπρεπε να μείνει κρυφή για το συμφέρον των διδαγμάτων που προσπαθούσαν να περάσουν οι Επίσκοποι. Η ιστορία του Λαζάρου, όπως παρουσιάζεται από τον Ιωάννη,  με την καινούργια προσθήκη του 16ου κεφαλαίου του ευαγγελίου του Μάρκου ενισχύει τα διδάγματα των Καθολικών Πατέρων. Υπάρχει , όμως κι άλλος ένας λόγος που το συγκεκριμένο κείμενο διεγράφη από τον Κλήμη. Σε αυτό το κείμενο περιγράφεται καθαρά πως ο Ιησούς και η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν ζευγάρι ! Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη υπάρχει μια περίεργη αναφορά στον Ιησού και την Μαγδαληνή. Λέει πως όταν ο Ιησούς κατέβηκε στην Βηθανία για να βοηθήσει τον φίλο του τον Λάζαρο, η αδερφή του Μάρθα έτρεξε να τον προϋπαντήσει, ενώ η αδελφή της η Μαρία Μαγδαληνή έμεινε στο σπίτι να περιμένει. Στο κείμενο που διέγραψε ο Κλήμης ο Μάρκος λέει πως η Μαρία βγήκε μαζί με την Μάρθα να υποδεχτεί τον Ιησού, αλλά οι μαθητές την επέπληξαν γι 'αυτή της την ενέργεια και την έστειλαν πίσω στο σπίτι να περιμένει την εντολή του Ιησού για να βγει. Κατά τον εβραϊκό νόμο, σε περίπτωση πένθους στην οικογένεια η γυναίκα έπρεπε να φυλάει το σπίτι και την περιουσία , μέχρι ο άντρας της να της δώσει την εντολή να βγει.   
Υπάρχουν στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτήν την θεωρία εκτός της Βίβλου. Αυτό που μας ενδιαφέρει , όμως , είναι να βρούμε στοιχεία μέσα στην Βίβλο που να την στηρίζουν. Υπάρχουν τέτοια στοιχεία στην Βίβλο; Ναι, υπάρχουν, μόνο που μερικά είναι συγκεκριμένα και άλλα επιδέχονται ερμηνείας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον κατάλογο με τους μόνιμους ακολούθους του Ιησού. Στις 6 από τις 7 λίστες που υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη, με τα ονόματα των ακολούθων του υπάρχει το όνομα της Μαρίας της Μαγδαληνής και μάλιστα πρώτο, πιο πάνω και από την μητέρα του Χριστού, την Μαρία ! Όποιος έχει ασχοληθεί με την ιεραρχία εκείνης της εποχής, γνωρίζει πως το όνομα της συζύγου τοποθετούνταν πάντα πρώτο, πιο πάνω ακόμα και από το όνομα των γονέων. Η φράση «Πρώτη Κυρία» χρησιμοποιείται κατά κόρον σήμερα και υποδηλώνει τον τίτλο που έχει δοθεί στην σύζυγο ενός αρχηγού κράτους, κάτι σαν αναγνώριση της σημασίας που δίνεται στο έτερον ήμισυ ενός ηγέτη. Ίσως , αυτή είναι η πιο ακριβής περιγραφή που μπορούμε να δώσουμε στην Μεσσιανική Βασίλισσα, την Μαρία Μαγδαληνή.   
Όμως αυτός ο γάμος αναφέρεται πουθενά στην Καινή Διαθήκη; Μερικοί υποστηρίζουν πως ο περίφημος γάμος στην Κανά ήταν στην πραγματικότητα ο γάμος του Ιησού και της Μαγδαληνής. Μάλλον δεν ισχύει αυτό, η τελετή όμως τελικά περιγράφεται στην Καινή Διαθήκη. Στον Λουκά βλέπουμε ένα ίχνος που μας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα, όταν ο Λουκάς αναφέρει τις δυο συναντήσεις του Ιησού και της Μαγδαληνής, με διαφορά 2,5 χρόνων η μια από την άλλη. Ίσως ο κοινός αναγνώστης να μην αντιλαμβάνεται την χρονική διαφορά που υπάρχει μεταξύ των δυο συναντήσεων, αλλά αυτή είναι καθορισμένη στα δυόμισι χρόνια και σημαίνει μέρος ενός ιεροτελεστικού που πραγματοποιούσαν εκείνη την εποχή. Τον γάμο ! Μεσσίας σημαίνει «Αυτός Που Θα Έρθει» η «Ο Αναμενόμενος» και αναφέρεται στον Ιησού αυτή η έκφραση σε όλα τα ευαγγέλια. Αν ψάξουμε στην Παλαιά Διαθήκη, όμως , θα δούμε πως αυτός ο τίτλος του Μεσσία δίνονταν σε όλους τους «αναμενόμενους» ιερείς και στους συγγενείς του Δαυίδ. Και όπως γνωρίζουμε, ο Ιησούς ήταν απόγονος του Δαυίδ από την μεριά του πατέρα του, του Ιωσήφ. Δεν μπορούσε όμως να φέρει αυτόν τον τίτλο ανύπαντρος. Ήταν απαραίτητο να παντρευτεί ώστε να του επιτρέψουν να χαρακτηριστεί Μεσσίας. Και η τελετή αυτού του γάμου θα ήταν η απαρχή της Μεσσιανικής Δυναστείας. Έτσι και έγινε. Το τελετουργικό απαιτούσε άλειμμα με λάδι του άντρα από την νύφη, κατόπιν σκούπισμα με τα μαλλιά της και ύστερα η νύφη έκλαιγε για τον υποχρεωτικό χωρισμό τους που θα διαρκούσε 2,5 χρόνια. Το άλειμμα με λάδι ήταν μέρος της ιεροτελεστίας του γάμου και είμαι σίγουρος πως αν ψάξετε την Καινή Διαθήκη, θα βρείτε πλήθος από αναφορές που υποστηρίζουν αυτό το συμπέρασμα. Ένα άλλο στοιχείο που μας δίνεται είναι το όνομα της νύφης. Η γυναίκα του Μεσσία, ακόμα και αν δεν την έλεγαν Μαρία, έπαιρνε αυτό το όνομα, γιατί περισσότερο ήταν τίτλος παρά όνομα. Η μητέρα του Ιησού λέγονταν Μαρία και αυτό ήταν το πραγματικό της όνομα. Όμως η Μαρία , λέγονταν και Μαγδαληνή, πράγμα που μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως το Μαρία ήταν ο τίτλος της. Ακόμα και σήμερα, ορισμένα μοναστικά τάγματα χρησιμοποιούν αυτό το όνομα σαν τίτλο. Αδελφή Μαρία Τερέζα, Αδελφή Μαρία ;Λουίζα και άλλα.  
Όπως είπαμε πιο πάνω, ο γάμος είχε 2 στάδια. Το πρώτο στάδιο ήταν η ιεροτελεστία που αναφέραμε, ενώ το δεύτερο στάδιο, της επικύρωσης του γάμου, γίνονταν όταν η νύφη βρίσκονταν στον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Αυτό συνέβαινε επειδή πολλές γυναίκες ήταν στείρες η απέβαλλαν συνέχεια. Προκειμένου να εξασφαλιστεί λοιπόν η «καρπερότητα»της γυναίκας, που ήταν απαραίτητη για την διαιώνιση του ιερού αίματος,, ο γάμος επικυρώνονταν μόνο μετά τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης της , μιας και θεωρούσαν, πως πέραν των 3 μηνών ήταν δύσκολη η αποβολή του παιδιού. Μετά και την επικύρωση του γάμου, η νύφη κουβαλούσε γύρω από το λαιμό της ένα φιαλίδιο με μύρο το οποίο θα κρατούσε επάνω της, για όσα χρόνια ζούσε ο άντρας της. Όταν αυτός θα πέθαινε, θα χρησιμοποιούσε αυτό το μύρο για να αλείψει το νεκρό σώμα του. Όπως και φαίνεται τελικά , πως κάνει η Μαγδαληνή μετά τον «θάνατο» του Ιησού στον Σταυρό. Κατά την διάρκεια της Αναγέννησης, ο έξοχος καλλιτέχνης Φρα Αντζέλικο ζωγράφισε την Μαγδαληνή με στέμμα, δίπλα στον Ιησού, σαν να υποδείκνυε κάτι που το γνώριζε μόνο ο ίδιος. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία όμως δεν δέχτηκε ποτέ την Μαγδαληνή σαν αγία ,αλλά αντίθετα πόρνη την ανέβαζε, πόρνη την κατέβαζε. Σε πλήρη αντίθεση με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η Κέλτικη Εκκλησία και οι Ναϊτες Ιππότες την θεωρούσαν αγία. Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι πως την χαρακτήριζαν σαν προστάτιδα του οίνου, φύλακα του κρασιού, φύλακα του 'γιου Δισκοπότηρου και της ιερής γραμμής αίματος. Όμως , υπάρχουν τόσα πολλά στην Καινή Διαθήκη, που δεν καταλαβαίνουμε, η που δεν μας άφησαν να καταλάβουμε. Τώρα πια ,γνωρίζουμε πως σαφώς και υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτά που μας έχουν ερμηνεύσει οι επίσημες αρχές της εκκλησίας. Τα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας μας έχουν βοηθήσει να αντιληφθούμε καλύτερα τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή. Μιλάνε για την ζωή των Αποστόλων, για τα αξιώματα που κατείχαν και την πολιτική που ακολουθούσαν, τους κανόνες και τα καθήκοντα τους. Ξέρουμε τώρα μερικά πράγματα παραπάνω για τις αλληγορίες που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στα ευαγγέλια και τις επιστολές. Μια από αυτές τις αλληγορίες αντιπροσωπεύει και η λέξη «ψάρια» η «ψαράς». Στον Μεσσιανικό τρόπο ζωής ,τα ψάρια ήταν οι υποψήφιοι πιστοί, αυτοί που έπρεπε να καθοδηγηθούν προκειμένου να σωθούν, και οι καθοδηγητές τους , ονομάζονταν ψαράδες. Αυτοί που βοηθούσαν τους ψαράδες στο έργο τους , λέγονταν υποψήφιοι ψαράδες. Οι Απόστολοι Ιάκωβος και Ιωάννης ήταν ψαράδες, ενώ ο Πέτρος και ο Ανδρέας ήταν υποψήφιοι. 'λλωστε, ο ίδιος ο Ιησούς τους είχε πει: «Εγώ θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων». Λογικό είναι να μην καταλαβαίνουμε τους χαρακτηρισμούς εκείνης της εποχής, όπως αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να καταλάβουν τους αντίστοιχους χαρακτηρισμούς της δικής μας εποχής. Αν κάποιος τους έλεγε για παράδειγμα πως ο Ζιντάν είναι «αστέρι» του ποδοσφαίρου τι θα καταλάβαιναν; Βλέπετε, όταν γράφτηκαν τα ευαγγέλια και οι επιστολές, βρίσκονταν ακόμη κάτω από την Ρωμαϊκή κυριαρχία  και έτσι έπρεπε αυτά που έγραφαν να τα κωδικοποιήσουν προκειμένου να αποφύγουν τις διενέξεις με τον Ρωμαίο κατακτητή. Γι 'αυτό και σε ορισμένα σημεία της Καινής Διαθήκης υπάρχει η φράση : «ο έχων ώτα ακουέτω», που σημαίνει πως αυτό το σημείο πρέπει να ερμηνευτεί διαφορετικά. Ίσως και τα θαύματα του χωρούν πλέον και άλλης επεξήγησης πέραν του υπερφυσικού. Ίσως να ήταν σημαίνουσες πολιτικές πράξεις που έδιναν άλλο χαρακτήρα στην δράση του Ιησού. Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός πως ο Ιησούς ήταν ένας εξαιρετικός καθοδηγητής προς τον δρόμο της αλήθειας, όμως τώρα ξέρουμε πλέον πως δεν ήταν αυτός ακριβώς που μας περιέγραφαν τόσα χρόνια οι Πατέρες της Εκκλησίας. Τώρα πλέον γνωρίζουμε γιατί η Καινή Διαθήκη περιέχει τόσες ασάφειες και αντιθέσεις. Πάρτε για παράδειγμα τον Μάρκο: σε ένα σημείο λέει πως ο Ιησούς σταυρώθηκε την 3η ώρα, ενώ ο Ιωάννης λέει πως σταυρώθηκε την 6η ώρα. Σε μερικούς μπορεί να μην φαίνεται σημαντική αυτή η διαφορά 3 ωρών, πιστέψτε με όμως πως και αυτό έχει τον λόγο του που υπάρχει σαν αντίθεση. Ας κοιτάξουμε λίγο το νερό και το κρασί του γάμου της Κανά. Αυτό το θαύμα βρίσκεται καταγεγραμμένο μόνο από τον Ιωάννη. Αν είχε τόση σημασία σαν θαύμα για την θρησκεία, γιατί δεν το αναφέρουν και τα άλλα 3 ευαγγέλια; Εδώ θέλω να τονίσω πως , αντίθετα από αυτά που έχουμε διδαχθεί, σε κανένα σημείο ο Ιωάννης δεν λέει, «τους τέλειωσε το κρασί». Αντίθετα, η μητέρα του Ιησού γυρίζει και του λέει: «Δεν έχουν κρασί». Και ο Ιησούς της απαντάει: «Τι επεμβαίνεις σ' εμέ ,γυναίκα; Δεν ήλθε ακόμη η ώρα μου». Τότε η μητέρα του φώναξε τους υπηρέτες και επέσπευσε την διαδικασία: « Κάνετε ό,τι σας πει». Η παρουσία κάποιου ατόμου σαν προϊσταμένου της γιορτής φανερώνει πως δεν ήταν ακριβώς γάμος , αλλά μια γιορτή που γίνονταν προ της επίσημης τελετής. Σ' αυτή την γιορτή κρασί δεν είχαν δικαίωμα να πίνουν, πλην των ιερέων και των διακεκριμένων Ιουδαίων. Οι υπόλοιποι έπιναν μόνο νερό, από τις στάμνες που είχαν εκεί, όπως αναφέρει και ο Ιωάννης. Εκείνη την εποχή , ούτε και ο Ιησούς θεωρούνταν διακεκριμένο πρόσωπο, αλλά ούτε και ιερέας ήταν. Γι ' αυτό η Μαρία , δυσαρεστημένη από το γεγονός τον παρότρυνε να δώσει κρασί σε όλους τους καλεσμένους, να σπάσει την παράδοση δηλαδή. Κρασί για όλους! Αυτό ήταν στην ουσία το θαύμα της Κανά. Κάποιοι λένε πως ο γάμος της Κανά , ήταν στην πραγματικότητα ο γάμος του Ιησού και της Μαγδαληνής. Από τα αρχεία, μαθαίνουμε πως ο γάμος της Κανά έγινε τον Ιούνιο του 30 μ.χ. συνήθως οι γάμοι εκείνης της εποχής γίνονταν τον μήνα Σεπτέμβρη και οι γιορτή 3 μήνες πριν, δηλαδή τον Ιούνιο. Επίσης γνωρίζουμε τώρα πως το πρώτο μέρος του γάμου του Ιησού , η επάλειψη, δηλαδή, έγινε τον Σεπτέμβριο του 30 μ.χ. γεγονός που ενισχύει την άποψη πως ο γάμος της Κανά ήταν ο γάμος του Ιησού και της Μαγδαληνής. Τα ευαγγέλια μας λένε μια ιστορία που αν και έχει διαφορές από το ένα κείμενο στο άλλο, ωστόσο μπορούμε να τις επιβεβαιώσουμε και από τα αρχεία των Ρωμαίων. Μιλάμε για την δίκη του Ιησού από τον Πόντιο Πιλάτο και την σταύρωση του, τον Μάρτιο του 33 μ.χ. κατά την διάρκεια του Πάσχα. Το δεύτερο μέρος του γάμου που έγινε στην Βηθανία, τελέστηκε μια βδομάδα πριν από αυτά τα γεγονότα και γνωρίζουμε πως η Μαγδαληνή ήταν ήδη 3 μηνών έγκυος. Θα επανέλθουμε αργότερα όμως σε αυτό.   
Στα ευαγγέλια αναφέρεται πως ο Ιησούς ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας, αυτός που θα έβγαζε τον λαό των Εβραίων από την καταπίεση των Ρωμαίων, ο απελευθερωτής. Εκείνη την εποχή, η Ιουδαία, ήταν ως γνωστόν κατεχόμενη από τους ρωμαίους που επέβαλλαν την τάξη με τον στρατό κατοχής, ενώ αντάρτες πολεμούσαν και σαμποτάριζαν τους εισβολείς. Ο Ιησούς αναμένονταν λοιπόν σαν Μεσσίας και στο τέλος κατάφερε να το πάρει το χρίσμα. Στον 1ο αιώνα μ.χ. τα αρχεία των Ιουδαίων τον αναφέρουν σαν «σοφό», σαν «δάσκαλο» και σαν «βασιλιά», αλλά πουθενά δεν αναφέρεται η θεικότητα του. Όταν , μάλιστα τα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας τον  ονομάζουν Μεσσία του Ισραήλ, Ανώτατο Στρατιωτικό Διοικητή του Ισραήλ, τότε δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία πως οι Απόστολοι ήταν οπλισμένοι! Από την αρχή της στρατολόγησης τους, ο Ιησούς είχε φροντίσει να είναι οπλισμένοι. Μην ξεχνάμε τον Πέτρο που τράβηξε το σπαθί του και έκοψε το αυτί του δούλου Μάλχου, όταν πήγαν να συλλάβουν τον Ιησού. Ο Ιησούς είπε: « δεν φέρνω ειρήνη, αλλά ένα σπαθί».   
Εκείνη την εποχή λοιπόν, μαζί με τους Ρωμαίους κατακτητές συντάσσονταν και το Συμβούλιο των Ιουδαίων. Στα μάτια της Εβραϊκής κοινότητας, οι Ιουδαίοι ήταν ο λαός του Θεού. Ανήκαν στον Θεό και ο Θεός ανήκε σ' αυτούς. Τα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, ήταν κάτι συνηθισμένο σε μια φυλή που οι αιρέσεις της ( Ναζωραίοι, Εσσαίοι κλπ) ήταν τόσες πολλές και σημαντικές. Ο Ιησούς θεωρούνταν ήδη σαν μια απειλή στα μάτια των επικριτών του, των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων. Αν μέσα σε όλους αυτούς προσθέσετε και το Εβραϊκό Συμβούλιο , τότε εύκολα αντιλαμβάνεστε πόσους πραγματικά εχθρούς είχε ο Ιησούς. Σίγουρα, πολύ θα ήθελαν όλοι αυτοί να τον καταδικάσουν, αλλά αν το έκαναν θα ξεσήκωναν εναντίον τους τον λαό που τον πίστευε και τον ακολουθούσε. Έτσι, αναπόφευκτα έπρεπε να βρουν κάποιον  άλλο τρόπο να τον ξεφορτωθούν. Ο Ιησούς αντιπροσώπευε πολλούς κινδύνους για όλους αυτούς , ο σημαντικότερος όμως ήταν η δυτικότροπη παιδεία και φιλοσοφία που προσπαθούσε να περάσει μέσα από τα διδάγματα του. Βασίζονταν κυρίως στην Αρχαία Ελληνική Σκέψη οι θέσεις του και μην ξεχνάτε πως ο Ελληνικός τρόπος ζωής ήταν ανεπιθύμητος στην Ιουδαία. Για να τον ξεφορτωθούν , λοιπόν, τον κατέδωσαν στους Ρωμαίους, μια και αυτοί δεν μπορούσαν να συγκροτήσουν δικαστήριο να τον καταδικάσει , λόγω του ότι ήταν Πάσχα και ως γνωστόν, μέχρι και σήμερα , κατά την διάρκεια του Εβραϊκού Πάσχα, απαγορεύεται δια νόμου η σύγκληση του Συμβουλίου για νομικά θέματα. Αυτή ήταν και η επίσημη δικαιολογία τους προς τους Ρωμαίους, όταν ρωτήθηκαν γιατί δεν τον δίκαζαν οι ίδιοι. Όσο για τον θάνατο του Ιησού στον Σταυρό , αυτός μπορεί να θεωρηθεί πιο πολύ σαν «πνευματικός» θάνατος παρά σαν φυσικός. Αυτό καθορίζεται από τον «κανονισμό των 3 ημερών» που όλοι κατά την διάρκεια του 1ου αιώνα γνώριζαν. Για τα πολιτιστικά και νομικά πεπραγμένα της εποχής εκείνης, ο Ιησούς ήταν ήδη «νεκρός» πριν καν ανέβει στον Σταυρό. Αυτό στην Αρχαία Ελλάδα το ονόμαζαν «εξοστρακισμό» και νομίζω πως αυτή η περιγραφή μπορεί να δώσει την αληθινή έννοια του «θανάτου» του. Για 3 μέρες ο Ιησούς ήταν νομικά άρρωστος , με τον απόλυτο θάνατο να έρχεται την 4η μέρα. Αυτή την μέρα θα θάβονταν ζωντανός, εκτός αν «ανασταίνονταν», όπως και συνέβη. Και μάλιστα , το είχε προβλέψει και ο ίδιος.   
«Αναστάσεις» εκείνη την εποχή μπορούσε να πραγματοποιήσει μόνο ο Ανώτατος Ιερέας η ο Πατέρας της Κοινότητας. Εφόσον ο Ανώτατος Ιερέας ήταν ο Ιωσήφ Καϊάφας , ο άνθρωπος που ζήτησε την καταδίκη του Ιησού, απέμενε ο Πατέρας της κοινότητας για να τον «αναστήσει». Ο Πατέρας αυτός ,όπως ίσως θυμάστε, ήταν ο Σίμων ο Ζηλωτής. Στα Ευαγγέλια, αναφέρεται πως ο Ιησούς πάνω στον Σταυρό, λέει: «Πατέρα , εις τα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου» και γνωρίζουμε πως κατά αυτήν την περίοδο, πατέρας του ήταν ο Σίμων ο Ζηλωτής.   
Ο θάνατος του Ιησού επιβεβαιώνεται στις Γραφές από το «κέντημα» στα πλευρά του, με ένα δόρυ, που του έκανε ένας στρατιώτης «και ευθύς εξήλθεν αίμα και ύδωρ». Όμως δεν λέει πουθενά πως τον τρύπησε με το ακόντιο, αλλά πως «αυτού την πλευράν ένυξε» δηλαδή πως την έγδαρε. Επίσης λέει, πως έτρεξε αίμα και νερό από την πληγή του. Πρώτα από όλα δεν είναι λογικό να τρέξει νερό από πληγή είτε ζωντανού, είτε πεθαμένου. Σύμφωνα με την ιατρική επιστήμη (έκανα την σχετική έρευνα) το νερό δεν μπορεί να τρέξει από το ανθρώπινο σώμα μέσα από πληγή. Και το αίμα που τρέχει είναι δείγμα ζωής και όχι θανάτου, εφόσον μετά τον θάνατο σταματάει η κυκλοφορία του αίματος.   
Ας δούμε, όμως, τι λένε και τα Ευαγγέλια επί του θέματος. Λένε , λοιπόν, πως ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία ήρθε και πήρε το σώμα του Ιησού για να το θάψει. Όταν αναφερόμαστε σε ένα ζωντανό άνθρωπο, χρησιμοποιούμε την λέξη σώμα. Π.χ. «αυτή η κοπέλα έχει ωραίο σώμα». Όταν θέλουμε να αναφερθούμε στο σώμα κάποιου πεθαμένου, όμως, λέμε για το πτώμα του. Η λέξη σώμα υπονοεί ένα ζωντανό κορμί, ενώ η λέξη πτώμα το πεθαμένο. Αυτά είναι βασικά ελληνικά και μην ξεχνάτε, πως η Καινή Διαθήκη, γράφτηκε στα ελληνικά. Ο Χριστός προφανώς επέζησε της σταυρώσεως. Ακόμα και το Κοράνι, αναφέρει πως ο Ιησούς έζησε και μετά την Σταύρωση. Στα ευαγγέλια, παρατηρείται μια διαφορά ως προς τον καθορισμό της ώρας της Σταύρωσης. Σε κάποια αναφέρεται πως έγινε την 3η απογευματινή και σε άλλα την 6η. Φαίνεται πως αυτή η διαφορά ώρας ήταν σημαντική. Εκείνη την εποχή, συνήθιζαν να χωρίζουν το 24ωρο σε 12 ώρες νύχτας και 12 ώρες μέρας. Ο Ιησούς είπε: «δεν υπάρχουν 12 ώρες σε μια μέρα;» Ο χρόνος μετρούνταν με την θέση του ήλιου και με την μέτρηση της διάρκειας των προσευχών από τους ιερείς. Το μέτρημα της ημερήσιας ώρας ξεκινούσε από το πρωί, από την ανατολή του ήλιου. Από καιρό σε καιρό η μέτρηση της μέρας άλλαζε, όπως άλλαζαν και οι εποχές. Προστίθονταν η αφαιρούνταν ώρες, ανάλογα με την εποχή. Εκείνο τον Μάρτιο, η μέρα ξεκινούσε στις 6 το πρωί. 'λλοτε πάλι, προστίθονταν ώρες στην νύχτα. Αυτό λογικά σημαίνει πως οι ώρες που προστίθονταν στην νύχτα, παίρνονταν από την διάρκεια της μέρας και έτσι είχαν 3 ώρες νύχτας, που στην ουσία ήταν μέρα! Αυτές οι 3 ώρες ήταν που έκαναν τη διαφορά στην σταύρωση του Ιησού. Ο λόγος ήταν , πως ενώ για τους περισσότερους ίσχυε το υπάρχον σύστημα μέτρησης της ώρας, για τους Εσσαίους, τους Ναζωραίους και κάποιες άλλες αιρέσεις υπήρχε άλλο σύστημα. Αυτοί άλλαζαν την ώρα από τα μεσάνυχτα. Δηλαδή ενώ για τους περισσότερους Εβραίους η ώρα ήταν η 3η απογευματινή, γι ' αυτούς ήταν η 6η απογευματινή. Και δεδομένου πως για τους περισσότερους Εβραίους το Σάββατο ξεκινούσε στις 9, για τους υπόλοιπους ξεκινούσε τα μεσάνυχτα, πράγμα που σημαίνει πως είχαν 3 ολόκληρες ώρες καιρό να κάνουν ότι είχαν να κάνουν πριν φύγει η Παρασκευή. Και γι 'αυτό τα Ευαγγέλια λένε πως «από την έκτην ώραν έγινε σκοτάδι εις όλην την γην μέχρι της ενάτης ώρας». Γιατί για αυτούς άλλαζε η μέρα σε νύχτα , με την προσθήκη αυτών των 3 ωρών. Και σε αυτό το χρονικό περιθώριο των 3 ωρών οι μαθητές του Ιησού, μπορούσαν να τον βοηθήσουν άνετα, αφού γι ' αυτούς ήταν ακόμα Παρασκευή, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που είχαν Σάββατο και όπως όλοι γνωρίζετε , το Σάββατο απαγορεύονταν κάθε φυσική δραστηριότητα, γιατί ήταν η μέρα του Θεού.   
Έτσι, φτάνουμε σε ένα από τα πιο παρεξηγημένα σημεία της Βίβλου, και από κει, θα προχωρήσουμε σε άλλες εποχές μέσα στην Ιστορία, για να διηγηθούμε  την γέννηση του γιου του Ιησού και της Μαγδαληνής , τον Σεπτέμβρη του 33 μ.χ.  ένα από τα πιο παρεξηγημένα σημεία της Καινής Διαθήκης είναι και η Ανάληψη και συζητώντας γι 'αυτήν , θα ασχοληθούμε με τα 3 παιδιά του ιερού ζεύγους και των συγγενών αυτών.   
Γνωρίζουμε από τα Ευαγγέλια πως η επικύρωση του γάμου του Ιησού και της Μαγδαληνής, στην Βηθανία, έγινε μια βδομάδα πριν την Σταύρωση και η Μαγδαληνή ήταν ήδη 3 μηνών έγκυος, προκειμένου να γεννήσει τον Σεπτέμβρη. Τι μας λένε τα Ευαγγέλια για τα γεγονότα εκείνου του Σεπτέμβρη; Τίποτα, αλλά οι Πράξεις των Αποστόλων αναφέρουν τον Σεπτέμβρη ως τον μήνα που έγινε η Ανάληψη του Ιησού στους ουρανούς. Όμως η λέξη «Ανάληψη δεν εμφανίζεται πουθενά στο αρχαίο κείμενο, το οποίο λέει: « Όταν είπε αυτά, εσηκώθηκε εις τον αέρα, ενώ εκείνοι(οι μαθητές) τον εκοιτούσαν, και ένα σύννεφο τον απέκρυψε από τα μάτια τους. Και καθώς εκοιτούσαν με προσοχήν προς τον ουρανόν, ενώ αυτός ανυψώνετο, αίφνης δυο άνδρες με ενδύματα λευκά εστάθηκαν κοντά τους και τους είπαν: 'νδρες Γαλιλαίοι, γιατί στέκεσθε και κοιτάζετε εις τον ουρανόν; Αυτός ο Ιησούς... θα έλθει κατά τον ίδιο τρόπο όπως τον είδατε να ανεβαίνει εις τον ουρανόν». Σε ένα άλλο σημείο λέει πως ο ουρανός θα πρέπει να δεχθεί τον Ιησού «έως την μέραν της αποκαταστάσεως του». Δεδομένου πως αυτός ήταν ο μήνας που θα γεννούσε η Μαγδαληνή, μήπως υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ της γέννας και της Αναλήψεως; Φυσικά υπάρχει και αυτό επιβεβαιώνεται από την μνεία της μέρας της αποκατάστασης. Δεν υπήρχαν νόμοι μόνο για την τελετή του γάμου, αλλά και νόμοι που αφορούσαν και την ίδια την έγγαμη ζωή. Οι κανόνες του Μεσσιανικού γάμου ήταν φυσικά διαφορετικοί από τους κανόνες που όριζαν τον γάμο των απλών θνητών. Οι Μεσσιανικοί γονείς τυπικώς χώριζαν μετά την γέννηση ενός παιδιού. Ακόμα μεγαλύτερη προτεραιότητα έδιναν στον κανόνα που έλεγε πως δεν έπρεπε να συνευρίσκονται άλλο μήνα πλην του Δεκεμβρίου, ώστε η γέννα να γίνονταν τον Σεπτέμβρη που γι 'αυτούς θεωρούνταν ιερός μήνας. Αυτόν τον κανόνα φυσικά, έσπασαν οι γονείς του Ιησού, και αυτός ήταν και ο λόγος που υπήρχε διχογνωμία μεταξύ των φίλων και των εχθρών του, για το αν ήταν πράγματι ο Μεσσίας. Όταν ένα Μεσσιανικό παιδί συλλαμβάνονταν την λάθος εποχή του χρόνου, η μητέρα τίθονταν σε απομόνωση, προκειμένου να κρύψει την ντροπή της και να αποφύγει την κατακραυγή του κόσμου. Το αναφέρει και ο Ματθαίος , λέγοντας πως «Ο άνδρας της ,ο Ιωσήφ, επειδή ήτο δίκαιος και δεν ήθελε να την εκθέσει, εσκέφθηκε να την διώξει κρυφά». Σε αυτή την περίπτωση, βέβαια, επενέβη ο Αρχάγγελος Συμεών που εκείνη την εποχή κρατούσε τον τίτλο του Γαβριήλ. Στα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας και στο Βιβλίο του Ενώχ, (που αποκλείστηκε από την Παλαιά Διαθήκη), αναφέρεται πως οι Αρχάγγελοι ήταν οι Αρχιερείς του Κουμράν, κρατώντας τίτλους όπως Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ, Σαριήλ κλπ.   
Στην περίπτωση του Ιησού και της Μαγδαληνής, ωστόσο, τηρήθηκε αυτός ο νόμος κατά γράμμα, και το πρώτο τους παιδί γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του 33 μ.χ. αφού είχε προηγηθεί η συνεύρεση τους τον Δεκέμβρη του 32 μ.χ. Από την ώρα της γέννησης του παιδιού, το ζευγάρι έπρεπε να χωρίσει για 3 χρόνια, αν το παιδί ήταν κορίτσι, και για 6 χρόνια αν το παιδί ήταν αγόρι. Ο γάμος τους θα γίνονταν «κανονικός» μόνο την ύστατη ώρα της αποκατάστασης. Εντωμεταξύ, η γυναίκα και το παιδί θα εισχωρούσαν στους κόλπους κάποιας πίστης, ενώ ο πατέρας θα έμπαινε στο «Βασίλειο των Ουρανών». Αυτό το Βασίλειο των Ουρανών ήταν στην συγκεκριμένη περίπτωση, το Ανώτατο Εσσαϊκό Μοναστήρι που βρίσκονταν στο Μίρντ, κοντά στην Νεκρά Θάλασσα, και η τελετή εισαγωγής γίνονταν από τους Αρχιερείς, κάτω από την επίβλεψη του εκάστοτε διορισμένου Ηγέτη των Προσκυνητών. Στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο Έξοδος, οι Ισραηλίτες προσκυνητές οδηγήθηκαν στην Γη της Επαγγελίας από ένα «σύννεφο» και σύμφωνα με την ορολογία της Εξόδου, ο Ηγέτης των Προσκυνητών ονομάζονταν και σύννεφο.   
Έτσι, αν τώρα διαβάσουμε ξανά τις Πράξεις των Αποστόλων και με βάση τις πληροφορίες που αποκομίσαμε, θα διαπιστώσουμε ότι: ο Ιησούς ανέβηκε με την βοήθεια του σύννεφου(Ηγέτη των Προσκυνητών) στο Βασίλειο των Ουρανών (το Ανώτατο Εσσαϊκό Μοναστήρι) και οι άντρες με τα λευκά (Αρχάγγελοι- Αρχιερείς) είπαν πως θα γυρίσει  την ώρα της Αποκατάστασης (του Μεσσιανικού Γάμου).   
Αν τώρα δούμε την Επιστολή του Απόστολου Παύλου προς Εβραίους, ανακαλύπτουμε πως εξηγεί το γεγονός της Ανάληψης με κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες, αφού ο Παύλος λέει πως ο Ιησούς εισήλθε στην ιεροσύνη του ουρανού, ενώ δεν κατείχε ιερατικό αξίωμα. Εξηγεί πως ο Ιησούς από την μεριά του πατέρα του (του Ιωσήφ) ανήκε στην Δαυιδική οικογένεια που κρατούσε το δικαίωμα της Βασιλείας, αλλά δεν είχε δικαίωμα στα ιερατικά αξιώματα γιατί αυτά ήταν αποκλειστικά δικαιώματα της γενιάς του Ααρών και του Λευί. Όμως , όπως λέει ο Παύλος μια ειδική συγκατάθεση δόθηκε γιατί, όπως η ιεροσύνη  άλλαξε ,έτσι έπρεπε να αλλάξει και ο νόμος. Σαν αποτέλεσμα αυτής της ανάγκης αλλαγής του νόμου, εξηγεί πως ο Ιησούς κατάφερε να μπει στην Βασιλεία των Ουρανών.   
Έτσι, τον Σεπτέμβρη του 33 μ.χ. η Μαγδαληνή γέννησε το πρώτο της παιδί και ο Ιησούς μπήκε στην Βασιλεία των Ουρανών. Δεν υπάρχει καμιά αναφορά που να δείχνει πως το παιδί ήταν αγόρι, (όπως υπάρχει για τα επόμενα δυο) και δεδομένου του γεγονότος πως ο Ιησούς γύρισε 3 χρόνια αργότερα, υποθέτουμε πως το παιδί ήταν κορίτσι. Ακολουθώντας τις χρονολογίες που μας δίνουν οι Πράξεις, βλέπουμε πως τον Σεπτέμβρη του 37 μ.χ. ένα δεύτερο παιδί γεννήθηκε και μετά ένα τρίτο τον Σεπτέμβρη του 44 μ.χ. Η περίοδος μεταξύ των 2 γεννήσεων κατά την διάρκεια της δεύτερης αποκατάστασης, μας υποδεικνύει πως το δεύτερο παιδί ήταν σαφέστατα αγόρι. Επίσης οι κωδικοποιημένες αναφορές στις Πράξεις ορίζουν και το τρίτο παιδί σαν αγόρι. Σύμφωνα με τα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας, οτιδήποτε «κρυφό» υπάρχει στην Καινή Διαθήκη σηματοδοτείται από την φράση-κλειδί : ο έχων ώτα ακουέτω. Όταν αυτοί οι κώδικες και οι αλληγορίες κατανοηθούν, δεν χάνουν ποτέ το νόημα τους. Σημαίνουν πάντα το ίδιο πράγμα όπου χρησιμοποιούνται, και όταν χρησιμοποιούνται είναι για να καλύψουν το κενό που θα δημιουργηθεί με την έλλειψη τους. Για παράδειγμα , τα Ευαγγέλια μας εξηγούν πως ο Ιησούς ονομάζονταν και ο Λόγος του Θεού. «Και ο Λόγος ενσαρκώθηκε...» κλπ. Ο Ιωάννης μπαίνει σε μεγάλο κόπο προκειμένου να μας εξηγήσει ποιος είναι ο Λόγος του Θεού και επόμενα χωρία λένε: «ο Λόγος του Θεού στάθηκε δίπλα στην λίμνη» και «ο Λόγος του Θεού ήταν στην Σαμάρεια». Μηνύματα που περιέχουν πληροφορίες για την καρπερότητα και την καινούργια ζωή μας παρέχει η Παραβολή του Σπορέα του οποίου η σοδειά «γέννησε φρούτα και αυξήθηκε...». Έτσι, όταν λέγεται, «ο Λόγος του Θεού αυξήθηκε» «ο έχων ώτα ακουέτω» θα καταλάβουμε πως εννοεί ότι ο Ιησούς αυξήθηκε, δηλαδή έκανε γιο. Υπάρχουν 2 τέτοια χωρία στις Πράξεις που ακολουθούν τις χρονολογίες 37 και 44 μ.χ.   
Ίσως το πιο παρεξηγημένο βιβλίο της Καινής Διαθήκης είναι η Αποκάλυψις του Ιωάννου, που διαστρέβλωσε το νόημα του η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αυτό το βιβλίο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Είναι γεμάτο με υπερφυσικές αναφορές, με φρικιαστικές λεπτομέρειες και, εν ολίγοις, δεν έχει το νόημα που προσπάθησε να του δώσει η εκκλησία. Δεν είναι κάποιο εσχατολογικό κείμενο η ένα προφητικό βιβλίο. Το κείμενο δεν ονομάζεται «Η Προφητεία» η «Η Προειδοποίηση». Ονομάζεται «Η Αποκάλυψη».   
Λοιπόν τι μας αποκαλύπτει το βιβλίο; Χρονολογικά, η ιστορία του ακολουθεί τις Πράξεις των Αποστόλων και η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι στην πραγματικότητα η συνεχιζόμενη ιστορία του Ιησού και της Μαγδαληνής και των γιων τους, ειδικά του μεγαλύτερου γιου τους του Ιησού Ιούστου. Ακολουθεί την ζωή του και μιλάει λεπτομερώς για τον γάμο του, μαζί με την γέννηση του δικού του γιου. Αυτό το βιβλίο δεν είναι τελικά ένα προειδοποιητικό μήνυμα η ένα εσχατολογικό κείμενο, όπως μας το παρουσιάζει η εκκλησία, αλλά είναι αυτό που μας λέει και ο τίτλος του: Αποκάλυψη!   
Όπως είδαμε νωρίτερα, οι επίσημοι ιερείς έφεραν το όνομα «ψαράδες», οι βοηθοί τους «αλιείς» και οι δοκιμαζόμενοι στην πίστη υποψήφιοι, «ψάρια». Ο Ιησούς απέκτησε τον τίτλο «ψαράς» όταν εισήλθε στην Βασιλεία των Ουρανών, μα μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχε κανένα απολύτως ιερατικό αξίωμα. Οι ιερατικοί κανόνες των Λευιτών ιερέων καθόριζαν πως στους υποψηφίους έπρεπε να δοθούν 5 κομμάτια ψωμιού και 2 ψάρια, αλλά μόνο σε αυτούς που ήταν κατά συνθήκην Ιουδαίοι. Σαμαρείτες και λοιποί δεν είχαν δικαίωμα στην λήψη αυτής της τροφής και επομένως δεν μπορούσαν να κρατήσουν ιερατικό η άλλο αξίωμα. Πράγματι, αυτό το ιεροτελεστικό ήταν που εκτέλεσε ο Ιησούς στον περίφημο «χορτασμό των 5 χιλιάδων», γιατί διεκδικούσε το δικαίωμα να εισαχθεί στα ιερατικά αξιώματα. Προσφέροντας, αυτήν την τροφή σε όλο αυτόν τον κόσμο που προφανώς δεν είχε τα δικαιώματα των Ιουδαίων μια και υπήρχαν και άλλες φυλές ,εισήγαγε μια καινοτομία στους ιερούς κανόνες. Εκτός του ότι λέγονταν «ψαράς» πλέον ο Ιησούς, επίσης αναφέρεται με το όνομα Χριστός. Η λέξη Χριστός στα ελληνικά σημαίνει χρισμένος (Βασιλιάς δηλαδή) η χρήσιμος. Αλλά τότε θα ονομάζονταν Χρηστός (δηλαδή χρήσιμος. Οπότε υποθέτουμε πως το Χριστός μάλλον σημαίνει αυτός που είναι χρισμένος σε κάποια εξουσία, ίσως Βασιλιάς. Οπότε λέγοντας το όνομα Ιησούς Χριστός εννοούμε τον Βασιλιά Ιησού.και η Βασιλική του κληρονομιά προερχόταν από τον Βασιλικό Οίκο του Ιούδα (Οίκος του Δαυίδ) όπως αναφέρθηκε τόσες φορές στα ευαγγέλια και στις επιστολές του Απόστολου Παύλου.   
Επομένως, από το 33 μ.χ. έφερε τον τίτλο του Ιερέα Χριστού, η όπως πολύ συχνά έχει αναφερθεί του Βασιλιά Ψαρά. Αυτός ο ορισμός, όπως θα δούμε, έμελλε να γίνει ένα κληρονομικό και δυναστειακό αξίωμα για τους απογόνους του, που αργότερα όλοι ονομάστηκαν Βασιλιάς Ψαράς και ήταν στενά συνδεδεμένοι με τον μύθο του 'γιου Δισκοπότηρου.   
Πριν την γέννηση του δεύτερου γιου της το 44 μ.χ. η Μαρία η Μαγδαληνή εξορίστηκε από την Ιουδαία ακολουθώντας έναν πολιτικό ξεσηκωμό στον οποίο ενεπλάκη. Μαζί με τον Φίλιππο, τον Λάζαρο και μερικούς πιστούς, ταξίδεψε (με την συγκατάθεση του Βασιλιά Ηρώδη-Αγρίππα ΙΙ) για να ζήσει σε μια επαρχία κοντά στην Λυών της Γαλλίας.   
Από εκείνους τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους, μέσα από την Μεσαιωνική Εποχή και έως την Αναγέννηση, η πορεία της Μαγδαληνής σημαδεύτηκε από απαστράπτοντα χειρόγραφα και υπέροχα κείμενα, ειδικά στην Προβηγκία και το Λανγκουεντόκ, κάτι που φαίνεται όχι μόνο στα σκοτεινά αρχεία κάποιων βιβλιοθηκών, αλλά και στην Ρωμαιοκαθολική λογοτεχνία-μέχρι που η ιστορία της «φιμώθηκε» από το Βατικανό.   
Η εξορία της Μαγδαληνής φαίνεται και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, που αναφέρεται πως ήταν και έγκυος εκείνη την περίοδο. Επίσης λέει πως η Μαγδαληνή, οι γιοι της και οι κληρονόμοι της καταδιώχθηκαν από τις Ρωμαϊκές αρχές: «Ήτο έγκυος και εφώναζε από τους πόνους και την αγωνίαν να γεννήσει. Εφάνηκε τότε ένα άλλο σημείον εις τον ουρανόν. Ιδού, ένας μεγάλος κόκκινος δράκος με επτά κεφάλια και δέκα κέρατα. Εις τα κεφάλια του ήσαν επτά στέμματα. Και η ουρά του έσυρε το τρίτον των αστέρων του ουρανού και τους έρριξε εις την γην. Ύστερα  εστάθηκε ο δράκος εμπρός εις την γυναίκα, που ήτο ετοιμόγεννη, δια να καταφάγει το παιδί της, μόλις θα το εγεννούσε. Και εγέννησε παιδί αρσενικό, εκείνον ο οποίος μέλλει να ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένια ράβδον. Αλλά το παιδί της αρπάχτηκε προς τον Θεόν και προς τον θρόνον του. Και η γυναίκα έφυγε εις την έρημον, όπου έχει τόπον ετοιμασμένον δι' αυτήν από τον Θεόν δια να την τρέφουν εκεί χίλιες διακόσια εξήντα ημέρες.» Και παρακάτω αποκαλύπτει ότι αφού πετάχτηκε ο δράκος στην γη, μετά την μάχη του με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και τους αγγέλους του, «κατεδίωξε την γυναίκα που εγέννησε το αρσενικό παιδί. Αλλ' εδόθηκαν εις την γυναίκα δυο πτέρυγες του αετού του μεγάλου, δια να πετάξει εις τον τόπον της εις την έρημον, όπου θα τρέφεται έναν καιρόν, δυο καιρούς και μισόν καιρόν, μακρυά από το φίδι. Τότε το φίδι έχυσε από το στόμα του νερό σαν ποτάμι, πίσω από την γυναίκα, δια να την παρασύρει. Αλλ' η γη εβοήθησε την γυναίκα και άνοιξε η γη το στόμα της και κατάπιε το ποτάμι που έχυσε ο δράκος από το στόμα του. Και ωργίσθηκε ο δράκος εναντίον της γυναίκας και έφυγε δια να πολεμήσει εναντίον των λοιπών παιδιών της, εκείνων που τηρούν τας εντολάς του Θεού και δίνουν μαρτυρία δια τον Ιησουν».   
Ήταν στην Γαλλία η Μαγδαληνή που μετέφερε το Sangrèal (το Βασιλικό Αίμα, το 'γιο Δισκοπότηρο) και εκεί που έζησαν και μεγάλωσαν τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους για περισσότερα από 300 χρόνια. Οι απόγονοι τους απέκτησαν εκεί τον τίτλο Βασιλιάς Ψαράς (Fisher King) για πρώτη φορά. Το αιώνιο σύνθημα όλων αυτών των Βασιλιάδων, ήταν «Στην Δύναμη» και ήταν εμπνευσμένο από το όνομα του προγόνου τους του Βοόζ που ήταν προπάππους του Δαυίδ και το όνομα του σήμαινε «Στην Δύναμη». Όταν μεταφράσθηκε στα λατινικά, έγινε «Ιn Fortis» και σε μια παράφραση του, «Αnfortas» που είναι το κλασικό πλέον όνομα του Fisher King στο μύθο του Δισκοπότηρου. Μπορούμε τώρα να γυρίσουμε στον παραδοσιακό συμβολισμό του Δισκοπότηρου σαν ένα δοχείο που περιέχει το Αίμα του Ιησού. Επίσης αν αναλογιστούμε την ευρύτερη έννοια του δοχείου αυτού θα δούμε πως γύρω στο 3500 π.χ. το δοχείο συμβόλιζε το θηλυκό στοιχείο. Αυτό που εννοούσε συγκεκριμένα ήταν πως  το δοχείο συμβόλιζε την γυναικεία μήτρα και την ικανότητα της στην γέννηση της ζωής. Αυτονόητα πράγματα, δηλαδή, έστω και για την σημερινή εποχή.   
Και έτσι, η Μαγδαληνή πήγε στην Γαλλία ( η Γαλατία όπως λέγονταν τότε) κουβαλώντας μαζί της το Sangrèal μέσα στο Ιερό Δοχείο που συμβόλιζε όπως είπαμε, η μήτρα της και όπως αναφέρεται στην Αποκάλυψη. Και το όνομα του δεύτερου γιου της ήταν Ιωσήφ.   
Το παραδοσιακό εσωτερικό σύμβολο του άνδρα ήταν η λεπίδα η το κέρατο ( καμία σχέση με τον προβλεπόμενο συνειρμό) και συνήθως αναπαρίστονταν με ένα σπαθί η ένα μονόκερο. Στην Παλαιά Διαθήκη, στους Ύμνους του Σολομώντα και στους Ψαλμούς του Δαυίδ ο μονόκερως σχετίζονταν με την βασιλική οικογένεια του Ιούδα και γι αυτόν τον λόγο οι Καθαροί της Προβηγκίας χρησιμοποιούσαν αυτό το μυθικό τέρας για να συμβολίσουν το 'γιο Δισκοπότηρο.
alt
Κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί διάφορα κείμενα που περιγράφουν ότι ο Ιησούς ήταν παντρεμένος με τη Μαγδαληνή. Το πιο γνωστό εξ αυτών είναι ίσως το λεγόμενο «Ευαγγέλιο του Φιλίππου», ένα γνωστικό κείμενο της συλλογής του Ναγκ Χαμαντί, που αποδίδεται στο μαθητή του Ιησού, Φίλιππο. Στο συγκεκριμένο ευαγγέλιο που δεν είναι φυσικά ένα από Τέσσερα Ευαγγελία που συγκροτούν μεταξύ άλλων την Καινή Διαθήκη, σημειώνεται: «Μαρία λεγόταν η αδελφή του και η μητέρα του και η σύζυγος του», «Η σύζυγος του ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς την αγάπησε πολύ», και «Την αγαπούσε περισσότερο από όλους τους άλλους μαθητές και την φιλούσε συχνά στο στόμα».

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΠΟΘΕΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΕΝΑΝ ΕΒΡΑΙΟ

Athens-Marathon-authentic_2

Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ!!
Δύσκολη
 διαδρομή, υπέροχη ατμόσφαιρα, γενναιόδωρη τηλεοπτική κάλυψη: το γερμανικό περιοδικό RUNNING προβάλλει τον «κλασσικό μαραθώνιο» της Αθήνας ως πρότυπο για αντίστοιχες διοργανώσεις

Το περιοδικό RUNNING, από τα αγαπημένα του δρομικού κινήματος, φιλοξενεί στο τελευταίο του τεύχος αφιέρωμα στον μαραθώνιο της Αθήνας και η Deutsche Welle έχει ρεπορτάζ.

«Οι Γερμανοί έχουν τρέλα με τον αθλητισμό, οπότε δεν είναι παράξενο που κυκλοφορούν σε αυτή τη χώρα πέντε περιοδικά για το τρέξιμο και άλλα δύο για το τρίαθλο.

Το παράξενο είναι ότι ο μαραθώνιος της Αθήνας σπάνια έβρισκε τη θέση που του αξίζει στον αθλητικό τύπο. Αλλά φαίνεται ότι κάτι αλλάζει τελευταία», γράφει.

Η περιγραφή αρχίζει με την άφιξη των πούλμαν στην αφετηρία, στην πόλη του Μαραθώνα: «Η εικόνα μοιάζει με το Hopkinton, όπου δίνεται η εκκίνηση για τον μαραθώνιο της Βοστώνης.

Μόνο που εδώ δεν ξεκινούν 27.000, αλλά 16.000 δρομείς. Για τους διοργανωτές αυτό σημαίνει αύξηση συμμετοχών κατά 25% σε σχέση με την περασμένη χρονιά, μάλιστα οι διεθνείς συμμετοχές αυξήθηκαν κατά 30%. Είναι μία σημαντική επιτυχία, αν αναλογιστούμε τα οικονομικά προβλήματα της χώρας ...» σχολιάζει ο απεσταλμένος του RUNNING.

Η αλήθεια είναι ότι το περιοδικό σχεδόν αποσιωπά το μεγάλο χάντικαπ του Αυθεντικού Μαραθωνίου, ότι δηλαδή είναι μία ανηφορική διαδρομή στο μεγαλύτερο κομμάτι της και με θερμοκρασίες που δεν ευνοούν καλές επιδόσεις, σε αντίθεση με τις flat διαδρομές στο Βερολίνο ή στο Άμστερνταμ (Παρένθεση: διασκεδαστική η αφήγηση του Χαρούκι Μουρακάμι στο βιβλίο του »What I Talk about, when I talk about runningΌ, ο οποίος περιγράφει πώς έτρεξε την κλασσική διαδρομή ...ανάποδα, προφανώς για να την «κατηφορίσει»).

Αλλά η γοητεία του μύθου, όπως και οι ενθουσιώδεις εκδηλώσεις των θεατών, αποζημιώνουν τον γερμανό σχολιαστή: «Πριν από χρόνια υπήρχε η φήμη ότι αυτός ο αγώνας άφηνε μάλλον αδιάφορο τον κόσμο, αλλά φαίνεται ότι αυτό έχει αλλάξει. Ηλικιωμένες κυρίες στέκονταν στο πεζοδρόμιο και μοίραζαν κλαδιά ελιάς στους γενναίους αθλητές, χορευτικές ομάδες στα χωριά απηύθυναν πρόσκληση για συρτάκι, νεαρές ιππεύτριες χειροκροτούσαν ανεβασμένες στα πόνι τους».

Να έγιναν πράγματι όλα αυτά; Μήπως εξωραΐζουν την περιγραφή οι ενδορφίνες, που απελευθερώνει το τρέξιμο; Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, ο απεσταλμένος του RUNNING επισημαίνει ότι «το καλύτερο έρχεται στο τέλος» δηλαδή τερματίζοντας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Αυτός είναι άλλωστε και ο τίτλος του αφιερώματος. Όπως σημειώνει «γι αυτήν τη στιγμή οι διοργανωτές αφήνουν τους αθλητές που τερματίζουν στην ησυχία τους. Οι μπαμπάδες παίρνουν αγκαλιά τα παιδιά τους, ζευγάρια χορεύουν στο μαύρο ταρτάν. Όλα πολύ χαλαρά, χωρίς καμία νευρικότητα. Μακάρι να πάρουν παράδειγμα και άλλοι διοργανωτές από αυτήν την εικόνα. Κι όταν περάσουν τα πρώτα ρίγη χαράς και ατενίζεις το λευκό του Παναθηναϊκού Σταδίου, το οποίο φιλοξενεί 75.000 θεατές σε 44 σειρές καθισμάτων, εκεί πλέον αισθάνεσαι ταπεινοφροσύνη ... »

Street Art χωρίς νέφος

Στο οργανωτικό κομμάτι σημειώνεται ότι «λόγω οικονομικών δυσχερειών» οι διοργανωτές δεν προσκάλεσαν κορυφαίους δρομείς από το εξωτερικό, κάτι που «για πρώτη φορά μετά το 2000 έδωσε τη δυνατότητα» να κόψει πρώτος το νήμα ένας Έλληνας πρωταθλητής, ο Χριστόφορος Μερούσης, καλύπτοντας την απόσταση σε 2 ώρες, 21 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με το RUNNING, ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Κώστας Παναγόπουλος δηλώνει ότι το 2016 θα προσκληθούν και πάλι στην Αθήνα κορυφαίοι ξένοι δρομείς. Λίγο πριν την αφετηρία είχε γίνει στην Αθήνα και η λαμπερή γιορτή του διεθνούς δρομικού κινήματος, το γκαλά του AIMS (Association of International Marathons and Distance Races) με τιμητικές διακρίσεις για τους κορυφαίους δρομείς της χρονιάς, δηλαδή τον Έλιουντ Κιπτσόγκε από την Κένυα και την Μάρε Ντιμπάμα από την Αιθιοπία. Όπως σημειώνει ο απεσταλμένος του RUNNING «η τηλεόραση μεταδίδει την τελετή απευθείας- κάτι αδιανόητο, δυστυχώς, στη Γερμανία». Τι άλλο ευχάριστο έχει να δείξει αυτή η πολύπαθη πόλη; «Παλιότερα ακούγαμε για το νέφος της Αθήνας, αλλά η κατάσταση έχει βελτιωθεί σημαντικά. Ακόμα και οι νεραντζιές στην πόλη ευωδιάζουν και πάλι. Η ποιότητα του οδοστρώματος, η μέριμνα (για τους δρομείς) στις στάσεις ανεφοδιασμού και η παρουσία ιατρικού προσωπικού δεν δίνουν καμία αφορμή για κριτική ...»

Και δεν τελειώσαμε. Το RUNNING υπενθυμίζει ότι η Αθήνα προσφέρει «πολλά για να ανακαλύψετε, εκτός από τα κλασσικά αξιοθέατα». Για παράδειγμα, «μία ακμάζουσα σκηνή street art με πολλά και αξιόλογα έργα». Για του λόγου του αληθές απαθανατίζεται το γνωστό γκράφιτι των Εξαρχείων με τον αδελφικό, σοσιαλιστικό ασπασμό Τσίπρα-Μέρκελ. Και μία τελευταία συμβουλή για τον επισκέπτη της Αθήνας: «Όποιος αντέχει και έχει ενέργεια μετά από όλα αυτά, μπορεί να πέσει με τα μούτρα στην multicultural νυχτερινή ζωή της πόλης». Αυτό κι αν είναι μαραθώνιος ...

Πηγή:DW


ΠΕΘΑΝΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 27 ΕΤΩΝ!!ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΝΑΖΩΡΑΙΕ ΝΑ ΤΟ ΣΩΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ??

Εκοιμήθη ο Μοναχός Ιωσήφ σε ηλικία 27 ετών!!
ΔΗΛΑΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ???
Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ!!
alt

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΛΑΤΡΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ!!

Το εσπέρας του Σαββάτου του Λαζάρου εκοιμήθη(ΣΣΣ ...ΜΗΝ ΤΟΝ ΞΥΠΝΗΣΕΤΕ!!!) ο μοναχός Ιωσήφ, σε ηλικία 27 ετών. Το μεσημέρι της Κυριακής των Βαΐων τελέστηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Αρετίου η εξόδιος ακολουθία, της οποίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος.
Ακολουθεί ο επικήδειος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γερασίμου.
Ο φίλος και αδελφός Ιωσήφ μοναχός κεκοίμηται.
Η Εκκλησία πανηγυρίζει την θριαμβευτική είσοδο του Βασιλέως Χριστού στην αγία Πόλη Ιερουσαλήμ (ΑΓΙΑ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!!) και η τοπική μας Εκκλησία εισοδεύει τον αγαπητό Ιωσήφ στη Βασιλεία των Ουρανών, στη Βασιλεία του Θεού. Ο Νυμφίος Χριστός θα εξέλθει για ακόμα μία φορά εν μέσω της νυκτός για να μας εισαγάγει στο μυστήριο του Θείου Πάθους και να οδηγήσει τον Ιωσήφ στο φως και στη γαλήνη. Να τον οδηγήσει «ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός» και να του προσφέρει την ανάπαυση από την ασθένειά του και τις θλίψεις που εβίωσε καθ' όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής του και να τον ξεκουράσει από τη δοκιμασία της αρρώστιας την οποία έζησε ευχαριστιακά και δοξολογιακά και το μόνο που ζήτησε από την Εκκλησία ήταν να τον κάνει μοναχό για να ενώνει ακατάπαυστα την προσευχή του μαζί με τις ουράνιες δυνάμεις, τα τάγματα των Αγίων Αγγέλων στους οποίους ανήκει και αυτός από χθες, ημέρα της κοιμήσεώς του.
ΓΙΑΤΙ Ο ΓΕΣΟΥΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑ ΨΕΥΤΟΘΑΥΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΩΣΕΙ???
alt

Γιατί ο Ιωσήφ δεν πέθανε. Κοιμήθηκε. Γιατί κατά τον αδιάψευστο λόγο του Κυρίου μας «εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή. Πας ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνει ζήσεται και πας ο πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνει εις τον αιώνα».

Και ο Ιωσήφ τον πίστεψε εξ όλης της ισχύος του και εξ όλης της καρδίας του και εξ όλης της διανοίας του, αφού η μόνη παρηγοριά του ήταν Αυτός, ο λόγος Του που άκουγε από το ραδιόφωνο της Εκκλησίας και το Σώμα και το Αίμα Του που με μεγάλη επίγνωση μεταλάμβανε τακτικώς.
Γι' αυτό και ο ερχόμενος επί το εκούσιον πάθος Χριστός, τον άρπαξε την ημέρα κατά την οποία ανέστησε τον Λάζαρο τον τετραήμερο, την ημέρα της εορτής δηλαδή που διαβεβαιοί την κοινή ανάσταση όλων όσων πιστεύουμε εις Αυτόν και τον άρπαξε ως φίλο Του για να τον εγκαταστήσει στη χώρα των ζώντων. Τον άρπαξε από τη γη της δουλείας για να τον εγκαταστήσει στη γη της επαγγελίας. Τον πέρασε από το θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τη θλίψη στη χαρά, από τον πόνο και την αμαρτία, στη χάρη και στην ανάσταση, χωρίς να τον αφήσει να συνεορτάσει μαζί μας τα σωτηριώδη Πάθη Του. Και ξέρετε γιατί; Γιατί σ' όλη του τη ζωή τα βίωσε ανθρωπίνως κατά τον πιο δυνατό τρόπο, αφού σταυρώθηκε και αυτός πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι του, ταπεινώθηκε και μαρτύρησε από τους πόνους της ασθενείας, την οποία αντιμετώπισε όπως είπαμε με θαυμαστή εγκαρτέρηση, με ιώβεια υπομονή.
Με τις δοκιμασίες αδελφοί μου ενισχύεται η πίστη μας και αυτή η πίστη στην Ανάσταση έδωσε στον μακάριο Ιωσήφ τη δύναμη όχι μόνο να αντιμετωπίσει την ασθένεια πάνω στο κρεβάτι του πόνου αλλά να παρηγορεί τον κάθε άνθρωπο που προσέφευγε σ' αυτόν και να του μεταλαμπαδεύει το βίωμα και την αίσθηση της βασιλείας του Θεού που είχε μέσα του.
Τον εισοδεύουμε λοιπόν σήμερα στολισμένο με το σουδάριο του μοναχικού σχήματος που φανερώνει τη μοναχική του πορεία και το μεγάλο έρωτα του προς τον Νυμφίο της Εκκλησίας, τον κάλλει ωραίο , τον κηδεύουμε με το κομποσκοίνι στο χέρι του, που είναι το όπλο των μοναχών και πιστών, το όπλο της ζωής διά του οποίου αδιαλείπτως προσηύχετο και εξέφραζε την αγάπη του στον υπέρ ημών παθόντα και ταφέντα και αναστάντα Κύριο και την Παναγία Μητέρα Του, τη Μεγάλη Παναγία, που ως Νεαπολίτης ελάτρευε, ως τα δευτερία της Τριάδος κατέχουσα.
Προέδραμε λοιπόν τάχιον προς τον κενόν μνημείον εκ του οποίου πηγάζει η ζωή και το φως του Χριστού, προσπερνώντας την εβδομάδα των Παθών. Και ως εν νεκροίς ελεύθερος παρέχει σε όλους εμάς την ευχή του, πρωτίστως στους καλούς γονείς του, που με περίσσια αγάπη και στοργή τον διακόνησαν, στους οποίους δεν αξίζουν συλλυπητήρια αλλά συγχαρητήρια, που εξέθρεψαν άγγελον εις τον κόσμον.
Ως τοπική Εκκλησία τους ευχαριστούμε θερμώς για τον πρεσβευτή που χαρίσανε στο επουράνιο θυσιαστήριο για όλους εμάς και τους παρακαλούμε να μην στενοχωριούνται γιατί ο μοναχός Ιωσήφ ως εν νεκροίς ελεύθερος θα βρίσκεται περισσότερο κοντά σας.
Μακαρία η οδός Αδελφέ Ιωσήφ, η πορεύης σήμερον ότι ητοιμάσθη τόπος αναπαύσεως. Καλό παράδεισο.

- See more at: http://perivolipanagias.blogspot.gr/2016/04/27.html#sthash.AKaPdd0p.dpuf

ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ?ΗΤΑΝ ΑΣΗΜΑΝΤΟΣ!

ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Η ΕΞΗΣ ΑΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!!!
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟΣΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ??ΕΔΩ ΑΝΟΙΞΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΣ??ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΟΙ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ???ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟΣ??
ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ "ΘΕΟΥ" ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΑ ΓΑΤΑΚΙΑ??

ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΦΤΙΑΝΟΥΝ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!!

 

Giotto di Bondone (1267-1337): Το φιλί του Ιούδα

O Iησούς συλλαμβάνεται 

(Mκ 14:43-52, Λκ 22:47-53, Iω 18:1-11)ΚΕΦ.26

47Kι ενώ αυτός μιλούσε ακόμα, εμφανίστηκε ο Iούδας, ένας από τους δώδεκα, και μαζί του όχλος πολύς με μαχαίρια και ρόπαλα, σταλμένος από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους του λαού. 48Kι ο προδότης του, τους είχε δώσει σύνθημα λέγοντας: "Όποιον φιλήσω, αυτός είναι, πιάστε τον". 49Πήγε, λοιπόν, κατευθείαν στον Iησού και είπε: "Xαίρε, Δάσκαλε", και τον φίλησε επανειλημμένα. 50Kι ο Iησούς του είπε: "Σύντροφε, για ποιο λόγο βρίσκεσαι εδώ;" Tότε, αφού πλησίασαν, άπλωσαν με βιαιότητα τα χέρια τους στον Iησού και τον έπιασαν. 51Kαι ξαφνικά ένας απ' αυτούς που ήταν με τον Iησού, απλώνοντας το χέρι του, έσυρε το μαχαίρι και χτυπώντας το δούλο του αρχιερέα τού έκοψε το αφτί. 52Tου λέει τότε ο Iησούς: "Bάλε το μαχαίρι σου πίσω στη θέση του, γιατί όλοι όσοι κάνουν χρήση μαχαιριού, από μαχαίρι θα πεθάνουν. 53Ή θαρρείς πως δεν μπορώ τώρα να παρακαλέσω τον Πατέρα μου και να μου παρατάξει περισσότερους από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων; 54Aλλά, πώς αλλιώς θα εκπληρωθούν οι προφητείες της Γραφής, που λένε ότι έτσι πρέπει να γίνει;" 55Aκριβώς εκείνη την ώρα είπε ο Iησούς στους όχλους: "Ληστή θαρρείτε πως κυνηγάτε, και βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα να με συλλάβετε; Kάθε μέρα μαζί σας καθόμουν στο ναό διδάσκοντάς σας, και δε με συλλάβατε. 56Όμως όλο αυτό έγινε για να εκπληρωθούν τα όσα έγραψαν οι προφήτες". Tότε οι μαθητές του τον εγκατέλειψαν κι έφυγαν.


ΡΩΜΙΟΙ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΝΗΣΤΕΥΕ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΠΑΜΦΑΓΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΟΙΝΟΠΟΤΗΣ!!

ΠΡΟΣΟΧΗ  Ο ΙΗΣΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ!! 
Ο Ιησούς και οι μαθητές του δεν νήστευαν και οι συμπολίτες τους Εβραίοι τους εκαναν επίθεση και ο Ιησούς για να δικαιολογηθεί τους απάντησε!!
«Μη δύνανται οι υιοί του Νυμφώνος πενθειν, εφ' όσον χρονον μετ' αυτόν εστίν ο Νυμφίος ελεύσονται δε ημεραι όταν επαρθεί απ' αυτών ο Νυμφίος και τότε νηστευουσιν.» (Ματθ.Θ΄ 13-15 ) δηλαδή άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!!! 
methismenos.jpg

Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ 
 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟΔΩΣΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΟΙΝΟΠΟΤΗΣ ΣΤΗΝ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΛΕΞΗ POTATOR ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΠΕΚΡΗΣ!!ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΪ!!ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΥΑΓΓΕ-ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΦΑΓΟ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΟΤΗ ΤΟΤΕ ΤΙ ΝΑ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ??ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΟΣ ΙΗΣΟΥ ΠΟΥ ΕΤΡΩΓΕ ΚΑΙ ΕΠΙΝΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ,ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 20 ΑΙΩΝΕΣ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΟΙΜΝΙΟ!!!  
ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΦΙΛΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΕΛΩΝΕΣ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΑΖΩΡΑΙΟ??

ΜΠΕΚΡΗΣ.jpg