APOLLONIOS  GIA TO BLOG ..jpg
apollonios on livestream.com. Broadcast Live Free
ζε23.jpg

Bookmark and ShareΕίμαι Έλλην, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Χριστιανός! Απολλώνιος
Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!» Γεννάδιος Σχολάριος

Google Translate


σκάνδαλα


ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΜΟΥΦΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ!!ΚΑΛΟ ΠΕΣΑΧ!!

Ανανέωσαν το ραντεβού τους Αρχιεπίσκοπος και Μουφτής

Λευκωσία: Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος ο ΙΙ και ο Μουφτής των κατεχομένων Ταλίπ Αταλάι συναντήθηκαν αργά το πρωί στην Αρχιεπισκοπή όπου ο Μακαριώτατος παρέθεσε γεύμα για τον Μουφτή το μεσημέρι.

Σύμφωνα με διπλωματική πηγή της Πρεσβείας της Σουηδίας, υπό την αιγίδα της οποίας τελεί ο Διαθρησκευτικός Διάλογος, ο Μουφτής ευχήθηκε στον Αρχιεπίσκοπο για την μεγάλη εορτή του Πάσχα.

ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΤΕ Η ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΤΟ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ ΣΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ!!

Οι δυο θρησκευτικοί ηγέτες ανανέωσαν το ραντεβού τους για μετά τις "εκλογές" στα κατεχόμενα ώστε από κοινού να συναντήσουν τους δύο ηγέτες , τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη και τον ηγέτη των Τ/κ που θα προκύψει από τον δεύτερο γύρω της αναμέτρησης.

Υποσχέθηκαν ότι θα υποστηρίζουν τις θρησκευτικές ανάγκες της κάθε κοινότητας μαζί και όχι ξεχωριστά ο κάθε ένας στη δική του θρησκευτική ομάδα γιατί μόνο στην βάση αυτής της αρχής θα σημειωθεί πρόοδος στον διάλογο μεταξύ των δύο θρησκευτικών ηγεσιών, ανέφερε η διπλωματική πηγή στο ΚΥΠΕ.


ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ???ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΜΕ ΜΠΟΥΡΚΑ!!!


altΣτο Ριάντ βρέθηκε η υπουργός Τουρισμού, στο πλαίσιο της εκδήλωσης του 1ου GREEK TOURISM WORKSHOP.

ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΛΑ ,ΗΘΟΠΟΙΟΙ , ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ!!ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΑΤΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ!!!

Κατά τη συνάντησή της με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Τουρισμού και Αρχαιοτήτων (SCTA) Πρίγκιπα Σουλτανμπίν Σαλμανμπίν Αμπντουλαζίζ Αλ Σαούντ (Sultanbin Salmanbin Abdulaziz AlSaud), ο Σαουδάραβας ομόλογος εξέφρασε την ικανοποίησή για την εμβάθυνση των διμερών πολιτιστικών σχέσεων, μάλιστα εντυπωσιάσθηκε από το ποσοστό (περίπου 20%) που αντιπροσωπεύουν στο ΑΕΠ τα έσοδα του Τουρισμού στην Ελλάδα.
Από την πλευρά της, η κυρία Κουντουρά τόνισε ότι η παρουσία της στο Ριάντ με την ευκαιρία του πρώτου Greek Tourism Workshop αποτελεί απόδειξη της σημασίας για τον ελληνικό τουρισμό της αγοράς της Σαουδικής Αραβίας και αναφέρθηκε διεξοδικά στην πραγματοποίηση από τον προσεχή Ιούλιο της απευθείας αεροπορικής σύνδεσης Ριάντ - Αθήνας με δύο πτήσεις την εβδομάδα από την Aegean, γεγονός που, όπως σημείωσε, θα τονώσει ουσιαστικά την τουριστική κίνηση προς την Ελλάδα.

alt
Προσκάλεσε επίσης τον ομόλογό της να επισκεφθεί την Ελλάδα προκειμένου να διαπιστώσει το επίπεδο και την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος της χώρας. Ο ίδιος αποδέχθηκε με χαρά την πρόσκληση και συμφώνησε να επισκεφθεί την Ελλάδα το συντομότερο δυνατό.
Στη συνέχεια, η κυρία Κουντουρά συναντήθηκε με τον Σαουδάραβα Υπουργό Μεταφορών Αμπντούλαχμπίν Αλ Μουκμπέλ (Abdullahbin Abdulrahman Al-Muqbel), ο οποίος την καλωσόρισε στο Ριάντ και αναφέρθηκε με επαινετικά σχόλια στην έως τώρα πορεία της σημειώνοντας ότι παρακολουθεί την σταδιοδρομία της με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.



Πηγή: Δείτε την Κουντουρά με μπούρκα στη Σαουδική Αραβία | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/202322/deite-tin-koyntoyra-me-mpoyrka-sti-saoydiki-aravia#ixzz3XrOF01eR

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΚΑΛΕΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!!

Οικουμενιστική συμπροσευχή στην Αγγλία για τις εκλογές!!!Δεν είστε Έλληνες Εβραίοι είστε και ανθέλληνες!!

alt

Εκπρόσωποι των Ορθοδόξων, Αγγλικανών, Παπικών, Λουθηρανών, Πεντηκοστιανών, Κουάκερων, Μεθοδιστών συμπροσευχήθηκαν για τις εκλογές της 7 Μαΐου  2015 
«ο Θεός να εμπνεύσει το έθνος να διακρίνει τις βαθιές πνευματικές, ηθικές και ηθικές προκλήσεις της εποχής μας και να ψηφίσουν πολιτικούς που θα οικοδομήσουν μια πιο δίκαιη κοινωνία για όλους τους πολίτες».Οι Εβραιοχριστιανοί είναι απατριδες όποιο έθνος κάνει μαζί τους "ιερες μπίζνες"  είναι καλό και ευλογημένο και φυσικά "ιερή" των Εβραιοχριστιανων είναι η Ιερουσαλήμ!!


ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ:ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟ 75% ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!!

Δημοσκόπηση Κάπα Research: 7 στους 10 θέλουν χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας

Διαχωρισμό εκκλησίας- κράτους θέλουν 7 στους 10 Ελληνες!!Αισθάνομαι για μια φορά ακόμα δικαιωμένος και ο λόγος ότι πολλοί φίλοι που δηλώνουν Εθνικοί και ζουν σε κομματικά μαντρια μιλούσαν για πολιτικό κόστος για το κόμμα τους όταν ζητούσα τον διαχωρισμό κράτους εκκλησίας!!!Τώρα τι έχουν να πούν όλοι αυτοί??Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!!Έγραφα εδώ ότι η εκκλησία δεν έχει δύναμη στο εκλογικό σώμα και σήμερα αισθάνομαι ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ!!Όλα τα πολιτικά κόμματα στηρίζουν την εκκλησία διότι τους παραδίδει ψηφοφόρους πρόβατα!!Όπως θα δείτε στην Δημοσκόπηση η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαου έχει κουνήσει μαντήλι στην Εβραϊκή αίρεση!!

Υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας- κράτους τάσσεται η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων.

Το θέμα αυτό, όπως και η αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας επανήλθε στην επικαιρότητα μετά από τις πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, αλλά και την επιστολή που του έστειλε ο Αλέξης Τσίπρας.

Δημοσκόπηση της Κάπα Research, για λογαριασμό του «Βήματος», αποκαλύπτει ότι το 74,5% τάσσεται υπέρ του διαχωρισμού, με το 19,7% να διαφωνεί με αυτή την προοπτική.

Επίσης, το 63,9% δεν είναι ικανοποιημένο από τη δραστηριότητα της εκκλησίας και το 73% είναι υπέρ της καύσης των νεκρών, την οποία απορρίπτει η εκκλησία.

Τέλος, το 78,4% δηλώνει ότι οι κληρικοί πρέπει να μισθοδοτούνται από εκκλησία και όχι από το δημόσιο.

Πηγή: Διαχωρισμό εκκλησίας- κράτους θέλουν 7 στους 10 Ελληνες | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/202142/diahorismo-ekklisias-kratoys-theloyn-7-stoys-10-ellines#ixzz3XlWethhJ

ΡΩΜΙΟΣ:ΕΝΑΣ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ!!!!

ΡΩΜΙΟΣ:ΥΒΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ!!ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ!!ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΟΔΟΥΛΩΝ!! 

13226-SINEM.jpg

altΟ δρόμος που πήρε το νεοσύστατο κράτος με το ψευδώνυμο «ελληνικό κράτος» ακολούθησε δύο κατευθύνσεις. Και οι δύο αυτές κατευθύνσεις ονο­μάστηκαν με τον αδόκιμο χαρακτηρισμό «ελληνοκεντρισμός». Η μία κατεύ­θυνση από τον Ιωάννη Κωλέττη μέχρι τον Ελευθέριο Βενιζέλο (και τους βασιλικούς) διαμόρφωσε πολιτικά την πραγματικότητα της Μεγάλης Ιδέας. Δηλαδή, ένα είδος αλυτρωτισμού που ήθελε να ανακτήσει στρατιωτικά την Κωνσταντινούπολη ή να ενσωματώσει τους ελληνόφωνους πληθυσμούς της Ανατολίας στο νεοσύστατο χριστιανικό κράτος. Και η οποία κατέληξε με την καταστροφή της Ιωνίας στη γνωστή τραγωδία. Η άλλη κατεύθυνση του ελληνοκεντρισμού είχε πιο πνευματικό χαρακτήρα και εκδηλώθηκε ως ποιη­τική συνάντηση των λαών της Ευρώπης. Τιτανική προσπάθεια που επιχειρήθηκε από τον Σικελιανό κατά τη διάρκεια των δελφικών εορτών -πέντε χρόνια μετά την καταστροφή της Σμύρνης-, αλλά εντούτοις δεν εισακού­στηκε.

Λίγο μετά τη στρατιωτική καταστροφή του '22 και τα πενιχρά πνευματικά αποτελέσματα της προσπάθειας του Σικελιανού, ο οποίος πρέπει να πούμε ότι είχε στραφεί δακτυλοδεικτούμενος και απομόναχος σχεδόν προς τη Δελφική Ιδέα, προσπαθώντας να δώσει στον κόσμο την πραγματικότητα ενός οικουμενικού οράματος, έκανε την εμφάνιση της μια ομάδα καλλιεργημένων συγγραφέων και επιστημόνων με την επωνυμία «Γενιά του '30», η οποία, με μια ενθουσιαστική -παρ' όλη τη μελαγχολία της ώρας- αναγεννητική προσπάθεια που κάλυπτε όλη την ελληνική ιστορία και ταυτόχρονα τη σύγ­χρονη Δύση, θα προσπαθούσε να βάλει σε τάξη την πολυφυλετική δυσαρμονία της Νέας Ελλάδας.

Ακολουθώντας μια, παράλληλη προς τον Σικελιανό, πο­ρεία επεξεργασίας και αφομοίωσης στα καθ' ημάς των πιο πρωτοπόρων ευρωπαϊκών πολιτικών, ιδεολογικών και καλλιτεχνικών ρευμάτων, προσπά­θησε να ορίσει πνευματικά τη μοίρα τόσο της Ελλάδας όσο και του σύγχρο­νου κόσμου. Παραμερίζοντας, με το αναγκαίο σέβας, τον Σικελιανό και αποσιωπώντας το περιεχόμενο της προσπάθειας του, η γενιά του '30, τραυματισμένη από την καταστροφή του '22, ανέλαβε, αποφεύγοντας τον ελληνοκεντρισμό εκεί­νης της εποχής, να συνθέσει έναν νέο ελληνοχριστιανικό κόσμο στον οποίο θα αναγνωρίζονταν και οι τρεις παραδόσεις που συνέθεταν τη μορφή του σύγχρο­νου «Έλληνα»: Η ελληνική, η βυζαντινή και η δυτική.

Και όντως αυτή θα ήταν στο εξής η μορφή του νέου ανθρώπου, τον οποίο ονόμασαν, μέσα σε ένα κλίμα ανάγκης και θολής επάρκειας, με την επωνυμία «Ρωμιός».

Ακολουθώντας ασυνείδητα τις διακρίσεις του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου, πί­στεψαν ότι ίσως θα μπορούσαν να απαλλαγούν από τις περιπέτειες και τις αδυναμίες του πολιτικού και του πνευματικού ελληνοκεντρισμού, αν όριζαν διαφορετικά την ελληνική συνιστώσα. Έτσι, κατέληξαν στη σιωπηρή συμ­φωνία ότι εμείς οι «Έλληνες», ως προς το όνομα οφείλουμε να ονομαζόμαστε Ρωμιοί, ως προς την παιδεία θα είμαστε Έλληνες (τη γλώσσα των οποίων, επιπλέον, μιλάμε) και ως προς την πίστη θα είμαστε Εβραίοι. Θα 'λεγε κανείς ότι, με τις αντιλήψεις των ποιητών αυτής της γενιάς, βρισκόταν εκ νέου στο παλιό σκηνικό της πνευματικής δημιουργίας του Βυζαντίου, στο οικείο σκηνικό της εναρμόνισης του Ρωμαίου, του Έλληνα και του Εβραίου. Με αυτόν τον τρόπο πίστεψαν ότι θα συνένωναν όντως, μετά την καταστρο­φή, όλες τις όψεις των τσακισμένων εθνοτήτων που είχαν καταφτάσει ημιθανείς από την Ανατολία και βρίσκονταν πλέον κάτω από τον αττικό ουρανό.

Το βέβαιο είναι ότι οι νεοκαντιανοί του '30, οι ορθόδοξοι χριστιανοί και οι μαρξιστές μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έχοντας ως κοινό στοιχείο τις ρωμαιοεβραϊκές παραδόσεις, προσπάθησαν να συγκροτήσουν τον μύθο της νέας Ρωμιοσύνης και να αντικαταστήσουν την όποια ελληνική ταυτότητα θέτοντας στη θέση της τον υβριδικό τύπο του Βυζαντινού Ρωμιού. Τόσο ο Σεφέρης όσο και ο Ρίτσος και ο Ελύτης, ακολουθώντας τα ίχνη του Παλαμά και σε κοινή πορεία, προσπάθησαν να μετονομάσουν τους Έλληνες σε Ρωμιούς και να θεωρήσουν την ιουδαιοχριστιανική πίστη ως ταυτότητα του σύγχρονου «Ελληνισμού». Κατ' αυτόν τον τρόπο, χωρίς ενδεχομένως να το αποζητούν απολύτως, κατάφεραν ένα μοιραίο χτύπημα στο κύτταρο της ελληνικής ταυτό­τητας.

Όπως και να 'χει, θα κρατούσαν, βεβαίως, την ονομασία «Έλληνες», ώστε η χώρα να επωφελείται παντοειδώς στο εξωτερικό από το διάσημο όνομα, ενώ στο εσωτερικό της Ελλάδας ο ανατολίτης Ρωμιός θα κυριαρχούσε πνευματικά απ' άκρου εις άκρον. ¶λλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι από την εποχή της Επιδαύρου όλες οι «ελληνικές» κυβερνήσεις απαγόρευαν την έκδοση της ελληνικής γραμματείας, όπου τα κείμενα μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων -διάσημων πλέον σε όλο τον πλανήτη- περίμεναν δύο αιώνες να δουν το φως, χωρίς καμία συνδρομή του επίσημου κράτους. Κατά βάση τούτα τα διάσημα κείμενα έμοιαζαν να είναι απολύτως άχρηστα για την ελληνική κοινωνία, όταν δεν αποτελούσαν κάτι το μισητό, δηλαδή ένα επιβλαβές, απεχθές και ασήκωτο φορτίο. Επρόκειτο για μια κατάληξη που υιοθετήθηκε δειλά από όλους τους συγγραφείς, που προσπάθησαν κι αυτοί εναγωνίως να προσδιορίσουν τη μορφή της νέας Ελλάδας, όπως ο Εφταλιώτης, ο Παπαδιαμάντης, ο Παλαμάς, ο Δραγούμης, ο Κόντογλου.

Όπως είναι γνωστό, λίγα χρόνια αργότερα, μετά την παλιά και τη νέα αθηναϊκή σχολή, η γενιά του '30, εγκαταλείποντας τον τίμιο αλλά και στενάχωρο κόσμο του Καρυωτάκη, στεκόταν ήδη αμήχανη μπροστά στην αταξινόμητη και απρόσμενη ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη, που είχε αρχίσει να επηρεάζει τους ελλαδικούς λογοτέχνες. Σε αυτούς τους τελευταίους, συγκαταλέγονταν επίσης, οι επικεφαλής της γενιάς του '30, δηλαδή αυτοί που, αρνούμενοι τον Καβάφη, ακολούθησαν τον Παλαμά, σημαντικότεροι των οποίων ήταν ο Σεφέρης και ο Τσάτσος. Και ακολουθούσαν εκείνοι που κήρυξαν αυτό το νέο ελληνοχριστιανικό ιδεώδες, όπως ο Θεοδωρακόπουλος, ο Παπανούτσος, ο Κανελλόπουλος, ο Μυριβήλης, ο Σικελιανός (με ένα μέρος του έργου του), ο Τερζάκης, ο Θεοτοκάς, ο Ελύτης. Τέλος, ο αταξινόμητος Καζαντζάκης, ο συγκριτιστής Πικιώνης, οι χριστιανοκομμουνιστές σαν τον Ρίτσο, και αυτοί που κοιτούσαν αμυνόμενοι, με μικρότερο ή μεγαλύτερο σθένος, προς την πλευρά των Ελλήνων και της «αρχαίας» Ελλάδας, όπως ο Ροΐδης, ο Γιαννόπουλος, ο Συκουτρής, ο Βιζυ­ηνός (Wink, ο Σικελιανός, ο Καβάφης.

Ανάμεσα σε αυτούς, οφείλει κανείς να αναφέρει ότι το έργο των αταξινό­μητων Καζαντζάκη και Καβάφη έμελλε να απλωθεί σε λίγα χρόνια σε όλη σχεδόν την υφήλιο. Ως εκ τούτου, η νέα αυτή Ρωμιοσύνη (που αποτελούσε το γενικό καθε­στώς για κάθε πολιτικό κόμμα και ιδεολογία), έχοντας κεντρικό πυρήνα την ορθόδοξη πίστη (που αποτελεί ένα είδος κρατικής θρησκείας), υποβάθμισε τον πολιτισμό των Ελλήνων και έδωσε το προβάδισμα στα χριστιανικά Ευαγγέ­λια. Πράγμα που σε απλά ελληνικά σημαίνει: Προβάδισμα των εβραϊκών παραδόσεων και ενσωμάτωση σε αυτές του πολιτισμού των Ελλήνων. Μερι­κή συμπόρευση Ελλήνων και χριστιανών και προβάδισμα στο θρησκευτικό βίωμα.

Εκ των πραγμάτων, η χώρα παρέμεινε ένα φεουδαλικό υβρίδιο και ο δημόσιος χώρος κυριαρχήθηκε από τον κοτζάμπαση και τον χριστιανό πα­τριάρχη. Το αποτέλεσμα ήταν να διαφθαρεί ο λαός απ' άκρου εις άκρον και να εξοντωθεί η ελληνική παρουσία στη Δύση. Γεγονός που σήμερα γνωρίζου­με ότι είναι ακόμη χειρότερο από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Αν ο ελληνοκεντρισμός, με τις όψεις της Μεγάλης Ιδέας και του Δελφικού Ιδεώδους καταστράφηκε στην Ιωνία και στους Δελφούς και απέμεινε απομόναχος στις θρηνώδεις σκιές της προκυμαίας της Σμύρνης και στη Συκιά Κορινθίας, η Ρωμιοσύνη, ως κεντρική πνευματική ιδεολογία της σύγχρονης Ελλάδας μετά το '22, καταστράφηκε τις μέρες μας στην Ενωμένη Ευρώπη, όπου οι Δυτικοί τής είχαν παραχωρήσει με γενναιοδωρία, είναι αλήθεια ,μια θέση, σεβόμενοι την ελληνική προσφορά στον πολιτισμό της Ευρώπης, την ύπαρξη της ασύντριφτης ελληνικής γλώσσας και την ιερότητα του τόπου, τον οποίο δεν έπαψαν ποτέ να θεωρούν λίκνο της πνευματικής τους ζωής.

Αυτή είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζει σήμερα, πλέον, η χώρα, ηγούμενη από τα κατάλοιπα της γενιάς του '30 στον τελικό της αφανισμό. Η Ρωμιοσύνη μεταλλάχτηκε σε ένα θλιβερό χριστιανοσταλινικό κατασκεύασμα.

Παρ' όλα ταύτα, ουσιαστικά μετά το 1996 -σαν ένα είδος τραγικής πρόνοιας- εμφανίστηκε στο προσκήνιο αυτή που ονομάστηκε «γενιά του Ματαρόα» (με τους «φιλοσόφους» Κώστα Παπαϊωάννου, Κορνήλιο Καστοριάδη και Κώστα Αξελό), η οποία, κινούμενη εκτός Ρωμιοσύνης, όντας οικουμενική και ελληνική στις προθέσεις και στη σκέψη, εμφανίζεται πλέον μέσα στην Ελλάδα σαν το τελευταίο πνευματικό και πολιτικό στήριγμα που ενδέχεται να βοηθήσει τη χώρα να απαλλαγεί από τον βρόγχο της ολέθριας και μηδενιστι­κής αυτής Ρωμιοσύνης και να αναπλάσει τον δημόσιο χώρο, απαλλάσσοντας την κοινωνία μας από τις πολιτικοθρησκευτικές συμμορίες της διαπλοκής. (Στο κοινωνικό πεδίο η ελληνική πολιτική «τάξη», με ιδεολογικό κέντρο την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, δημιούργησε μετά το '22 ένα ιδιότυπο κοτζαμπασικό-σοσιαλιστικό πελατειακό σύστημα οικονομίας).  
ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

442.png
Σε αυτό εδώ το σημείο πρέπει να αναφέρουμε ότι η ιστορικός του Βυζα­ντίου, Ελένη Αρβελέρ, που επίσης εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1945, ως συνεπιβάτις τού «Ματαρόα» με τους τρεις φιλοσόφους Παπαϊωάννου, Αξελό και Καστοριάδη, κινούμενη στα χνάρια του αλυτρωτισμού της Μεγάλης Ιδέας, χλευάζοντας την Αθήνα (ως λάτρης της Ιερουσαλήμ και της Ρώμης η ίδια), απαιτεί να απαλλαγούμε από αυτό το υπερβολικό όνομα «Έλληνες» και ως ...;Ρωμαίοι που είμαστε να προετοιμάσουμε τη «Βυζαντινή Αυτοκρα­τορία» μας, ώστε να έχουμε θέση στα λάφυρα του πιθανού αυριανού διαμελι­σμού της Τουρκίας.

Η γενιά του '30, έχοντας απορρίψει απολύτως τον αλυτρωτισμό και την «εθνική» ολοκλήρωση (μετά την καταστροφή του '22) και εν μέρει τον πολιτισμό των Ελλήνων, συνέγραψε αξιόλογα έργα και κέρδισε δύο Νόμπελ στη Δύση και άλλες λογοτεχνικές διακρίσεις στην Ανατολή. Δεν είναι μικρή η προσφορά της στη χώρα, κυρίως από το γεγονός ότι έθεσε επί τάπητος τα θέματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο τόπος, πριν καταπέσει στη θλιβερή νύχτα που την οδήγησε η νέα Ρωμιοσύνη, δηλαδή το ιδεολόγημα που η ίδια εφηύρε.

Το μοιραίο σφάλμα αυτής της πιο καλλιεργημένης γενιάς του σύγχρονου Ελληνισμού (της πιο καλλιεργημένης μέχρι την εμφάνιση των μαρξιστών «φιλοσόφων» του Ματαρόα) συνίσταται στο ότι υποτάχτηκε στα πολιτικά ήθη του κοτζαμπασισμού (που κυριαρχεί και χειρίζεται την Ελλάδα ως διεθνές προτεκτοράτο) και άφησε την Ορθόδοξη Εκκλησία να διαλύσει πνευματικά και ηθικά την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα επέτρεψε στις ορθοδοξίες (θρησκευτικές και πολιτι­κές) να κυριαρχήσουν και να αποσαθρώσουν την ελληνική κοινωνία, χρησιμο­ποιώντας συγκυριακά την ανεξέλεγκτη ροή εκατομμυρίων λαθρομεταναστών από 130 έθνη και εθνότητες που κατέφτασαν (και καταφτάνουν ασταμάτητα) στην Ελλάδα. Αυτή την ώρα, ακόμη και οι πιο φανατικοί χριστιανοί θεολόγοι της Ορθο­δοξίας ομολογούν πλέον πως η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία διέλυσε την ελληνική κοινωνία.

Η ψυχική καταστροφή που προκάλεσε στην Ελλάδα η «νέα» Ρωμιοσύνη με τους δύο πυλώνες της, δηλαδή τις χριστιανο-σταλινικές ελίτ, ήταν πολύ χειρότερη, απείρως χειρότερη από την «ελληνοκεντρική» καταστροφή του αλυτρωτισμού που προκάλεσε η Μεγάλη Ιδέα στην Ιωνία.

Είναι φανερό, όμως, ότι έχει σημάνει η κρίσιμη ώρα -λίγο πριν την εξαφάνιση του ελλαδικού Ελληνισμού- της εμφάνισης εκείνων των Ελλήνων που, θέτοντας ως πνευματικά κυρίαρχη τη γενιά του Ματαρόα, κυρίως τα έργα των Παπαϊωάννου, Καστοριάδη και Αξελού, μέλλουν να προεκτείνουν την προσπάθεια του Σικελιανού και συνάμα, αδιαφορώντας για την εξαντλη­μένη αυτοκαταστροφική Ρωμιοσύνη, να αναλάβουν πολιτικά και πνευματικά τη μοίρα του Ελληνισμού, όσο κι αν η Ελλάδα στηρίζεται σε τρία υπέρογκα ψεύδη της γενιάς του '30. Διότι, βεβαίως, είμαστε ένας αυτοκαταστροφικός άπληστος και δολιότατος άγνωστος χι, ένας θλιβερός ούτις, που οφείλει να αποβάλει από πάνω του τη Ρωμιοσύνη που του κόλλησε η χριστιανική διανόηση της παλα­μικής αυτής γενιάς και με την «ελληνική» του μορφή, που -στις κρίσιμες ώρες, πέραν της πλεονεξίας και του φθόνου- διατρέχει τη βαθύτερη ζωή του, να υπερασπιστεί τη μοίρα της χώρας.

Λάκης Αποστολόπουλος



Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=4666#ixzz1qb6PhKKE

ΔΙΟΤΙΜΑ Η ΣΟΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ!!ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙΜΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ!!

alt


Διοτίμα, πίνακας του Jσzef Simmler (1855) Λβιβ Εθνική πινακοθήκη τέχνης, Ουκρανία

Η Διοτίμα (δηλ. αυτή που τιμά τον Δία) ήταν ιέρεια από την αρχαία Μαντίνεια της Αρκαδίας, αναφέρεται στο πλατωνικό «Συμπόσιο» σαν σοφή γυναίκα, που δίδαξε στον Σωκράτη, κατά ομολογία του ίδιου τα μυστήρια του Έρωτος ως πόθου και ως κινήτρου για το ωραίο και το αληθινό.Γνώστρια της πυθαγόρειας αριθμοσοφίας, κατά τον Ξενοφώντα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων («ουκ άπειρος δυσσυνέτων διαγραμμάτων έστι»). Αλλά και ο Πρόκλος θεωρεί τη Διοτίμα «Πυθαγορική». Η Διοτίμα ήταν η ιέρεια εκείνη που έκανε τον καθαρμό των Αθηναίων μετά το λοιμό του429 πριν.
Το όνομα Διοτίμα είναι σήμερα δηλωτικό φιλοσοφικών, επιστημονικών και κοινωνικών αναζητήσεων σε παγκόσμια κλίμακα (τις δεκαετίες 1970-90 ελληνικό φιλοσοφικό περιοδικό, σήμερα περιοδικό που εκδίδεται στην Τρίπολη της Αρκαδίας και αναφέρεται σε ιστορικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, καλλιτεχνικά και εκπαιδευτικά ζητήματα).

Το όνομα Διοτίμα είναι επίσης δηλωτικό δράσεων για την ισότητα ανδρών και γυναικών: η Διοτίμα είναι η μόνη γυναίκα που αναφέρεται στο ανδροκρατούμενο Συμπόσιο.!!Αυτές ήταν οι Ελληνίδες κάποτε η σύγκριση με τις σημερινές προκαλεί θλίψη!!Όχι ότι εμείς πάμε καλύτερα ,αλλά η γυναίκα στον Χριστιανισμό έχει εξευτελιστεί τελείως, και όμως πεισματικά πολλές δηλώνουν χριστιανές!!


ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο "ΑΓΙΟΣ" ΝΑΝΟΣ???ΝΑ ΑΓΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΤΩΡΑ!!!

alt

Ιωακείμ Αντωνάκης: Ένας άγιος νάνος στο Ρέθυμνο

Ιωακείμ Αντωνάκης 
Το «Ιωακειμάκι» ή «Καλογεράκι», όπως τον αποκαλούσαν, έζησε εκεί μια ζωή πνευματικού αγώνα, προσευχής και συμμετοχής στα άγια μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας και έφτασε σε μεγάλο ύψος αγιότητας. Ο μικροσκοπικός άνθρωπος έγινε διορατικός διδάσκαλος των «ψηλών» ανθρώπων, γεμάτος χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
ΚΑΤΕΣΤΡΕ.JPG
Ένα χαριτωμένο περιστατικό, που φανερώνει το πνεύμα του, συνέβη όταν τον επισκέφτηκαν κάποιοι συγχωριανοί του, φέρνοντάς του δώρο ένα βουργιάλι φρούτα (αχλάδια ή σταφύλια, δε θυμούμαι καλά). Όμως αυτά που είχανε κόψει από τη δική τους περιουσία τους είχανε φανεί λίγα και περνώντας από κάποιο ξένο χωράφι ή αμπέλι (είπα, δε θυμάμαι τι φρούτα ήταν) κόψανε κι άλλα και γεμίσανε το βουργιάλι. Μόλις φτάσανε, το Καλογεράκι άδειασε χάμω το βουργιάλι και τους είπε: «¶ντες εδά να τα μοιράσομενε. Αυτό δικό σου, αυτό δικό σου, αυτό δικό μου ...» και τους έδωσε πίσω όλα τα φρούτα που είχανε κόψει από ξένο μαξούλι, κρατώντας μόνο ό,τι είχανε φέρει από τα δικά τους.
Η ιστορία αυτή φανερώνει όχι μόνο το διορατικό του χάρισμα, αλλά και τη διακριτικότητά του - δεν τους μάλωσε, αλλά τους δίδαξε με έμμεσο τρόπο. Εξάλλου η συγχώρεση προς τους εχθρούς ήταν ένα βασικό θέμα στη διδασκαλία του.
Ο γέροντας κοιμήθηκε το 1948 και ο τόπος της ταφής του παραμένει μυστήριο μέχρι σήμερα. Μαρτυρούνται ωστόσο εμφανίσεις του μετά θάνατον, από το 1954 ώς το 1970. Στον Κουδουμά σώζεται ένα σκαμνάκι με την επιγραφή «Μνήσθητι, Κύριε, του αναξίου δούλου σου Ιωακείμ του Βηματάρη» (= βοηθού στο ¶γιο Βήμα, δηλ. στο Ιερό).
Έτσι λοιπόν και οι νάνοι έχουν τον άγιό τους.Ρε δεν πατε ολοι στο Δαφνί να ησυχάσουμε?? 
ΜΗΝ ΣΑΣ ΞΕΓΕΛΑΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΓΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΑΣΚΕ ΠΑΡΤΙ!!! 
alt


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ο ΠΡΟΚΛΟΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ!

ΕΔΩ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΥΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!! 
alt
Ο Πρόκλος
, ο οποίος έγινε και ο Διευθυντής της Πλατωνικής Ακαδημίας, αποτελεί μια μεγάλη μορφή της Ελληνικής Φιλοσοφίας, ο οποίος σε εποχές δύσκολες κατόρθωσε να καταγράψει και να διασώσει ένα σημαντικότατο έργο και να εκπληρώσει την αποστολή που, κατά τον βιογράφο του Μαρίνο, του είχε αναθέσει η ίδια η θεά Αθηνά
Είτε αυτό είναι αλήθεια, είτε αυτό αποτελεί υπερβολή του βιογράφου του Μαρίνου, εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι σίγουρα δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα, μιας και ο Πρόκλος μας παρέδωσε ένα σημαντικότατο έργο, το οποίο αποτελεί θησαυρό για τους μελετητές της Ελληνικής Φιλοσοφίας, και το οποίο μας δίνει την απόδειξη ότι η Ελληνική Φιλοσοφία αποτελεί επιστήμη και μάλιστα σε εκπληκτική ταύτιση με τις ανακαλύψεις και προσεγγίσεις της σύγχρονης Φυσικής μιας και εκεί αναγνωρίζουμε και ταυτοποιούμε, έκπληκτοι μάλιστα, έννοιες όπως τη θεωρία της σχετικότητας, την έννοια του χωροχρονικού συνεχούς, την φύση της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας, ότι το σύμπαν είναι ένα ολογραφικό φράκταλ, την λογική για την ύπαρξη των πολλαπλών συμπάντων και άλλα. 
Ο Πρόκλος τελικά, κατέγραψε και διέσωσε πολλά από αυτά που εδιδάσκοντο μέσα στην Ακαδημία και που δεν είχαν μέχρι τότε καταγραφεί και που ο Αριστοτέλης τα είχε ονομάσει «¶γραφα Δόγματα». 
Οι όποιες παραπομπές στο έργο του βιογράφου του Μαρίνου, προέρχονται από τις εκδόσεις Κάκτος, για τις οποίες οφείλουμε να αποδώσουμε χάριτες και ευγνωμοσύνη μιας και μας παρέδωσαν το σύνολο του έργου του Πρόκλου (πάνω από 40 τόμους) αφ' ενός μεν ως συμβολή στην προσπάθεια των Ελλήνων μελετητών να προσεγγίσουν σε βάθος την Ελληνική Φιλοσοφία, αφ' ετέρου δε ως ασπίδα απέναντι στους διάφορους περιφερόμενους επιτηδείους που αυτοπαρουσιαζόμενοι ως δάσκαλοι και προσπαθώντας να ικανοποιήσουν προσωπικά συμπλέγματα και φιλοδοξίες, παρουσιάζουν μια διαστρεβλωμένη και παραποιημένη προσωπική εκδοχή της Ελληνικής Φιλοσοφίας και ιδιαιτέρως της Ορφικοπυθαγορείου και Πλατωνικής γραμμής. 
Ο Πρόκλος γεννήθηκε στην πόλη του Βυζαντίου την 8η Φεβρουαρίου του +412. Καταγόταν από μια πλούσια οικογένεια της Λυκίας. Όταν έγινε έφηβος, πήγε για σπουδές στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου κατ' αρχήν ασχολήθηκε με την ρητορική και στην συνέχεια με την φιλοσοφία με δασκάλους τον Ολυμπιόδωρο και τον μαθηματικό Ήρωνα
Σε ηλικία 20 περίπου ετών μεταβαίνει στην Αθήνα, όπου εγκαθίσταται μόνιμα. Φοιτά στην Πλατωνική Ακαδημία με διευθυντή τον Πλούταρχο τον Αθηναίο και ακολούθως με τον Συριανό, τον οποίο και διαδέχεται στην διεύθυνση της Πλατωνικής Ακαδημίας, αποκτώντας για τον λόγο αυτό, το προσωνύμιο Διάδοχος
Κατά τον Μαρίνο, ο Πρόκλος είχε εξαιρετικά καλή κατάσταση των αισθήσεων και μάλιστα «της όρασης και της ακοής που έχουν δωριθεί από τους θεούς στους ανθρώπους για την φιλοσοφία και την καλή ζωή» (υπονοώντας έτσι την δυνατότητα διόρασης και διακοής), σωματική δύναμη. Είχε καλή μνήμη, ήταν φιλομαθής, γενναιόδωρος ευχάριστος, φιλαλήθης, δίκαιος, ανδρείος και σώφρων. 
Η σχέση του με την θεά Αθηνά αρχίζει από την παιδική του ηλικία μιας και γεννήθηκε στην πόλη του Βυζαντίου του οποίου πολιούχος ήταν η Αθηνά. «Τον υποδέχεται και σχεδόν τον γεννά η πολιούχος θεά του Βυζαντίου, η οποία υπήρξε τότε η αιτία της ύπαρξης του, καθώς γεννήθηκε στην πόλη της, και αργότερα φρόντισε για την καλή του κατάσταση, όταν πλέον έφτασε στην παιδική και την εφηβική ηλικία. Γιατί αυτή εμφανιζόμενη στο όνειρο του, τον καλούσε στην φιλοσοφία. Για αυτό πιστεύω σε αυτόν υπήρξε και μεγάλη οικειότητα με την θεά, ώστε και με εξαίρετο τρόπο να πραγματοποιεί τα μυστήρια της και με μεγαλύτερο ενθουσιασμό να ακολουθεί τις επιταγές της» μας λέει ο Μαρίνος
Μεταβαίνοντας στην Αλεξάνδρεια και θέλοντας να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του σαν δικηγόρος, σπούδασε δίπλα στον σοφιστή Λεωνά και στον γραμματικό Ωρίωνα
Μετά από ένα πολύ σύντομο ταξίδι στο Βυζάντιο, όπου και  
Μετά από ένα πολύ σύντομο ταξίδι στο Βυζάντιο, όπου και είδε σε όνειρο την θεά Αθηνά να τον προτρέπει να σπουδάσει φιλοσοφία στην Αθήνα, επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια σπούδασε κοντά στον φιλόσοφοΟλυμπιόδωρο και στον μαθηματικό Ήρωνα
Όταν πια αισθάνθηκε ότι ήλθε η ώρα, ταξίδεψε στην Αθήνα, υπακούοντας στο όραμα και την προτροπή της θεάς Αθηνάς που είχε όταν ταξίδεψε στο Βυζάντιο. 
«Για να διατηρηθεί πλέον ανόθευτη και γνήσια η διαδοχή στον Πλάτωνα, τον οδηγούν οι θεοί στην προστάτιδα της φιλοσοφίας, όπως ξεκάθαρα φανέρωσαν όσα προηγήθηκαν από το ταξίδι του, και τα θεϊκά σημάδια που πραγματικά συνέβησαν, προφητεύοντας σε αυτόν ξεκάθαρα την κληρονομιά από τον πατέρα του και την απόφαση για την διαδοχή που θα ερχόταν από ψηλά» μας τονίζει ο Μαρίνος, σημειώνοντας έτσι την σπουδαιότητα της αποστολής που είχε ανατεθεί στον Πρόκλο και που εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται
Η πρώτη επαφή του ήταν με τον Συριανό, ο οποίος και τον σύστησε στον Πλούταρχο τον γιό του Νεστορίου. 
Εκείνος, διακρίνοντας την αγάπη και την έφεση του Πρόκλου για την φιλοσοφία, παρόλη την μεγάλη του ηλικία, αφιέρωσε πολύ χρόνο στην εκπαίδευση του, μετά δε από δύο χρόνια που πέθανε, την διδασκαλία του την ανέλαβε ο καινούργιος πλέον διευθυντής της Πλατωνικής Ακαδημίας, ο Συριανός. Η εξέλιξη του Πρόκλου ήταν ραγδαία. 
«Και αυτός εφαρμόζοντας άγρυπνη εξάσκηση και φροντίδα νύχτα-μέρα και καταγράφοντας συνοπτικά και με κριτικό πνεύμα όσα συζητούσαν, τόσο πολύ προόδευε σε μικρό χρονικό διάστημα ώστε όταν ήταν είκοσι οκτώ χρονών, έγραψε και πολλά άλλα και τα γλαφυρά και γεμάτα με επιστημονική γνώση υπομνήματα στον Τίμαιο» 
altΤο έργο του Πρόκλου ήταν πολύ δύσκολο, διότι εκτός από τα εξεζητημένα θέματα της Φιλοσοφίας που διαπραγματευόταν, είχε να αντιμετωπίσει και την πνευματική παρακμή και τον σκοταδισμό που επικρατούσε εκείνη την εποχή στην Αθήνα. 
Έτσι θα βρούμε διάσπαρτα στα κείμενα του, δείγματα της αγωνίας και της αντίστασης που ακόμα αντέτασσαν οι πνευματικοί Έλληνες  
Έτσι θα βρούμε διάσπαρτα στα κείμενα του, δείγματα της αγωνίας και της αντίστασης που ακόμα αντέτασσαν οι πνευματικοί Έλληνες στην υποδούλωση της ελευθερίας της σκέψης
Ο ίδιος ο Πρόκλος αναφέρει ότι: «Ωστόσο, θα έλεγε κανείς, ότι και με άλλο τρόπο μπορεί να εκλείψει το ανθρώπινο γένος. Γιατί σήμερα δεν υπάρχουν κάτοικοι τούτων εδώ των τόπων της Αττικής, μολονότι δεν συνέβη ούτε κατακλυσμός ούτε εκπύρωση αλλά μια τρομερή ασέβεια η οποία αφανίζει ολοκληρωτικά τα ανθρώπινα». 
Λέει δε σε ένα άλλο του έργο: «Οι άνθρωποι της εποχής μας κατεξοχήν συνηθίζουν να επικρίνουν τους παλαιούς μύθους ότι ευθύνονται για την μεγάλη αφ'ενός θρασύτητα στις περί θεών δοξασίες και αφ'ετέρου, για τις πολλές αταίριαστες και ταπεινές φανταστικές εικόνες, και δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να οδηγούν τους πολλούς ανθρώπους στην τωρινή φοβερή και ανώμαλη καταπάτηση των ιερών θεσμών» 
Λέει δε σε ένα άλλο του έργο: «Οι άνθρωποι της εποχής μας κατεξοχήν συνηθίζουν να επικρίνουν τους παλαιούς μύθους ότι ευθύνονται για την μεγάλη αφ'ενός θρασύτητα στις περί θεών δοξασίες και αφ'ετέρου, για τις πολλές αταίριαστες και ταπεινές φανταστικές εικόνες, και δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να οδηγούν τους πολλούς ανθρώπους στην τωρινή φοβερή και ανώμαλη καταπάτηση των ιερών θεσμών» 
Σχετικά δε ο Μαρίνος αναφέρει: «Και το είδος της πολιτικής του ανδρείας το απέδειξε πραγματικά ηράκλειο. Γιατί αν και βρέθηκε μέσα σε μια παραζάλη και τρικυμία περιστάσεων και σε τυφωνικούς ανέμους που φυσούσαν ενάντια στην έννομη ζωή, αυτός ο άνδρας σταθερά και ακλόνητα, αν και ριψοκίνδυνα, διέσωσε την ζωή του και, όταν κάποτε αποκαλύφθηκε σε ένα κλοιό αρπακτικών, έφυγε όπως μπορούσε από την Αθήνα, υπακούοντας στην περιφορά του σύμπαντος, και πραγματοποίησε το ταξίδι στην Ασία, και αυτό με πάρα πολύ μεγάλη ωφέλεια ... Αφού έζησε ένα μόνο χρόνο στην Λυκία, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα με την πρόνοια της θεάς της σοφίας» 
Βοηθούσε όσο μπορούσε όσους ασχολούντο με την φιλοσοφία, απαιτώντας την στήριξη τους από τους τότε άρχοντες, ήταν δε συμπονετικός και φιλάνθρωπος προς όλους όσους υπέφεραν και είχαν ανάγκη. 
Βοηθούσε όσο μπορούσε όσους ασχολούντο με την φιλοσοφία, απαιτώντας την στήριξη τους από τους τότε άρχοντες, ήταν δε συμπονετικός και φιλάνθρωπος προς όλους όσους υπέφεραν και είχαν ανάγκη. 
Ο Μαρίνος, παρόλο που θα μπορούσε να περιγράψει με πιο γνωστά και σταθερά στοιχεία που ακριβώς εβρίσκετο το σπίτι του Πρόκλου, προτίμησε να το προσδιορίσει αναφέροντας ιερά. 
Έτσι, αναφερόμενος σε μια τελετή που είχε κάνει κρυφά ο Πρόκλος στο Ασκληπιείο για την ίαση της Ασκληπιαγένειας και υπονοώντας πόσο σκοτεινή ήταν η εποχή εκείνη για τους Έλληνες, θρησκευτές αναφέρει
« 
«Και τέτοιο έργο έκανε με τον ίδιο τρόπο με αυτή την περίπτωση διαφεύγοντας την προσοχή των πολλών και χωρίς να δίνει καμία αφορμή σε όσους ήθελαν να τον υπονομεύσουν, καθώς σε αυτό βοηθούσε και το σπίτι, στο οποίο αυτός κατοικούσε. Γιατί εκτός από τα άλλα τυχερά, η κατοικία του υπήρξε απολύτως κατάλληλη, την οποία και ο πατέρας του ο Συριανός και ο παππούς του, όπως ο ίδιος τον αποκαλούσε, Πλούταρχος κατοίκησαν, και η οποία ήταν γειτονική με το ξακουστό από τον Σοφοκλή Ασκληπιείο, αλλά και με το θέατρο του Διονύσου, ενώ φαινόταν ότι ήταν και με άλλους τρόπους αντιληπτή από την ακρόπολη της Αθηνάς» 
Την μεγάλη του σχέση με την θεά Αθηνά, πέραν των ήδη αναφερθέντων, την περιγράφει πολύ συγκινητικά ο Μαρίνος, αναφερόμενος στην αρπαγή του αγάλματος της Αθηνάς από τον Παρθενώνα
alt«Πόσο αυτός ήταν αγαπητός και στην ίδια την θεά της σοφίας, το παρουσίασε αρκετά και η επιλογή της φιλοσοφικής ζωής, η οποία έγινε έτσι, όπως ο λόγος πιο πάνω υπέδειξε. Αλλά και η ίδια η θεά με σαφήνεια το υπέδειξε, όταν το άγαλμα της που από το παρελθόν είχε τοποθετηθεί στον Παρθενώνα, μεταφερόταν από αυτούς που κινούν τα ακίνητα. Γιατί είδε ο φιλόσοφος στο όνειρο του ότι βρισκόταν δίπλα του μια όμορφη γυναίκα και ότι του ανήγγειλε ότι πρέπει πολύ γρήγορα να προετοιμάσει το σπίτι του. Γιατί η κυρίαρχη Αθηναΐδα, του είπε, θέλει να μείνει κοντά σου» 
Ο Πρόκλος δεν παρέλειπε να τιμά και όσους έπρεπε να τιμηθούν κατά τα πάτρια:
«Γιατί δεν είχε παραλείψει καμιά κατάλληλη στιγμή της συνηθισμένης λατρείας για αυτούς, σε κάποιες συγκεκριμένες ημέρες κάθε χρόνου, και περιερχόμενος τους τάφους των αττικών ηρώων και τα μνήματα των φιλοσόφων και των άλλων που υπήρξαν φίλοι και γνωστοί του, έκανε τα καθιερωμένα όχι μέσω κάποιου άλλου, αλλά ενεργώντας ο ίδιος. Και μετά από την λατρεία καθενός, έφευγε για την Ακαδημία και εξευμένιζε τις ψυχές των προγόνων του και γενικά όλες τις ψυχές της γενιάς του ξεχωριστά σε κάποιον τόπο. Από κοινού πάλι με τις ψυχές όλων των φιλοσόφων σε άλλο μέρος πρόσφερε χοές. Και εκτός από όλους αυτούς, ο ευσεβής οριοθέτησε και έναν τρίτο τόπο και μέσα σε αυτόν πρόσφερε εξιλαστήριες θυσίες σε όλες τις ψυχές των νεκρών» 
Πέθανε το 124ο έτος από την βασιλεία του Ιουλιανού ή αλλιώς την 17η Απριλίου του +485. 
Ετάφη σε κοινό τάφο με τον δάσκαλο του τον Συριανό, στην περιοχή του Λυκαβηττού, στο δε μνήμα του εγράφη και το παρακάτω επίγραμμα που το συνέθεσε ο ίδιος: 
«Εγώ υπήρξα ο Πρόκλος, Λύκιος στην γενιά, το οποίο ο Συριανός 
εδώ με ανέθρεψε διάδοχο της διδασκαλίας του. 
Αυτός εδώ ο κοινός τάφος δέχτηκε τα σώματα και των δύο, 
μακάρι και τις ψυχές μας κοινός τόπος να τις λάβει 
εδώ με ανέθρεψε διάδοχο της διδασκαλίας του. 
Αυτός εδώ ο κοινός τάφος δέχτηκε τα σώματα και των δύο, 
μακάρι και τις ψυχές μας κοινός τόπος να τις λάβει» 

Ο Πρόκλος θεωρείτο σοφός άνθρωπος στην εποχή του καθώς και από τους μεταγενέστερους του και ήταν ευρύτατα γνωστός ακόμη και σε μη Ελληνόφωνους, γι' αυτό και κάποια έργα του (ολόκληρα ή τμήματα τους) έχουν διασωθεί και σε Λατινική ή Αραβική μετάφραση. 
Η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τον Πρόκλο στον Ελληνικό χώρο γίνεται με τον Μιχαήλ Ψελλό και κορυφώνεται με τον Πλήθωνα ΓεμιστόΠολλοί δε οικειοποιήθηκαν και παραποίησαν μέρη του έργου του για να παρουσιάσουν δική τους φιλοσοφική θεώρηση, όπως για παράδειγμα ο ψευδό-Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης. 
Σήμερα υπάρχει στην ξένη βιβλιογραφία απειρία βιβλίων, μελετών και άρθρων Πανεπιστημιακών και μη μελετητών του Πρόκλου. 
Στην Ελληνική πραγματικότητα, πέραν της μεγάλης προσφοράς των εκδόσεων Κάκτος, αρχίζουν και εμφανίζονται δειλά-δειλά, μελέτες και αναλύσεις των έργων του Πρόκλου, τα οποία ευκτέον είναι να πολλαπλασιασθούν. 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ!

 ΠΡΟΚΛΟΣ: ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ (ΠΡΟΣ) ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ!!!

alt
«(Προσ)εύχομαι σε όλους του Θεούς και τις Θεές να καθοδηγήσουν το νου μου στην μελέτη που έχω αναλάβει και, αφού ανάψουν μέσα μου το λαμπερό φως της αλήθειας, να διευρύνουν την διάνοιά μου για την ίδια την επιστημονική γνώση των όντων και να ανοίξουν τις πύλες της ψυχής μου προς υποδοχή της ένθεης υφηγήσεως του Πλάτωνος. Και αφού προσορμίσουν τη γνώση μου στο πιο λαμπερό μέρος της αληθινής ύπαρξης, να με κρατήσουν μακριά από τις δοκησισοφίες και την περί τα μη όντα πλάνη μέσω της νοητικότατης διατριβής με τις αληθινές υπάρξεις, που είναι οι μόνες από τις οποίες τρέφεται και ποτίζεται το όμμα της ψυχής, όπως λέει ο Σωκράτης τον «Φαίδρο, 246.e - 251.b». Και ζητώ από τους νοητούς θεούς να μου χαρίσουν τέλειο νου, από τους νοητικούς θεούς ανυψωτική δύναμη, από τους υπερουράνιους ηγεμόνες του σύμπαντος ενέργεια ανεξάρτητη και απαλλαγμένη από τις υλικές γνώσεις, από τους εγκόσμιους θεούς ζωή αναπτερωμένη, από τις χορείες των Αγγέλων αληθινή αποκάλυψη των θείων, από τους αγαθούς Δαίμονες συμπλήρωση με την επίπνοια των θεών, και από τους Ήρωες μεγαλόπνοη, επιβλητική και υψηλή διάθεση. Και από όλα γενικά τα θεϊκά γένη να με προετοιμάσουν πλήρως για την μετουσία στην πλέον εποπτική και μυστική θεωρία του Πλάτωνα, η οποία μας αποκαλύπτει ο ίδιος στον «Παρμενίδη» με το βάθος που ταιριάζει στο θέμα του, και την οποία ανέπτυξε με τις καθαρότατες σκέψεις του εκείνος που υπήρξε αληθώς συμβακχεύσας του Πλάτωνα, εκείνος που συμπληρώθηκε πλήρως από την θεϊκή αλήθεια και κατέστη για εμάς οδηγός αυτής της θεωρίας και όντως Ιεροφάντης τούτων των θεϊκών λόγων. Για αυτόν εγώ θα έλεγα ότι ήρθε στους ανθρώπους σαν πρότυπο της Φιλοσοφίας προς ευεργεσία των ψυχών που βρίσκονται εδώ κάτω, ως ανταπόδοση για τα αγάλματα, για τους ναούς, για την ίδια την αγιστεία  (λατρεία) στο σύνολό της, αρχηγός της σωτηρίας για τους ανθρώπους που ζουν τώρα και για όσους θα ζήσουν στο μέλλον. Έτσι όλες οι κρείττονες ημών δυνάμεις ας είναι ευνοϊκές και η εκ μέρους τους χορηγία ας είναι έτοιμη να μας φωτίσει με το αναγωγόν φώς τους». 

(Βλ. Πρόκλος «Υπόμνημα στον Πλάτωνος Παρμενίδη, βιβλίο Α', 619.25 - 620.27»).


ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕ ΑΛΑΦΟΥΖΟ:ΝΑ ΚΑΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!!ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΓΑΠΗΣ"Η ΜΙΣΟΥΣ

Μητροπολίτης Σεραφείμ: «Να καεί στην κόλαση ο Αλαφούζος και οι εργαζόμενοι στο ΣΚΑΙ για τα αντιχριστιανικά ντοκιμαντέρ του Μ.Σαββάτου»!!Λόγια αγάπης του ανθέλληνα Μητροπολίτη Σεραφείμ!!Ποιος μιλάει ο Σεραφείμ που οι περισσότερες παρέες του είναι στη φυλακή για οικονομικά σκάνδαλα και κάποιοι άλλοι ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για τον Κορυδαλλό!!
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ??ΔΙΟΤΙ ΤΟΛΜΗΣΕ Ο ΣΚΑΪ ΝΑ ΠΕΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΑΖΩΡΑΙΟ ,ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΙ ΡΣΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΑΙΜΟΣΤΑΓΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΓΕΣΟΥΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΗΡΞΕ ΑΛΛΑ ΠΑΠΑΛΑ!!

Μητροπολίτης Σεραφείμ: «Θα καεί στην κόλαση ο Αλαφούζος και οι εργαζόμενοι στο ΣΚΑΙ για τα αντιχριστιανικά ντοκιμαντέρ του Μ.Σαββάτου»

Την έντονη αντίδραση του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ προκάλεσε το θρησκευτικού περιεχομένου ντοκιμαντέρ που μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση και σε έντονο ύφος επιτίθεται στον σταθμό, τους εργαζόμενους και τον Γιάννη Αλαφούζο. Χαρακτηριστικό απόσπασμα της μακράς επιστολής είναι το σημείο όπου αναφέρει:

alt


(Στη φωτό ο Λ.Λαυρεντιάδης, ο συνέταιρός του Π.Κυριακίδης και ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ σε ευτυχισμένες στιγμές αλληλοβραβεύσεων...)

"Στο ερώτημα, μόνο ο κ. Γιάννης Αλαφούζος έχει την ευθύνη της ανασταυρώσεως του Χριστού κάθε Πάσχα ή και οι καθ' οιονδήποτε τρόπον εργαζόμενοι στον ειδησεογραφικό όμιλο ΣΚΑΙ η απάντησις είναι σαφεστάτη: όλοι όσοι αδιαμαρτύρητα συνευδοκούν η σιωπούν σε αυτήν την πρόδηλη κατά του ζώντος Θεού επίθεση, επισύρουν επί τας κεφαλάς των την αιώνια καταδίκη και προγεύονται από τώρα της αιωνίου κολάσεως."

alt


Aναλυτικά η ανακοίνωση του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ: 

«Έγινε πλέον έθος του τηλεοπτικού διαύλου ΣΚΑΙ η κατά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα κάθε έτους, ανασταύρωσις του Ενσαρκωθέντος Θεού Λόγου με την τηλεοπτική αναπαραγωγή δήθεν επιστημονικών ντοκυμαντέρς που όλως περιέργως άρχονται και τελειούνται με Εβραίους συνεντευξιαζομένους, που σκοπόν έχουν την απομείωσιν και την κατασπίλωσι του Παναγίου Προσώπου του Σωτήρος και Λυτρωτού Κυρίου και είναι ενδεικτικόν το γεγονός ότι επιλέγονται οι ιερότερες μέρες της Χριστιανωσύνης για την δαιμονική επίθεση κατά του «Έσφαγμένου Αμνού του Θεού», κατά της «Οδυνωμένης Αγάπης» που έτεμε την ιστορία και που με το Αίμα Της υπέγραψε το «Σύνταγμα της Χάριτος», την Καινή Διαθήκη.

Απευθυνθήκαμε ως επιχώριος Επίσκοπος της περιοχής που δραστηριοποιείται ο ΣΚΑΙ, στον κ. Γιάννη Αλαφούζο, με την παράκληση να σεβασθεί ο τηλεοπτικός του Δίαυλος, το Πανάγιον και Λατρευτόν Πρόσωπον του Σωτήρος με την υπ' αριθ. 425/7-4-2015 επιστολή μας, επειδή είχαν προγραμμματισθεί τα επαίσχυντα και βορβορώδη τερατουργήματα του Σιωνιστικού Εβραικού λόμπυ και η απάντησις μας εδόθη λίαν ευγενώς με την αναμετάδοσι των αισχρουργημάτων. Τόσον πολύ σέβεται την Εκκλησία, ο κ. Γιάννης Αλαφούζος.

Βέβαια και στον κ. Αλαφούζο και στους Σιωνιστάς κατασκευαστάς των ντοκυμαντέρς απαντά η Αγία μας Εκκλησία διά της υμνολογίας της: «Μάτην φυλάττεις τον τάφον, κουστωδία.

Ου γαρ καθέξει τύμβος αυτοζωΐαν.» (Συναξάριον Μεγάλου Σαββάτου) και όσα αίσχιστα και βορβορώδη ψεύδη και γελοιότητες και αν εκμέσουν οι Εβραίοι Σιωνιστές Ραββίνοι στην Αγία μας Χώρα, την αίματοπότιστη από το αίμα των Μαρτύρων, την απάντησιν δίδουν τα εκατομμύρια των πιστών που κατακλύζουν τους πανίερους ναούς μας και οι χιλιάδες των νέων ανθρώπων που μεταλαμβάνουν μετά ζέσεως και λατρείας του Δεσποτικού Σώματος και Αίματος του Ενσαρκωθέντος Θεού Λόγου.

¶λλωστε αναιρούνται οι φαιδρότητες και γελοιότητες των Εβραίων Ταλμουδιστών από το γεγονός ότι ενώ ευτελίζουν το Πανάγιον Πρόσωπον του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού, χαρακτηρίζοντάς Τον ως «τίποτα», την ιδία στιγμή επί 2.015 χρόνια ασχολούνται μετά ανειπώτου μανίας, μίσους και εμπαθείας με Αυτό το δήθεν «Τίποτα». Στο ερώτημα, μόνο ο κ. Γιάννης Αλαφούζος έχει την ευθύνη της ανασταυρώσεως του Χριστού κάθε Πάσχα ή και οι καθ' οιονδήποτε τρόπον εργαζόμενοι στον ειδησεογραφικό όμιλο ΣΚΑΙ η απάντησις είναι σαφεστάτη:

όλοι όσοι αδιαμαρτύρητα συνευδοκούν η σιωπούν σε αυτήν την πρόδηλη κατά του ζώντος Θεού επίθεση, επισύρουν επί τας κεφαλάς των την αιώνια καταδίκη και προγεύονται από τώρα της αιωνίου κολάσεως.

Καί μην ακούνε τους «χρήσιμους ηλίθιους» του δαιμονικού περιπαίγματος που μπορεί να είναι και μεγαλόσχημοι «ρασοφόροι» ότι ο Θεός είναι μόνο αγαπολογία και παραμυθία, διότι είναι ασφαλώς αγάπη αβόλιστος αλλά και δικαιοσύνη και αλήθεια που διασάλπισε «Λέγω, δε υμίν ‡ πας ος αν ομολογήση εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, και ο υιός του ανθρώπου ομολογήσει εν αυτώ έμπροσθεν των αγγέλων του Θεού‡ ο δε αρνησάμενός με ενώπιον των ανθρώπων απαρνηθήσεται ενώπιον των αγγέλων του Θεού.» (Λουκ. ιβ΄, 8-9).

Απαντώντες τώρα στους Σιωνιστάς Ραββίνους και τους συνεργούς τους, που στα εργοστάσια υποδημάτων τους στην Κίνα, χαράσσουν το σύμβολο της Χριστιανοσύνης τον Τίμιον και Ζωοποιόν Σταυρόν για να ποδοπατείται ασεβώς και που συγγράφουν και διαδίδουν τα δήθεν αποκαλυπτικά ντοκυμαντέρς, τους λέμε ότι διασαλπίζοντες την τήρηση των 613 κανόνων της Τορά (Νόμου) αλλοιώνουν, διαστρέφουν και παρερμηνεύουν πλήρως την Τορά και βέβαια τον προφητισμό της Παλαιάς Διαθήκης με την Καμπαλά που ισχυρίζονται ότι αποτελεί την εσωτερική γνώσι της Τορά.

Η Καμπαλά όμως, όπως οι ίδιοι οι Ραββίνοι αναφέρουν στα κείμενά τους (Scholem, Εισαγωγή στην Καμπάλα, Roihlini, Η τέχνη της Καμπαλά, Waite AE The Doctrine and Literature of the Kabalah, Hall MP The secret teaching of all ages), δεν αποτελεί την εσωτερική γνώση της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά την απόλυτη διαστροφή της σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρείται ότι ο Θεός είναι μια απρόσωπη θεότητα το Εin Sof «το απόλυτο τίποτα».

Η δημιουργία θεωρείται ως μια συνεχής εξέλιξη-εκδήλωση του «Θεού τίποτα», την οποία οι μυστικιστές Ραββίνοι προβάλλουν με τον άκρατο αποφατισμό μέσω της αποκρυφιστικής τεχνικής του διαλογισμού, ως δήθεν προορισμένη να αναγεννηθή την εποχή της έλευσης του δήθεν Μεσσία, ενούμενη με τον Εωσφόρο.

Η Καμπαλά είναι ο δρόμος της ενώσεως των ανθρώπων με τους δαίμονες. Επομένως και οι Ραββίνοι του Ισραήλ ως λ. χ. ο κ. Μαρδοχαίος Φριζής με αναφορές τους επιμαρτυρούν και επιβεβαιώνουν ότι ο θεισμός της Παλαιάς Διαθήκης των Δικαίων και των Προφητών μετεβλήθη από το Ραββινικό κατεστημένο του Ιουδαικού έθνους σε φρικώδη Εωσφορισμό και σατανολατρεία.

Δι' αυτόν ακριβώς τον λόγο οι Ραββίνοι συνέγραψαν το φρικιαστικό Ταλμούδ με το οποίο αλλοίωσαν πλήρως όλο το πνευματικό και οντολογικό μέγεθος του Νόμου και των Προφητών αρνούμενοι μετά μανίας και τρομακτικής εμπαθείας τον μόνο αληθή Μεσσία, τον ενσαρκωθέντα Υιόν και Λόγον του Θεού Πατέρα, Ιησούν Χριστόν.

Αδαμάντινον επιστέγασμα της φύσει και ουσία θεότητος του αληθούς Μεσσίου Κυρίου Ιησού Χριστού αποτελεί ο Προφητισμός, τον οποίον εσκεμένως θέλει να αγνοεί κατόπιν των ανωτέρω ο Ιουδαισμός. Ο προφητάναξ Δαυιδ εις τον ΡΘ΄ Ψαλμόν γράφει:

«Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου κάθου εκ δεξιών μου έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου». Ο μεγαλοφωνότατος Ησαίας Ζ΄14 «διά τούτο δώσει Κύριος αυτώ σημείον: Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ», Θ΄6 «Ότι παιδίον εγεννήθη ημίν υιός και εδόθη ημίν, ου η αρχή εγεννήθη επί του ώμου αυτού και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελος, θαυμαστός σύμβουλος, Θεός ισχυρός, εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του μέλλοντος αιώνος», ΛΕ΄3-10 «Ιδού ο Θεός ημών κρίσιν ανταποδίδωσι και ανταποδώσει, αυτός ήξει και σώσει ημάς».

ΝΒ΄ 13-14, «Ιδού συνήσει ο παίς μου και υψωθήσεται και δοξασθήσεται και μετεωρισθήσεται σφόδρα. ον τρόπον εκστήσονται επί σε πολλοί ούτως αδοξήσει από των ανθρώπων το είδός σου και η δόξα σου από υιών ανθρώπων» ΝΓ΄1-12 «Κύριε, τις επίστευσε τη ακοή ημών; και ο βραχίων Κυρίου τίνι απεκαλύφθη; ανηγγείλαμεν ως παιδίον εναντίον αυτού, ως ρίζα εν γη διψώση. ουκ έστιν είδος αυτώ ουδέ δόξα‡ και είδομεν αυτόν, και ουκ είχεν είδος ουδέ κάλλος‡

αλλά το είδος αυτού άτιμον και εκλείπον παρά πάντας τους υιούς των ανθρώπων‡ άνθρωπος εν πληγή ων και ειδώς φέρειν μαλακίαν, ότι απέστραπται το πρόσωπον αυτού, ητιμάσθη και ουκ ελογίσθη.

ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται, και ημείς ελογισάμεθα αυτόν είναι εν πόνω και εν πληγή υπό Θεού και εν κακώσει. αυτός δε ετραυματίσθη διά τας αμαρτίας ημών και μεμαλάκισται διά τας ανομίας ημών‡ παιδεία ειρήνης ημών επ' αυτόν. τω μώλωπι αυτού ημείς ιάθημεν. πάντες ως πρόβατα επλανήθημεν, άνθρωπος τη οδώ αυτού επλανήθη‡ και Κύριος παρέδωκεν αυτόν ταίς αμαρτίαις ημών. και αυτός διά το κεκακώσθαι ουκ ανοίγει το στόμα αυτού‡ ως πρόβατον επί σφαγήν ήχθη και ως αμνός εναντίον του κείροντος αυτόν άφωνος, ούτως ουκ ανοίγει το στόμα.

εν τη ταπεινώσει η κρίσις αυτού ήρθη‡ την δε γενεάν αυτού τις διηγήσεται; ότι αίρεται από της γης η ζωή αυτού, από των ανομιών του λαού μου ήχθη εις θάνατον. και δώσω τους πονηρούς αντί της ταφής αυτού και τους πλουσίους αντί του θανάτου αυτού‡ ότι ανομίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού. και Κύριος βούλεται καθαρίσαι αυτόν από της πληγής. εάν δώτε περί αμαρτίας, η ψυχή υμών όψεται σπέρμα μακρόβιον‡

και βούλεται Κύριος αφελείν από του πόνου της ψυχής αυτού, δείξαι αυτώ φως και πλάσαι τη συνέσει, δικαιώσαι δίκαιον ευ δουλεύοντα πολλοίς, και τας αμαρτίας αυτών αυτός ανοίσει. διά τούτο αυτός κληρονομήσει πολλούς και των ισχυρών μεριεί σκύλα, ανθ΄ ων παρεδόθη εις θάνατον η ψυχή αυτού, και εν τοις ανόμοις ελογίσθη‡ και αυτός αμαρτίας πολλών ανήνεγκε και διά τας αμαρτίας αυτών παρεδόθη». Πρέπει να επισημειωθή ενταύθα ότι τα φληναφήματα των Ραββίνων ότι δήθεν το κείμενο αυτό αναφέρεται εις τον Ιουδαικό λαό είναι καταγέλαστα διότι εκ των συμφραζομένων παρουσιάζεται ο Μεσσίας ως άτομον διακρινόμενον του λαού, διά τας αμαρτίας του οποίου και αποθνήσκει.

Είναι σαφής και αναντίρρητος η προφητική ρήσις του Ησαίου διά την επί γης πορείαν και το ιερόν έργον του αληθούς Μεσσίου που διιστορικώς εφαρμόζεται μόνον εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν. 

Ωσαύτως ογκόλιθος συντριπτικός διά τας ψευδολογίας των ραββίνων του εβραικού έθνους αποτελεί η Προφητεία του Δανιήλ Θ΄ 21-27 «και έτι εμού λαλούντος εν τη προσευχή και ιδού ανήρ Γαβριήλ, ον είδον εν τη οράσει εν τη αρχή, πετόμενος και ήψατό μου ωσεί ώραν θυσίας εσπερινής. και συνέτισέ με και ελάλησε μετ" εμού και είπε‡ Δανιήλ, νυν εξήλθον συμβιβάσαι σε σύνεσιν‡

εν αρχή της δεήσεώς σου εξήλθε λόγος, και εγώ ήλθον του αναγγείλαί σοι. ότι ανήρ επιθυμιών ει συ‡ και εννοήθητι εν τω ρήματι και σύνες εν τη οπτασία. εβδομήκοντα εβδομάδες συνετμήθησαν επί τον λαόν σου και επί την πόλιν την αγίαν σου του συντελεσθήναι αμαρτίαν και του σφραγίσαι αμαρτίας και απαλείψαι τας ανομίας και του εξιλάσασθαι αδικίας και του αγαγείν δικαιοσύνην αιώνιον και του σφραγίσαι όρασιν και προφήτην και του χρίσαι άγιον αγίων. και γνώση και συνήσεις‡

από εξόδου λόγου του αποκριθήναι και του οικοδομήσαι Ιερουσαλήμ έως χριστού ηγουμένου εβδομάδες επτά και εβδομάδες εξηκονταδύο‡ και επιστρέψει και οικοδομηθήσεται πλατεία και τείχος,και εκκενωθήσονται οι καιροί.

και μετά τας εβδομάδας τας εξηκονταδύο εξολοθρευθήσεται χρίσμα, και κρίμα ουκ έστιν εν αυτώ‡ και την πόλιν και το άγιον διαφθερεί συν τω ηγουμένω τω ερχομένω και εκκοπήσονται εν κατακλυσμώ, και έως τέλους πολέμου συντετμημένου τάξει αφανισμοίς.

και δυναμώσει διαθήκην πολλοίς, εβδομάς μία‡ και εν τω ημίσει της εβδομάδος αρθήσεταί μου θυσία και σπονδή, και επί το ιερόν βδέλυγμα των ερημώσεων, και έως της συντελείας καιρού συντέλεια δοθήσεται επί την ερήμωσιν». Ο πρ. Δανιήλ ομιλεί ότι ο Θεός ευσπαγχνίσθη τον λαόν Του και την αγίαν πόλιν Του και δεν απομένουν παρά 70 εβδομάδες για να καταλυθή το κράτος της αμαρτίας, να παύσουν οι προφητείες και οι οράσεις και να χρισθή ο άγιος των αγίων.

Καί βέβαια δεν αναφέρεται σε εβδομάδες ημερών αλλά σε εβδομάδες ετών, όπως και οι ίδιοι οι Ραββίνοι Saabia Gaon και Aben Esra αποδέχονται. Ο πρ. Δανιήλ ομιλεί περί 70 εβδομάδων που υποδιαιρεί εις τρεις περιόδους. (στ. 25), επτά εβδομάδες αποτελούν την πρώτη περίοδο που αρχίζει από του χρόνου εκδόσεως διατάγματος προς ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ, η δευτέρα περίοδος αποτελείται από 62 εβδομάδες και η τρίτη περίοδος είναι μία εβδομάς, κατά την οποία θα ενεφανίζετο ο Μεσσίας.

Επτά εβδομάδες εκπροσωπούν 49 χρόνια και 70 εβδομάδες 490 χρόνια, τα οποία θα παρήρχοντο από την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ μέχρι της ελεύσεως του Μεσσία.

Η ανοικοδόμησις της Ιερουσαλήμ μετά των τειχών αυτής άρχισε από το διάταγμα του Αρταξέρξου Μακρόχειρος (455 π.Χ.) και συνεπώς αι εβδομήκοντα εβδομάδες ετών έληξαν το έτος 34 μ.Χ. Η τελευταία εβδομάς άρχεται από του έτους 28 π.Χ. και κατά το ήμισυ της κατά το 31 μ.Χ. αναπέμπεται προς τον ουρανό θυσία και σπονδή διά του σταυρικού θανάτου του Υιού του Θεού και αληθούς Μεσσία Ιησού Χριστού, μετά την αναφορά της οποία, βεβηλώνεται ερημούμενον τον ιερόν του Θεού και δεν παρέρχονται παρά ολίγα χρόνια διά και καταστροφήν των Ιεροσολύμων από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τίτο το 70 μ.Χ.

Η πολύκροτη αυτή προφητεία του Δανιήλ που με ιστορική ακρίβεια καθορίζει και τον χρόνο της επιφανείας και τον θάνατον του αληθούς Μεσσίου αποτελεί αιώνιον κόλαφον κατά της διαστροφικής μανίας κατά της αληθείας των Ραββίνων του εβραικού έθνους.

Δεν είναι όμως μόνο, οι Προφητείες αυτές που προαναγγέλουν την ενανθρώπιση του αιωνίου Λόγου - Υιού εν τω Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ. Υπάρχουν και άλλες εξαιρετικώς πολλές προκαθορίσασαι σαφώς και εν άκρα λεπτομερεία: Α. Το άχρονον του Λόγου Υιού. Ψαλμ. Β:1-10 Β.

Την προσκύνησιν των μάγων. Ψαλμ. ΟΑ(ΟΒ):10-11 Γ. Την διδασκαλία και το απολυτρωτικό και κοσμοσωτήριο έργο Του Γεν. ΜΘ:10, Ψαλμ. Β:1-10, ΟΑ(ΟΒ):6-18, Μιχ. Δ:2-3, Ησ. Θ:1-8, ΝΒ:13-15, ΝΓ:4, ΝΕ:13, Ξ:1-7, Ζαχ. ΙΓ:1-7. Δ. Τα θαύματά Του Ησ. ΛΕ:1-6. Ε. Την εις Ιεροσόλυμα είσοδόν Του επί πώλου όνου Ζαχ. Θ:9. Στ. Την προδοσία του Ιούδα και τα τριάκοντα αργύρια και την δι' αυτών την αγορά του αγρού του κεραμέως Ζαχ. ΙΑ:12-13. Ζ.

Την εγκατάλειψή Του υπό των μαθητών Του Ψαλμ. ΛΖ(ΛΗ):12-15, Ζαχ. ΙΓ:6-7 Η. Τούς εμπαιγμούς, τα ραπίσματα, τον στέφανον εξ ακανθών, τον διαμερισμόν των ενδυμάτων Του διά κλήρου, τον κάλαμον με την χολήν και το όξος Ησ. Ν:6, ΝΓ:4-7, Ψαλμ. ΚΑ(ΚΒ):17-19, Ψαλμ. ΞΗ(ΞΘ):22 Θ. Την σταύρωσή Του μεταξύ δύο κακούργων και τον σκοτισμό του ηλίου Ησ. ΝΓ:12, Δαν. Θ:26, Ζαχ. ΙΓ:6 ΙΑ. Την εν θριάμβω κάθοδον εις τον άδην Ιώβ ΛΗ:17 ΙΒ. Την εκ νεκρών ανάστασιν Ψαλμ. ΙΕ(Ις):9-10, Νς, ΞΗ:19 ΙΓ. Την διάδοσιν της διδασκαλίας Του εις όλον τον κόσμον Ησ. ΜΒ:1-5, ΝΒ:13-15, ΝΕ:4-5, ΞΑ:4-14 κλπ.

Υπό των θεοεικέλων προφητών του Ισραήλ προεφητεύθη σαφώς η ενανθρώπησις του αιωνίου Θεού Λόγου, προανηγγέλθη η μετά την ενανθρώπισι θεανδρική Του δράσις, η σταύρωσίς Του και η ανάστασίς Του εκ νεκρών και η διάδοσις της διδασκαλίας Του εις πάντα τα έθνη.

Θα ηδυνάμεθα να γράφωμεν επί ημέρας διά την ανατροπήν των κακοδοξιών και της αναληθείας των ραββίνων του Ισραήλ αλλά εμποδιζόμεθα από τον χώρον. Κατακλείομεν όμως με την κυρίαν επισήμανσι του μακαριστού πρώην ραβίνου Δαυίδ Κούπερ, προσελθόντος εις την Ορθοδοξίαν, ο οποίος εις το πολυσήμαντον βιβλίον του «Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ» που «εξηφανίσθη» διά παρεμβάσεως του διεθνούς Σιωνισμού απέδειξε ότι ο αληθής Θεός της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο Τρισυπόστατος ένας και μοναδικός Θεός, ο Πατήρ, ο Υιός και το Πανάγιο Πνεύμα.

Η δήθεν τρομερά ομολογία του Ισραήλ που επικαλούνται μετ'επιτάσεως οι ραββίνοι αυτού ότι ο Θεός είναι «εις» Δευτ. ΣΤ:4 που εις την μετάφρασιν των Ο΄ έχει ως εξής: «¶κουε Ισραήλ Κύριος ο Θεός ημών Κύριος εις εστίν» αποτελεί την πλέον εύγλωττον διακήρυξιν του θεόπτου Μωϋσέα διά το Τριαδικόν δόγμα διότι εις το Μασσοριτικό κείμενο η λέξι ο Θεός ημών αναγράφεται διά της συνθέτου λέξεως «ελωέ» η οποία είναι συνεζευγμένη κατάσταση της λέξεως «ελωίμ» και σημαίνει πάλι «οι Θεοί» και της λέξεως «νού» που σημαίνει «ημών». Επομένως το χωρίο σε ακριβή μετάφραση έχει ως εξής:

«¶κουε Ισραήλ Κύριος οι Θεοί ημών, Κύριος εις εστί». Η λέξις όμως «εις» του ιερού κειμένου είναι η λέξις «εχάδ» που έχει σύνθετη έννοια και σημαίνει μονάδα σύνθετον (Πρβλ. Γεν. Α:5, Β:24, Ιεζ. ΛΖ:17 κα) και δεν εννοείται συνεπώς η απόλυτος μονάς διά της λέξεως αυτής, διότι τότε θα εγράφετο αντ' αυτής η λέξις «γιαχίδ». Συνεπώς ο θεόπτης Μωϋσής διακηρύσσει ότι ο Θεός κατά την ουσία και την φύση αυτού είναι εις αλλά υποστατικώς είναι Τριάς. Είς Θεός εν τρισί υποστάσεσι.

Ας μην ενοχλούνται λοιπόν οι Ραββίνοι του Εβραικού Έθνους, όταν σύμφωνα με τις διακηρύξεις των Γραφών η Εκκλησία διαχρονικώς διασαλπίζει ότι ο αναμενόμενος από αυτούς Μεσσίας είναι ο φρικτός Αντίχριστος. ¶λλωστε η ενασχόλησις με την Καμπάλα και τον αποκρυφισμόν της, τις επικλήσεις δαιμόνων και την μαύρη μαγεία, την χρήσι της Σολωμονικής τους «προευπρεπίζει» ικανώς.

Σε αυτό το έργο εδούλευσε και φέτος ο τηλεοπτικός ΣΚΑΙ, δι' αυτό και δικαιωνόμεθα πλήρως που ως Μητρόπολις Πειραιώς έχουμε διακόψει κάθε συνεργασία μαζί του.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!Ο ΠΑΠΑΣ ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

Απίθανες σκηνές μέσα σε εκκλησία: Ο Παπάς έδωσε εντολή να κλειδώσουν μέσα τους πιστούς

Είδε και αποείδε ο Παπάς του Ιερού Ναού "Αγίου" Διονυσίου Αρεοπαγίτου στην οδό Ευβοίας στα Ζαρουχλέικα με τους πιστούς που δεν κάθονταν μέχρι το τέλος της λειτουργίας και... έδωσε εντολή να κλείσουν τις πόρτες!

Όλα συνέβησαν το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου.

Όπως λέει ενορίτης, ο Ιερέας, απηυδισμένος από την συνήθεια των πιστών να εγκαταλείπουν την εκκλησία πριν την λήξη της λειτουργίας τις ημέρες των εορτών αναφώνησε με έμφαση από μικροφώνου: "Που έχετε να πάτε; Δεν δουλεύετε σήμερα. Κλείστε τις πόρτες.

Δεν θα φύγει κανείς πριν το δι΄ευχών".

Ο νεωκόρος ακολουθώντας την εντολή του Ιερέα έκλεισε την κεντρική πόρτα του ναού. Αλλά οι βιαστικοί πιστοί άνοιξαν τα μάνταλα των πλαϊνών θυρών και το... έσκασαν πριν το δι ευχών.ΧΑΧΑΑΑΑΑΑ!!ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΣΙΡΚΟ ΕΙΣΤΕ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!